⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Terugblik: het Eerste Beest, de Tien Statenbond en het Herstelde Zesde Hoofd⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Een hele goede avond, vrienden. Het is vandaag donderdag 14 mei 2020 en ik wil heel graag weer verdergaan met de studie uit het boek Openbaring. Inmiddels zijn we bij het vierentwintigste deel aangeland. Ik wil graag verdergaan waar we de vorige keer gebleven zijn, in hoofdstuk 13. Dat is een tamelijk beroemd, om niet te zeggen berucht hoofdstuk. Immers, het gaat over een wereldleider, een wereldmacht die gedoemd is ten onder te gaan. Hij komt ook uit de afgrond; ik zal dat straks nog wat nader bespreken. Hij wordt ‘een beest’ genoemd en vandaar dat het een berucht hoofdstuk is. De laatste decennia wordt er dikwijls aan gerefereerd, omdat de dingen die daar beschreven worden over het merkteken van dat beest heel nauw aansluiten bij de actualiteit en de technieken die vandaag voorhanden zijn en steeds geavanceerder worden ontwikkeld. Ik kom daar later nog over te spreken.⟨/p>
⟨p>Vanavond wil ik vers 9 tot aan het einde van hoofdstuk 13 bespreken. In hoofdzaak gaat dat over het beest uit het land; ik heb het daarom ook die ondertitel gegeven. Maar ik wil eerst nog even terugblikken om het geheugen op te frissen over waar we het de laatste keer over hadden. Laat ik dat in een zevental punten weergeven.⟨/p>
⟨p>Johannes beschrijft in hoofdstuk 13 het laatste wereldrijk als het beest. Daar heeft hij alle reden voor, want het is gebaseerd op profetieën die we in de Tenach, in de Hebreeuwse Bijbel, aantreffen – met name in het boek Daniël. Het heeft alles te maken met het beestachtige karakter van dat wereldrijk en haar leiders. Dit is het laatste wereldrijk dat voorafgaat aan het Koninkrijk van Jezus Christus. Dat Koninkrijk vangt aan in de toekomende aion. Ik zou het ook andersom kunnen zeggen: zodra dat Koninkrijk van Jezus Christus gevestigd is, betekent dat het aanbreken van de nieuwe aion. Alles wat daaraan voorafgaat, is het einde van de huidige aion, of zoals het letterlijk genoemd wordt: de voleinding van de aion.⟨/p>
⟨p>Dat wereldrijk komt overeen met het vierde koninkrijk dat beschreven wordt in Daniël 7. Daar worden een viertal dieren in allerlei angstaanjagende manifestaties in symbolische taal beschreven: vier achtereenvolgende koninkrijken. Dat vierde dier heeft, net als het beest dat Johannes waarneemt, tien horens. Dat wordt zowel in Daniël als in het boek Openbaring uitgelegd: het zijn tien koningen. Het laatste wereldrijk is dus een federatie van tien koningen. Dit komt ook overeen met het vierde koninkrijk uit Daniël 2. Daar is de symboliek anders: we zien een geweldig beeld met een gouden hoofd, een zilveren borststuk, koperen lendenen, ijzeren benen en tenslotte voeten vermengd van ijzer en leem. Bij die voeten en tenen gaat het om een tiental, zodat het laatste wereldrijk een rijk is van tien staten.⟨/p>
⟨p>Net als de voorgaande drie wereldrijken heeft dit rijk Babel als hoofdstad. Daarbij moet ik zeggen dat de kwaliteit ervan steeds minder wordt. In het begin, in de dagen van Nebukadnezar, was het goud en was Babel daadwerkelijk de hoofdstad. In het Medo-Perzische Rijk werd het één van de hoofdsteden en in het rijk van Alexander de Grote werd het pas in later instantie de hoofdstad. Bij dit laatste wereldrijk is het karakter het meest inferieur of minderwaardig. Dat heeft te maken met de aard van het koninkrijk: het is zowel leem – pottenbakkersleem met Joodse invloeden en elementen – als ijzer. Dat ijzer staat voor de hardheid van de moslimlanden, de islamitische landen in het Midden-Oosten, met Babylon als hoofdstad. De drie voorgaande rijken van Babel, Medo-Perzië en het Griekse Rijk van Alexander de Grote hebben Babel op de een of andere wijze als hoofdstad gekend. Daarna is het een hele tijd stil, maar in de eindtijd komt Babylon weer op de proppen. De stad is er nu al, al heeft het nog niet het karakter van een hoofdstad van een wereldrijk of een financieel centrum van de wereld. Dat gaat het in de toekomst wel krijgen. Het zal ook een Joodse stad zijn, maar ik wil dat nu even parkeren tot we bij de bespreking van hoofdstuk 17 aankomen, want dan komt dat uitgebreider aan de orde. Nu is het genoeg om vast te stellen dat het vierde wereldrijk uit Daniël 2 en Daniël 7 identiek is aan het wereldrijk dat Johannes vanuit zijn optiek beschrijft.⟨/p>
⟨p>Van dat beest wordt gezegd dat het zeven koppen heeft. Het is dus draconisch. Ook die koppen worden beschreven als zeven koningen, zoals we in Openbaring 17 zien. Het verschil is dat die tien koningen waarover we het hadden tegelijkertijd regeren in een federatief verband; zij vormen tezamen het rijk. Maar dat rijk heeft ook diverse hoofden die elkaar achtereenvolgens opvolgen. De eerste vijf koppen vallen achtereenvolgend, of het zou kunnen dat de federatie van tien landen in eerste instantie een vijfkoppig bestuur heeft dat tegelijkertijd valt. Uit de formulering kan ik dat niet met zekerheid opmaken, dus daar blijf ik vanaf. In ieder geval vallen de eerste vijf koppen, waarna de zesde dodelijk wordt getroffen.⟨/p>
⟨p>Het rijk van tien landen krijgt dus op een gegeven ogenblik een zesde leider. Nadat er vijf gevallen zijn, treedt de zesde aan, maar op hem wordt een moordaanslag gepleegd waardoor hij dodelijk wordt getroffen. Hij wordt voor korte tijd opgevolgd door een zevende hoofd. Waarom voor korte tijd? Omdat de zesde, die vermoord was, op een wonderbaarlijke manier herleeft. Als iemand die vermoord is weer herleeft, is dat immers een wonder. Zo wordt het ook beschreven: het dier was geslacht, maar het herrijst. In die nieuwe verschijningsvorm waarin hij herleeft, komt hij echt uit de afgrond. Dat is niet koosjer. Omdat hij herleeft, moet het zevende hoofd dat zich tijdelijk had aangediend weer het veld ruimen. Nummer zes neemt alsnog de honneurs weer waar, zodat het zesde hoofd ook het achtste hoofd is. Dat wordt nogal cryptisch beschreven in hoofdstuk 17, maar de lijn lijkt me duidelijk: nummer zes treedt aan, wordt vermoord en herleeft. Het is inderdaad drie keer die zesde. Het laat zich heel gemakkelijk voorstellen dat heel het land – en dan heb ik het specifiek over Israël – na zijn herstel en vanwege dat herstel verbaasd achter hem aan zal gaan.⟨/p>
