⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Inleiding: de Parallel Tussen de Bazuinen en de Schalen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Hallo allemaal, beste kijkers en luisteraars. Hartelijk welkom bij deze bijbelstudie over het boek Openbaring, inmiddels deel 31. We zijn gearriveerd bij de bespreking van hoofdstuk 16, waarin de zeven schalen worden beschreven die over deze wereld worden uitgegoten. Dit zijn schalen van toorn. De eerste vier schalen hebben we de voorgaande keer besproken, wat betekent dat er nu nog drie zijn overgebleven: nummer vijf, zes en zeven. Dat zijn de onderwerpen voor deze keer.⟨/p>
⟨p>Het lijkt me nuttig om nog even scherp voor ogen te krijgen en terug te blikken op wat we tot dusver hebben gezien. Erg belangrijk voor het verstaan van de verhaallijn in het boek Openbaring is dat de zeven schalen in hoofdstuk 16 parallel lopen met de zeven bazuinen die eerder in het boek werden beschreven, in hoofdstuk 8, 9 en 11. Die schalen vallen niet samen met de bazuinen en ze zijn er ook niet identiek mee, maar ze lopen wel parallel. Het begint met de bazuin die geblazen wordt en het eindigt in de schaal. Dus eerst de eerste bazuin, dan de eerste schaal; dan de tweede bazuin, dan de tweede schaal. We zien hoe die zaken synchroon lopen. Het zijn verschillende optieken, verschillende oogpunten van waaruit hetzelfde fenomeen wordt beschreven. Ik heb dat al eerder gedemonstreerd en we zullen dat bij deze gelegenheid opnieuw weer vaststellen.⟨/p>
⟨p>Het beschrijft de periode waarin het Koninkrijk van Christus, de Messias, in Israël inmiddels is aangevangen. Israël is hersteld en teruggebracht naar het land. De Messias zetelt in Jeruzalem, wat betekent dat het Koninkrijk in deze wereld inmiddels is begonnen. Maar nu gaat het vervolgens ook uitgebreid worden naar de rest van deze wereld. Dat is waar de periode van de bazuinen en de periode van de schalen over gaat.⟨/p>
⟨p>Dit geschiedt met harde hand, maar niet alleen dat, want er vindt ook een uitnodiging plaats. Er worden 144.000 jonge mannen uit de stammen van Israël uitgezonden naar de wereld. Zij worden beveiligd zodat ze niet aangetast worden en in feite immuun zijn voor de plagen die de wereld zullen treffen. Zij worden uitgezonden om de boodschap van het Koninkrijk in de wereld uit te dragen. Tegelijkertijd vindt het met harde hand plaats in die zin dat godsoordelen de wereld zullen treffen, aangezien de wereld in haar geheel onwillig reageert. Er zijn echter vele uitzonderingen, en zij zijn bestemd om de komende aeon, de nieuwe aeon, binnen te gaan en te beërven.⟨/p>
⟨p>Die laatste drie schalen komen overeen met de laatste drie bazuinen, die ook wel de drie weeën worden genoemd. Bij een veel eerdere gelegenheid hebben we het daar al eens over gehad: het 'WWW', wat overigens niets met het internettijdperk te maken heeft. Dat zou je misschien denken met oren anno 2020, maar dat is niet het geval. Het 'wee' heeft ook niet zozeer te maken met de aankondiging van een geboorte zoals een vrouw die ondergaat. Dit 'wee' is het 'wee' van 'o-wee'; de aankondiging van een rampspoed. Deze laatste drie vormen een eenheid en ze worden daarom de drie weeën genoemd. Het zijn de heftigste fasen, maar ook de laatste fasen van deze aeon. Zij zijn het onderwerp van deze studie.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="293" title="Speel af vanaf 04:53">▶ 04:53⟨/button> ⟨span>De Profetische Tijdlijn in Vogelvlucht⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Laten we naar het hoofdstuk zelf toegaan, maar eerst wil ik nog even een tijdlijn uitzetten. Ik heb het de vorige keer ook laten zien en ik denk dat het voor veel mensen die misschien niet zo vertrouwd zijn met de verhaallijn en de tijdlijn van het boek, goed is om dat nog even helder voor ogen te krijgen.⟨/p>
⟨p>Wat we in de komende tijd gaan meemaken, in de komende jaren, is een periode van schijnvrede. Ik ga er voor het gemak even van uit dat de kijkers en luisteraars inmiddels wel op de hoogte zijn van het feit dat wij nu inderdaad tegen het einde van deze aeon lopen, van dit wereldtijdperk. Dat is nu verder niet het onderwerp; ik ga daar op dit moment gewoon even vanuit. We gaan dus eerst nog een periode van schijnvrede meemaken, waarin ook nog tien staten gevormd worden in het Midden-Oosten. Daarin wordt Babylon niet zozeer herbouwd, maar zij gaat haar functie weer krijgen die ze ooit had, namelijk als hoofdstad van de wereld of in ieder geval van het Midden-Oosten.⟨/p>
⟨p>Die periode wordt afgesloten met de wegrukking van de mannelijke zoon uit hoofdstuk 12: Christus, inclusief zijn lichaam. Hij wordt weggerukt tot God en zijn troon, en dat luidt de periode van de grote verdrukking in, die 42 maanden duurt, oftewel 1260 dagen of een tijd, tijden en een halve tijd. Dat is drieënhalf jaar en die periode houdt nauw verband met Israël. Dit is ook de periode die wordt beschreven in hoofdstuk 6 bij de zegels; dan gaat het over het verkrijgen en het in bezit nemen van het land Israël.⟨/p>
⟨p>Aan het einde van die grote verdrukking zal de Messias voor Israël verschijnen. Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg en vanaf dat moment zal Israël hersteld worden. Dat is een hele procedure die in de woestijn plaatsvindt. Men zal optrekken zoals ooit onder leiding van Joshua; dit is een herhaling van de geschiedenis. Men zal optrekken naar het land, het land in bezit nemen, het verwoeste land weer herbouwen en Jeruzalem wordt de stad van de grote koning.⟨/p>
⟨p>In die periode wordt niet alleen Israël hersteld, maar worden ook die 144.000 waar ik het zojuist over had, uitgezonden. Dat luidt de periode in van de zeven bazuinen, oftewel de periode van de zeven schalen. Ik heb ze op de dia expres even rood gekleurd, want die laatste drie schalen betekenen ook het definitieve einde van deze aeon. Dat betekent dat de toekomende aeon wordt ingeluid, waarin alle volkeren zijn onderworpen aan de Messias en waarin Satan gebonden zal zijn, zodat hij niet meer in staat zal zijn om de volkeren te verleiden. Die duizend jaren beginnen wanneer alle volkeren ook daadwerkelijk ondergeschikt zijn aan de grote koning. Dan is er in feite een heel nieuw wereldrijk begonnen, namelijk een Israëlitisch wereldrijk dat bestuurd en geregeerd zal worden vanuit Jeruzalem. Goed, dan pakken we nu de draad weer op bij vers 10 van hoofdstuk 16.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="557" title="Speel af vanaf 09:17">▶ 09:17⟨/button> ⟨span>De Vijfde Schaal: Duisternis over de Troon van het Beest⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En daar staat: de vijfde engel, de vijfde boodschapper, goot zijn schaal uit. Dat is eigenlijk priesterlijk werk; wat hier gebeurt, is werk vanuit het heiligdom. Ik heb daar bij een voorgaande keer langer bij stilgestaan, maar ik herinner u nog even aan die gedachte en die associatie.⟨/p>
