⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Welkom en Introductie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik heb begrepen dat het via Facebook en de livestream goed te bekijken en te beluisteren valt. Ik zou het wel plezierig vinden als iemand dat nog even voor de zekerheid bevestigt. Ik zie mensen reageren die dat zeggen op jouw scherm. Oh, jij ziet hen daarop reageren? Oké. En is het bevestigend? Dat is gelijk erg goed. Het beeld is ietsje minder door het scherm, maar verder gaat het prima. Ja, dat is een bekend fenomeen. Oké, nou, dan kunnen we dat probleem skippen, of het is eigenlijk helemaal geen probleem.⟨/p>
⟨p>Hartelijk dank, Walter, voor deze introductie. En dat was meteen al in het diepe duiken van de typologie en de betekenissen van de getallen, van zeven en acht. En vanavond kunnen we hier dan eindelijk toch weer van de partij zijn. Onverwacht inderdaad, want het was plotseling dat de zaal dan toch weer beschikbaar bleek te zijn. En daar gaan we dan ook meteen volop gebruik van maken. Want over twee weken — maar dat stond al gepland trouwens hoor — hopen we hier wederom een studie te hebben. Dat heeft te maken met de feestdagen daarna en dat kwam zo uit. Maar ik moet zeggen: het is mij een groot genoegen om jullie hier weer te mogen treffen. En zowaar, het was ook in no time weer volgeboekt. We hebben er zin in kennelijk!⟨/p>
⟨p>Inmiddels zijn wij niet alleen bij deel 32 aanbeland, maar ook in een nieuw hoofdstuk van het boek De Openbaring. We hebben allerlei cycli inmiddels gehad, bijvoorbeeld de Zeven Schalen in hoofdstuk 16. Nou ja, 'we'... dat zeg ik even tussen aanhalingstekens, want ik weet nog erg goed dat ik die bijbelstudies gewoon in mijn uppie in mijn studeerkamer heb gegeven, met de camera voor me. En dat is een stuk minder aangenaam dan wanneer ik zo al die levende gezichten mag zien. Dat is zo'n andere beleving. Of laat ik het zo zeggen: daar zit veel meer beleving in. Dat is net als met die voetbalwedstrijden in die grote stadions waar geen hond in zit. Dat is echt zo sfeerloos.⟨/p>
⟨p>Toch moet ik erbij zeggen dat ik het een geweldig voorrecht vind dat we ook de beschikking hebben over internet en computers en al dat soort programma's, zodat we gewoon door kunnen gaan met de bijbelstudies. Dat vind ik echt heel erg tof, bij alles wat er zo te klagen valt. Nou ja, te klagen valt... dat doen we gewoon. Zoals ik al zei: we zijn bij hoofdstuk 17 gearriveerd en dat gaat over Babylon. Ja, het staat er in mijn Bijbel ook boven: 'Het oordeel over Babylon'. En ik moet erbij zeggen dat dit al even aan de orde was geweest in het voorgaande hoofdstuk. Laat ik daarom eventjes terugblikken.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="215" title="Speel af vanaf 03:35">▶ 03:35⟨/button> ⟨span>Terugblik op Openbaring 16 en de Profetische Tijdlijn⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Het lijkt me handig als we, na zo'n lange tijd, de draad weer even oppakken. Openbaring 16 was het voorgaande hoofdstuk. Daar wordt beschreven hoe de laatste zeven rampen — zo worden ze ook genoemd — over deze aarde worden uitgestort; de schalen worden uitgegoten. Ze worden de schalen genoemd, of als u een Statenvertaling hebt, de 'violen van toorn' die worden uitgegoten over de wereld. Die zeven schalen in Openbaring 16 lopen synchroon met de zeven bazuinen die we veel eerder in het boek De Openbaring aantroffen. Dat is heel gemakkelijk te zien wanneer je de bazuinen en de schalen vergelijkt; het gaat iedere keer over dezelfde zaken, alleen vanuit een ander oogpunt belicht. Het is geen herhaling van zetten, maar het gaat wel over dezelfde gebeurtenissen. Ik weet dat een heel aantal mensen het op prijs stelt als ik dat even in een tijdlijntje aangeef, al was het maar om dat weer scherp voor de geest te krijgen. Zeker voor degenen die nu voor het eerst aanhaken, bijvoorbeeld via Facebook, is het goed om dat even simpel voor ogen te hebben.⟨/p>
⟨p>Het eerste waarvan we weten dat het gaat gebeuren in het hele profetische programma, is dat er vrede komt. Althans, een schijnvrede. Dat is trouwens het eerste zegel in Openbaring 6. Eigenlijk begint het boek en het hele profetische programma daar afgerold te worden — dat is een aardige uitdrukking in dit verband. Het begint als het eerste zegel van die boekrol wordt geopend. Dat is de ruiter op het witte paard die verschijnt en die vrede brengt; tijdelijk en ook nep. Het lijkt als twee druppels water op de Messias, die ook een Ruiter op een wit paard wordt genoemd. Het zal wel toeval zijn dat het vandaag net 3 december is en dat iedereen denkt aan een ruiter op het witte paard. Nou ja, ruiter... hij zit op een wit paard, ja. Goed. En de pieten gaan we niet meer zwart maken natuurlijk, want daar houdt deze Piet niet van.⟨/p>
⟨p>Wat er dus eerst gaat komen is vrede. Ik vind het zo geweldig boeiend om nu in 2020 te leven. Het geeft veel verwarring en moeite, en je weet soms niet meer wat nog waar is en wat niet, maar tegelijkertijd wisten we dat dit zou gaan gebeuren. We leven nu in deze tijdsvreemde op weg naar 2030. Dat is echt zo'n unieke mijlpaal, al was het maar omdat er in dat jaar precies twee millennia gepasseerd zijn sinds Christus is heengegaan. Vanuit het profetische woord is dat zo betekenisvol. Dat betekent dat we op weg naar die mijlpaal nog tien jaar te gaan hebben en je weet dat er bepaalde dingen gaan gebeuren. Het eerste is dus die vrede in het Midden-Oosten. Je zou jezelf zomaar kunnen verliezen in de actualiteit van wat er nu aan de gang is, over de Abraham-akkoorden en over allerlei Arabische staten die het op een akkoord gooien met Israël. We zouden het ook nog over Trump kunnen hebben, maar dat wou ik even niet doen. Eén ding is zeker: er gaat een vrede komen. Die zal van betrekkelijk korte duur zijn. De precieze termijn wordt, als u het mij vraagt, niet genoemd, hoewel sommige mensen dat menen te weten. Maar goed, dat doet er nu even niet toe.⟨/p>
⟨p>Die vrede zal abrupt worden beëindigd en dan begint een periode van drieënhalf jaar. Dat start in feite met een afgodsbeeld dat op het tempelplein gezet wordt. Moet ik er nog iets bij zeggen? Er gaat niet alleen een vrede komen, er gaat ook weer een tempel komen in Jeruzalem. Jazeker. Daar gaat ook een dagelijkse offerdienst komen en die zal plotseling worden beëindigd. In plaats daarvan zal een afgodsbeeld op het tempelplein worden neergezet. Dat luidt de periode van 42 maanden in, of zo u wilt 1260 dagen, 3,5 jaar, of 'tijd, tijden en een halve tijd'. Het is allemaal hetzelfde. Die periode wordt ook nog door iets anders ingeleid, en dat is voor ons weer erg ter zake: de wegrukking. De wegrukking van de mannelijke zoon. U ziet dat in Openbaring 12. De Christus wordt weggerukt en de vrouw, die 1260 dagen verzorgd wordt, vlucht naar de woestijn waar zij een onderduikadres vindt. Daar wordt zij onderhouden en is zij veilig. Dat zal dus zijn in die 42 maanden, maar daaraan voorafgaand vindt de wegrukking plaats. Ik ga deze dingen nu natuurlijk niet allemaal uitgebreid aantonen; het gaat me erom de tijdlijn eenvoudig te markeren om aan te geven wat er gaat gebeuren.⟨/p>
