⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>De Theologische Misvatting van het Chiliasme⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Een hele goede avond, beste vrienden. Hartelijk welkom bij deze bijbelstudie over het boek Openbaring, deel 41. Opnieuw gaan we het hebben over de duizend jaren, een onderwerp waar ik de vorige keer ook al uitgebreid over heb gesproken. Toen hebben we slechts een drietal verzen besproken – vers 1, 2 en 3 – en het eerste zinnetje van vers 4. Dit gedeelte gaat over de duizend jaren, en dat is een van de bekendere thema's uit dit boek. U hebt misschien wel eens gehoord van het chiliasme. Dat woord komt van het Griekse woord 'chilioi', wat duizend betekent. Het is de leer van de duizend jaren, of eigenlijk de leer dat de duizend jaren toekomstig zijn.⟨/p> ⟨p>Ik heb hier een boekje naast mij liggen waar ik de vorige keer geloof ik ook al even op geattendeerd heb: 'Het chiliasme gewogen en niet te licht bevonden'. Ik kwam daarmee in aanraking ergens aan het eind van de jaren zeventig; ik was toen nog een jongere. Het was de eerste keer dat ik echt uitgebreid in aanraking kwam met dit onderwerp. Het was mij na het lezen van dit boek volstrekt helder hoe de vork aan de steel zit en dat de klassieke, gangbare theologie op dit punt de plank volstrekt misslaat. Ik doel dan op het idee dat vooral in de vierde eeuw populair werd en een mainstream gedachte is geworden in de theologie: de gedachte dat de duizend jaren al zouden zijn aangebroken.⟨/p> ⟨p>U moet zich voorstellen dat de kerk een heel andere status kreeg in de dagen van Constantijn de Grote, de keizer die zich bekeerde tot het christendom. Het leek er toen ineens op dat de kerk de heerschappij had ontvangen. Men begon zich af te vragen of het duizendjarig rijk misschien al was aangevangen. Het is de grote kerkvader Augustinus geweest die dat inderdaad zo heeft geformuleerd, onder woorden gebracht en onderwezen. Sinds die dagen is dat de dominante leer geweest in de kerk: het duizendjarig rijk is de tijd waarin wij nu leven.⟨/p> ⟨p>Ik moet er trouwens bij zeggen dat men in aanvang dacht dat dat rijk ook werkelijk duizend jaar zou duren. Dat was een nogal voor de hand liggende gedachte natuurlijk, en dat was ook de reden waarom we aan het begin van het vorige millennium – rond het jaar 1000, 1100, 1200 – het fenomeen van de kruistochten zagen. Men meende destijds immers dat de duizend jaren op hun eind liepen en dat het beloofde land bevrijd moest worden, waarbij Jeruzalem het doel was. Dat had alles te maken met het idee dat het duizendjarig rijk al was aangebroken.⟨/p> ⟨p>In plaats van dat men vervolgens, toen bleek dat het duizendjarig rijk helemaal niet afgelopen was, dat er niets bijzonders gebeurde en dat ook de wederkomst niet plaatsvond, het totaal is gaan herzien, heeft men de ene misvatting op de andere gebouwd. Men dacht vervolgens: "Zouden die duizend jaren dan toch niet duizend jaren duren? Misschien moeten we dat figuurlijk nemen." Zo werd de leer van het duizendjarig rijk voorafgaand aan de wederkomst van Christus gewoon gecontinueerd. Tot op de dag van vandaag is dat het idee in de christelijke theologie.⟨/p> ⟨p>Ik heb daar nu eigenlijk al genoeg woorden aan gespendeerd, want ik moet u zeggen dat dit, puur in termen van bijbelstudie, een volstrekt ridicule gedachte is. Met excuses voor de arrogantie die daar misschien in doorklinkt: ik kan het niet eens echt serieus nemen. Vanuit een bijbelstudie-oogpunt is het een dwaze gedachte. Laat ik dat nog even wat duidelijker naar voren brengen, mede naar aanleiding van wat we de vorige keer al hebben gezien.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="325" title="Speel af vanaf 05:25">▶ 05:25⟨/button> ⟨span>De Duizendjarige Binding van Satan als Chronologisch Vervolg⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Kijk, de duizend jaren zoals die in Openbaring 20 beschreven worden, vormen in dat hoofdstuk een onmiskenbaar chronologisch vervolg op de overwinning over de legers van het Beest en zijn valse profeet. Dat is het slot van hoofdstuk 19. Dan lees je dat de legers zich daar in het noorden van Israël, in de vlakte van Jizreël, verzamelen. Die legers worden in de pan gehakt. Het Beest en zijn 'minister van propaganda', de valse profeet, worden gegrepen en in het meer van vuur geworpen – dat is de Dode Zee, als u het mij vraagt. Maar in ieder geval is dat rijk dan echt ten einde.