⟨p>De vijfde goot zijn schaal uit over de troon van het beest en zijn koninkrijk werd verduisterd. Nu gaat het echt serieus worden, in die zin dat niet alleen het koninkrijk, maar zelfs de troon van het beest wordt geraakt. Dat is de plaats van waaruit dat beest regeert – dat laatste wereldrijk dat Babylon als hoofdstad heeft. Daarom denk ik ook dat de troon van dat beest zich in die dagen in Babylon bevindt. Zijn koninkrijk werd verduisterd.⟨/p>
⟨p>Dit doet heel sterk denken aan wat we lezen in Exodus 10, wanneer de plagen over het land Egypte gaan, de tien plagen. Daar is ook de plaag van duisternis die het hele land treft. In Israël was het overigens licht, staat er dan. Voor de Israëlieten was het licht; we gaan niet vragen hoe dat kan, dat laten we aan God over. Het feit wordt gewoon gesteld en beschreven. Dat betekent dus ook hier in zekere zin een herhaling van de geschiedenis. De wereldmacht in die dagen werd in de laatste fase verduisterd, en dat is ook hier het geval. Nu wordt de troon van het beest direct geraakt. Zijn koninkrijk werd verduisterd en er staat bij: "zij kauwden hun tongen vanuit ellende." Dat herinnert ongetwijfeld ook aan de pijnen en kwellingen die in de voorgaande plagen werden genoemd.⟨/p>
⟨p>Ik wil er ook op wijzen dat deze vijfde schaal overeenkomt met de vijfde bazuin. Bij die vijfde bazuin lezen we inderdaad – en er wordt zelfs een periode aan gekoppeld – dat de mensheid gedurende vijf maanden afschuwelijk gepijnigd wordt. Ik heb hier een plaatje van de website, een mooi schema dat ik even heb uitgezoomd. Bij de vijfde bazuin lees je dat er een ster uit de hemel komt, de afgrond wordt geopend en rook verduistert het hemelruim. Als we bij de vijfde schaal lezen dat het rijk werd verduisterd, dan is dat kennelijk door rook, veroorzaakt door een ster uit de hemel. We zullen dat bij latere gelegenheden in deze studie nog zien. Er wordt echt van bovenaf ingegrepen, vanuit het heiligdom. Vandaar ook die engel met die schaal.⟨/p>
⟨p>We lezen dat sprinkhanen, of wat daarop lijkt, de mensen vijf maanden pijnigen. Dat komt overeen met wat we lezen over de vijfde schaal: het rijk van het beest wordt verduisterd en mensen hebben grote pijnen vanwege gezwellen. Ook hier wordt een duidelijke termijn van vijf maanden aan gekoppeld; het begint ergens en het eindigt ergens. Dat is van een andere orde dan wat we in 2020 meemaken met corona, waar ik absoluut niet geringschattend over wil spreken, maar de orde van grootte, de pijn en de universaliteit zijn onvergelijkbaar. Bij corona is het een klein percentage voor wie het echt heftig of fataal is, maar de periode van de vijfde bazuin en de vijfde schaal is van een totaal andere orde.⟨/p>
⟨p>In die zin is het ook niet waar wat vaak gezegd wordt: dat 2020 herinnerd zal worden als de tijd van corona vanwege de heftige dingen in de wereld. Ik denk dat we de komende jaren en decennia nog veel heftiger dingen gaan meemaken. Dat klinkt onheilspellend, maar ik bedoel eigenlijk dat het een geweldig teken van hoop is. Het betekent namelijk dat deze aion wordt beëindigd en de toekomende aion gaat aanvangen. De periode waar de wereld dan doorheen moet, is buitengewoon heftig. De heftigheid van corona zal volstrekt verbleken bij wat er straks gaat spelen. Zowel bij de vijfde bazuin als bij de vijfde schaal zien we dit terug.⟨/p>
⟨p>Dat neemt overigens niet weg dat wat we nu in 2020 meemaken wel een 'gamechanger' is. Er gaat een nieuwe fase in die wellicht het begin inluidt van eerst een crisis en vervolgens de schijnvrede. Dat waren wat opmerkingen terzijde, waar ik aan moest denken bij de vijf maanden van pijn en de gezwellen die de mensen zullen krijgen.⟨/p>
⟨p>Er staat bij: "en zij lasterden de God van de hemel." Dit bewijst precies waar ik het eerder over had. De boodschap van de 144.000 zal uitgaan over de hele wereld als ambassadeurs van het nieuwe koninkrijk dat in het land Israël gevestigd is. Zij zullen de wereld uitnodigen om zich te onderschikken aan de grote Koning, maar dat zal wereldwijd op enorm veel verzet stuiten. Dat koninkrijk zal beschouwd worden als een vreemde en zeer onwelkome indringer. Vandaar dat zij de God van de hemel lasteren.⟨/p>
⟨p>Daar zit nog een element in: men is blijkbaar heel goed op de hoogte waaraan die rampen te wijten zijn. Zij lasterden de God van de hemel vanuit hun ellende en hun gezwellen. Dit is echt 'huge', zoals de Engelsen zeggen. Het is een universeel verschijnsel, die gezwellen en pijnen. Ze weten dat ze te maken hebben met de God van de hemel die van bovenaf heeft ingegrepen, en vandaar ook de lastering naar die God.⟨/p>
⟨p>Er staat: "ze bezonnen zich niet vanuit hun werken." In het Grieks staat daar het woord ⟨em>metanoia⟨/em>, wat te maken heeft met 'omdenken'. De nieuwe fenomenen en feiten die zich in de jaren van de bazuinen hebben aangediend, maken dat men niet kan ontkennen dat daar die ene God is, de God van Israël, en dat Hij heeft ingegrepen. Het is nu nog moeilijk voor te stellen, maar het profetisch woord zegt dat het straks een volkomen evident feit zal zijn dat God er is en dat Hij ingrijpt. Alleen: men wil niets van Hem weten. Men gaat Hem bestrijden en bezint zich niet vanuit hun werken.⟨/p>
⟨p>Als men bij zinnen zou zijn, zou men bedenken dat hun handelwijze onverstandig is. Men zou moeten erkennen: "we gaan het onderspit delven." Dat gaan ze ook doen, maar tot die erkenning komen ze niet door deze rampen. Ze kwamen er eerder al niet achter door het getuigenis dat tot hen was gekomen, en ook niet door de harde hand. Ze bezonnen zich niet vanuit hun werken.⟨/p>