⟨p>Die 42 maanden zullen buitengewoon zwaar zijn voor het volk van Israël en voor het Joodse land. Uiteindelijk eindigt dat bij de gebeurtenis die ik de verschijning op de Olijfberg noem. De Heer zal komen op een moment dat er van de stad Jeruzalem bijna niks meer over is. Er zal een vluchtweg gecreëerd worden door een gescheurde Olijfberg die naar de woestijn leidt. Dat is wat wij meestal de verschijning van Christus of de wederkomst noemen. Eigenlijk moet je zeggen: de wederkomst van Christus voor Israël. Want de wederkomst voor de zijnen, voor het lichaam van Christus, zal immers drieënhalf jaar daarvoor zijn. Maar in ieder geval: de verschijning op de Olijfberg. Dan gaat het volk Israël ook verzameld worden uit alle natiën — dat wat daar nog overgebleven is. Israël zal in een verwoest land worden gebracht en het zal volledig worden hersteld en herbouwd onder leiding van de Messias.⟨/p>
⟨p>Wanneer Israël op haar bestemming is gekomen en is hersteld, zal de Messias daar Zijn troon — de vervallen hut van David, het koningshuis, de dynastie — in ere oprichten. Hij zal het herstellen en restaureren. Die troon van David, die zolang vacant is geweest en leeg heeft gestaan, zal dan weer bezet worden. Dan zal er weer een Koning zijn in Jeruzalem. De Heer zal daar inderdaad regeren over Zijn volk, maar de volkerenwereld moet dan nog worden onderworpen. Dat is een relatie die buitengewoon conflictueus is. Er zal enorm veel vijandschap en weerstand zijn tegen die 'indringer'. Het klinkt inderdaad allemaal heel wonderlijk, maar zo beschrijft de Bijbel dat. De volkerenwereld zal in verzet komen. En daarbij moet ik ook nog zeggen: terwijl Israël hersteld is, zal er een getuigenis worden uitgeroepen. 144.000 jonge mannen zullen worden uitgezonden over de wereld. Zij zullen worden beveiligd terwijl er nog vele gerichten over de aarde gaan die beschreven worden in die bazuinen en schalen. Gedurende die tijd zullen deze 144.000 mannen getuigenis geven als ambassadeurs van dat Koninkrijk dat in Jeruzalem is gestart en dat zich wereldwijd gaat manifesteren. Zij kondigen dat aan, zodat er ook onder de volkeren een getuigenis ontstaat van mensen bij wie dat weerklank vindt; gelovigen dus. Zij zullen trouwens dan ook dat komende millennium ingaan. Aan het einde van die periode van de zeven bazuinen en de zeven schalen, wordt het Evangelie van het Koninkrijk over de hele wereld gepredikt.⟨/p>
⟨p>Er zullen vele rampen en gerichten komen aan het einde van die periode. Dat is een typisch avondprobleem van deze jongeman, die volgend jaar trouwens wel zestig jaar hoopt te worden. Dat weer wel.⟨/p>
⟨p>Maar goed, aan het einde van die periode... de zevende schaal, dat weten we. Dat kon je lezen aan het einde van Openbaring 16. Dan wordt gesproken over de stad Babylon die valt. Ik heb in de tekst boven die lijn... dat zijn eigenlijk allemaal specifieke gebeurtenissen, en daaronder zijn het meer perioden die benoemd worden in het boek De Openbaring.⟨/p>
⟨p>Maar aan het einde van die zeven schalen, zeven bazuinen, vlak voordat het koninkrijk wereldwijd zal aanbreken, zal als laatste de stad Babylon, de hoofdstad van dat wereldrijk, vallen. Die zal in drie... ja, zo wordt het beschreven. En als dat gebeurd zal zijn, dan is alles geschied en dan zal het millennium aanvangen. Want dat millennium vangt eigenlijk pas aan als Satan niet meer in de gelegenheid is om de volkeren te verleiden.⟨/p>
⟨p>Het is dus niet zo'n duizendjarig koninkrijk van Christus, want dat kent de Bijbel niet. Christus heerst, ja, nu in genade, straks op zijn troon in Jeruzalem en dan vervolgens ook wereldwijd. Wat gemeten wordt, dat is de periode dat Satan niet in de gelegenheid zal zijn om zich actief te bemoeien met de volkeren. En dat is die duizend jaren. Het millennium dus, wat in Openbaring 20 dan beschreven wordt.⟨/p>
⟨p>Dus dat als tijdlijn voor wat er gaat gebeuren. Dan kun je vervolgens eigenlijk de rest van de dingen die in het boek De Openbaring beschreven worden ook zelf daarbij invullen: waar en in welk tijdvak dat dan geplaatst moet worden. Ja, en bij de zevende schaal...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="963" title="Speel af vanaf 16:03">▶ 16:03⟨/button> ⟨span>De Zevende Schaal en de Val van Babylon⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Nog even dit punt, want bij de zevende schaal lees je dat alles is geschied. Dat wordt dan uitgeroepen: alles is nu geschied. De zevende schaal is de voltooiing. Je leest daarbij eigenlijk hetzelfde als bij de zevende bazuin; dat valt ook samen, dat heb ik zojuist al gezegd. Maar dan is alles geschied. "Het is geschied" wordt er dan geroepen. En dan volgt de grote stad Babylon. In drie stukken, zo staat het, en haar werd de beker van de toorn gegeven.⟨/p>
⟨p>Ja, die stad Babylon gaat dus weer een grote rol spelen. Er is nu ook een stad daar aan de Eufraat. Tegenwoordig heet die stad Hillah. Er wonen daar een kleine half miljoen mensen, maar het is momenteel geen stad van betekenis. Dat gaat het echter wel worden. Die stad Hillah, in de provincie Babylon trouwens, in het huidige Irak, die gaat een bijzondere betekenis krijgen. Nou, daar gaat het boek Openbaring over, en Openbaring 17 ook.⟨/p>
⟨p>Wat ik heel mooi vind als je het zo overdenkt: in Openbaring 16 wordt bij de zevende schaal al beschreven dat de stad Babylon valt. In Openbaring 18 wordt in een heel hoofdstuk uitgebreid beschreven hoe en wat dat allemaal inhoudt; je leest zelfs dat die stad in één uur valt. Maar eerst wordt dus vastgesteld dát de stad Babylon valt, en vervolgens wordt in hoofdstuk 17 — het hoofdstuk dat we vanavond onder ogen hebben — beschreven wat die stad eigenlijk is, welke functie ze vervult en wat haar verhouding is met dat wereldrijk, het beest met de zeven koppen enzovoorts. Al die dingen worden daar beschreven, maar voordat er een beschrijving van de stad Babylon en haar functie gegeven wordt, wordt al gezegd: ze valt. Haar ondergang is op voorhand eigenlijk al geplot en neergezet. Dat is haar lot.⟨/p>
⟨p>Waarom? Om een heel simpele reden: God heeft een andere stad voor Zich verkozen, namelijk Jeruzalem. In feite is de periode van de zeven schalen en de zeven bazuinen de grote strijd tussen Babylon en Jeruzalem. Die twee steden. Babylon gaat vallen en Jeruzalem blijft over.⟨/p>