⟨p>De mensen vergapen zich helemaal aan hem, aan die leider daar in het Midden-Oosten. En gedurende 42 maanden, drieënhalf jaar, zal hij, die herleefde kop, de God van de hemel lasteren en hij zal zelf aanbidding opeisen. Misschien zijn die twee eigenlijk wel identiek: hij lastert God doordat hij zelf aanbidding met recht ook opeist. Nou, daar gaat de rest van hoofdstuk 13 ook over; daar komen we vanzelf over te spreken.⟨/p>
⟨p>Ik lees nog eventjes vers 7 voor, waar we lezen — dat was het laatste vers wat we besproken hebben: "En hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen en hen te overwinnen." Hem, die herleefde kop, het beest; hij is eigenlijk de representant van dat wereldrijk. Hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen en hen te overwinnen. De heiligen, dat is het heilige volk, maar dan hier ook in de geestelijke zin van het woord. Het is niet alleen maar het Joodse volk, nee, het is het volk dat gewijd is aan en vasthoudt aan de allerhoogste God.⟨/p>
⟨p>Zij zijn degenen die niet hebben kunnen vluchten, die daarvoor te laat waren, want er is maar een heel beperkte tijd voor geweest. Er is een categorie gelovigen — dat is de vrouw in de woestijn die in hoofdstuk 12 was beschreven — die een veilig onderkomen, een onderduikadres in de woestijn hebben gevonden. En daar worden ze gedurende die verschrikkelijke periode van verdrukking veilig bewaard. En ze zijn daar ook onaantastbaar.⟨/p>
⟨p>Maar degenen die niet gevlucht zijn en niet meer hebben kunnen vluchten, of de mensen die pas later gelovig geworden zijn, ja, die bevinden zich in het land. U moet zich ook goed realiseren — ik wil er nog graag op wijzen — dat gedurende die tijd van grote verdrukking in Jeruzalem, op het tempelplein, twee getuigen zullen optreden namens God. Ook zij zijn trouwens onaantastbaar en niets kan tegen hen worden aangericht gedurende drieënhalf jaar. Aan het eind wordt dat anders, ook dat hebben we al eerder gezien, maar gedurende drieënhalf jaar treden zij op en profeteren zij als Mozes en Elia. Zij zullen ook getuigen van Jezus Christus, hun Heer, in diezelfde stad als waar hun Heer ook is gekruisigd en opgestaan.⟨/p>
⟨p>Nou, in ieder geval zal er daar een getuigenis ontstaan, een geloofsgemeenschap ook in het land. Maar die zullen het buitengewoon zwaar krijgen. En dat staat hier ook, want dat beest, hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen en hen ook te overwinnen. Dus daarom heet die periode ook de periode van de grote verdrukking, want ze worden onder de voet gelopen. En dat beest wordt bovendien ook nog eens autoriteit gegeven over elke stam en volk en taal en natie, zodat het niet alleen maar over die tien staten de macht heeft, maar het is ook leidend en dominant over de hele wereld. Dat is de formulering die mijns inziens geen enkele twijfel laat dat dit inderdaad een universeel rijk zal zijn, dat geen tegenstand van wie dan ook zal dulden. Oké, nou laten we dan nu de bespreking voortzetten en dan komen we in vers 8.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="942" title="Speel af vanaf 15:42">▶ 15:42⟨/button> ⟨span>De Scheiding in het Land: de Boekrol van het Lammetje en het Verduren van de Heiligen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En allen die op het land wonen – en ik wil er weer even op wijzen dat het woord land en aarde identiek zijn, maar ik denk hier toch echt specifiek aan het land Israël. Die worden juist in hoofdstuk 13 ook tegenover elkaar gezet: de zee, het beest uit de volkerenzee, en straks krijgen we ook de beschrijving van het beest uit het land, namelijk Israël. Dus ik houd de lijn hier gewoon vast en alle die op het land wonen, die zullen hem aanbidden. Dus ondanks het feit dat we te maken hebben met een Arabisch Rijk daar in het Midden-Oosten, met Babylon als hoofdstad, als het centrum, zal dat beest niettemin in het Joodse land ook een geweldige indruk maken. Want ze zullen hem aanbidden.⟨/p>
⟨p>Het gaat om degenen van wie de naam niet is geschreven in de boekrol van het leven van het Lammetje. Dat is een uitdrukking die we trouwens meerdere keren aantreffen. De boekrol van het Lammetje, dat wil zeggen: degenen die opgetekend zijn in zijn rol en die ook opgeschreven zijn, genoteerd zijn om de toekomende Aion te beërven. Wel, zij zijn degenen die dat beest gaan aanbidden. Zij zijn niet geschreven in die boekrol van het leven van het Lammetje, dat is duidelijk, want zij moeten niets van de Messias hebben. Dat is de reden ook waarom zij dat beest aanbidden; ze wijzen het Lammetje af en daarom staan zij niet ingeschreven in de boekrol van het Lammetje.⟨/p>
⟨p>Degenen die het beest wel aanbidden, worden heel duidelijk onderscheiden van degenen die het Lammetje toebehoren. Er vindt een enorme tweedeling gedurende die tijd plaats. Ook in Matthäus 24 wordt daar nogal op gewezen: dat families en hele leefgemeenschappen intern verdeeld zijn tot op het bot. En dat zal de Joodse natie, de Joodse staat van de eindtijd, kenmerken. Een enorme verdeeldheid waarbij er aan de ene kant sprake is van een getrouw getuigenis van degenen die geloven in de Messias, en anderzijds degenen die eigenlijk op het verkeerde paard wedden, om het zo maar te zeggen, en nu dat opgestane beest, die koning, helemaal achternaplopen en hem aanbidden. Trouwens in een nog letterlijkere zin, maar ook daar kom ik straks over te spreken.⟨/p>