⟨p>Uiteraard geldt dit niet voor degenen die wel gehoor geven aan de boodschap. Hoe dat getalsmatig zal zijn en hoe de verhoudingen zullen liggen, weet ik eerlijk gezegd niet. Er zijn goede Bijbelse redenen om aan te nemen dat dit een groot gezelschap zal zijn, maar de precieze verhoudingen ken ik niet. Dat is nu ook even niet het onderwerp. Laat ik verder gaan. Dit was de vijfde schaal en nu komen we bij vers 12.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1237" title="Speel af vanaf 20:37">▶ 20:37⟨/button> ⟨span>De Zesde Schaal: de Eufraat Droogt op voor de Koningen uit het Oosten⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En de zesde goot zijn schaal uit over de grote rivier de Eufraat en zijn water droogde op. De Eufraat! Dat is die rivier die ook bij de zesde bazuin zo'n grote rol speelde, en opnieuw zien we hier voor de zoveelste keer bevestigd dat inderdaad die bazuinen en de schalen synchroon lopen. Laat ik ook daarvan eventjes een plaatje vertonen, ontleend aan datzelfde schema dat op de website is te vinden. Bij de zesde bazuin gaat het om de Eufraat – dat zijn eigenlijk de twee hoofdelementen – en een leger, een oorlog. Je leest bij die zesde bazuin hele eigenaardige, wonderlijke dingen. Vier boodschappers, vier engelen zo u wilt, worden losgelaten bij de Eufraat. Dat wordt in hoofdstuk 9 beschreven en dan is er sprake van twee keer tienduizenden van tienduizenden. Als je het berekent, dan kom je op 200 miljoen. Wat dat precies is, daar hebben we het toen bij de bespreking van hoofdstuk 9 over gehad, dus ik laat dat nu rusten. Wonderlijk genoeg lees je dan ook in eerste instantie dat een derde van de mensen wordt gedood. Dus er vindt een gigantische aanslag plaats, getalsmatig ook op de populatie van de mensen.⟨/p>
⟨p>Nou, bij de zesde schaal vind je iets soortgelijks. Ook daar speelt de Eufraat een grote rol, namelijk ze droogt op. Als je bedenkt dat de Eufraat eigenlijk een van de twee grote rivieren is daar in het Midden-Oosten, samen met de Tigris... Het gebied tussen die twee rivieren is een enorme vruchtbare delta ten midden van zoveel woestijn daaromheen. Het woord Mesopotamië betekent letterlijk ook 'tussen de rivieren'. Dat duidt op het gebied van het huidige Irak voor een groot gedeelte; het gebied tussen de Eufraat en de Tigris. Maar het is de Eufraat, waar de stad Babylon aan gelegen is, die opdroogt.⟨/p>
⟨p>De rivier de Eufraat, zijn water droogde op. Hoe dat precies komt, wordt niet beschreven. Er is gespeculeerd dat het komt omdat er in Turkije een stuwdam wordt afgesloten, op de plek waar de Eufraat zijn oorsprong vindt. Laat ik even een kaartje laten zien. Je ziet dat de Eufraat, evenals de Tigris trouwens, daar in het oosten van Turkije of Armenië ontstaat en zo afdaalt richting de Perzische Golf. Dat gebied tussen de rivieren ligt ten noordoosten van het land Israël. Het is die Eufraat die opdroogt, en bij de aanvang van de Eufraat heb je stuwmeren. Als die natuurlijk worden afgesloten, dan kan de stroom helemaal worden omgelegd en dan zou de Eufraat dus droog komen te staan. Of dat inderdaad de reden is, betwijfel ik, maar laten we daar verder niet over speculeren. Het heeft toch geen zin om dat te doen. Het is genoeg om te lezen dat het water van de Eufraat opdroogde. De rivier komt dus droog te staan.⟨/p>
⟨p>En dat is om de weg gereed te maken van de koningen. Is dat symbolisch of ook letterlijk? Ook hier denk ik weer: de weg wordt gereed gemaakt, hoe dan ook. Het gaat om de koningen die van de opgang van de zon komen, en dat is dus het oosten. Dat is een wat dichterlijke manier om dat te zeggen. Aangezien de zon verrijst in het oosten, zijn de koningen die van de opgang van de zon komen de koningen van het oosten. Wij hebben dan de neiging om meteen te denken aan Japan, 'the country of the rising sun', of China, of eventueel zelfs India. Het komt allemaal in aanmerking omdat het allemaal inderdaad het oosten is. Ik vraag me trouwens af of dat hier aan de orde is.⟨/p>
⟨p>Ik denk eerlijk gezegd dat we te maken hebben met het rijk dat geregeerd wordt vanuit Babylon en dat ligt inderdaad ten oosten – ja, ook ten noorden, maar ook ten oosten – van Israël. Van hieruit zullen de koningen dus opereren en als die Eufraat drooggelegd wordt, waar kunnen ze dan naartoe gaan? Richting het westen. En dat betekent dus dat ze zullen optrekken vanuit het gebied van Babel naar het land Israël, waarvan we dus al opmerkten dat daar inmiddels de Koning der koningen zijn rijk gevestigd heeft. Dat is wat hier nu aan de orde is: er wordt een oorlog gepland en de hele situatie wordt al gereed gemaakt, zodat die koningen vanuit het gebied van Babel, ten oosten van Israël dus – de koningen van de opgang van de zon – met gemak kunnen optrekken richting het westen. Lees: richting Israël, lees: richting het dal van Megiddo. Maar daar loop ik eventjes vooruit op de gang van zaken. Eerst nog dit: vers 13.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1677" title="Speel af vanaf 27:57">▶ 27:57⟨/button> ⟨span>Drie Onreine Geesten en de Verzameling voor de Oorlog⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En ik nam waar? Ik, Johannes, heb mijn ogen en oren goed open en ik zie dat vanuit de mond van de draak — de symboliek wordt elders in het boek duidelijk uitgelegd als de tegenstander, de diabolos, de dooreenwerper en de oude slang van ouds uit de hof van Eden — onreine geesten komen. In hoofdstuk 12 vers 9 wordt dat zo expliciet gezegd. Hier worden ze als een drie-eenheid gepresenteerd, want die draak speelt onder één hoedje met het beest. Die draak wordt namelijk al bij de wegrukking van de mannelijke zoon op de aarde geworpen en dan incarneert hij ook in de leider van dat wereldrijk: het beest uit de zee, uit de volkerenzee. Dat laatste wereldrijk met die tien hoorns en zeven koppen. Dat is dan die achtste kop, want het is uiteindelijk de leider, de achtste leider die ook de zesde is.⟨/p>
⟨p>Wat ik nu zeg klinkt misschien als abracadabra als je nu zomaar invalt in deze Bijbelstudie, want dit is heel cryptisch. Maar kort gezegd komt het erop neer dat vijf leiders zullen vallen. Achtereenvolgens of tegelijkertijd, dat laat ik in het midden, en dan komt de zesde leider op. Die wordt gedood en zijn plaats wordt ingenomen door de zevende leider. Maar die zesde leider, die een dodelijke wond kreeg, herstelt; hij staat op uit de dood en vanaf dat moment is die zesde leider in feite de belichaming van een demonische macht. Hij is dus tegelijkertijd de zesde maar ook de achtste, want die zevende moet vervolgens weer het veld ruimen wanneer nummer zes het weer overneemt. Aangezien hij na de zevende komt, is hij ook de achtste. Dat is overigens een thema dat we pas in een van de volgende keren gaan bespreken, omdat dit in hoofdstuk 17 uitgebreid aan de orde komt. Hier wordt dus gesproken over de draak en over het beest, waarbij het gaat over de leider van dat wereldrijk. Soms worden die twee min of meer met elkaar geïdentificeerd, in die zin dat de leider dat wereldrijk representeert.⟨/p>