⟨p>Ik wil er nog iets bij zeggen, want in het boek Openbaring, wanneer er in hoofdstuk 17 en 18 uitgebreid over Babylon wordt gesproken, wordt er heel vaak verwezen naar de profeten Jeremia, Jesaja en Ezechiël. Met name ook naar Jeremia. Het opmerkelijke daarvan is dat wanneer je in Jeremia over Babylon leest en dat wordt aangehaald in Openbaring 17, het werkelijk blijkt te gaan over de concrete stad Babylon daar aan de Eufraat in het huidige Irak. Daarmee is gezegd dat wanneer Johannes daaraan refereert, hij het ook werkelijk over die stad heeft.⟨/p>
⟨p>Ik zeg het er maar even bij — het zal nog wel vaker aan de orde komen — want men heeft gemeend de verklaring die de Bijbel zelf geeft over wat Babylon is, nogmaals te moeten verklaren. Terwijl dat nu juist de verklaring ís! Dan vraagt men: "Welke stad denk jij dat de rol van Babylon op zich zal nemen?" Dat klinkt heel interessant, maar het slaat nergens op als je het mij vraagt. Dat is net zoiets als vragen: "Welke stad denk jij dat de rol van Amsterdam op zich zal gaan nemen?" Wat zou je denken van Amsterdam zelf? Nou, zo is het ook met Babylon. Babylon is Babylon.⟨/p>
⟨p>Maar nog even dit: in Jeremia lees je dat aan Babylon inderdaad als laatste de drinkbeker wordt gegeven. Als je dat in Jeremia 25 leest, dan zie je dat aan allerlei hoofdsteden in het Midden-Oosten — naburige steden van Israël in Libanon, Saoedi-Arabië, Syrië, et cetera — de drinkbeker wordt gegeven. En als laatste aan Babylon. Babylon is het sluitstuk. Dat sluit naadloos aan bij wat je in Openbaring leest, want ook daar is het de laatste stad. Het is het grote bolwerk dat wordt beëindigd en finaal tegen de grond gaat, of eigenlijk onder de grond verdwijnt. Het wordt gewoon ter plekke begraven.⟨/p>
⟨p>Laten we daar eens naar gaan kijken. Dit is de introductie voordat ik bij Openbaring 17 zelf arriveer. Ik hoop de eerste zeven verzen te bespreken en mocht dat niet lukken, dan volgen er gelukkig nog meer avonden.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1318" title="Speel af vanaf 21:58">▶ 21:58⟨/button> ⟨span>Jeremia's Profetie over Babel, de Koning van Sezak en de Atbash⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Maar eerst even dit: Jeremia 25, vers 26. Daar lees je dat die beker wordt gegeven aan allerlei koningen van steden. Aan alle koningen van het noorden, die nabij of veraf zijn, de een na de ander. Aan alle koninkrijken der aarde die op de aardbodem zijn. En dan staat er: "De koning van Sesak zal na hen drinken." Dat is een interessant verhaal. Want wat is Sesak nu precies?⟨/p>
⟨p>Ik had toevallig vanavond aan tafel nog een gesprek en ik werd er wederom op aangesproken dat ik de 'S' nooit goed kan uitspreken en er vaak een 'Z' van maak. Dat spraakgebrek zal ik waarschijnlijk tot Sint-Juttemis met me mee moeten dragen. Het lukt me nog steeds zo, tenzij ik er heel erg goed over nadenk hoe ik het moet zeggen. Dan zeg ik "Sesak", maar anders klinkt het als "Sezak". Maar goed, u leest het nu met me mee: de koning van Sesak zal na hen drinken. Aan alle koninkrijken wordt die beker gegeven en als laatste aan de koning van Sesak. En ik zal u vertellen, het is niet moeilijk, want dat is namelijk Babel.⟨/p>
⟨p>Dat blijkt uit de context, maar het blijkt ook als we nog wat verder in het boek Jeremia kijken. Als we doorbladeren naar hoofdstuk 51, een van de laatste hoofdstukken van Jeremia, dan wordt daar in vers 41 gezegd: "Ach, hoe is Sesak veroverd en de roem van de hele aarde ingenomen! Ach, hoe is Babel onder de volkeren tot een voorwerp van ontzetting geworden!" Hier zie je meteen in het parallellisme de verklaring van wat Sesak is, namelijk Babel.⟨/p>
⟨p>Maar waarom wordt Babel Sesak genoemd? Dat het zo is, blijkt hier en het is trouwens ook onomstreden. Men noemt dit een Atbash. Dat is een stijlfiguur en ik zal u vertellen hoe dat in elkaar zit; ik vind het te boeiend om onvermeld te laten. Voor de mensen die achterin de zaal zitten is het misschien lastig te zien, maar als ik het op de website publiceer, kunt u het goed bekijken. Hier ziet u de Hebreeuwse letters, het Hebreeuwse alfabet van Aleph tot Taw: Aleph, Bet, Gimel, Dalet, Waw, enzovoort.⟨/p>
⟨p>Wat is nu een Atbash? Dat is het verschijnsel waarbij de letters worden omgekeerd. Dat wil zeggen dat de Aleph een Taw wordt. De eerste letter wordt dus de laatste letter. De tweede letter, de Bet, wordt de een-na-laatste letter, de Shin. De derde letter, de Gimel, wordt de twee-na-laatste letter, en zo keert het hele alfabet zich om. De naam "Atbash" is afgeleid van de eerste, laatste, tweede en voorlaatste Hebreeuwse letters: Aleph, Taw, Bet en Shin. Vandaar: A-T-B-Sh, oftewel Atbash.⟨/p>
⟨p>Het is dus simpelweg een omkering. Maar het is een prachtige omkering, want het betekent dat Babel wordt omgekeerd. Dat is de gedachte. Het wordt op een verborgen, cryptische manier weergegeven; het is eigenlijk 'encrypted'. Babel wordt niet letterlijk genoemd, maar de wijze waarop het wordt aangeduid, zegt het al: het wordt omgekeerd, jongens. Zo werkt dat fenomeen. Dus als er gesproken wordt over de koning van Sesak, dan zit daar iets heel onheilspellends in voor de koning van Babel. Voor degenen die aan de goede kant staan, is het niet onheilspellend; zij weten dat het goed komt, want Babel is Sesak – het wordt omgekeerd.⟨/p>
⟨p>Babel is dus ook in het boek Jeremia al de laatste stad. Het koninkrijk van Babel is eigenlijk de laatste die de beker van Gods gramschap of toorn zal drinken. Drinken zullen ze allemaal, maar voor Babel als laatste is het finaal.⟨/p>
⟨p>Dat gezegd hebbende: Babel ligt aan de Eufraat. Die wordt drooggelegd, zoals we zagen in Openbaring 16 vers 12. En dan lezen we bij de zevende schaal in vers 17: "En de zevende goot zijn schaal uit in de lucht en er kwam een luide stem uit de hemel van de troon, zeggende: 'Het is geschied!'" Het is nu klaar, het is voltooid. Er kwamen bliksemstralen, stemmen en donderslagen, en er geschiedde een grote aardbeving, zo groot als er geen geweest is vanaf het moment dat er een mens op aarde was. Zo hevig was deze aardbeving, zo groot.⟨/p>
⟨p>Wist u dat het bij de zevende bazuin letterlijk ook zo beschreven staat? Daardoor word je wederom bevestigd in het feit dat die schalen en bazuinen synchroon lopen. Er staat dan: "En de grote stad viel in drie stukken uiteen en de steden der volkeren stortten in. Het grote Babylon werd voor God in gedachtenis gebracht om daaraan de beker met de wijn van de gramschap van Zijn toorn te geven." Ik laat het daar even bij, waarmee je overigens meteen ziet dat die grote stad geïdentificeerd wordt: het gaat over Babylon. En zo komen we aan bij vers 1 van hoofdstuk 17.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1766" title="Speel af vanaf 29:26">▶ 29:26⟨/button> ⟨span>Openbaring 17:1 - de Grote Hoer en de Vele Wateren⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan staat er dit: "En één uit de zeven boodschappers die de zeven schalen hadden kwam en hij sprak met mij en hij zei: Kom hier, ik zal jou tonen het oordeel van de grote hoer die zit op vele wateren." Eerst even een paar dingen die ik hierover moet zeggen. Er wordt niet zozeer gezegd welke van die zeven boodschappers dat is, maar ik heb wel een idee: het zal gewoon de laatste geweest zijn. Die zevende boodschapper was namelijk nu juist degene die zijn schaal uitgoot waardoor Babel in stukken uiteenviel. Maar goed, dat doet er verder niet toe voor de zaken; het is in ieder geval één uit de zeven. Hij zegt: "Kom hier, ik zal jou tonen het oordeel van de grote hoer die zit op vele wateren."⟨/p>