⟨/p> ⟨p>Hoofdstuk 20 is daar een heel logisch vervolg op, want dan wordt ook hun beider inspirator, namelijk de Satan, de oude slang, de diabolos of de draak – het zijn allemaal namen die aan hem worden gegeven – gebonden. Hij wordt vervolgens in een put gegooid; die put wordt afgesloten met een deksel en vervolgens ook nog eens verzegeld. Er wordt eigenlijk heel uitgebreid bij stilgestaan dat Satan vanaf dat moment geen enkele mogelijkheid meer heeft om zich vrij te bewegen. Elke bewegingsruimte is hem ontnomen, zodanig dat hij de natiën niet meer kan verleiden.⟨/p> ⟨p>Feitelijk is wat er in Openbaring 20 geteld wordt niet de heerschappij van Christus; de term 'duizendjarig rijk' is daarom ook niet correct. Ook dat heb ik laten zien. Waar het om gaat, zijn de duizend jaren. Wat wordt daarin gemeten of geteld? Dat is de binding van Satan. Als hij gebonden wordt, beginnen de duizend jaren; als hij ontbonden wordt, houden de duizend jaren op. Je zou het dus niet het 'duizendjarig rijk' moeten noemen, maar de duizendjarige binding van Satan, waarin hij niet in de gelegenheid is om de natiën te misleiden.⟨/p> ⟨p>Dat is trouwens op zich al reden genoeg om vast te stellen dat dit nooit kan slaan op de huidige tijd of op de kerkgeschiedenis. Want Satan heeft op aarde nu vrij spel; hij is de god van deze aion. Hij is degene die in feite de overste van de macht der lucht is. Alles wat hij nu kan doen, wordt juist gekenmerkt door de verleiding van de wereld en de natiën. De duizend jaren zijn daar juist van onderscheiden: Satan is gebonden en hij kan de natiën niet meer verleiden.⟨/p> ⟨p>Vervolgens is de heerschappij over de wereld ontnomen aan het Beest en de valse profeet. Hun inspirator, de Satan, is gevangengenomen en dan komt de heerschappij toe aan het volk dat daartoe bestemd is. Het wordt hier in de aanvang niet eens zozeer met name genoemd; het wordt als bekend verondersteld. We zullen het er straks trouwens nog wel over hebben, want het is het koninkrijk van priesters.⟨/p> ⟨p>Kijk, je moet het je zo voorstellen. We hebben in het verleden een Babylonisch wereldrijk gehad, we hebben een Medo-Perzisch wereldrijk gehad en een Grieks wereldrijk. Dan komt er straks nog een wereldrijk met Babel, met Babylon als hoofdstad en als wereldhandelscentrum. Wanneer dat rijk beëindigd wordt, komt de wereldheerschappij eindelijk bij het volk dat God daarvoor heeft gereserveerd, namelijk Israël. Daarmee is gezegd dat die duizend jaren ook een Israëlitisch wereldrijk zullen zijn. Wij noemen het misschien het 'Messiaanse Rijk', wat trouwens ook niet eens zozeer een Bijbelse term is. Het Koninkrijk van God, jawel. Maar aan wie geeft God dat koninkrijk? Aan het volk dat Hij daarvoor van oudsher gereserveerd heeft: Israël.⟨/p> ⟨p>Ik kom daar straks nog even op terug, maar het is van belang om dat ook te zien in Openbaring 20. Het gaat daarbij vooral om het feit dat de heerschappij gegeven wordt aan een specifiek volk dat koninklijk en priesterlijk van aard is. Het gaat in Openbaring 20 niet om de effecten die dat heeft voor de natiën; het gaat niet over vrede en een geweldige welvaart onder de volkeren. Dat is weliswaar zo, maar dat is niet het onderwerp van Openbaring 20. Het gaat erom dat de heerschappij is afgenomen van de tegenstander en nu gegeven wordt aan het volk voor wie dat is gereserveerd. Dat is het onderwerp. De effecten van die heerschappij worden hier niet genoemd. Er wordt ook niet gesproken over vrede; de hele term 'vrede' komt in dit verband niet eens voor.⟨/p> ⟨p>Dan is er nog iets dat heel karakteristiek is aan die duizend jaren: eraan voorafgaand vindt de eerste opstanding plaats van martelaren. Dit is weer een kenmerk dat zo duidelijk aangeeft dat we te maken hebben met een periode, een millennium, dat in de toekomst ligt. Want heel simpel: de duizend jaren beginnen wanneer Satan gebonden zal worden en geen invloed meer zal hebben onder de natiën, maar ook wanneer de martelaren uit de periode van de heerschappij van het Beest zullen zijn opgestaan. Dat is wat we in de komende verzen ook zullen zien. Ik stel voor dat we daar nu inderdaad de draad oppakken in vers 4.