⟨p>Van dat Lammetje wordt dan nog gezegd dat het geslacht is vanaf 's werelds nederwerping. Dat is een heel eigenaardige uitdrukking, want je zou zeggen van dat Lammetje: dat is toch pas geslacht duizenden jaren nadat de wereld al draaide en nadat de wereld is geschapen? Jawel, maar het stond al vast. Dat het Lammetje geslacht zou worden, stond al geschreven en opgetekend in de boekrol, om zo te zeggen. Dat zou gebeuren, dus in die zin was het al geslacht vanaf 's werelds nederwerping. Nou, die uitdrukking 'de nederwerping van de wereld' wil ik hier maar eventjes parkeren, want dat is een veel te uitgebreid onderwerp. Die uitdrukking komen we namelijk nog wel eens een keertje tegen. Ik denk trouwens dat de uitdrukking 'de benedenwerping' slaat op de geboorte van de wereld. Ik verwijs hierbij naar Hebreeën 11 vers 11 waar ook gesproken wordt over nageslacht, over zaadwerpen, zoals wij trouwens ook nog spreken over 'werpen', al doen we dat alleen maar in verband met de dierenwereld. Een dier werpt, en dat is wat een geboorte, een bevalling feitelijk is. Wel, de wereld is ook geworpen, neergeworpen, en dat is denk ik een aanduiding van de geboorte van deze wereld. Maar dat doet in dit verband niet zo heel veel ter zake.⟨/p>
⟨p>In ieder geval wordt hier in vers 8 dus beschreven degenen die in het land wonen en die het beest aanbidden, en die dus helemaal niets te maken willen hebben met dat Lammetje dat geslacht is. En dan wordt er nog bij gezegd: "Indien iemand een oor heeft, die hore." Dat is de Bijbelse manier om te zeggen: attentie, attentie, let op! En dat duidt vooral op het navolgende. Want er staat: "Indien iemand..." Het is een wat duister vers in veel gangbare vertalingen, maar zoals ik het nu hier heb weergegeven, denk ik dat het helder moet zijn. Indien iemand in krijgsgevangenschap gaat, dan gaat hij in krijgsgevangenschap. Dat wil zeggen: indien iemand gevangen genomen wordt, wel, het zij zo. Dan moet het maar zo zijn. Indien iemand met het zwaard gedood wordt, hij wordt met het zwaard gedood. Het staat hier trouwens in de passieve vorm. Ik weet dat dat tekstkritisch wat omstreden is, maar ik geloof inderdaad dat dit de wijze is zoals het in het origineel staat. Indien iemand met het zwaard gedood wordt, hij worde met het zwaard gedood. Laat het zo zijn.⟨/p>
⟨p>Het gaat hier dus over degenen tegen wie oorlog gevoerd wordt: die heiligen die het zo moeilijk hebben in het land. Wel, ze worden gevangen genomen of ze worden met het zwaard gedood. Wel, het zij zo, en dan staat er ook hierbij, heel veelzeggend: "Hier is het verduren." Ja, de volharding, maar vooral het verduren, het verdragen van dat wat je overkomt. En het duidt dus op het lijden dat onafwendbaar is voor deze heiligen. Een geweldig grote verdrukking, onvoorstelbaar. En het is niet voor niks dat de Heer Jezus er ook op wijst dat dit een verdrukking zal zijn zoals er nooit geweest is vanaf het begin van de wereld. Nou, er zijn toch al in de loop van de millennia, en trouwens ook als we alleen nog terugkijken naar de laatste eeuw in onze geschiedenis, heel wat verdrukkingen geweest. Maar de verdrukking van die periode, van die drieënhalf jaar daar in het land, zal zo afschuwelijk zijn. Die zal dus erger zijn dan we ooit hebben gekend en de Heer Jezus voegt er trouwens nog aan toe: "En het zal ook nooit meer zo erg worden."⟨/p>
⟨p>Dit is dus de ultieme verdrukking en vandaar ook dat er hier wordt gezegd: "Hier is het verduren en het geloof van de heiligen." Want je kunt je wel voorstellen dat deze heiligen, deze apartgezetten die het Lam kennen en die daar zo verdrukt worden, dat slechts kunnen verduren doordat zij leven in geloof, in vertrouwen op wat er staat geschreven. Alleen dan kun je het ook verduren en die moeite ondergaan. En wel, zo zal het ook gaan. Dan zal men ook de kracht daarvoor krijgen. Ik geloof trouwens dat dat in het algemeen zo is. Je zou denken: hoe is het mogelijk om in zulke omstandigheden dan staande te blijven, als je daarop vooruitblikt? Maar God geeft altijd kracht; Hij geeft vandaag de kracht om te dragen wat vandaag aan de orde is, en morgen geeft Hij weer die kracht voor wat morgen nodig is. Hij geeft altijd, zoals een oude uitdrukking zegt, kracht naar kruis. En dat is een hele Bijbelse gedachte, zodat je je ook nooit zorgen hoeft te maken over of je dan er wel tegen bestand bent. Je kunt zeggen: "Ja, maar ik zou er nooit tegen bestand zijn, tegen zulke druk en zulke moeite en zulke vervolging." En dat is op zich correct, want je zou er nu, met de kracht die je nu hebt, niet tegen bestand zijn om dat dan te ondergaan. Maar je krijgt dan ook de kracht die je dan nodig hebt en dat is ook weer dat geloof, dat vertrouwen van de heiligen. Alleen dan ben je ook in staat te verduren.⟨/p>
⟨p>Nou, en nu komen we bij vers 11.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1579" title="Speel af vanaf 26:19">▶ 26:19⟨/button> ⟨span>De Religieuze Leider: het Beest uit het Land Dat Onschuldig Oogt maar Draconisch Spreekt⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>In mijn Bijbeltje begint hier ook een nieuwe perikoop. De verzen die ik tot dusver heb besproken, gaan nog steeds over dat eerste beest dat uit de zee komt, en vooral over die zesde kop die hersteld is na die moordaanslag en de verdrukking die daarop volgt. Vanaf vers 11 komt er een ander beest op het toneel. Want let maar eens op: "En ik nam een ander beest waar; vanuit het land kwam het op." Dat is de tegenstelling waar ik al eerder op wees: niet uit de zee, uit de volkerenzee zoals dat vorige beest, maar nu uit het land. Zodat we een tweetal beesten hebben die eigenlijk van eenzelfde soort zijn; hier wordt ook het woordje ⟨em>allos⟨/em> gebruikt. Het zijn twee verschrikkelijke beesten, maar wel van hetzelfde kaliber, om het zo te zeggen.⟨/p>
⟨p>Ik nam een ander beest waar, vanuit het land kwam het op, en het had twee horens gelijk een lammetje. Dat is op zich niet zo eigenaardig; sterker nog, dit ziet er heel onschuldig uit als je louter naar die horens kijkt. Want een lammetje, een jong schaapje, heeft een tweetal horens; daar is niets bijzonders aan. Dat ziet er dus onschuldig en in het geheel niet weerzinwekkend uit, heel anders dan bijvoorbeeld dat eerste beest dat tien horens en ook nog zeven koppen heeft. Het gaat hier trouwens ook over een lammetje. Het gaat er niet zozeer om dat hij lijkt op hét Lammetje, maar het had twee horens gelijk een lammetje. Het idee is: het ziet er volstrekt onschuldig uit.⟨/p>