⟨p>In ieder geval komt er iets uit de mond van de draak en uit de mond van het beest, maar ook vanuit de mond van de valse profeet. Dat is een eigenaardige verschijning, want die kennen we onder deze naam nog niet, maar hij is heel makkelijk te identificeren. Hij is namelijk dat beest uit het land. In hoofdstuk 13 lezen we over twee beesten, twee politieke leiders: één uit de volkerenzee en één leider uit het land. We spreken nu over de periode van de grote verdrukking. Vanuit Israël zal er een leider zijn die zijn support geeft aan de leider van de tien staten. Dat is ook wat die grote verdrukking tot een grote verdrukking maakt: de leider van Israël zal het volledig opnemen voor dat wereldrijk in het Midden-Oosten. Die twee elementen zullen zich vermengen, ook al laten ze zich eigenlijk niet vermengen. In hoofdstuk 13 wordt hij het beest uit het land genoemd, maar vanaf de navolgende hoofdstukken heet hij niet meer zo; daar heet hij gewoon de valse profeet. Dat is hier het geval en ook later in hoofdstuk 19 en hoofdstuk 20. De reden daarvoor is heel eenvoudig als je de tijdlijn goed kent en op je laat inwerken. Het koninkrijk is in deze periode inmiddels gevestigd in Israël; de Messias heeft daar het koningschap overgenomen. Dat betekent dat het beest uit de aarde, het beest uit het land, in feite geen politieke macht meer heeft. Hij is eruit gezet, maar hij blijft functioneren als valse profeet. Hij heeft geen politieke macht meer, maar blijft de profeet en de supporter van het beest, en feitelijk dus ook van de draak waar dat beest de incarnatie en vleeswording van is. Zijn politieke functie is uitgespeeld. Hij is niet meer dat beest met die hoorns; hij is nu nog slechts de valse profeet.⟨/p>
⟨p>Uit de mond van de draak, het beest en de valse profeet komen drie onreine geesten als kikkers. Uit de monden van alle drie komen onreine geesten. Het zijn letterlijk geesten, maar ze zijn 'als kikkers', wat figuurlijk is. Daarmee worden ze vergeleken. In het Hebreeuwse denken zijn kikkers onreine dieren, ongeschikt om te eten. Het idee hier is bovendien dat een kikker wegspringt en zich verspreidt. Wij zeggen wel eens dat je kikkers niet in een kruiwagen kunt houden; dat lukt je niet omdat ze de neiging hebben om weg te springen. Het idee van die kikkers is dus niet alleen dat ze onrein zijn, maar dat ze zich ook verspreiden over de wereld. Er staat immers vervolgens dat het geesten van demonen zijn. Dat klinkt niet erg koosjer, en dat is het ook niet. Het zijn geesten van demonen die tekenen doen. Dat zijn geen goocheltrucs, nee, het is demonische verleiding bekrachtigd met wondertekenen. Waar die precies uit bestaan wordt niet gezegd, maar deze geesten gaan uit over de koningen van de hele bewoonde wereld.⟨/p>
⟨p>De draak, het beest en de valse profeet — deze diabolische drie-eenheid — gaan dus spreken. Het komt immers uit hun mond. Zij verleiden de koningen van de hele bewoonde wereld op een demonische, maar zeer indrukwekkende wijze. Omdat ze tekenen doen, zal het zeer overtuigend overkomen. En waartoe verleiden zij hen? Om hen te verzamelen tot de oorlog van de grote dag van de almachtige God. Je moet inderdaad wel hele overtuigende tekenen doen om zoiets waanzinnigs te ondernemen: een oorlog aanvangen tegen de Almachtige, de Pantocrator, de almachtige God.⟨/p>
⟨p>Het idee is, en we zullen dat straks ook in vers 16 zien, dat hier sprake is van het initiatief van de draak, het beest en de valse profeet om een oorlog te beginnen. Dat is hun perspectief. In werkelijkheid is het echter God die hen daar naartoe trekt. Dat is een heel wonderlijk samenspel: aan de ene kant zijn de intenties die zij hebben demonisch, maar aan de andere kant overrulet God die intenties en brengt Hij hen simpelweg bij elkaar om hen te verzamelen op Zijn grote dag. Het is dus door die geesten, door wat voortkomt uit het beest, de draak en de valse profeet, dat zij bedoelen het gevestigde koninkrijk van de Messias te verslaan. De almachtige God heeft Zich inmiddels kenbaar gemaakt en opereert nu zo duidelijk dat Hij van Zich doet weten. Welnu, er wordt dus een grote oorlog voorbereid en geïnitieerd. De Eufraat is inmiddels drooggelegd en er wordt een oorlog georganiseerd tegen de almachtige God en tegen dat vervelende, irritante en ergerlijke koninkrijk dat daar in Israël is begonnen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2326" title="Speel af vanaf 38:46">▶ 38:46⟨/button> ⟨span>Een Tussenzin als Waarschuwing: Ik Kom als een Dief⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan staat er – het is min of meer een tussenzin – let op: "Ik kom als een dief." Ja, want wat doet een dief? Die neemt weg. Dat is precies wat er vanaf deze laatste periode van deze aeon ook gaat gebeuren, zeker nu er ook een oorlog georganiseerd wordt. De Heer zegt: "Ik kom, en Ik kom als een dief." Voor hen is dat natuurlijk ook onverwacht. Het zijn onreine geesten die op een heel overtuigende manier verleiden, maar zij realiseren zich niet dat wat er nu gaat plaatsvinden, is dat zijzelf zullen worden weggenomen als door een dief. Zij zullen plaats moeten maken en zullen worden weggenomen van deze aarde. De Heer zegt: "Let op, Ik kom als een dief; Ik ga nu grootschalig wegnemen van deze aarde."⟨/p>
⟨p>En dan staat erbij: "Gelukkig hij die waakt en zijn kleding bewaart." Gelukkig hij die waakt, dat is degene die dus wakker is en zich realiseert in welke tijdspanne we nu zijn aangebroken. Dat zijn degenen die gehoor hebben gegeven aan dat eeuwig evangelie waarover we in hoofdstuk 14 lazen: het getuigenis van die 144.000 die wereldwijd als ambassadeurs optreden. Allen die daar gehoor aan geven, die weten hoe laat het is en die weten wat er gaat gebeuren. Voor hen is het dus helemaal geen verrassing.⟨/p>