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="737" title="Speel af vanaf 12:17">▶ 12:17⟨/button> ⟨span>Vers 4: de Gesneuvelde Martelaren en de Weigering van Beestaanbidding⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik nam waar de zielen van de gesneuvelden. Het woord zielen benadrukt hier heel sterk het slachtofferschap; daar zit direct de gedachte van bloedvergieting in. Het Bijbelse principe is immers dat de ziel in het bloed is. Eerder kwamen we in Openbaring 6 al de uitdrukking tegen dat Johannes zielen onder het altaar zag. Wat je normaal gesproken onder een altaar ziet, is bloed, maar Johannes ziet daar zielen. Dat betekent dat hij slachtoffers ziet: mensen van wie het bloed is vergoten. De zielen onder het altaar is beeldspraak voor gesneuvelden, en dat hoef ik verder ook niet te bewijzen, want het staat er simpelweg pal bij: de zielen van de gesneuvelden. Het woord ziel benadrukt, zoals gezegd, dat slachtofferschap. Eigenlijk is dat ook in lijn met de Nederlandse gedachte achter het woord ziel en het bijvoeglijke naamwoord zielig, wat immers ook verwijst naar een toestand van slachtofferschap. Je hebt zielig en je hebt geestig; zielig heeft altijd een betekenis die naar dat lijden verwijst.⟨/p> ⟨p>Johannes nam dus de zielen waar van de gesneuvelden. Het Griekse werkwoord dat hier gebruikt wordt, of waar dit van afgeleid is, komt alleen hier voor en is afgeleid van het woord voor bijl. Je zou kunnen zeggen dat het verwant is aan onze uitdrukking 'voor de bijl gaan', wat betekent dat iets geveld is. Dat is wat een bijl doet: met een bijl vel je bijvoorbeeld een boom. Vellen komt van vallen, oftewel 'doen vallen', en dat is precies de gedachte van sneuvelen. In de Statenvertaling en ook de NBG-vertaling wordt gesproken over hen die onthoofd waren, maar dat is discutabel. De gedachte van een hoofd of onthoofden komt in de Griekse grondtekst hier helemaal niet voor. Daar bestaat een ander woord voor, zoals we dat bijvoorbeeld in Matthäus 14 vers 10 tegenkomen. Daar wordt echt gesproken over het feit dat Johannes de Doper onthoofd is; daar wordt een specifieke uitdrukking voor gebruikt. Hier in Openbaring is de gedachte echter 'voor de bijl gaan'. Net als bij ons heeft dat niet per se een strikt letterlijke betekenis; het betekent gewoon dat iemand gevallen, geveld of gesneuveld is. Ik geloof dus niet dat we hier noodzakelijkerwijs hoeven te denken aan onthoofding, zoals de NBG en Statenvertaling suggereren.⟨/p> ⟨p>Het zijn zielen van gesneuvelden, en waarom zijn zij dan omgekomen? Wel, om het getuigenis van Jezus en om het woord van God. Het getuigenis van Jezus is uiteraard het woord van God. Het getuigenis van Jezus is niet zozeer het getuigenis óver Jezus, maar het getuigenis ván Jezus. Namelijk datgene wat Hij hier op aarde getuigde, wat Hij verkondigde en proclameerde onder het volk: het evangelie van het koninkrijk. De twaalf apostelen hebben dat vervolgens in het boek Handelingen voortgezet. Nu leven we in een onderbreking, omdat Israël terzijde is gesteld vanwege de verwerping van de Messias, maar in de toekomst wordt dat getuigenis weer opnieuw hervat. Dat getuigenis zal weer klinken: dat in die dagen, in die generatie, het koninkrijk daadwerkelijk zal baanbreken. Waar het in het verleden nog optioneel was en werd aangeboden, zal het straks ook daadwerkelijk aanbreken. Het getuigenis van Jezus is het woord van God, maar er zullen er velen zijn die om dat getuigenis omkomen. Het woord van God maakt hen tot martelaar. Als je daarvoor uitkomt in die dagen, dan zal dat hen letterlijk of figuurlijk de kop kosten.⟨/p> ⟨p>Het gaat hier dus over martelaren die omkomen in de tijd vóór de duizend jaren. Dat zijn martelaren gedurende de grote verdrukking voor Israël in die tweeënveertig maanden, maar ook in de tijd daarna nog. Als de Heer inmiddels al is teruggekeerd voor Israël, zal het getuigenis van Jezus en het woord van God nog onder de natiën klinken, en ook dan zullen er zijn die om die reden omkomen in de volkerenwereld. Kortom: martelaren. Johannes ziet de zielen van hen die omgekomen zijn om het getuigenis van Jezus en om het woord van God, en er staat bij: "en die niet het Beest nog het beeld van hem hebben aanbeden." Dit gaat heel uitdrukkelijk over die specifieke tijd van grote verdrukking over Israël. In die tijd zal namelijk het beeld van het Beest in Jeruzalem zijn geplaatst. Er komt straks weer een tempeldienst, maar die tempeldienst zal worden gestaakt. In plaats daarvan zal er een beeld, een gruwel, worden opgericht. Het is een beeld van de leider onder de natiën, dat Beest. En de valse profeet — ik noemde hem al zijn minister van propaganda; die term heb ik niet van mezelf, maar het geeft tamelijk adequaat weer over wat voor figuren we het hebben — die valse profeet zal daar in Jeruzalem een beeld van hem oprichten en daarvoor aanbidding opeisen. Dat zal een buitengewoon zware tijd zijn, een grote verdrukking zoals er nimmer geweest is gedurende die tweeënveertig maanden.