⟨p>Als je de link wil leggen met het Lammetje, heeft het misschien zelfs Messiaanse trekken. Hij wordt trouwens ook een profeet genoemd – weliswaar een valse profeet, maar een profeet. Die twee horens duiden er denk ik op dat het onschuldig is, zoals bij een lammetje. Of we daarbij ook moeten denken aan een dubbel leiderschap, betwijfel ik. Trouwens, van dat Lammetje lezen we in hoofdstuk 5 vers 6 dat het zeven horens had, wat duidt op een koningschap dat volkomen en compleet is. Het gaat er dus niet zozeer om dat het aantal overeenkomt met de horens van het Lammetje, want dat is niet zo, maar het heeft twee horens zoals een lammetje en dat oogt onschuldig.⟨/p>
⟨p>Het gaat nu even om het contrast dat blijkt uit de rest van de zin: hoe het er aan de ene kant uitziet, namelijk onschuldig. Mak als een lammetje, zou je zeggen, maar het sprak als een draak. Het ziet er dus uit als een lammetje, maar het sprak als een draak. Het is niet de zichtbare verschijning, maar de inhoud van zijn spreken die met recht draconisch is. Zijn spreken is als van een draak, en die draak – zo weten wij uit hoofdstuk 12 – dat is de Tegenstander, de Satan of de Diabolos, de oude slang. Zijn spreken herinnert aan die draak en is met recht diabolisch, satanisch, draconisch of als een serpent.⟨/p>
⟨p>Van dat beest dat uit het land opkomt, dat er onschuldig uitziet maar draconisch spreekt, staat er: "Het oefent al de autoriteit van het eerste beest uit in diens gezicht." Dat wil zeggen dat het beest uit de zee, de leider van de Tien Statenbond – feitelijk de wereldleider in de maximale zin van het woord – autoriteit heeft over dat gebied, maar nu een kompaan heeft met wie hij helemaal onder één hoedje speelt. Want het blijkt dat dit tweede beest de macht uitoefent ten behoeve van dat eerste beest. Dat eerste beest heeft een gebied: formeel de Tien Statenbond en in morele zin zelfs de hele wereld. Maar nu komt daar een ander beest en die oefent ook autoriteit uit ten behoeve van en ter ondersteuning van dat eerste beest dat uit de volkerenzee kwam.⟨/p>
⟨p>Hij oefent al die autoriteit uit in het land. Ik lees verder over dat beest uit het land: "Het maakt dat het land en zij die daarin wonen het eerste beest zullen aanbidden." De wijze waarop dit geformuleerd wordt, geeft aan dat er geen ontkomen aan is. Het tweede beest uit het land zorgt ervoor dat zij die daarin wonen en het hele land dat eerste beest zullen aanbidden. Het gaat hier over een religieus leider. Hij wordt ook – ik kom daar straks nog even op terug – de valse profeet genoemd. Hij oefent volmacht uit en zorgt ervoor dat er in het land een afgodische dienst wordt ingesteld waar geen ontkomen aan is, allemaal om dat beest uit de natiën, uit de zee, te aanbidden.⟨/p>
⟨p>Wie is dat beest? Dat is het beest van wie het hoofd van de aanslag van de dood was genezen. Het lijkt mij een heel krachtig motief om inderdaad aanbidding op te eisen, want hier zijn onmiskenbaar bovennatuurlijke krachten in het spel. Iemand die vermoord is en korte tijd later alsnog herleeft, dat is ongekend. Het lijkt op Pasen, maar het is natuurlijk een afschuwelijke karikatuur daarvan, een satanische imitatie zou je zelfs kunnen zeggen.⟨/p>
⟨p>In ieder geval is hij genezen van die moordaanslag, en nu komt er in het land een religieus leider, een valse profeet, die gaat maken dat ook in het land van Israël, in het Joodse land, die wereldleider niet alleen gehoorzaamd, maar ook aanbeden zal worden. Waar we het over hebben is dus een religieus leider. Vandaar dat hij een valse profeet wordt genoemd. Zoals dat eerste beest een politiek leider is, is deze valse profeet een religieus leider. Hij zorgt ervoor dat er in het land van Israël, in de Joodse staat, absoluut aanbidding georganiseerd zal worden ten behoeve van en ter aanbidding van die man die uit de doden is herrezen; de aanslag van zijn dood is hersteld.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2156" title="Speel af vanaf 35:56">▶ 35:56⟨/button> ⟨span>Vuur uit de Hemel: de Valse Profeet Die Optreedt in de Statuur van Elia⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En het doet grote tekenen. Dat gaat hier natuurlijk nog steeds over dat beest uit de aarde, uit het land. Het is een religieus leider, zoals ik al zei. Hij misleidt, ook dat zullen we nog zien, en hij doet grote tekenen. En ja, er is natuurlijk een reden waarom ook dit beest, dat uit het land voortkomt, de inwoners van het land echt zal imponeren. In de eerste plaats heb je daar dat beest uit de zee dat uit de dood opstaat, en dan komt daar een religieus leider in het land die daarop gaat wijzen en die dat volledig zal ondersteunen. Hij gaat ervoor zorgen dat dat eerste beest aanbeden wordt, maar hij doet dat ook met behulp van grote tekenen. Let eens op hoe dat geformuleerd wordt: zodat ook vuur vanuit de hemel neerdaalt in het land, in het zicht van de mensen. Nou, dat is wel een heel groot teken. Hij zal vuur uit de hemel oproepen en verschijnen, en terwijl de mensen het zien, zullen zij daardoor worden geïmponeerd. En ja, dat is natuurlijk een teken waar ook niet aan te ontkomen valt.⟨/p>
⟨p>Maar even iets anders. Waar doet dit teken aan denken, gewoon puur vanuit de Bijbelse historie? Ja, het kan niet missen, dat is Elia. Het was Elia die dit ooit deed, die vuur uit de hemel deed komen. U weet wel, toen ooit op de berg de Karmel de profeten van Baäl daartoe niet in staat waren, maar Elia dat wel deed. En nu doet deze man, dat beest uit de aarde, dat ook.⟨/p>
⟨p>Maar nu nog wat anders. Dit beest uit de aarde doet dat en daarmee lijkt hij op Elia, maar wat weten we van Elia? Eventjes gewoon in de Joodse context bezien: de Joden verwachten de komst van Elia, juist in de eindtijd. Het staat beschreven, het boek Malachi sluit daarmee af: Elia die zal komen. In persoon of in de geest van Elia – ik laat dat even buiten beschouwing, ik denk dat laatste – maar in ieder geval zal Elia komen in de eindtijd. Dat verwachten de Joden ook. Tot op de dag van vandaag is dat een hele reële en levende verwachting. Bij de Pesachtafel wordt er altijd een stoel vrijgehouden; symbolisch, want mocht Elia komen, dan kan hij zo aanschuiven. Dat is een traditie, maar het illustreert en demonstreert dat zij inderdaad in de verwachting zijn van Elia die nog komt.⟨/p>