⟨p>Het is zo opmerkelijk dat de manier waarop dit geformuleerd wordt, bijna hetzelfde is als wat we een paar hoofdstukken later weer zullen treffen wanneer de bruid, het nieuwe Jeruzalem, getoond wordt. Ga maar na: dit is hoofdstuk 17 vers 1, en als we bij dat Jeruzalem komen dat uit de hemel neerdaalt in hoofdstuk 21 vers 9, dan zie je dit: "En één uit de zeven boodschappers die de zeven schalen hadden die vol waren van de laatste zeven rampen, kwam en hij sprak met mij en hij zei: Kom hier, ik zal jou tonen..." Als je in hoofdstuk 21 leest, dan gaat het dus over de bruid, de vrouw van het Lammetje. Hij kwam, sprak met Johannes en zei: "Kom hier, ik zal je tonen." Dat is natuurlijk geen toeval.⟨/p>
⟨p>In hoofdstuk 17 staat er: "Ik zal jou tonen het oordeel, het gericht van de grote hoer die zit op vele wateren." En in hoofdstuk 21 vers 9 staat dan: "Kom hier, ik zal je tonen de bruid, de vrouw van het Lammetje." En wat is dat? De kerk, zegt u? Nee, er staat gewoon bij: Jeruzalem dat vanuit de hemel neerdaalt. Hoe dat in zijn werk gaat en wat dat allemaal is, daar komen we vanzelf over te spreken als we in hoofdstuk 21 gearriveerd zijn. Maar u ziet dat het volstrekt parallel loopt, en dat is natuurlijk ook niet zonder betekenis. Voordat de bruid getoond kan worden – de echte stad Jeruzalem – moet er eerst korte metten gemaakt worden met die andere stad die precies het tegendeel is van de bruid, namelijk de hoer. Dat gebeurt ook, en dat wordt in hoofdstuk 17 beschreven. Ook hier weer: Jeruzalem versus Babylon, of beter omgekeerd: eerst wordt Babylon terzijde geschoven voordat Jeruzalem getoond wordt.⟨/p>
⟨p>Het zijn hele fraaie literaire structuren, net als de stijlfiguur waar ik het zojuist over had: de atbash. Ik vind dat prachtig zoals dat stilistisch tot uitdrukking wordt gebracht. We hebben het over een stad die omgekeerd wordt, en hoe gaan we dat uitbeelden? Gewoon door dat systeem van een atbash. Prachtig toch? "Kom hier," zegt één van die zeven engelen die de zeven schalen hadden in vers 1, "ik zal jou tonen het oordeel van de grote hoer." Dit is de eerste keer dat ze zo genoemd wordt in het boek Openbaring. De aardigheid is – en ik heb dat al heel dikwijls naar voren gebracht in de loop van deze serie – dat de beelden die gebruikt worden ook gewoon verklaard worden. Het is geen letterlijke hoer, nee. Later in hoofdstuk 17 vers 18, het laatste vers van ditzelfde hoofdstuk, wordt gezegd wie die hoer is. Dat is heel opmerkelijk: allerlei dingen worden eerder al verklaard, maar hetgeen het eerst genoemd is, namelijk de hoer, wordt als laatste in dit hoofdstuk verklaard. Ook weer zo'n eigenaardige structuur. Maar die grote hoer is dus inderdaad Babylon.⟨/p>
⟨p>Waarom wordt zij "groot" genoemd? Hoezo een grote hoer? Het verwijst naar de grote stad Babylon, waarbij "groot" natuurlijk zou kunnen verwijzen naar het inwoneraantal, maar dat hoeft niet per se. Een stad kan ook om andere redenen groot zijn, namelijk vanwege de status die zij heeft. Eerlijk gezegd denk ik – al kan ik het niet hard maken – dat de stad Hilla nu weliswaar een half miljoen inwoners telt, maar dat zij over een aantal jaren, als de stad een totaal andere betekenis gaat krijgen, misschien veel meer inwoners zal hebben. Dat zou kunnen, maar het is in wezen niet eens noodzakelijk. Het is een grote stad vanwege de rol die zij zal vervullen als hoofdstad van een compleet wereldrijk daar in het Midden-Oosten. Daarom is zij groot.⟨/p>
⟨p>Van die grote hoer lees je ook nog het oordeel, en dat zij "zit op vele wateren". Nu zou je bij vele wateren kunnen denken: dat is natuurlijk de Eufraat die in allerlei kanalen wordt uitgesplitst bij Babylon. Dat zou kunnen en is op zich een hele logische link, ware het niet dat de Bijbel er zelf ook deze verklaring aan geeft in vers 15 van dit hoofdstuk. We komen daar vanzelf later over te spreken, maar ik zeg het nu alvast maar, want dan weten we meteen waar we het over hebben. Die grote hoer is dus de grote stad Babylon, en dat ze zit op vele wateren betekent letterlijk wat Johannes daar gezien heeft: die vele wateren zijn "volken en scharen en menigten en talen". Het is een beetje vergelijkbaar met onze term "volkerenzee", die trouwens ook gekenmerkt wordt door woelige baren en golven. Inderdaad, er is altijd gewoel. Dat is wat de zee en die vele wateren zijn: onstuimig water waar zo'n monsterbeest uit voortkomt, zoals in Openbaring 13 vers 1. Die stad Babel zit op vele wateren, en dat betekent ook dat ze de heerschappij heeft over volken, scharen, menigten en talen. Vandaar dat het de hoofdstad is.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2274" title="Speel af vanaf 37:54">▶ 37:54⟨/button> ⟨span>Openbaring 17:2 - Hoererij met de Koningen Der Aarde en de Joodse Dependance⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Er staat nog bij in vers 2 met wie de koningen van de aarde hoereren. En nu weten we ook meteen waarom die stad vergeleken wordt met een hoer: want die stad is een stad waarmee gehoereerd wordt. Wie doen dat nu? De koningen der aarde, gewoon in het algemeen. En ja, wat is hoeren? Dat is in ieder geval jezelf verkopen. Een vrouw die hoereert, is uiteraard een vrouw die zichzelf voor geld verkoopt. En ik denk dat dat in dit geval ook heel letterlijk zo is. Ik kom daar nog over te spreken dat Babel sowieso die rol krijgt, juist vanwege dit: vanwege het grote geld.⟨/p>
⟨p>Laat ik nu meteen maar zeggen wat ik later nog echt ga aantonen ook, want dat is echt de bedoeling. Die stad Babylon, dat gaat een Joodse stad worden. Dat is het verbazingwekkende. En dan begrijp je meteen ook nog iets anders. Het is even een shortcut wat ik nu doe; ik ga nu eigenlijk al meteen naar de conclusie zonder eerst de bonnetjes geleverd te hebben, maar ik doe dat nu eventjes zo om het meteen duidelijk te maken. In de Bijbel wordt Israël, Juda, Jeruzalem de vrouw van de Heer genoemd. En heel dikwijls wordt ze bij de profeten ook vergeleken met een hoer. Waarom? Omdat ze zich afgeeft met andere mannen. Het idee is dan dat ze andere goden achterna loopt en God eigenlijk vaarwel zegt. En hier is het zelfs letterlijk voor geld: ze gaat namelijk voor het geld.⟨/p>