⟨/p> ⟨p>Er zullen er echter zijn die dat Beest en dat beeld niet aanbidden. In die tijd zal er een overblijfsel zijn dat tijdig de vlucht heeft kunnen nemen naar de woestijn; zij zullen daar bewaard worden. Maar degenen die niet tijdig gevlucht zijn, of die later gelovig geworden zijn, die zullen in het land verkeren en gebukt gaan onder dat strenge regime, dat dictatorschap. Zij worden gedwongen om te buigen voor het Beest. Ik moet dan denken aan wat je leest in het boek Daniël over de vrienden van Daniël, die ook moesten buigen voor het beeld, maar dat weigerden. Dat zal straks ook het geval zijn. Zoals die vrienden toen geworpen werden in de vurige oven, zo zal het overblijfsel dat zich in het land bevindt het buitengewoon zwaar krijgen. Zij zullen het merkteken niet ontvangen op hun voorhoofd en op hun hand.⟨/p> ⟨p>Het gaat hier over dezelfde mensen: zij die niet het Beest en zijn beeld aanbidden, ontvangen ook niet zijn merkteken. Ik moet er trouwens bij zeggen dat er dus niet staat dat zij het merkteken wéigeren. Dat staat er niet. Er staat dat zij het merkteken niet ontvangen. Zij weigeren te aanbidden, namelijk dat Beest en zijn beeld, en dáárom ontvangen ze het merkteken niet. Dat merkteken is in feite een soort privilege dat hen de gelegenheid geeft om te kopen en te verkopen, en om deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer. Het idee is dus niet zozeer dat zij het merkteken weigeren, maar dat ze de aanbidding weigeren. Ik zeg dit er expliciet bij omdat dit thema sinds de coronacrisis nogal eens aan de orde komt. Met de discussies over vaccinatieplicht of vaccinatiedwang werd Openbaring 13 en deze hele issue vaak aangehaald. Ik heb meer dan eens gehoord dat men zegt dat we straks dat merkteken moeten weigeren, waarbij men dan verbanden legt met de vaccinatie. Dat zijn twee verschillende dingen. Waar het mij nu om gaat is dit: er staat niet dat zij het merkteken weigeren, er staat dat zij weigeren te aanbidden. Dat is het punt. Zij weigeren te buigen voor dat beeld en dat Beest, en de sanctie die daarop staat is dat zij geen merkteken ontvangen. Daardoor kunnen zij niet deelnemen aan het economisch verkeer. Ik stel me daarbij voor dat het een chip is op het voorhoofd of op de rechterhand.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1422" title="Speel af vanaf 23:42">▶ 23:42⟨/button> ⟨span>Het Herleven voor de Duizend Jaren en het Tijdspad van Daniël 12⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Zij werden weder levend. Eigenlijk staat er gewoon in de aorist: zij leven, ongeacht wanneer. Zij leven; zij sneuvelden, zij vielen, maar voordat de duizend jaren aanvangen, zullen zij leven, oftewel herleven en heersen als koningen met Christus, duizend jaren. Zij leven – dat gaat dus over die gesneuvelden die herleven, en hun opstanding vindt heel uitdrukkelijk plaats voor de aanvang van de duizend jaren.⟨/p> ⟨p>En ik wijs er nog maar weer even op hoe hier het gangbare dogma van het duizendjarig rijk dat nu al aan de gang zou zijn, volstrekt de plank misslaat en totaal onzinnig is. Want het hele idee is dat die opstanding van die martelaren uit de grote verdrukking van de beestheerschappij plaatsvindt voor de duizend jaren. Zij herleven en heersen dan vervolgens als koningen met Christus gedurende die duizend jaren dat de duivel, de satan, de diabolos, is gebonden.⟨/p> ⟨p>Zij herleven, en daar wil ik trouwens nog wel even iets over zeggen, want dit is een opstanding die voorafgaat aan de duizend jaren. Of dit identiek is aan de opstanding die genoemd wordt in Daniël 12 – ik ga er straks naartoe – dat is nog maar de vraag. Sterker nog, eerlijk gezegd geloof ik dat dat niet het geval is. Laten we eerst even naar Daniël 12 gaan. Aan het slot van dat boek staat het volgende: "En vanaf de tijd dat het voortdurende offer wordt weggenomen..." Dat wil zeggen: het dagelijks offer, het morgen- en avondoffer. Op een gegeven ogenblik wordt dat offer gestaakt. Ik had het er net al over: er gaat in Jeruzalem weer een offerdienst komen en op een gegeven moment wordt die offerdienst plotsklaps gestopt. Men mag niet langer doorgaan en in de plaats daarvan komt een verwoestende gruwel, dat wil zeggen een afgodsbeeld met een ongekend destructieve werking.