⟨p>Het is opmerkelijk, want dit beest uit het land heeft dus de statuur van Elia. Want dat wat hij doet, dat herinnert aan Elia. Maar er is nog iemand die in de geest van Elia verschijnt, en dat is de echte. Aan de ene kant hebben we daar dus het beest uit het land, maar van de twee getuigen waarvan we lazen in hoofdstuk 11, lezen we dat ze de macht hebben om water in bloed te veranderen, zoals ooit Mozes deed. En we lezen dat zij de macht hebben, de autoriteit om gedurende de tijd van hun profeteren – 1260 dagen, 3,5 jaar dus – het niet te doen regenen. Aan wie doet dat denken? Ja inderdaad, dat is Elia.⟨/p>
⟨p>Zodat er in die tijd van die drieënhalf jaar eigenlijk twee Elia's zijn in het land. De ware, een van de twee getuigen die de autoriteit heeft om het niet te doen regenen gedurende de tijd van het profeteren, en aan de andere kant dat beest uit het land, de religieuze leider in het land zelf die ook als een Elia optreedt en vuur uit de hemel doet neerdalen in het zicht van de mensen. Twee Elia's. De vraag is: wie is de ware? Kijk dan niet naar getallen. Dat is trouwens altijd zo: niet de meerderheid heeft gelijk. Waarheid is niet democratisch en zo zal het dan ook zijn. Het zal een minderheid zijn die inderdaad die twee getuigen op het tempelplein zullen herkennen en erkennen, maar de grote massa zal juist achter dat beest uit het land aangaan en daarmee ook dat beest uit de zee aanbidden.⟨/p>
⟨p>Het is heel opmerkelijk, twee Elia's dus in het land, en juist in die tijd onderstreept die tegenstelling de tweedeling in het Joodse land natuurlijk nog des te meer. Ik lees dan verder in vers 14: "En het verleidt degenen die op het land wonen." Ik wees er al diverse keren op dat hij ook genoemd wordt – maar dat is pas in het vervolg in hoofdstuk 16, hoofdstuk 19 en hoofdstuk 20 – de valse profeet. Aan de ene kant wordt die eerste figuur altijd 'het beest' genoemd, en die tweede, dat beest uit het land, wordt in het vervolg de valse profeet genoemd. Wat doet hij? Hij doet alsof hij Gods woord spreekt zoals Elia, maar hij verleidt degenen die op of in het land wonen. Hoe doet hij dat? Wel, vanwege de tekenen die aan hem gegeven waren te doen in het zicht van het beest.⟨/p>
⟨p>Ook hier zie je weer dat die heerschappij in het land en de religieuze misleiding hand in hand gaan met dat wereldrijk. Ik wil er alleen nog even aan herinneren dat dat wereldrijk dus inderdaad ook Joodse elementen heeft. Dat beest uit het land neemt het helemaal op voor dat beest uit de zee. Wat dat dan ook nog weer te maken heeft met Babylon – ik heb er al even eerder op gewezen en in de toekomst zullen we daarop terugkomen – ook daarin zie je weer dat het laatste wereldrijk niet alleen maar een Arabisch gebeuren is. Het beest uit het land zal dat bewerken. Er zal een enorme impact zijn in het Jodendom, in het Joodse land, en daar een geweldige indruk maken.⟨/p>
⟨p>Het verleidt degenen die op het land wonen vanwege de tekenen. Dat is trouwens ook iets wat heel typerend is voor de tijd van het einde: tekenen, krachten, tekenen en wonderen. Het is precies dezelfde uitdrukking die ook gebruikt wordt in verband met de begintijd van het Nieuwe Testament, van de apostelen en de tijd dat de Heer Jezus optrad: krachten, tekenen en wonderen. In de eindtijd komt het weer. Het grote verschil is dat het in de eindtijd allemaal uit de koker van satan hemzelf komt, de tegenstander. Je moet je er heel goed van bewust zijn: degenen die zo enthousiast zijn over geweldige krachten, tekenen en wonderen – wees in de eindtijd op je hoede. Want dat is precies wat we zouden verwachten, maar dan komt het wel uit een hele valse bron, zoals je dat hier ook ziet.⟨/p>
⟨p>We lezen in 2 Thessalonica 2 vers 9 over die mens der wetteloosheid. Dat is die zesde kop, dat beest, de wereldleider die zich zal zetten in de tempel, maar daarover straks meer. Zijn komst is naar de werking van satan, van de tegenstander met krachten, tekenen en wonderen. Zo wordt het daar beschreven. Wel, dat beest uit het land ondersteunt dat, en hem zullen ook de vermogens worden gegeven om geweldige tekenen te verrichten. Dat doet hij allemaal ook in het zicht van het beest.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2781" title="Speel af vanaf 46:21">▶ 46:21⟨/button> ⟨span>Zwarte Magie op het Tempelplein: het Beeld Dat Geest Krijgt en Gaat Spreken⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Het beest uit het land zegt tot degenen die op het land wonen dat zij een beeld moeten maken voor het beest. Hier zie je meteen waar we het al eerder over hadden: er komt een volledige religieuze cultus, een godsdienstige eredienst, en dat begint met het maken van een beeld. Dat is een uiterst markant gebeuren, want het is feitelijk het begin van de grote verdrukking. Dat begint op het moment dat de mens van wetteloosheid zich in de tempel van God zal zetten. Hij zal op het tempelplein een plaats opeisen en de bestaande eredienst stopzetten en afschaffen. In plaats daarvan zal hij zichzelf oprichten in de vorm van een beeld, een icoon. Dat is de ‘gruwel van verwoesting’. Een ‘gruwel’ is in de Bijbel heel dikwijls de aanduiding voor een afgodsbeeld; dat zijn gruwelen, iets gruwelijks. En vanaf dat moment, zo lees je ook in Matthäus 24 en in Daniël, als die gruwel wordt opgericht, is het echt de tijd van enorme verdrukking.⟨/p>