⟨p>Babylon krijgt de rol van... Het wordt een... Wat is het woord nou? Ik zoek een woord. Ja, dankjewel. Oh, alsof je in mijn hoofd kunt kijken. Ja, ik zocht het woordje dependance. Het is eigenlijk een dependance van Jeruzalem. Het is een Joodse stad daar aan de Eufraat. En dat is het bijzondere, want Johannes verbaast zich met grote verbazing als hij deze hoer ziet. Hij is zeer verwonderd over wat hij daar aantreft. Dat hoeren is in dit geval ook zo treffend. Het volk dat bestemd is voor de Heer en juist ook altijd wordt aangemerkt als Zijn vrouw – in feite hebben die termen van het oude verbond en het nieuwe verbond alles te maken met de gedachte dat God Zijn volk trouwt en een huwelijksverbond met haar sluit. Het oude verbond was een huwelijksverbond, het nieuwe verbond is ook weer een huwelijksverbond. En dan heb je in de eindtijd het ontrouwe Israël, het ontrouwe Joodse volk, en je hebt het getrouwe deel: de bruid en de hoer.⟨/p>
⟨p>Die stad die hier Babylon heet, blijkt dus inderdaad een hoer te zijn. Waarom zijn de Joden daar terechtgekomen? Na de pauze kom ik daarover te spreken. Waarom hebben ze zich daar gevestigd? Dat is inderdaad puur vanwege het geld. En dat is wat we ook in de komende jaren echt zullen gaan zien: de rol die Israël en de staat Israël, het Jodendom, misschien ook wel het Jodendom in het buitenland – in Amerika bijvoorbeeld – zal gaan vervullen daar in het Midden-Oosten. Puur vanwege dit. Je kunt je ook een beetje voorstellen wat er gebeurt als daar vrede gaat komen. Dat zie je nu trouwens al. Als er vrede gaat komen in het Midden-Oosten, hoe dan vooral het Arabische geld en het Joodse vernuft en de knowhow zich gaan verenigen en hoe daar een glorieus rijk kan gaan ontstaan. Er wordt nu ook openlijk over gesproken in verband met die Abraham-akkoorden, waarvan de Amerikaanse president er inmiddels een vijftal heeft gesloten. Er staan er nog vijf in de rij. We staan eigenlijk al zo'n beetje op de drempel van Openbaring 17. Zo beleef ik het ook echt. Je kon het verwachten dat daar inderdaad een rijk gaat ontstaan met een enorme Joodse dominantie in de Arabische wereld.⟨/p>
⟨p>U zegt: "Ja, maar dat zijn toch twee elementen die elkaar niet verdragen?" Nee, dat is precies wat de Bijbel er ook over zegt over dat laatste rijk: dat is leem en ijzer. Dat houdt niet, dat verdraagt elkaar niet. Het laatste... Hoe zeg je dat? Ik zoek weer een woord. Hoe wordt dat genoemd in Daniël 2? Het laat zich niet mengen. Het voegt niet, die twee. Nou ja, in ieder geval, dat is dat laatste rijk met die tien tenen, dat weten we wel. Dat is wat Nebuchadnezzar ooit in die droom zag.⟨/p>
⟨p>Maar hoe dan ook, even terug naar Openbaring 17 vers 2. Johannes krijgt daar een hoer te zien en dan staat er met wie de koningen van de aarde hoereren. Het gaat allemaal voor het geld, maar het lijkt me sowieso duidelijk als je het hebt over een hoer en hoererij, dat het over ontrouw gaat. Want dat is eigenlijk wat hoererij is: niet meer trouw zijn aan degene met wie je verbonden bent, met wie je een verbond hebt. Met die vrouw dus, met die hoer, Babylon, hoereren de koningen van de aarde. En zij die het land bewonen of zij die... Ja, dat is een probleem wat we al vaker gezien hebben. Soms gaat het duidelijk echt over het afgebakende land, namelijk het Joodse land, Haaretz, Israël. En soms gaat het gewoon ook over het land in het algemeen, gewoon alles wat droog is. Pardon hoor, de aarde. Het probleem is dat in het Grieks en in het Hebreeuws dat onderscheid niet gemaakt wordt: het land is hetzelfde als de aarde. Dus als hier staat 'zij die het land bewonen', dan kan dat beperkt zijn tot het land Israël, maar het kan ook het land in het algemeen zijn, het droge, alle landen dus. Ik laat het in het midden, want in beide gevallen krijg je een goede zin.⟨/p>
⟨p>En zij die het land of de aarde bewonen, worden dronken gemaakt uit de wijn van haar hoererij. Dronken gemaakt betekent bedwelmd, maar ook verdwaasd. Wat is dronken? Dan zie je het in ieder geval niet allemaal meer scherp; je hebt geen goed oordeel meer en je wordt in feite compleet beneveld, zodat het onderscheidingsvermogen volkomen verdwijnt. Trouwens, dat is ook wat geld doet. Het probleem is trouwens niet zozeer geld, maar dat als je daar volledig op gefocust bent: de liefde voor geld is een wortel van alle kwaad, staat er in 1 Timotheüs 6. In ieder geval zal men in dat laatste wereldrijk dronken gemaakt worden, en daar blijkt die stad Babylon een hele essentiële rol in te spelen. Zij is die hoer.⟨/p>
⟨p>En dat is zo omdat het inderdaad een stad is, nu niet alleen maar een wereldstad zoals ze dat in het verleden ook is geweest. Want laten we wel wezen: deze aioon begon ooit met Babel. De eerste stad die er was na de zondvloed was Babel. Daar vond ook die torenbouw plaats en daar vond ook de verwarring van de talen plaats van Godswege. Dat is apart, want Babel betekent in het Chaldeeuws – over eigenaardigheden in taal gesproken – 'poort Gods'. Je hebt Bab-El; El is God. In het Hebreeuws is Babel... weet je wat, het staat er trouwens in Genesis 11 vers 9 bij: God noemde haar Babel, want Babel is in het Hebreeuws 'verwarring'. Waarom? Omdat God daar de taal en de spraak verward heeft, zodat mensen elkaar niet meer begrepen en de families uiteengedreven werden. Zo werden de volken alsnog verspreid. Dat was ook de bedoeling, en niet om samen te klonteren en zich een naam te maken. Daar begon Babel. En in het verleden heeft Babel allerlei... Ja, ook later, in de dagen van Nebuchadnezzar waar ik het zojuist over had, was het een geweldig groot wereldrijk. Zelfs groter dan het Medo-Perzische en het Griekse wereldrijk, want het was eigenlijk een neergang van goud naar zilver en koper. In ieder geval heeft die stad Babel in de loop van de wereldhistorie al een geweldige rol gespeeld. Daar begon het allemaal ooit, en het eindigt ook weer met Babel, maar met dat grote verschil ook.⟨/p>
⟨p>Babylon is in de eindtijd een Israëlitische, een Joodse stad, inderdaad een dependance van Jeruzalem. Daar komen we vanzelf nog wel meer over te spreken, maar dit is echt zo opmerkelijk. Daarom wordt het ook inderdaad een hoer genoemd. Het gaat namelijk over een vrouw die ontrouw is.⟨/p>
⟨p>En hij voerde mij in de geest weg. Hij, die engel, één van die zeven waarvan in vers 1 sprake was, voerde mij, Johannes, in de geest weg in een woestijn. Niet dé woestijn, maar een woestijn. Of in eenzaamheid, een eenzame plaats. Wij hebben wel een heel specifiek idee van een woestijn; een plaats waar alleen maar een grote zandvlakte is ofzo, maar het is eigenlijk een eenzame plaats.⟨/p>
⟨p>Ditzelfde Griekse woord wat hier gebruikt wordt en vertaald wordt met woestijn, wordt in de plaatsen die ik hier noem, zoals in Mattheüs 14 vers 13, een eenzame plaats genoemd. In de studiebijbel stond deze aantekening: het verzelfstandigde bijvoeglijk naamwoord erēmos betekent een verlaten streek en daarmee dus ook een woestijn. Het is dus eigenlijk een eenzame of een verlaten streek. Dat kan dus ook wel degelijk daar in de vlakte van Sinear zijn.⟨/p>