⟨p>In het algemeen wordt deze tekst "Ik kom als een dief" trouwens bij allerlei gelegenheden aangehaald. Paulus spreekt er ook over in 1 Thessalonika 5. Het wordt heel vaak door christenen gebruikt als je spreekt over de dingen die aanstaande zijn. Dan zeggen sommige mensen: "Dat kun je nooit weten, dat kan nog zomaar duizend jaar duren." Meestal wordt daar dan de bijbeltekst aan toegevoegd: "Want er staat: Ik kom als een dief." Dan laat je echt in je kaarten kijken, want daarmee demonstreer je slechts de tekst wel te kennen, maar niet de context. Oftewel: je rukt een tekst uit zijn verband. Dan heb je een halve waarheid, en dat is een hele leugen – zelfs nog erger dan een hele leugen, omdat het de schijn heeft van waarheid. Het komt immers uit de Bijbel!⟨/p>
⟨p>Het punt is namelijk dat Hij komt als een dief voor degene die níét wakker is. Degene die wakker is, die weet wat er gaat gebeuren en is zelfs op de hoogte van wanneer. Hier gaat het dus over de periode van de zesde schaal, de periode van de zesde bazuin. "Gelukkig hij die waakt en zijn kleding bewaart." Hoe wordt zo'n kleding dan bewaard? Het idee is – dat is de beeldspraak – "opdat hij niet naakt zou wandelen en zij zijn schaamte zouden zien."⟨/p>
⟨p>Als je niet waakt, dan leef je in feite in ongeloof. Je leeft niet bij het licht van het Woord en dan word je beschaamd of te schande gemaakt, oftewel naakt bevonden. Dan sta je echt in je blootje. Het is beeldspraak die we in Jesaja en Romeinen 9 ook tegenkomen; Paulus haalt dat daar weer aan. Daar staat dat eenieder die op Hem vertrouwt niet beschaamd zal worden, niet te schande gemaakt zal worden en niet naakt zal komen te staan. Dat is wat hier staat. Zij die in de wereld zijn en die gehoor hebben gegeven aan het getuigenis van de 144.000, zij weten hoe laat het is en zij zullen dus niet beschaamd worden. Zij zijn gekleed en zij zullen niet te schande gemaakt worden.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2623" title="Speel af vanaf 43:43">▶ 43:43⟨/button> ⟨span>Har-magedon: de Vlakte van Megiddo als Verzamelplaats⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En Hij – en ik denk dat ik dat toch echt met een hoofdletter moet schrijven – dat is dus Degene die zal komen als een dief. En Hij verzamelde hen tot de plaats die in het Hebreeuws genoemd wordt Harmagedon. Als er één woord is dat ook in het huidige spraakgebruik algemeen bekend is, dan is het wel dit woord. Iedereen kent het woord Harmagedon en het klinkt zeer onheilspellend. Er zijn trouwens ook allerlei religieuze sekten – ik denk met name aan de Jehova’s Getuigen – die daar een algemene term van hebben gemaakt. Eigenlijk is dat heel generaliserend; voor hen staat Harmagedon simpelweg voor de eindtijd of voor het wereldeinde. Maar ik zal u vertellen: Har-magedon is gewoon een geografische aanduiding. Het is een Hebreeuws woord, of eigenlijk de vergrieksing van het Hebreeuwse 'Har Megiddo'.⟨/p>
⟨p>Over de exacte betekenis van Megiddo wordt wel gedebatteerd, maar 'Har' betekent in principe 'de berg' of eventueel 'de hoogte'. Nu is Megiddo eigenlijk een vlakte, de vlakte van Megiddo, dus het is in feite helemaal geen berg. Integendeel, het is een enorme, grote vlakte waar inderdaad legers zich zullen verzamelen. Het is God Zelf die de volkeren hierheen gaat brengen en hen daar zal verzamelen als schoven op de dorsvloer, zoals dat in Micha 4 wordt gezegd.⟨/p>
⟨p>Er zijn trouwens heel veel Bijbelgedeelten die over deze veldslag gaan. Nou ja, eigenlijk is het niet eens een veldslag, want het gaat hier niet zozeer om de oorlog zelf; Harmagedon is de verzamelplaats. Er zal vanuit de hoogte worden neergehouwen – ik kom daar straks nog op terug – maar het is in ieder geval een geografische aanduiding die in het verleden al heel vaak is gebruikt. Het is een plek waar al vele malen legers zijn verzameld en waar ook oorlogen gevoerd zijn. Je leest daarover in de geschiedenis van Debora in Richteren 5 en ook in Richteren 6, in de vlakte van Jizreël.⟨/p>
⟨p>Om dat wat duidelijker te maken en het op een plaatje te laten zien: rechts op de dia zie je een foto van die enorme, uitgestrekte vlakte. Het is een heel vruchtbare vallei die tegen de Karmel aan ligt. Dat is wel een berg. Je zou zelfs kunnen verdedigen – en dat is ook wel gedaan – dat 'Har Megiddo' de berg bij Megiddo is, en dat zou dan slaan op de Karmel. Wat typologisch interessant is, want was het niet zo dat ook Elia daar ooit bewees, of dat middels Elia het bewijs werd geleverd, dat JAHWEH de God is?⟨/p>
⟨p>Maar hoe dan ook, hier ligt dus die vlakte van Jizreël, de vlakte van Megiddo. Kijk het maar eens na in je concordantie, dan kom je die naam in de Hebreeuwse Bijbel, het Oude Testament, heel veel keren tegen. Het ligt daar in het noorden van Israël, vlak bij Nazareth en Kana; plaatsen die we vanuit het Nieuwe Testament maar al te goed kennen. De Heer Jezus heeft in de dertig jaar dat Hij opgroeide hierop uitgekeken en Hij is hier zo vaak geweest. Toen was Hij daar als mens, als jongeman in vernedering, maar straks zal Hij daar gaan optreden bij een heel andere gelegenheid: in Zijn verschijning als de Koning der koningen en de Heer der heren.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2915" title="Speel af vanaf 48:35">▶ 48:35⟨/button> ⟨span>Onderscheid de Oorlogen: het Zesde Zegel Versus de Zesde Schaal⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Wat heel belangrijk is voor het verstaan, is dat deze oorlog of deze verzameling in Openbaring 16 vers 16 moet worden onderscheiden van een andere oorlog, namelijk die van het zesde zegel. Dit is een thema dat als een rode draad door al deze studies van de Openbaring loopt: de zeven zegels hebben te maken met Israël, en daarna krijg je de zeven bazuinen en de zeven schalen. Dat is een navolgende periode. Eerst wordt Israël onderworpen – de zegels – en daarna de volkeren. Dat zijn de bazuinen en de schalen.⟨/p>
⟨p>Nou, dat betekent dus dat er chronologisch een verschil is. Er zit een tijdspanne tussen. Hoe groot die tijdspanne precies is, is nu even niet het onderwerp, maar het zijn in ieder geval verschillende oorlogen. Laat ik de verschillen eens op een rijtje zetten: aan de ene kant de oorlog bij het zesde zegel, zoals we daarover lezen in Openbaring 6, en aan de andere kant de oorlog bij de zesde schaal, waarover we lezen in Openbaring 16.⟨/p>