⟨/p> ⟨p>Vanaf de tijd dat het voortdurende offer wordt weggenomen en een verwoestende gruwel wordt gesteld, daar neergezet, is het, zegt Daniël dan: 1290 dagen. Dat is eigenaardig, want wat we kennen uit de profetie is 1260 dagen. Dat is namelijk de tijd van die grote verdrukking, de 42 maanden. Dit is een maand langer, dit is namelijk 30 dagen later. Het idee is dat er een gruwel wordt opgericht – dat zal trouwens pal voor de wegrukking van de mannelijke zoon zijn, wat dan genoemd wordt de wegrukking van de Ecclesia – en er zal een afgodsbeeld worden geplaatst. Dan zal er 1260 dagen lang een grote verdrukking zijn. Aan het einde van die 1260 dagen zal de Heer verschijnen voor Israël op de Olijfberg. En 30 dagen later zijn dus die 1290 dagen ten einde.⟨/p> ⟨p>De eigenaardigheid is dat hier niet gezegd wordt wat er dan precies gaat gebeuren. Het enige wat er gezegd wordt, is dat het vanaf de tijd dat het offer wordt weggenomen en een gruwel wordt neergezet, 1290 dagen is. Dat is dus 30 dagen na het einde van die 1260 dagen. En dan staat er: "Gelukkig hij die wacht en bereikt de 1335 dagen." Dat is nog weer 45 dagen later. Dus je hebt 1260 dagen, plus 30 dagen, plus nog eens 45 dagen later; dat is in totaal 1335 dagen.⟨/p> ⟨p>Dan staat hier: "Gelukkig hij die wacht en bereikt de 1335 dagen." En dan het laatste vers van Daniël, het laatste wat tegen hem gezegd wordt: "En jij, ga tot het einde. Je zult rusten en opstaan tot jouw lot aan het einde van de dagen." Het einde van de dagen – ja, welke dagen? Er werd hier gesproken over 1335 dagen. Wat gaat er dan gebeuren? Als ik de tekst gewoon zo neem zoals die zich aandient, zal dat het moment zijn, de dag, de laatste dag, de jongste dag, dat Daniël zal opstaan uit het graf en zijn lot, zijn bestemming, zal vinden. Oftewel: aan het einde van die 1335 dagen zal Daniël opstaan. Dat is wat hier zo beschreven wordt.⟨/p> ⟨p>Dit is dus in totaal 75 dagen na de verschijning van de Heer op de Olijfberg. Is dat ook het begin van de duizend jaren? Nee, dat kan niet; daar zit nog een hele tijd tussen. Hoe lang weet ik niet precies – ik heb wel een vermoeden, maar ik houd dat liever even voor mezelf, want als ik erover spreek, wil ik dat graag nader toelichten. Maar één ding weet ik zeker: je leest over de tijd dat de Heer zal verschijnen op de Olijfberg en dat de satan zal worden gebonden. Dat is de tijd waarin de bazuinen zullen klinken, de zeven bazuinen zoals die in de Openbaring worden beschreven.⟨/p> ⟨p>Van een van die bazuinen, de vijfde bazuin, lezen we dat men vijf maanden lang gepeinigd zal worden. Vijf maanden! Dus één zo'n bazuin zal al vijf maanden duren, en dat betekent dat die periode van de bazuinen veel langer duurt. Pas aan het einde van de bazuinen zullen de duizend jaren aanvangen, waarmee gezegd is dat deze 75e dag na de grote verdrukking – de dag dat Daniël zal opstaan, pakweg twee maanden na de grote verdrukking – nog niet de tijd is dat de bazuinen allemaal al geblazen zijn en die hele periode al ten einde is. Dat is een aanzienlijk langere periode.⟨/p> ⟨p>Als ik dan toch mijn vermoeden even mag uitspreken – als u het mij op dit moment vraagt, maar ik zeg het met heel veel slagen om de arm, dus pak me er niet op vast, ik overweeg het alleen – dan zou het me niet verbazen als ook die periode tussen het einde van de grote verdrukking en de duizend jaren drieënhalf jaar duurt. Maar nogmaals: dat kan ik niet hard maken en dat is nu ook niet het onderwerp. In ieder geval is die periode veel langer dan twee maanden; dat is een ding dat zeker is. Laten we nog even verder lezen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1955" title="Speel af vanaf 32:35">▶ 32:35⟨/button> ⟨span>Vers 5: de Fasen van de Eerste Opstanding uit de Doden⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>In vers 5 van Openbaring 20 lezen we: "en de overige van de doden, die leven niet." De overigen van de doden – dat wil zeggen zij die geen deel hebben aan de eerste opstanding – zij staan pas op na de duizend jaren. De Bijbel kent namelijk niet zoiets als een algemene opstanding van doden; de Bijbel spreekt over verschillende opstandingen.