⟨p>Er wordt dus gezegd tot degenen die op het land wonen dat ze een beeld moeten maken. Wat voor beeld zal dat zijn? Is dat gewoon keramiek? Moeten we denken aan een robot? Het klinkt misschien wat vreemd als ik dat zo formuleer, want dat zou je er direct nog niet uit opmaken, maar als je ziet wat dat beeld gaat doen, dan is het naar mijn idee niet zomaar een beeld van aardewerk. Ik denk ook niet aan een elektronisch of technisch hoogstandje. Ik zou eerlijk gezegd eerder opteren voor een kloon: een biologische creatie. Er wordt daar in het Joodse land dus een beeld gemaakt, een kloon. Je kunt daar natuurlijk over gaan fantaseren, maar dat wil ik niet doen; je kunt er alleen over nadenken en proberen je er een voorstelling van te vormen. Ik aarzel eventjes om daar verder op in te gaan, maar ik heb onlangs het een en ander gelezen over de mogelijkheid dat er erfelijk materiaal van overleden grootheden uit de begintijd, bijvoorbeeld van een Nimrod, genomen zal worden om die met biotechniek te klonen. Er staat hier immers dat ze een beeld zullen maken met de technologie die er dan beschikbaar zal zijn. U weet dat juist die biotechnologie enorm snel gaat en wat men tegenwoordig in laboratoria al kan maken. Je kunt je voorstellen dat als daar inderdaad een kloon van iemand uit de oudheid wordt geproduceerd, dat diepe indruk maakt. Vooral als dat dan ook nog eens tot leven komt. Daarom denk ik eerlijk gezegd aan die optie. Maar terwijl ik dat vermoeden uitspreek, moet ik er meteen aan toevoegen dat je daar erg mee moet oppassen. Het is een optie; het kan altijd nog weer anders gaan dan wij ons nu proberen voor te stellen. Ik geef de gedachte door voor wat het waard is.⟨/p>
⟨p>In ieder geval wordt in het land de instructie gegeven aan de inwoners om een beeld te maken voor dat beest dat levend werd. Het beest was vermoord, het heeft een aanslag ondergaan en is daarna weer levend geworden. Ik geloof inderdaad dat dit beest feitelijk iemand is die bezeten is. Hij komt immers uit de afgrond. Dat heeft te maken met het feit dat die koning, die zesde koning van dat zesde hoofd, na de moordaanslag weer tot leven komt. Wat voor figuur zit daar dan in? Ik denk dat het een geest is uit de afgrond, een satanisch iemand, een tegenstander. De satan is immers op de aarde geworpen en hij zal al zijn krachten en inventiviteit inzetten. Die wereldleider die is omgebracht, zal herleven. Er komt geest in hem, hij herleeft en in feite is dat dus gewoon een bezeten iemand. Vandaar ook dat hij uit de afgrond komt. Ik denk dat het niet zomaar meer een mens is, hoewel hij een menselijke gestalte heeft. Het is echter nog erger: hij komt uit de afgrond. Dat is een ding dat zeker is, want zo wordt het twee keer genoemd, zowel in hoofdstuk 11 als in hoofdstuk 17.⟨/p>
⟨p>Er wordt dus een beeld gemaakt daar in het land, dat op het tempelplein komt te staan. Op de heilige plaats, zoals Matthäus 24 zegt en waar ook 2 Thessalonica 2 over spreekt. Dit is een zeer belangwekkende gebeurtenis, want dit zet een hele nieuwe periode in, namelijk die van de grote verdrukking. En aan dat beest uit het land, de valse profeet dus, werd gegeven – niet door God, maar door satan zelf – om geest te geven aan het beeld van het beest. Dat is eigenaardig. Ik had het net over die zesde kop van het beest die weer levend werd, die zesde leider die herleeft na die moordaanslag. En nu blijkt dat het beeld dat van hem gemaakt wordt en op het tempelplein geplaatst zal worden, niet zomaar een beeld blijft. Dat beeld krijgt geest, oftewel: het gaat leven. Als je de geest krijgt, dan is dat synoniem aan het feit dat het gaat leven. Vandaar ook dat ik inderdaad niet denk in termen van keramiek of een robot, maar aan een kloon. Het is een levend beeld van dat beest en de valse profeet is daartoe in staat om dat beeld te doen herleven. In die zin is wat er met dat beeld gebeurt eigenlijk een afspiegeling van wat er met het beest gebeurt: dat was dood en komt tot leven, en exact hetzelfde is het geval met dat beeld. Het was uiteraard gemaakt en dus in wezen dood, maar het krijgt geest en gaat dus ook leven.⟨/p>
⟨p>Wat dat beeld vervolgens doet, is spreken. Er wordt gezegd dat het beeld van het beest zou spreken. Het wordt dus een orakel, dat vanuit spirituele bronnen gaat spreken. Dit is geen technisch hoogstandje, maar een spirituele en geestelijke prestatie van die valse profeet. Dit is echt zwarte magie van het onzuiverste water. Dit heeft alles met de afgrond, met satan zelf en met de draak te maken. In ieder geval gaat dat beeld van het beest spreken en het zal maken dat allen die het beeld van het beest niet aanbidden, gedood worden. Het functioneert als een orakel dat dit verklaart. Je kunt je voorstellen, als je over deze dingen doordenkt, wat voor krachten er over een aantal jaren zullen opereren. Want in die termen denk ik dan toch echt; ik geloof dat dit allemaal niet zo ver in de toekomst ligt. Integendeel. We gaan in een tijd belanden waarin spirituele manifestaties en enorme wondertekenen de wereld zullen begoochelen. Die zullen ook radicaal een einde maken aan het atheïsme en het materialistische wereldbeeld zoals dat nu nog bestaat. Dat brokkelt af en heeft zijn tijd nu echt gehad. En dat gebeurt daar in dat Joodse land, dat vandaag de dag al de reputatie heeft een hightechland te zijn waar eigenlijk alles mogelijk is. Er is geen land ter wereld dat daar momenteel aan kan tippen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3494" title="Speel af vanaf 58:14">▶ 58:14⟨/button> ⟨span>Een Onontkoombare Cultus: het Merkteken (inkerving) op Rechterhand of Voorhoofd⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En het maakt – dan gaat het over dat beeld van het beest, over die valse profeet – dat allen, de kleinen en de groten, de rijken en de armen, de vrijen en de slaven, kortom iedereen, ongeacht wie, een merkteken zou worden gegeven op hun rechterhand of op hun voorhoofd. Een merkteken.⟨/p>
⟨p>Dit is waar ik al even in het begin op wees. Dit zijn verzen die hier nu aan het slot van Openbaring 13 aan de orde komen. Daar wordt nog wel eens een keer naar verwezen, ook in christelijke kring. Ik kan me herinneren dat ik misschien ergens hier in deze studeerkamer dat boekje nog wel heb liggen; een boekje over het getal van het beest en over chips die zouden worden geïmplanteerd. Al tientallen jaren geleden deden dat soort verhalen de ronde. Ik zeg dat misschien met enig dédain, maar zo bedoel ik het niet. Want juist nu zien we eigenlijk al, en dat tekent zich steeds meer af, dat wat toen nog tamelijk futuristisch was en waar enige fantasie voor nodig was om zulke dingen te bedenken, in deze tijd – anno 2020 – wel heel erg dichtbij komt met de dingen die allemaal bedacht en gepropageerd worden.⟨/p>