⟨p>Die oorlog bij het zesde zegel vindt plaats aan het einde van Israëls grote verdrukking. De oorlog bij de zesde schaal is vlak voor het aanbreken van de duizend jaren. Bij de oorlog van het zesde zegel wordt de huidige Joodse staat verwoest; er blijft niets van over. Maar bij de oorlog van de zesde schaal is Israël inmiddels hersteld. Het volk woont in gerustheid en de volkeren worden nu door God Zelf daar verzameld. Dat weten zij niet; zij zijn door onreine geesten verleid en overtuigd, levend in de waan dat zij nu definitief dat Koninkrijk, die 'indringer', gaan vernietigen. Niettemin is het God Zelf die dat allemaal regisseert. Ziet u het grote verschil? De Joodse staat wordt bij de ene gelegenheid verwoest, terwijl bij de andere gelegenheid – de oorlog bij de zesde schaal – Israël juist hersteld is. Het is een heel andere gelegenheid, een ander tijdstip, een andere doelstelling en een volstrekt andere setting.⟨/p>
⟨p>Nog iets: de legers bij het zesde zegel worden verzameld bij Jeruzalem. De legers die verzameld zijn bij de zesde schaal, bevinden zich in Israël in het dal van Megiddo. Bovendien is bij het zesde zegel het land Israël het strijdtoneel van een conflict tussen Noord en Zuid, tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden. Dat is een onderwerp apart waar ik tot dusver eigenlijk nog niet over gesproken heb, maar in Daniël 11 wordt dat beschreven. Israël – daar het Sieraadland genoemd – raakt feitelijk betrokken in een strijd waarbij de Joodse staat wordt platgewalst tussen de koning van het noorden en de koning van het zuiden. Het hele scenario wordt daar vrij gedetailleerd beschreven. De Heer zal bij die gelegenheid, als de nood zo groot is, verschijnen op de Olijfberg.⟨/p>
⟨p>De oorlog bij de zesde schaal is echter van een heel andere orde. Dan zullen de volkeren eigenlijk ook revanche willen nemen voor die eerdere gelegenheid bij het zesde zegel, want toen zijn ze ook in de pan gehakt. Nu hebben ze zich opnieuw georganiseerd, maar inmiddels heeft dat Koninkrijk zich daadwerkelijk gevestigd en genesteld in het Midden-Oosten. Er wordt een oorlog georganiseerd waarbij de legers zich verzamelen om te strijden tegen het Lam dat inmiddels regeert in Jeruzalem. Dat is een heel belangrijk punt: er wordt concreet oorlog gevoerd tegen de Koning in Jeruzalem. In Psalm 2 en Micha 4 wordt dit beschreven. In Psalm 2 weet u wel wat er staat: dat de volkeren zich verenigen en zeggen: "Kom, laat ons hun banden van ons rukken", gericht tegen Yahweh en Zijn Gezalfde, Zijn mashiach. Er is dan echt sprake van een strijd tegen een Koning die regeert in Zion. En dan is het de Heer die in de hemel zetelt en lacht; Hij spot met hen en breekt hen stuk als pottenbakkerswerk. Zo wordt dat beschreven.⟨/p>
⟨p>Tussen twee haakjes – en nu snij ik nog iets anders aan dat misschien bij de bespreking van hoofdstuk 19 aan de orde zal komen – deze strijd bij de zesde schaal valt samen met de strijd van Gog en Magog in Ezechiël 38 en 39. De oorlog van Harmageddon heeft alles te maken met Gog en Magog. Ook daar is trouwens sprake van een inmiddels hersteld Israël – dat is Ezechiël 37 – een land dat in gerustheid woont en dan overvallen wordt door een macht vanuit het noorden en het noordoosten, onder leiding van Gog en Magog. De precieze identiteit doet er nu even niet toe, maar het hoofdpunt dat ik naar voren breng, is dat het gaat om twee verschillende tijdstippen en twee verschillende oorlogen. De eerste oorlog is aan het einde van de grote verdrukking, wanneer de Joodse staat vernietigd wordt en de Heer zal verschijnen ter verlossing van Zijn volk Israël. De oorlog bij de zesde schaal is bedoeld om juist het reeds gevestigde Koninkrijk de kop in te drukken; het is werkelijk een concrete strijd tegen het Lam, tegen de Christus. Men trekt tegen Hem ten strijde als een revanche op hun eerdere nederlaag.⟨/p>
⟨p>Ik wil dat echt heel scherp onderscheiden. In de gangbare, ook in de 'dispensationalistische' theologie – dat is een hele mond vol – zijn er velen die dit onderscheid totaal niet zien. Zelfs zij die uitgaan van een letterlijke, futuristische uitleg van het boek Openbaring laten deze gebeurtenissen vaak samenvallen. Men heeft dan totaal geen oog voor die bijzondere periode na de zegels, na het herstel van Israël. Men denkt dan dat wanneer de Heer verschijnt op de Olijfberg, de duizend jaren direct aanbreken. Maar dan mis je dus een hele periode. Je moet dan dingen in elkaar gaan schuiven die niet passen, waardoor het chronologisch niet meer klopt, terwijl de Schrift dit nu juist heel duidelijk onderscheidt.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3459" title="Speel af vanaf 57:39">▶ 57:39⟨/button> ⟨span>De Zevende Schaal: een Luchtaanval en de Uitroep "het Is Geschied!"⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>We komen nu bij vers 17 en daarmee bij de zevende en tevens de laatste schaal. De zevende engel goot zijn schaal uit over de lucht en ik denk dat dit werkelijk over een luchtaanval gaat. Kijk, je moet je realiseren wat er in vers 16 werd gezegd – ik ga nog even terug: "En hij verzamelde hen tot de plaats die in het Hebreeuws genoemd wordt Harmagedon." Ik noemde al dat ⟨em>har⟨/em> te maken heeft met hoogte en dat ⟨em>magedo⟨/em> te maken heeft met neerhouden of neerhouwen. En hoezo vanuit de hoogte neerhouwen? Wel, dan krijgen we vers 17: "En de zevende goot zijn schaal uit over de lucht." Ik denk dan inderdaad dat dit is wat Harmagedon is: die legers hebben zich daar in het noorden van Israël verzameld, in die enorme grote vlakten. Nou ja, ik zeg: "hebben zich verzameld", maar ze ⟨em>zijn⟨/em> verzameld van Gods wege. En wat doet Hij daar in die vlakte? Hij zal hen vanuit de hoogte – en men zal dat ongetwijfeld uitleggen als uiterst arrogant – vanuit de lucht aanvallen en vanuit de hoogte vernietigen.⟨/p>
⟨p>Voordat er dus echt sprake is van een gevoerde oorlog, worden deze legers al vanuit de hoogte vernietigd. Het is onvoorstelbaar wat hier gaande is. Later in hoofdstuk 19 zullen we hier trouwens nog over te spreken komen, want dan wordt er opnieuw ingezoomd op deze situatie, op diezelfde oorlog: de oorlog van de grote dag. Het is een oorlog, niet omdat de wereldse machten al gestreden hebben – zij hebben zich alleen nog maar verzameld – maar omdat God Zelf nu het initiatief neemt en de verzamelde legers in de pan hakt; Hij laat er niets van over. Dat is wat er gebeurt wanneer de zevende engel zijn schaal uitgiet over de lucht; vanuit de hoogte dus, precies aansluitend op de verzameling daar in de vlakte van Israël.⟨/p>