⟨/p> ⟨p>De overigen van de doden leven niet. Hier is sprake van een opstanding uit de doden: van mensen die gesneuveld waren gedurende de tijd dat het Beest huis hield en zij het getuigenis van Jezus hooghielden en het woord van God uitdroegen. Zij zullen sneuvelen in die tijd en zij zullen opstaan vóór de duizend jaren, maar alle andere doden leven niet. Die blijven gewoon in het graf; die blijven daar liggen. Zij staan ook wel op, maar op een later tijdstip, in ieder geval duizend jaar later. Let er trouwens op: de doden léven niet. Dat lijkt haast een open deur intrappen, ware het niet dat de gangbare gedachte is dat doden op een andere manier voortleven. Hoe vaak heb ik die gedachte niet gehoord? Het is mainstream, ook in de christelijke leer: namelijk dat zij die sterven niet écht dood zijn, want men gaat dan uit van een onsterfelijke ziel – wat overigens geen Bijbelse gedachte is. Nee, degenen die sterven, die zijn dood. En dood is niet een andere vorm van leven; dood is het tegenovergestelde van leven.⟨/p> ⟨p>De overige van de doden leven niet. Een dode leeft niet en de enige manier waarop een dode weer leeft, is door opstanding. Hier wordt gesproken over een opstanding uit de doden van een speciale groep. Alle andere doden, de resterende dus – eigenlijk het overgrote merendeel van de doden – blijven in het graf. Alle overige doden komen pas aan bod en zullen opstaan na de duizend jaren. Dat staat er ook bij: "totdat de duizend jaren voleindigd zijn." De duizend jaren, dat wil zeggen de duizend jaren waarin satan gebonden zal zijn en waarin Christus zal heersen met de Zijne.⟨/p> ⟨p>En dan staat er nog bij: "dit is de eerste opstanding." De eerste opstanding is een specifiek soort opstanding: het is namelijk een opstanding uit de doden. Meestal wordt gesproken over een opstanding uit de dood, maar dat is niet de Bijbelse gedachte. Dat is eigenlijk nogal logisch, want als je opstaat, dan komt dat omdat je dood was en je staat uit die doodstoestand op. Maar dat is niet de betekenis van de uitdrukking 'opstanding uit de doden'. Doden is het meervoud van een dode. Je hebt iemand die sterft en dat is een dode, en als er meerderen zijn die dood zijn, dan zijn dat doden. Welnu, een opstanding uit de doden wil zeggen dat je opstaat met achterlating van alle andere doden. Dan sta je op van tussen de doden uit.⟨/p> ⟨p>Die opstanding vindt plaats vóór de duizend jaren. Het wordt in Lukas 14 ook de 'opstanding van de rechtvaardigen' genoemd en in Johannes 5 de 'opstanding van leven'. Deze eerste opstanding is onderscheiden van de opstanding van de overige doden, de resterende doden. Zij staan later op en dat is de 'opstanding der doden'. Dat wil zeggen dat alle doden die dan nog dood zijn, bij die gelegenheid zullen opstaan. Dat is na de duizend jaren, zoals we aan het slot van hoofdstuk 20 nog uitgebreid zullen lezen.⟨/p> ⟨p>Hier is dus sprake van de eerste opstanding. Laat ik het even schematisch voorstellen, want de eerste opstanding kent verschillende fasen. De eerste opstanding slaat op het fenomeen van een opstanding uit de doden. De Eerste die daar deel aan had, is Christus Zelf. Hij is de Eersteling, en dat was pakweg een kleine tweeduizend jaar geleden. In het jaar 30, buiten de poorten van Jeruzalem, werd de steen weggewenteld en stond Hij als Eersteling op uit de doden.⟨/p> ⟨p>De tweede fase van die eerste opstanding vindt plaats bij de wegrukking. In Openbaring 12 zien we de wegrukking van de mannelijke zoon, maar Paulus beschrijft dat ook in 1 Thessalonicenzen 4. Dan zullen de doden opstaan die 'in Christus' ontslapen zijn en vervolgens zullen de levenden op dat moment samen met hen de Heer tegemoet gaan in de lucht. Zij zullen worden weggerukt; dat is de term die in dat verband gebezigd wordt. Het zijn de gelovigen die deel uitmaken van 'de Christus'; zij zijn Hoofd en lichaam samen. Deze wegrukking vindt plaats vóór de 1260 dagen van de grote verdrukking.⟨/p> ⟨p>Aansluitend heb je de opstanding van Israëls rechtvaardigen, waar Daniël 12 over spreekt. Dat zal zijn op de 1335ste dag, gerekend vanaf het moment dat het afgodsbeeld in Jeruzalem wordt geplaatst. Na die 1335 dagen zal in ieder geval Daniël ook opstaan. Ook dat maakt allemaal deel uit van die eerste opstanding. En ten slotte heb je nog de opstanding van de martelaren uit de Beest-periode, pal vóór de duizend jaren. Zo zie je dat die eerste opstanding gefaseerd plaatsvindt. 