⟨p>Hij voerde mij weg in de geest in de woestijn en dan zegt hij: "Ik nam een vrouw waar." Ja, die vrouw die al eerder in vers 1 of 2 benoemd was als die grote hoer. En hier zegt hij: "Ik nam een vrouw waar en ze is zittend op een scharlakenrood beest." Nu zit ik even te aarzelen om hier nog verder op in te gaan. Nee, ik doe het niet, want dat voert te ver. We gaan eerst even pauzeren, stel ik voor, en dan pakken we straks de draad op bij dat beest dat deze helrode kleur heeft. Goed, dan gaan we eerst inderdaad even pauzeren en dan komen we weer terug. Dat zeg ik eventjes ter geruststelling van alle kijkers en luisteraars op Facebook.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3090" title="Speel af vanaf 51:30">▶ 51:30⟨/button> ⟨span>Openbaring 17:3 - Zittend op een Scharlakenrood Beest met Zeven Koppen en Tien Horens⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En ik nam waar, wij gaan daar weer verder in vers 3. Ik nam waar, en zie: een vrouw. We hadden het al over die dame; dat klinkt wat vriendelijker dan 'hoer', maar zo beschrijft Johannes haar uitdrukkelijk wel. Hier zien we een vrouw zittend op een scharlakenrood beest. Dat was het laatste waar we het voor de pauze nog even over hadden. Een beest waarover we al veel meer hebben gehoord en gelezen in Openbaring 13, waarin zelfs twee beesten worden genoemd. Hier gaat het over het beest uit de zee, zoals blijkt uit het vervolg.⟨/p>
⟨p>Maar nu eventjes die kleur die het heeft, of zoals het genoemd wordt: het scharlakenrode beest. Scharlaken is een heel uitgebreid verhaal; over hoe die kleur gevormd wordt en ook over de typologie daarvan. Ik laat dat nu allemaal even rusten, net als de scharlakenkoorden in de Bijbel. Het heeft iets met de koninklijke lijn te maken, maar in het algemeen en in deze specifieke setting gaat het bij scharlaken vooral ook om een materiaal van weelderige stof dat buitengewoon kostbaar was. In Jeremia 4 lees je inderdaad dat er iets heel weelderigs wordt beschreven waarin goud en scharlaken een rol spelen. Trouwens, het is ook de kleur van zonde; dat weten we uit de bekende woorden van Jesaja 1: "Al waren uw zonden als scharlaken, Ik zal ze maken als witte wol of wit als sneeuw."⟨/p>
⟨p>Die beide kenmerken – weelde en zonde – herinner ik me nog zo goed uit 1976. Ik was voor het eerst in Israël onder leiding van een illuster gezelschap, echtparen mag ik wel zeggen: Gert en Hermien Timmerman. Ja, echt waar. Die organiseerden een jongerenreis naar Israël en daar ben ik mee geweest toen ik vijftien jaar oud was. Eigenlijk mocht ik niet mee, want de minimale leeftijd was zestien; ik was dus de jongste in het gezelschap. Ook Hans en Esther Timms waren erbij, dat waren vrienden van hen. Misschien kent u die naam ook wel, Esther Timms is ook een gospelzangeres. Dat was een heel andere tijd. Ik heb aan die vakantie zoveel herinneringen overgehouden, maar ik weet nog zo goed wat Gert Timmerman destijds naar voren bracht. Ik vond het geweldig hoe hij kon spreken over het profetisch woord. Wellicht hebben kijkers of luisteraars zo hun ideeën over Gert en Hermien, maar ik kan er niet te veel kwaad over horen, want ik heb daar zo enorm veel van geleerd en het Woord is voor mij opengegaan.⟨/p>
⟨p>Waar het me even om gaat, is dat hij soms ook wel heel speculatieve dingen kon zeggen over het profetisch woord. Prachtige dingen, maar soms ging de fantasie weleens een beetje al te hard van stapel. Ik weet nog heel goed dat hij zei: "Dat beest in de eindtijd, dat is communistisch." Waarom? Omdat het scharlakenrood was. Rood was de kleur van het communisme, nietwaar? Ik herinner me nog dat ik na die reis werd afgehaald door mijn ouders van Schiphol – we woonden daar vlakbij – en dat ik dat toen vertelde. Ik zag mijn vader zo fronsen, van: "Nou, dat lijkt me wel erg kort door de bocht om dat zo daaruit op te maken." Ik hoorde toen trouwens ook van Gert Timmerman – ja, het ligt helemaal in die lijn – hij wist zeker, en nu spreek ik toch een beetje kwaad omdat ik naar voren breng wat hij destijds vertelde, maar hij wist ook te vertellen dat de terugkeer van de Heer zou plaatsvinden op 1 mei. Dat is immers de 'rode dag'. Het zou een dag zijn van bloedrood, zoals dat ergens in de profeten staat. Nou ja, dat soort conclusies zijn erg kort door de bocht; daar moet je wel heel erg mee oppassen. Ik geloof ook niet dat scharlakenrood iets te maken heeft met communisme. Die link zie ik totaal niet.⟨/p>
⟨p>Maar goed, dat beest was scharlakenrood. Het is trouwens ook wel in verband gebracht met het feit dat we even later lezen dat het beest verantwoordelijk is voor slachtpartijen en voor het vloeien van het bloed van de martelaren. Maar de associatie met weelde lijkt me ook niet zo moeilijk: een rijk dat gebaseerd is op samenwerking vanuit een monetaire, financiële en economische achtergrond. En dat het een kleur van zonde is, lijkt me ook niet zo moeilijk, want het gaat over een hoer die op een beest zit dat echt monsterlijke trekken heeft.⟨/p>
⟨p>Het was boordevol namen van lastering. Daar zag Johannes een vrouw, zittend op een scharlakenrood beest, boordevol namen van lastering. Het gaat dus over dat beest waar die vrouw op zit. Dat lazen we trouwens ook al in hoofdstuk 13 over dat beest: dat het gedurende tweeënveertig maanden godslasteringen zal uitspreken, ook in het land. Vandaar ook dat die periode begint met de gruwel die geplaatst wordt op het tempelplein. De offerdienst, de hele tempeldienst, zal worden beëindigd en in plaats daarvan komt er een enorme lastercampagne en een lastering van de Allerhoogste.⟨/p>
⟨p>Van dat beest wordt nog iets anders gezegd: het had zeven koppen en tien horens. Ook dat wordt verderop in dit hoofdstuk keurig verklaard. De zeven koppen en de tien horens zijn zeven achtereenvolgende hoofden. Dat beest heeft een hoofd, dat wil zeggen: het is een federatie, maar die federatie heeft uiteraard een hoofd. Er zullen achtereenvolgens verschillende hoofden zijn; vijf ervan vallen. De vijf vallen, dan komt de zesde, maar die wordt vervangen door de zevende, waarna de zesde alsnog herleeft, zodat de zesde ook de achtste is. Als u zegt: "Die snap ik niet helemaal," daar heb ik het al eens een keer over gehad, maar we gaan het er ook echt nog over krijgen, want dat wordt namelijk uitgelegd in de verzen 9 tot 11. Wat ik nu doe is gewoon een voorzet, meer niet, maar dan weten we in ieder geval waar we het over hebben. Dus die zeven koppen zijn ook zeven koningen, het hoofd van dat rijk. En die tien horens zijn ook tien koningen die tegelijkertijd samen zullen heersen. Dat wordt uitgelegd in vers 12. Trouwens, dat was al in het boek Daniël uitgelegd: dat die tien horens tien koningen zijn. Dus terwijl er zulke merkwaardige dingen waargenomen worden door Johannes en er soms sprake is van heel eigenaardige beeldspraak, worden die diverse details allemaal niet alleen beschreven, maar ook verklaard, zodat we daarover totaal niet in het duister hoeven te tasten.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3647" title="Speel af vanaf 01:00:47">▶ 01:00:47⟨/button> ⟨span>Openbaring 17:4 - Gehuld in Purper, Extreme Weelde en de Gouden Drinkbeker⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En de vrouw was gehuld in purper en scharlaken. Hé, heb je dat scharlaken weer? Dat heeft dus kennelijk toch iets met die weelde te maken. Maar het valt er niet mee samen, want het was een scharlakenrood beest, en vervolgens was de vrouw gehuld in purper en scharlaken en verguld met goud, kostbare gesteenten en parels.⟨/p>