⟨p>En heel triomfantelijk staat er dan: "En er kwam een luide stem vanuit de hemel, vanaf de troon, die zei: Het is geschied!" Dit is het laatste. Zoals je bij het getal zeven mag verwachten, duidt dit op de voltooiing, de volheid. Nu is het gebeurd. Bij het zevende zegel was er het herstel van Israël, en nu bij de zevende schaal is de hele wereld bezet – of ik moet eigenlijk zeggen: bevrijd, want dat is het juiste woord. De wereld is bevrijd door de Koning der koningen. Alles wat moest plaatsvinden, is nu voltooid. Vandaar die triomfantelijke uitroep: "Het is geschied!" De vijandelijke legers die verzameld waren, zijn vernietigd en nu kan het Koninkrijk wereldwijd gevestigd worden. Als alle vijandelijke legers in de pan gehakt zijn, betekent dat hun definitieve nederlaag.⟨/p>
⟨p>Ik wil hierbij op nog iets wijzen waar ik al vaker bij heb stilgestaan. Het komt namelijk weer exact overeen met de zevende bazuin; je had het eigenlijk al kunnen raden. In dit geval is het wel heel frappant. Laten we dat schema waar ik het eerder over had nog eens voor de geest halen. Bij de zevende bazuin lees je dat het koninkrijk van onze Heer is geworden, wereldwijd. Er wordt geroepen dat alles nu voltooid is. Dat gaat bij de zevende bazuin vergezeld van bliksem, donderslagen, een aardbeving en grote hagelstenen. Wat vinden we bij de zevende schaal? Ook die triomfantelijke uitroep nadat de vijandelijke legers zijn vernietigd: "Het is geschied!" Nu is het voltooid, nu is het gedaan.⟨/p>
⟨p>Het is net als bij de zevende dag waarop Israël om Jericho heen liep. Op die zevende dag deed men dat nog eens zeven keer. Er werd op de bazuin geblazen en heel Jericho stortte in. Dat is wat hier feitelijk gebeurt. Jericho stort in, oftewel de volkerenwereld wordt bij deze gelegenheid onderworpen. De legers zijn vernietigd, het koninkrijk is van onze Heer geworden; het is geschied. Net als bij de zevende bazuin geschieden er bliksemflitsen, stemmen en donderslagen. Met andere woorden: alles wordt ook in de atmosfeer bevestigd. Die bliksemflitsen en donderslagen aan de hemel moeten dit gaan bewijzen en bekrachtigen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3862" title="Speel af vanaf 01:04:22">▶ 01:04:22⟨/button> ⟨span>Een Ongekende Aardbeving en de Val van het Grote Babylon⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan geschiedde nog iets: een grote aardbeving zoals er niet geschied is sinds de mens op de aarde kwam. Lees dit goed. Er zijn al wat aardbevingen geweest hoor, en dat wordt dan gemeten op de schaal van Richter. Maar dan, bij de zevende schaal – of bij de zevende bazuin – dan vindt er een zodanige aardbeving plaats als er nooit op aarde heeft geschied sinds de mens op de aarde kwam. Misschien voordat de mens op aarde kwam wel, dat zou je uit de tekst kunnen concluderen, maar geen mens heeft hier weet van.⟨/p>
⟨p>Zo, dit is met recht wereldschokkend. Want wat gebeurt er namelijk bij deze zevende schaal? Deze aeon gaat over in de toekomende aeon. Israël was daar al in gearriveerd, maar nu gebeurt dat wereldwijd. Nu alle vijandelijke legers dus ook vernietigd zijn, ja, nu is het geschied. Dit is inderdaad een zodanige aardbeving, zo wereldschokkend, letterlijk en figuurlijk, en van zulke proporties. Er staat: "zo hevig", zegt de MBG-vertaling. Van zulke proporties was deze aardbeving, zo groot, zo mega. Eerder zei ik al: hoofdstuk 16 van Openbaring, dat is het mega-hoofdstuk. Er is geen hoofdstuk in de Bijbel waar zo vaak sprake is van mega, van groot. God pakt het hier zo groots aan en deze grote aardbeving bevestigt dat alles.⟨/p>
⟨p>En wat er dan gebeurt is nog iets, namelijk dat het grote bolwerk waar het rijk van het beest is – dat al eerder trouwens getroffen was door duisternis – nu echt helemaal uiteenvalt. En die grote stad, dat is natuurlijk het grote Babylon. Dat verzin ik niet, dat staat er gewoon bij: en de grote stad viel uiteen tot in drie delen en de steden van de natiën vielen. En het grote Babylon... ja, dat is dus die grote stad. Ik moet eigenlijk anders lezen: en het grote Babylon werd voor God in herinnering gebracht. De grote stad die nu inderdaad door die aardbeving uiteenvalt in drie delen, en dat is nog maar het begin. Want die stad wordt compleet vernietigd. Die zakt helemaal echt in de grond. We zullen dat trouwens in hoofdstuk 18 nog zien.⟨/p>
⟨p>Want wat we nu al lezen, dat is heel opmerkelijk. Ik vind dat zo geweldig. In hoofdstuk 16 wordt al beschreven hoe Babylon verwoest wordt. En dan vanaf hoofdstuk 17 wordt beschreven wat die stad Babylon allemaal inhoudt, hoe ze zal opkomen en wat ze zal gaan doen. Maar voordat haar opkomst en haar identiteit beschreven worden, worden we er al van verwittigd dat die stad zal vallen. En dat is wat hier in hoofdstuk 16 beschreven wordt, dat vind ik prachtig. Dus voordat ze opkomt, staat haar val al helemaal vast.⟨/p>
⟨p>Dat is wat in de navolgende hoofdstukken aan de orde zal komen. We gaan het uitgebreid hebben in hoofdstuk 17 over Babylon en haar betekenis, en in hoofdstuk 18 van de Openbaring wordt dan heel gedetailleerd gesproken over hoe die stad, dat grote Babylon, zal vallen. Inderdaad, in één uur lezen we zelfs. Het valt eerst uiteen in drie stukken en vervolgens zakt het, ik denk zelfs letterlijk, gewoon naar beneden in de grond. Er blijft niks van over, het zal ook niet herbouwd worden. Ook dat wordt beschreven. En het grote Babylon, staat er, werd voor God in herinnering gebracht om aan haar te geven de drinkbeker van de wijn van de woedende toorn van God.⟨/p>
⟨p>Vergis je niet, wat hier staat: Babylon staat model voor de opstand tegen de God van Israël. Ze is ook verantwoordelijk voor het vergieten van bloed van de profeten en van de getuigen van Yeshua, van de Messias. Dat is een afschuwelijke rol die Babylon nog gaat vervullen. Dat deed ze in het verleden, maar in de toekomst gaat dit een enorm bolwerk worden en God gaat daar korte metten mee maken. Want Hij is woedend op wat er in die stad allemaal zal, of in dit geval heeft plaatsgevonden. Dat gaat God demonstreren.⟨/p>