'Eerste' slaat op het feit dat het de eerste opstanding is, namelijk de opstanding uit de doden, en daar zijn verschillende categorieën in aan te wijzen. Karakteristiek voor de eerste opstanding is echter dat het allemaal vóór de duizend jaren plaatsvindt.⟨/p> ⟨p>Gelukkig staat er dan: "Heilig (apart gezet) is degene die deel heeft in de eerste opstanding." Dat is een heel speciaal voorrecht, een geluk dat je ten deel valt; je bent daarmee apart gezet. Er staat nog bij: "over hen heeft de tweede dood geen autoriteit." We zullen later in Openbaring 20 lezen over degenen die na de duizend jaren opstaan. Dan gaan de boeken open, ook het boek van het leven. Wie niet geschreven staat in het boek van het leven, zal worden geworpen in het meer van het vuur. Zij komen om; zij sterven een tweede keer. Vandaar ook de term 'de tweede dood'. Over degenen die na de duizend jaren opstaan, zal de tweede dood autoriteit hebben als hun naam niet staat in het boek van het leven. Maar over iedereen die opstaat in de eerste opstanding, heeft de tweede dood per definitie geen volmacht, geen autoriteit.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2554" title="Speel af vanaf 42:34">▶ 42:34⟨/button> ⟨span>Een Koninklijk-priesterlijk Volk: Israëls Rol in het Komende Millennium⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Maar er staat: "zij zullen priesters van God en van Christus zijn en ze zullen met Hem de duizend jaren als koningen heersen." Het gaat hier over priesters en over koningen. Ze zullen priesters van God zijn en van Christus, waarmee gezegd is dat Christus in deze heerschappij centraal zal staan. Maar zij zullen ook een priesterlijke rol vervullen; dat wil zeggen bemiddelend voor de volkerenwereld. Zij zullen een priesterlijk volk zijn en ze zullen met Hem de duizend jaren — waarin Satan dus gebonden zal zijn — als koningen heersen. Hiermee wordt aangegeven dat de duizend jaren onder leiding staan van een koninklijk-priesterlijk volk. Dit is iets wat gedurende dit boek al op zoveel toonaarden heeft geklonken. Eigenlijk begon het al in hoofdstuk 1, waar al gesproken wordt over: "U hebt ons gemaakt tot een koninkrijk van priesters". Ook de vierentwintig ouderlingen zijn een koninklijk priesterschap. Op allerlei wijzen zie je dat als een rode draad door het hele boek heen lopen.⟨/p> ⟨p>Het gaat over het volk van Israël, dat kan niet missen. In feite hoeft dat niet eens zozeer nog expliciet vermeld te worden, want dit wordt als bekend verondersteld. Het boek De Openbaring bouwt voort op de hele Bijbelse profetie en is daarvan ook het sluitstuk. Degene die dit boek leest, wordt geacht het voorgaande te kennen en daarvan op de hoogte te zijn, zodat niet meer duidelijk gemaakt hoeft te worden wie die priesters en wie die koningen zijn, want dat was allang bekend. Laten we dat dan ook meteen nog lezen in Exodus 19. Het is al eerder in deze serie aan de orde gekomen, maar ik denk niet dat het genoeg benadrukt kan worden hoezeer het Bijbels getuigenis daarin eenduidig is. In Exodus 19 lees je dat Israël bij de Sinaï staat, bij de berg Horeb, en geprepareerd wordt voor de verschijning van Yahweh. Yahweh daalt neer voor de ogen van het volk op de derde dag. Jazeker, twee dagen lang moeten ze zich heiligen en apart stellen, en dan op de derde dag zou de Heer onder luid bazuinsgeschal voor de ogen van het ganse volk neerdalen.⟨/p> ⟨p>Pal daaraan voorafgaand lees je dat er staat: "En nu, indien jullie aandachtig naar Mij luisteren..." God zegt dit bij monde van Mozes: "Indien jullie aandachtig naar Mij luisteren en Mijn verbond bewaart — Mijn verbond dat Ik ook met jullie vaderen Abraham, Izaäk en Jakob gesloten heb en de belofte die Ik heb gegeven — dan zullen jullie Mij speciaal ten eigendom zijn uit alle volkeren. Want de hele aarde behoort Mij." Hier zie je dat de hele wereld en alle volkeren van God zijn, en dat zie je in de duizend jaren inderdaad ook gedemonstreerd. Satan wordt gebonden; hij heeft niets meer te zeggen. Alle natiën komen toe aan God en Zijn Christus en aan het volk dat Hij koninklijk en priesterlijk speciaal ten eigendom gereserveerd heeft. Dat staat hier: dan zullen jullie Mij speciaal ten eigendom zijn uit alle volkeren. Wanneer? Wanneer zij gaan luisteren naar Hem en Mijn verbond, Mijn belofte ook bewaren. Want het is een genadeverbond, het is een belofte, een verbond waarbij God uitsluitend belooft. Als zij dat ter harte zullen nemen en dat bewaren, dan zullen zij God speciaal ten eigendom zijn uit alle volkeren. "Want de hele aarde behoort Mij", en dan staat erbij: "en jullie zullen voor Mij een koninkrijk van priesters zijn, een heilige natie."