⟨p>Tegelijkertijd moet ik erbij zeggen dat nuchterheid daarin geboden is; dat je niet teveel de huidige technologie inleest in de profetie. Dat is een valkuil waar je heel gemakkelijk in terecht kunt komen. Ik steek hand in eigen boezem, want dat doe je maar al te gemakkelijk. Daar moet je mee uitkijken.⟨/p>
⟨p>Maar één ding is zeker wat betreft wat er dan gaat gebeuren. Ik kom weer even terug bij dat zestiende vers: alle inwoners van het land. Ik denk dus niet dat dit wereldwijd is. Misschien dat het ook elders gedaan zal worden, dat weet ik niet, dat zou heel goed kunnen, maar dat is in ieder geval niet wat ik uit Openbaring 13 zelf afleid. Het gaat hier over het land en over het beest uit het land. En dat in het land zal misleiden en zal maken dat een merkteken zou worden gegeven.⟨/p>
⟨p>Het woord wat hier staat in het Grieks heeft eigenlijk te maken met inkerven en het effect daarvan, oftewel een inkerving. Misschien dat dat eigenlijk ook een beter vertaalwoord zou zijn: een inkerving. Daarbij is de gedachte dat er iets wordt ingekerfd. Dat kan een tatoeage zijn of een brandmerk; het kan zichtbaar zijn of onzichtbaar. Juist dat is recentelijk nog weer in het nieuws.⟨/p>
⟨p>Ik laat nu nog een ander plaatje zien. Het heeft namelijk een naam die, als ik me niet vergis, door Bill Gates van Microsoft is bedacht: een Quantum Dot Tattoo. Dat wordt een tatoeëring genoemd, maar het is in feite ook een inkerving. Het hoeft niet eens als een chip te worden ingebracht of operatief; nee, dat wordt gewoon als een tatoeage op de mens opgedrukt. En dat kun je ook niet meer kwijtraken.⟨/p>
⟨p>Nu wordt het vooral gebruikt als een technologie die men zou kunnen gaan toepassen als er een vaccin ontwikkeld is voor het coronavirus, waarbij elk mens een soort digitaal paspoort krijgt dat in zo’n tattoo ligt ingepakt. Alle informatie die daarvoor nodig is, heeft een mens dan altijd bij zich. Je kunt het nooit kwijtraken en het grote voordeel daarvan is dat je dus feitelijk ook geen paspoort meer nodig hebt; geen certificaten, geen papieren certificaten. Ik heb daar onlangs nog een blog over geschreven over ontwikkelingen die ook door de Verenigde Naties worden gepromoot: ID2020. Dit zijn echt fenomenen die de werkelijkheid van Openbaring 13 zo dichtbij brengen. Iedereen kan zich identificeren door een digitaal paspoort dat je altijd bij je hebt, gewoon onderhuids. Het wordt niet eens operatief, maar gewoon ingebracht zoals een vaccin of een inenting. Dan heb je alle informatie bij je en die kan worden bijgeschreven. Reken maar dat de voordelen daarvan zullen worden aangeprezen, zodat er eigenlijk ook geen ontkomen aan zal zijn.⟨/p>
⟨p>Dat zal hier trouwens ook het geval zijn. Dat merkteken, die tatoeage of dat brandmerk, die inkerving, die wordt gegeven op hun rechterhand of op hun voorhoofd. Of die weergave helemaal correct is, daar heb ik mijn twijfels over. Want eigenlijk heeft het Griekse woord hiermee te maken: de strook bij de ogen. Dat deel van het gezicht waar een mens mee kijkt. Ik denk dat het ruim genoeg is om ook het voorhoofd daarbij te betrekken, maar het is vooral de strook bij de ogen. Ik heb tot voor kort zelfs even gedacht aan een iriscan, maar bij nader inzien is dat niet de gedachte. Bij een iriscan gebruik je iets wat je van nature al hebt om geïdentificeerd te worden, maar er wordt hier gesproken over een inkerving die ingebracht wordt, een soort certificaat of tatoeage. Hoe dat dan ook in het Joodse land zal werken en hoe dat er precies uitziet, dat weet ik niet. Het is in ieder geval een inkerving op de rechterhand of op het voorhoofd.⟨/p>
⟨p>En het zal zo dwingend zijn, want dat staat in vers 17: zodat niemand zou kunnen kopen of verkopen, tenzij hij het merkteken heeft. Kun je dat teken, die inkerving, die tatoeage of wat dan ook op je rechterhand of daar bij je ogen tonen? Wel, dan kun je gewoon de winkel instappen en iets aanschaffen, iets kopen of verkopen. Heb je dat niet, dan ben je gewoon uitgesloten. Dan ben je uitgesloten van de economie; daar komt het feitelijk op neer.⟨/p>
⟨p>Dat merkteken wordt gegeven... laten we even doorlezen, want het kwaad zit hem namelijk niet in dat teken aan zich, in die inkerving. Het idee is dus ook niet dat op het moment dat er sprake is van zo'n inkerving, van zo’n teken of van zo’n chip – noem maar op – dat dat dan meteen de vervulling is van Openbaring 13. Dat is veel te kort door de bocht; dat staat er ook niet. Er wordt gezegd dat er in die tijd een merkteken zal worden gegeven op de rechterhand of bij de ogen, zodat alleen zij kunnen kopen of verkopen. Maar wat maakt het zo gevaarlijk? Wel, dat is dat het merkteken de naam van het beest is. Ik lees even verder in vers 17, dan staat er:⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4080" title="Speel af vanaf 01:08:00">▶ 01:08:00⟨/button> ⟨span>Gematria: het Merkteken Dat de Naam van het Beest Vormt⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Zodat niemand zou kunnen kopen of verkopen, tenzij hij het merkteken heeft. Dubbele punt: de naam van het beest. Aha, dat is het dus. Dat merkteken is niet zomaar een streepjescode; nee, het is de naam van het beest. Ik moet er trouwens even bij zeggen dat de Statenvertaling, de oudere vertalingen en de King James — omdat die gebaseerd zijn op een ouder handschrift — het ten onrechte zo weergeven alsof er staat: 'het merkteken óf de naam van het beest'. Dan zou het om twee verschillende dingen gaan, maar dat is niet de gedachte. Er staat maar één keer 'of': je kunt niet kopen of verkopen, behalve wanneer je het merkteken hebt, namelijk de naam van het beest.⟨/p>