⟨p>Wat er ook over die details allemaal te melden valt, één ding moet wel duidelijk zijn: alles wat hier genoemd wordt, is verschrikkelijk duur en weelderig. Extreme weelde. En dat is ook heel vervelend voor jullie. Het geeft ook precies aan hoe dat laatste wereldrijk gekenmerkt zal worden. Het is opmerkelijk dat het niet alleen in dit hoofdstuk zo genoemd wordt, want straks in hoofdstuk 18 wordt ook breed uitgemeten hoezeer er nu al van die steden zijn in het Midden-Oosten — ik bedenk dit ter plekke — die de naam hebben van extreme weelde. Denk aan een stad als Dubai, waar het gekste nog niet gek genoeg is als het gaat om weelde.⟨/p>
⟨p>De stad Neom schijnt ook zoiets te zijn, daar in het gebied van Edom. Hebt u dat vorige week trouwens gelezen? Toen was de minister van Buitenlandse Zaken uit Amerika naar Neom gegaan. Hij bezocht die splinternieuwe stad in het gebied van Edom en had daar een geheime ontmoeting. Dat had eigenlijk niet uitgelekt mogen worden, maar u weet hoe dat gaat. Hij had een ontmoeting met Netanyahu, en Netanyahu had ook een ontmoeting met notabene de kroonprins van Saoedi-Arabië. Dat gaat zeker een vervolg krijgen, want die twee zijn natuurlijk niet zomaar eventjes gezellig een beschuitje gaan eten of bij elkaar op de koffie gegaan. Nee, daar moest echt iets geregeld worden. Dat was in Neom, de stad met die ongekende luxe. Eén ding kun je van die Arabieren wel zeggen: geld zit er.⟨/p>
⟨p>Hier wordt dus gezegd dat die vrouw gehuld was in purper en scharlaken en verguld met goud, kostbaar gesteente en parels. Al die rijkdom daar in het Midden-Oosten wordt ook haar deel. En zij had een gouden drinkbeker. Waar moet u aan denken als u dit leest? Lees je ook niet in het boek Daniël over het feest van Belsazar, dat ze dronken uit de bekers uit het huis des Heren? Ik zit dit nu ter plekke te bedenken — ik had het even moeten opzoeken — maar dat zal dan in Daniël 4 moeten staan. Dat feest van Belsazar in Babel, waar gedronken werd met de kostbaarheden uit het huis van Jahweh in Jeruzalem. Dat was ook de laatste nacht, want toen kreeg je dat schrift op de wand: Mene, Mene, Tekel, Ufarsin. Gewogen en te licht bevonden.⟨/p>
⟨p>Ze had een gouden drinkbeker in haar hand en die was boordevol gruwelen. Een gruwel heeft in de Bijbel altijd te maken met afgoden of afgoderij. De onreinheid van haar hoererij staat er dan nog bij. Dus in de weelde waarin ze zich bevindt, is er die gouden drinkbeker — dat is de vorm — maar de inhoud was gruwelijk, evenals de onreinheid van haar hoererij. Het is een vrouw van ontrouw. Bij de profeten, ik zinspeelde er voor de pauze al even op, is dit standaard een metafoor voor Juda, voor Israël en Jeruzalem. Ik heb expres de schriftplaatsen en de hoofdstukken genoemd, met name Ezechiël 16 en Ezechiël 23. Trouwens, ook Hosea 3 is daarin zo illustratief en duidelijk. Dat Hosea een hoer moest trouwen was een uitbeelding van het volk van Israël. Het gaat over die vrouw, alleen is ze nu hier in Babylon gevestigd. Dat is het eigenaardige wat Johannes hier waarneemt.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4008" title="Speel af vanaf 01:06:48">▶ 01:06:48⟨/button> ⟨span>Openbaring 17:5 - Geheim, het Grote Babylon en de Efa uit Zacharia 5⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En bij haar oog of op haar voorhoofd – in feite is dat hetzelfde – was een naam geschreven. Dat woord voorhoofd komt in het boek Openbaring diverse keren voor en het kan weergegeven worden met het voorhoofd of ook bij de ogen of bij het oog. Het lijkt mij niet zo moeilijk waarom het voorhoofd bij het oog is. Hoe dan ook, daar was een naam geschreven. Haar naam staat dus bij haar oog of op haar voorhoofd en er staat bij: geheim, het grote Babylon.⟨/p>
⟨p>Hoezo een geheim? Omdat er hier iets bijzonders heeft plaatsgevonden met dat grote Babylon. Iets geheimzinnigs ook, en dat is omdat het afgodische Jeruzalem zich heeft verplaatst naar Babel, oftewel naar die vlakte van Sinear daar bij de Eufraat. Ik heb nog niet zo heel erg lang geleden, een paar maanden terug in Zoetermeer of in Benthuizen, een toespraak gegeven over Zacharia 5 en ik wil dat toch even kort samenvatten. Waarom? Omdat we daar in Zacharia 5 een visioen vinden van een vrouw, een goddeloze vrouw die verplaatst wordt naar de vlakte van Sinear. Moet u nagaan, dat was nadat het Joodse volk inmiddels teruggekeerd was in het land en het koninkrijk van Babel inmiddels ook ten einde was. Maar toch wordt die stad van Babel en die vlakte van Sinear daar weer genoemd.⟨/p>
⟨p>Wat daar beschreven wordt, is de vrouw in de efa. Een efa is in de Bijbel een inhoudsmaat, zoals wij spreken over liters. De Schrift spreekt over omers, maar ook over een efa. Dat is een inhoudsmaat van, wat was het ook weer, zoiets in de dertig liter. Het was vanwege die inhoudsmaat een embleem van de handel, omdat het werd gebruikt in de groothandel. Die vrouw wordt genoemd ‘de goddeloosheid’ en ze wordt geplaatst in een efa. Dat moet dus een kleine vrouw geweest zijn, maar in een visioen kan alles. U zegt misschien: daar pas ik niet in hoor, in 36 liter! Nee, dat is ook zo, maar in een visioen kan alles.⟨/p>
⟨p>Die vrouw zit in die efa en daarop zat een deksel, of eigenlijk staat er letterlijk een talent. Een talent is de munt die gebruikt werd in de handel. Zo is er dus sprake van een goddeloze vrouw die geassocieerd wordt met de groothandel en met de financiën, uitgebeeld in dat talent. En dan lees je dat uitleners – dat is geen gebruikelijke vertaling, maar het is echt de wijze waarop dat woord elders in de Bijbel ook vertaald wordt – haar drijven naar het land Sinear. Je leest dat die vrouw in de efa zit en dan komen er uitleners die, gedreven door de wind, die efa opnemen en haar verplaatsen naar het land van Sinear, kortom daar bij de Eufraat in Irak. Het goddeloze volk in het Joodse land wordt in combinatie met de groothandel en in combinatie met het geld en de financiën gedreven door uitleners. Ook weer zo'n financiële term uiteraard; investeerders die haar drijven naar die geweldige plek van de Eufraatvallei en haar daar brengen.⟨/p>