⟨/p> ⟨p>Voor zover dat nog niet duidelijk was, staat erbij: "Dit zijn de woorden die je zult spreken tot de zonen van Israël." Hier zie je het hele plaatje dat God voor ogen heeft met het volk van Israël. Zij zijn dat volk dat voor Hem speciaal ten eigendom is en gereserveerd is om heel de aarde en alle volkeren aan zich te onderwerpen, want heel de wereld behoort Hem. Dat volk bestemt Hij daarvoor als een koninkrijk; als een koninklijk volk, maar ook een koninklijk-priesterlijk volk. Want via dit volk zal ook het woord van God naar de volkerenwereld gaan. Jeruzalem is de navel van de aarde, en dat is de plaats waar ook het voedsel vandaan komt. Een navel geeft immers voedsel door; dat is hoe het voedsel van Godswege tot de volkerenwereld zal komen. Zij zullen die bemiddelende, die priesterlijke functie vervullen te midden van alle volkeren. Dat koninkrijk van priesters is dus inderdaad het volk van Israël.⟨/p> ⟨p>Wanneer er hier in Openbaring 20 dan ook staat over priesters en over koningen die zullen heersen over de natiën — die dan niet meer verleid worden, maar die dus helemaal toekomen aan de Christus en aan Zijn volk, aan dat koninklijk-priesterlijk volk — dan gaat het inderdaad over Israël. Degenen die zullen opstaan, dat zijn zij die deel hebben aan de zegeningen van Israël. Dat is als zij in die tijd die daar pal aan voorafgaat omkomen, sneuvelen, en in die zware tijd hun bloed vergoten wordt. Wel, God zal hen weten te vinden en dat is wat hier ook de eerste opstanding genoemd wordt. Het gaat over de martelaren uit die tijd van wie het bloed zal worden vergoten. God zegt: "Jullie hebben Mijn woord, het getuigenis van Jezus en het getuigenis van het komende koninkrijk bewaard. Jullie hebben dat uitgesproken en jullie hebben dat uitgedragen. En als jullie dan omkomen, dan zal Ik jullie opwekken en jullie die enorme taak geven en een koninklijke, priesterlijke rol toebedelen te midden van de volkerenwereld."⟨/p> ⟨p>Israël zal daar volstrekt uitspringen, met de stad Jeruzalem als middelpunt, en het zal met recht ook een Israëlitisch wereldrijk zijn. Dat is wat in Openbaring 20 zozeer sterk benadrukt wordt, namelijk de binding van Satan gedurende duizend jaren om de volkeren niet te verleiden, en de heerschappij die wordt gegeven aan het koninklijk-priesterlijk volk. Degenen die omgekomen zijn in die laatste, beestachtige tijd, zij zullen opstaan en zij zullen deel hebben aan een geweldige, aan deze opstanding. Gelukkig en heilig is hij die deel heeft aan deze opstanding; dat is een buitengewoon groot voorrecht. Dat Millennium dat gaat komen, die grote dag, dat is de dag van de Christus. Het is de dag van het volk dat God heeft bestemd. Het is ook de dag, de sabbatsdag, die laatste grote dag waarin God zal rusten en waarin ook het volk Israël eindelijk rust zal vinden en als een koninklijk-priesterlijke natie een bevoorrechte taak zal hebben, een rol toebedeeld te midden van de hele wereld.⟨/p> ⟨p>Dat is de toekomst die God voornemens is en zoals we dat in Openbaring 20 vinden. Dat is een tijd die over een niet al te lange periode zal gaan aanbreken. Want de zes dagen lopen op hun eind en de zevende dag is in aantocht; dat is dat Millennium. Dat zijn buitengewone, boeiende en grootse, heerlijke tijden en eeuwen die gaan komen. Dat is Gods voornemen. En aangezien het Zijn voornemen is, dat Hij al zo lang geleden heeft opgevat, zal het ook absoluut zeker gaan aanvangen. Hij gaat het realiseren, en Hij alleen. Daar wilde ik het graag bij laten. De volgende keer gaan we het hebben over Satans loslating. Misschien dat er nog een ander onderwerp even tussen ligt als een soort appendix, maar dat weet ik nog niet helemaal zeker. Anders gaan we verder met vers 7, 8, 9 en 10 over Satans loslating en dat wat er na de duizend jaren zal gaan plaatsvinden.⟨/p> ⟨p>Nou, daar wil ik het zoals gezegd bij laten. Ik zou zeggen: al het goede, Gods zegen, dank voor uw aandacht en tot een volgende keer.⟨/p>