⟨p>Die tattoo of die inkerving is al dan niet zichtbaar, maar hoe dan ook: die inkerving op de rechterhand of daar bij de ogen zegt de naam van het beest of het getal van zijn naam. In het Hebreeuws is dat eigenlijk hetzelfde, want elke letter is namelijk ook een cijfer. Dat is in het Hebreeuws zo, dat is in het Grieks zo, en ook in het Latijn, want onze Latijnse letters zijn ook cijfers.⟨/p>
⟨p>In het Hebreeuws — ik heb hier een plaatje erbij — zie je precies de getalswaarde van de letters: de 1 is de Aleph, de 2 is de Bet, de 3 is de Gimel, enzovoort. Dat wordt dan op een specifieke wijze geteld met de tweeëntwintig letters en dan heb je ook nog vijf sluitletters. Ik laat dat nu allemaal even voor wat het is, maar het gaat erom dat een naam of een woord altijd een getalswaarde, een gematria, heeft. Een naam is niet alleen maar een naam; het zijn niet alleen letters, het zijn net zo goed ook cijfers. De totaalwaarde van een woord is het getal van zo'n woord.⟨/p>
⟨p>Om maar één voorbeeld te noemen: de getalswaarde van de naam van God is 26. Dat is de Jod, de He, de Waw en de He. Dat is de tien, de vijf, de zes en de vijf. Tel dat bij elkaar op en dan krijg je 26. Zesentwintig is de getalswaarde van de naam van God. Hier gaat het over de getalswaarde van de naam van dat beest.⟨/p>
⟨p>Wat er in het Joodse land straks gaat gebeuren, in de staat Israël, is dat daar een cultus ontstaat en iedereen krijgt daar op de rechterhand of bij de ogen een merkteken, een inkerving, en daarin staat de naam van het beest of het getal van zijn naam. In het Hebreeuwse denken — we hebben het immers over het Joodse land — is dat een volkomen vanzelfsprekend gegeven. Een woord is per definitie ook een getal. Spreken is eigenlijk ook tellen; 'vertellen' is in de basis, in de wortel, identiek aan tellen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4324" title="Speel af vanaf 01:12:04">▶ 01:12:04⟨/button> ⟨span>De Wijsheid in het Berekenen van 666, het Getal van een Mens⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan komen we nog bij het laatste vers, vers 18 in Openbaring 13. Hier is de wijsheid: laat wie verstand heeft het getal van het beest berekenen. Met andere woorden, als die figuur zich aandient, dan kunnen we dat weten en hem herkennen aan zijn naam. We hoeven immers alleen maar de getalswaarde van zijn naam te controleren in het Hebreeuws – de gematria – en je zult zien dat dit het getal is dat hier naar voren gebracht wordt. Degene die wijs is, die kan dat dan gewoon meteen vaststellen. Straks, als die gast zich aandient – ik zeg het weer even oneerbiedig – dan zal het voor degenen die dan in het land zijn een absolute zekerheid zijn: dit is het beest. Zijn naam vertegenwoordigt simpelweg het getal van dat beest. Het is ook het getal van een mens.⟨/p>
⟨p>Het getal van een mens is in principe vanaf de aanvang al het getal zes. Immers, zes was de dag in Genesis 1 waarop de mens verscheen en op het toneel kwam. Zes is het getal van een mens, en hier zien we zijn getal als drie keer een zes. Dus als hij zich straks aandient, dan zal de totaalwaarde van zijn naam 666 zijn. Nu zijn er in het verleden al heel veel figuren geweest bij wie men dit op allerlei manieren heeft geprobeerd te berekenen. Het is van Nero gezegd, en via via kun je dat altijd wel passend maken als je de naam maar compleet genoeg maakt of er allerlei titels bij bedenkt. Het is gezegd van Hitler en van allerlei pausen, door niet alleen de naam maar ook diverse titels erbij te betrekken en het zo te passen en te meten dat het uiteindelijk 666 wordt.⟨/p>
⟨p>Maar zo werkt het niet. Zijn naam is straks onmiskenbaar. Je schrijft zijn naam op, berekent de waarde en dan zul je onmiskenbaar uitkomen op 666. Dat kun je nu dus nog niet van tevoren vaststellen, want zo'n optelsom kan op allerlei manieren verkregen worden; de som zelf zegt vooraf nog niet alles. Maar als hij straks komt, dan zal zijn naam het getal 666 vertegenwoordigen.⟨/p>
⟨p>Ik heb er de vorige keer al even op gewezen, en trouwens in het begin van deze studie ook al: het gaat hier ook om het zesde hoofd, die zesde kop die in drie gestalten verschijnt. Hij verschijnt als de zesde kop, hij wordt vermoord en is dood, en vervolgens herleeft hij weer. Het is dus de zes in drie gestalten. Wellicht zal daar te zijner tijd nog veel meer symboliek in opgegraven worden. Degenen die wijsheid en verstand hebben zullen dat doorzien, maar in ieder geval zal men het dan gewoon kunnen berekenen en onomstotelijk kunnen vaststellen wat zijn getal is.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4553" title="Speel af vanaf 01:15:53">▶ 01:15:53⟨/button> ⟨span>Afronding: de 42 Maanden van Verdrukking en Vooruitblik⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Nou, daarmee zijn we ongeveer aan het einde gekomen van de bespreking van Openbaring 13. Het is buitengewoon intrigerend wat daarin wordt verteld en wat deze wereld, met name dan het Midden-Oosten en vooral ook het land — waar we in dat laatste deel in Openbaring 13 op gefocust hebben — te wachten staat. Wat daar gaat plaatsvinden, is haast onbeschrijfelijk. Het is onbeschrijfelijk in intensiteit en in de verschrikkingen die daar zullen plaatsvinden: vervolging, maar ook afgoderij.⟨/p>
⟨p>Er zal nooit een tijd zijn die zo afschuwelijk is en tegelijkertijd ook zo wonderbaarlijk, omdat God juist door die periode heen het Koninkrijk gaat openbaren. Over die periode hebben we het in hoofdstuk 11, hoofdstuk 12 en hoofdstuk 13 gehad. Die 42 maanden vormen zowel het dieptepunt als het hoogtepunt. We komen daar op allerlei wijze nog op terug later in de bespreking, maar de volgende keer hoop ik verder te gaan met hoofdstuk 14. Dan zijn we inmiddels voorbij de 42 maanden.⟨/p>
⟨p>Ik zal dat zeker nog wat uitgebreider bij een volgende gelegenheid aantonen en toelichten, maar ik wil het hier graag even bij laten. Ik zie dat ik één uur en twintig minuten gesproken heb en dat lijkt me meer dan genoeg reden om nu af te sluiten. Ik zou zeggen: al het goede, Gods zegen en tot de volgende keer.⟨/p>