⟨p>Dat is eigenaardig, vooral als je bedenkt dat het Joodse volk zojuist teruggekeerd was uit Babel. Zacharia zegt echter dat er een tijd komt dat een goddeloos Israël een vlucht zal maken. Misschien zelf wel letterlijk met het vliegtuig. Of wie gebruikte zojuist de term kapitaalvlucht? We hadden het daar zojuist over. O ja, jij had het erover. Dat er sprake is van een kapitaalvlucht en dat zij zich gaan vestigen in de vlakte van Sinear, oftewel Babylon. En daar komen de eindjes inderdaad weer bij elkaar, want het betekent dat die stad waar deze aion ooit mee begon en die in de tussentijd enorme hoogtepunten heeft gekend in de dagen van Nebukadnezar en ook daarna nog wel, uiteindelijk ook weer eindigt met Babylon. Met dat grote verschil: dan zal het een Joodse stad zijn en een goddeloos Israël zal een vlucht hebben gemaakt naar die vlakte en daar een dominante rol gaan spelen.⟨/p>
⟨p>Die vrouw, de hoer, zal zitten op dat beest. Zodat je in de eindtijd, vóór de terugkeer van de Heer, in feite weer een rijk gaat krijgen waarin het Joodse volk in het Midden-Oosten een hele grote rol gaat spelen en ook dat rijk van de tien natiën, die federatie, zal beheersen. Het zal niet voegen, het zal niet samengesmolten zijn – met dank aan het woord dat me zojuist werd aangedragen. Zoals die twee elementen in Daniël 2, ijzer en leem, ook niet samensmelten. Het laat zich niet vermengen, nee, maar het zijn wel de twee bestanddelen waar dat laatste rijk met die tien tenen uit zal bestaan.⟨/p>
⟨p>Dan lees je ook nog dat die vrouw daar in die efa neergezet wordt in een huis dat voor haar gebouwd wordt. Hoe dat precies zal gaan en wat de directe aanleiding daarvan zal zijn, dat weet ik niet. Heb ik daar geen idee van? Jawel, ik heb er wel ideeën over hoe dat zou kunnen, maar dat is speculatie. Misschien dat we er bij een latere gelegenheid via wat Bijbelse lijntjes nog over gaan spreken. Eén ding zal in de loop der tijd vanzelf helder worden als die dingen zich gaan aftekenen in de realiteit. Ik bedoel: als dat gewoon nieuws gaat worden in de kranten, dan zeg ik: aha, zo gaat het zich dus voltrekken.⟨/p>
⟨p>Nu denk je nog: hoe zal dat gaan? Dat het hele wereldhandelscentrum niet meer daar in New York is, dat nu trouwens toch al leegloopt, maar verplaatst wordt naar het Midden-Oosten. Wat gaat er dan met Amerika gebeuren als Wall Street, zeg maar even voor het gemak het grote geld, zich gaat verplaatsen naar het Midden-Oosten? Het is geen complottheorie als ik vertel dat het grote geld voor een heel belangrijk deel, iedereen weet dat, in Joodse handen is. Dat is een bekend fenomeen en als dat zich gaat verplaatsen naar het Midden-Oosten omdat daar heel veel te verdienen en te exploiteren valt, ja, dan worden zij daar vanzelf als door de wind gedreven naartoe gebracht.⟨/p>
⟨p>In de pauze hadden we het al even over het Askenazisch Jodendom. Vind je het goed als ik dat even parkeer? Ik vind het een hele boeiende suggestie, maar ik denk dat het nu even voldoende is om vast te stellen dat wat daar in Babylon is, een hoer wordt genoemd omdat het gelieerd is aan het volk Israël. Aan het Joodse volk dat ontrouw is en zichzelf verkoopt, maar daar een grote positie verwerft, notabene in het hartje van het Midden-Oosten en van de nu nog vijandige Arabische wereld. Ja, daar gaat dus een verandering in komen. En daar wordt voor haar een huis gebouwd om zich te vestigen. Zo’n hoofdstuk als Openbaring 17 komt niet zomaar uit de lucht vallen; het is geworteld in een hele profetische omgeving. De profeten van Israël – Jeremia, Jesaja en Zacharia – hebben daar als monden van God al eeuwen eerder het hunne over gezegd: zo zal het gaan.⟨/p>
⟨p>En alles draait om het aanbreken van die toekomende aeon onder leiding van de Messias. Jawel, maar in feite is dat waar het boek de Openbaring over gaat: over die hele transitie. Hoe het koninkrijk van Christus, van de Messias, openbaar gaat worden, maar ook hoe het rijk van de tegenstander – of dat nu Babel heet of het beest – daarvoor moet gaan plaatsmaken. Zij zullen plaats moeten gaan maken voor de enige echte Rechthebbende, de Koning der koningen en de Heer der heren, zoals de Messias trouwens in dit hoofdstuk ook genoemd wordt.⟨/p>
⟨p>En er wordt nog gezegd: zij is het grote Babylon en er is dus een heel groot geheim met haar aan de hand.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4751" title="Speel af vanaf 01:19:11">▶ 01:19:11⟨/button> ⟨span>De Moeder van de Hoeren en de Historische Oorsprong van Afgoderij⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Zij wordt ook nog genoemd de moeder van de hoeren, en als je dat historisch bekijkt, is dat ook niet zo moeilijk te begrijpen. Want de afgoderij is daar begonnen. Het is trouwens heel eigenaardig; er zijn heel goede boeken over geschreven, bijvoorbeeld ook over hoe dat in de christelijke wereld is doorgegaan, zoals in de Rooms-Katholieke Kerk. Denk aan de gebruiken, de rituelen en de beelden, inclusief die van de Madonna met het kind. En wat dacht u van de mijter van de bisschop? Ja, we kennen die van Sinterklaas, maar dat is in feite gewoon Dagon; het is een visserskop. Zo had u er misschien nooit tegenaan gekeken, maar het is echt zo. Het komt allemaal uit Babel. Dat is de bakermat. Een bakermat betekent letterlijk dat zij de moeder is. Zij is de moeder van al die hoererij en van de gruwelen van de aarde.⟨/p>
⟨p>Ik was van plan om bij vers 7 aan te landen, maar dat gaat het niet meer worden. Ik zie dat het inmiddels tien uur is, dus we zullen het hierbij moeten laten. Iemand vroeg of daar een verklaring voor was? Ik heb trouwens hele mooie dingen gezien, plaatjes uit het oude Babylon en het oude Mesopotamië, waarbij je priesters ziet die met precies zo'n mijter, zo'n bisschopsmijter of Sinterklaaspet, uitgebeeld worden. Dat verwijst inderdaad naar Dagon, die vissergod. Want Dagon was eigenlijk de godheid zoals Neptunus of Poseidon; dat is die vissergod. Dat is dus de historische versie, ook al begrijp ik dat zo'n bisschop daar graag een andere slinger aan geeft. Ik vond het in elk geval een treffend beeld.⟨/p>
⟨p>In het algemeen wordt er, wanneer Openbaring 17 aan de orde komt in protestantse commentaren, altijd een link gelegd met Rome. Men zegt: "Babylon, dat is Rome en het Romeinse Rijk." We gaan het daar de volgende keer zeker nog over hebben, want we zijn eigenlijk pas net begonnen met dit hoofdstuk. Dat kwam ook doordat ik eerst een aantal inleidende zaken moest zeggen ter introductie, over Babylon en over alles wat de profeten daar al over hebben gezegd.⟨/p>
⟨p>Dan gaan we dus de volgende keer verder met het zesde vers. Dat zal zijn, Deo Volente, op 17 december. Dat is vandaag over twee weken. En misschien wilt u weer even zo vriendelijk zijn om u via het formulier op mijn website op te geven.⟨/p>