⟨p>In Jeremia 25 – ik kom daar later ook nog op terug – lees je ook dat Babylon de laatste stad is. Dat zie je trouwens ook: het bolwerk waar het beest zijn residentie heeft, dat zal als laatste de drinkbeker drinken. Alle volkeren moeten uit die beker drinken die God geeft, en Babylon als laatste. En er staat bij: "en elk eiland vluchtte". Ja, dat is nog steeds natuurlijk in verband met die enorme, die mega-aardbeving. Ik ga ervan uit dat dit te maken heeft met een gigantische tsunami of tsunami's die over de wereld zullen gaan. Je kunt je voorstellen dat als er zo'n enorme seismologische activiteit zal zijn, ook onder de zeebodem, dat de eilanden vluchten. Dat wil zeggen: die zie je even niet meer. En de bergen werden niet gevonden; die worden overspoeld. Er staat niet "alle bergen", maar "bergen werden niet gevonden". Het idee is dat ook de zeeën het land zullen overspoelen vanwege die enorme aardbeving.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4295" title="Speel af vanaf 01:11:35">▶ 01:11:35⟨/button> ⟨span>Megahagel: de Almachtige God Grijpt van Bovenaf in⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan nog iets, alsof dat alles nog niet genoeg is. Er staat bij, als een soort beslissende slag: grote hagel. Weer dat woordje 'mega'. Als een talent zwaar daalde het vanuit de hemel neer op de mensen. Dat moet je je even goed voorstellen. Een talent is een Griekse aanduiding voor een gewicht. Het is ook een betaalmiddel, maar als aanduiding van een gewicht staat het voor ongeveer 34 kilogram. Nou, dan komt er hagel vanuit de hemel van deze orde van grootte en van dit gewicht. Dus dat is inderdaad giga, of zo u wilt: mega.⟨/p>
⟨p>Grote hagel, een talent zwaar, daalde vanuit de hemel neer op de mensen. En de mensen lasterden God. De 'laatste der Mohikanen', zeg maar; zij die nog overgebleven zijn en hun tanden knarsen. En de mensen lasterden God. Ja, want het is met recht met zwaar geschut – letterlijk zwaar – dat er van bovenaf wordt ingegrepen. We hebben dat nu al op allerlei manieren gezien. Vanuit de lucht wordt het ingezet; er wordt uitgegoten vanuit de hemel. Van bovenaf, top-down. De Allerhoogste grijpt hier in. En de mens die niet wil, die kan alleen maar foeteren, lasteren en vloeken, maar hij zal het onderspit delven.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4407" title="Speel af vanaf 01:13:27">▶ 01:13:27⟨/button> ⟨span>Onderscheid de Tijden: de Verborgenheid Versus de Openbaring⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik moet er nog één ding bij zeggen, en dat is erg belangrijk. Kijk, wij leven nu in de tijd van de verborgenheid. De Heer verbergt Zich en vandaag gaat er een boodschap uit van het Evangelie, het goede bericht van verzoening. God gaat alle vijandschap verzoenen, maar hier in de Openbaring is dat niet aan de orde. Daar gelden heel andere verhoudingen. God is hier niet de God die Zich primair in Zijn genade demonstreert. Ik zeg niet dat dat element er niet in zit, maar het treedt niet op de voorgrond. Hij grijpt hier in, zoals God vandaag juist niét ingrijpt. Mensen denken dat soms wel; die zeggen dan, als er ergens onheil gebeurt of een ramp plaatsvindt, dat God ingrijpt. Maar dat is niet zo. God grijpt nu juist niet in. God laat de boel de boel; Hij laat af en laat de mens in zekere zin aan zijn eigen lot over. Hij grijpt niet in, maar op dat moment in de toekomst wel.⟨/p>
⟨p>Nu hebben wij een heel andere verhouding tot onze Heer. Wij als gelovigen spreken over onze Heer Jezus Christus als het Hoofd van het lichaam en zijn organisch met Hem verbonden. Maar de verhoudingen zijn dan van een andere orde. De mannelijke zoon, dat is degene die de natiën zal hoeden met een ijzeren roede. Dat is dus niet een organische verhouding van Hoofd en lichaam, maar de Koning der koningen die alle volkeren aan Zich onderwerpt – goedschiks of kwaadschiks. Dat is de fase waar de Openbaring over gaat: de tijd dat de Heer openbaar wordt. De waarheid van de verzoening moet je hier dan ook niet zoeken. Dat is net zoiets als wanneer je Moskou in de Verenigde Staten gaat zoeken; dan vind je het niet. Bestaat Moskou dan niet? Jawel, Moskou bestaat wel, maar je moet wel op de goede plaats zoeken.⟨/p>
⟨p>Dat geldt ook voor de gebeurtenissen in de tijd. Als je de Slag bij Nieuwpoort zoekt, moet je die niet in de middeleeuwen zoeken. Als je dat wel doet en vervolgens zegt dat je het nergens tegenkomt, dan is dat logisch, want het vond namelijk in een andere tijd plaats. Zo is het ook met de waarheid van de universele verzoening waar Paulus over spreekt en zoals die vandaag mag klinken. Het is simpelweg niet het onderwerp van het boek de Openbaring. Dat gaat over een heel andere periode van de wereldgeschiedenis. U moet zich realiseren: alles heeft zijn tijd. Dit is de tijd van de Openbaring, van het ingrijpen van God, waarin Hij inderdaad als krijgsheer zal optreden. Als een krijgsman, een krijgsheld, onderwerpt Hij zo de volkeren aan Zich. Dat zijn heel andere verhoudingen, een heel andere relatie, een andere setting en context dan de tijd die vandaag speelt.⟨/p>
⟨p>Maar ik moet erbij zeggen: het is een tijd die aan het aflopen is. De klok tikt. Ik vind het van belang om dat op te merken, want anders zou je zomaar kunnen denken dat wat je hier leest vreemd is. En het is ook vreemd als je dit naast de inhoud van de brieven van de apostel Paulus legt. Dan zeg je: "Ja, maar dat kan ik niet rijmen." Nee, maar dat moet je ook niet willen rijmen. Het staat naast elkaar; het heeft een andere setting en behoort tot een heel andere tijd. Je moet de dingen daar laten waar ze thuishoren. Het komt niet vaak voor, maar bij dezen wil ik toch graag een uitspraak van de kerkvader Augustinus citeren, met grote instemming. Hij schijnt gezegd te hebben – en ik ben het meerdere malen tegengekomen –: "Onderscheid de tijden en de Schrift is in harmonie met zichzelf." Dat wil zeggen: laat de dingen in de zetting en in de tijd waarin God ze plaatst, en de Schrift harmonieert. Ga je het mixen, dan klopt het niet meer en verdraagt het elkaar niet meer.⟨/p>
⟨p>Wat we hier in Openbaring 16 dus lezen, is hoe God inderdaad van bovenaf met zwaar geschud deze aeon afsluit. De volgende keer zullen we ons gaan bezighouden met hoofdstuk 17 over de stad Babylon en de betekenis die zij zal hebben. Ook dat wordt weer erg boeiend en ik denk ook erg actueel. Want als er iets is wat ik verwacht voor de komende tijd, dan is het juist de opkomst van Babylon en de rol die ze in de eindtijd zal gaan spelen. Dat kan allemaal niet zo heel erg lang meer duren. We leven in zulke boeiende tijden, beste mensen. Nou, ik wil het hier graag bij laten. Ik heb inmiddels al 80 minuten gesproken, dus ik denk dat het tijd is om een punt te zetten. Ik zou zeggen: hartelijk dank voor jullie aandacht. Gods zegen allemaal en tot een volgende keer.⟨/p>