⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Inleiding: de Overgang Naar een Nieuwe Aion⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Nou, ik ben ook heel erg blij dat ik u hier allemaal mag zien en ook allemaal hartelijk welkom mag heten. Ik zat te denken op weg hiernaartoe: ik hoop niet dat er meer dan honderd mensen zijn, want dan moeten we mensen gaan wegsturen. En nu kan ik iedereen hartelijk welkom heten, geweldig toch? Zonder een broederlijke kus, Remco, maar niettemin broederlijk, dat wel!⟨/p>
⟨p>Wij gaan het hebben over belangrijke dingen. De Schriften openen voor de twintigste studie inmiddels over het boek Openbaring, en we gaan het hebben over de zevende bazuin. Het zijn maar een vijftal of zestal verzen in Openbaring 11, maar het is een heel belangwekkend gedeelte. Juist ook omdat het de afsluiting vormt van een hele reeks bazuinen en hier feitelijk de echte grote transitie plaatsvindt van deze aion naar de volgende aion.⟨/p>
⟨p>Ik wil graag nog even in herinnering roepen wat ik de vorige keer ook al even heb opgemerkt. Als je eenmaal de lijn ziet in het boek Openbaring — namelijk dat het eerst gaat om de onderwerping van Israël en hoe God dan vervolgens vanuit Israël de volkeren ook aan Zich gaat onderwerpen — dan ontdek je namelijk nog iets heel anders: de structuur in het boek is zoveel simpeler.⟨/p>
⟨p>Oké, ik zal me niks van Rob aantrekken. Dat vind ik op zich misschien niet eens zo'n inhoudelijk krachtige reden, maar het is wel een geweldige bevestiging. Op zijn minst van deze lezing.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="131" title="Speel af vanaf 02:11">▶ 02:11⟨/button> ⟨span>De Synchrone Structuur van het Boek Openbaring⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Namelijk dit punt, dat er twee synchrone series te zien zijn in het boek. En synchroon betekent gelijktijdig. Dat wil zeggen: hoofdstuk 6 tot en met 10 laat het hele verhaal zien vanaf het begin tot aan het einde, en hoofdstuk 11 tot en met hoofdstuk 19 doet dat ook. Ik had misschien beter kunnen zeggen hoofdstuk 6 tot en met 11, maar daar kom ik straks nog eventjes op terug. In ieder geval zijn er twee lijnen die beginnen bij Israël en eindigen bij de uiteindelijke voltooiing van het koninkrijk wereldwijd. Dat is in hoofdstuk 6 tot en met 10 het geval, of eventueel 11, en ook vanaf hoofdstuk 11 tot en met hoofdstuk 19.⟨/p>
⟨p>Gaan we dat na, dan krijg je eerst de periode van de 42 maanden, de grote verdrukking, ook wel de 1260 dagen die zo'n grote rol spelen. Al die tijdsaanduidingen houden verband met de onderwerping van Israël en de grote verdrukking die over Israël zal komen. Dat vind je beschreven in hoofdstuk 6, waarin de zes zegels worden geopend, maar ook in de hoofdstukken 11, 12 en 13. Vorige keer hebben we het gehad over de twee getuigen die gedurende 1260 dagen zullen optreden en profeteren op het tempelplein in Jeruzalem. Wel, dat zal zijn gedurende deze periode. Na die periode zal de Heer terugkeren op de Olijfberg ten behoeve van zijn volk Israël, en dan zal het volk wat nog overgebleven is vluchten naar de woestijn. Daar zal het hele volk worden verzameld en vanuit de woestijn zal men optrekken naar het beloofde land. Het is eigenlijk feitelijk een herhaling van wat je in het verleden ooit gehad hebt: Israël werd ooit verlost en trok vervolgens vanuit de woestijn op naar het beloofde land. Dat ga je in de toekomst opnieuw meemaken.⟨/p>
⟨p>Na Israëls herstel zal het koninkrijk worden gevestigd in Jeruzalem; de hut van David, de dynastie van David, zal worden hersteld. Dat wordt beschreven in hoofdstuk 7 in die eerste serie, maar wat de tweede serie betreft ook in hoofdstuk 14 en 15. Vervolgens krijg je na het herstel van Israël — en eigenlijk ook gelijktijdig daarmee — een ander proces, namelijk de gerichten over de natiën, over de volkeren. Want als Israël eenmaal is onderworpen en de Heer is teruggekeerd, daar begint de troon en het koninkrijk. Vanaf de troon gaat de Zoon zijn heerschappij vestigen en zullen vervolgens de volkeren worden gericht. De 144.000 zullen er dan ook op uittrekken om de boodschap van het koninkrijk te gaan prediken. Deze periode wordt in de eerste serie beschreven in hoofdstuk 8, 9 en 10, met de appendix in hoofdstuk 11, in dat wat we vanavond dus gaan bespreken. Maar in de tweede serie wordt het beschreven in hoofdstuk 16, 17, 18 en 19.⟨/p>
⟨p>U ziet hier dus de twee series die helemaal synchroon verlopen: hoofdstuk 6 loopt parallel met hoofdstuk 11, 12 en 13; hoofdstuk 7 met hoofdstuk 14 en 15; en hoofdstuk 8, 9 en 10 valt gelijktijdig met hoofdstuk 16, 17, 18 en 19. Zo heb je feitelijk een hele simpele structuur in het boek, die ook keurig chronologisch is opgebouwd: eerst de 42 maanden, daarna Israëls herstel en vervolgens de gerichten over de volkeren. Ik zou daar eigenlijk nog aan kunnen toevoegen: de vestiging van het koninkrijk en de grote zevende dag, de sabbatdag, het Messiaanse Rijk, de duizend jaren of hoe het ook maar heten mag.⟨/p>
⟨p>Eén opmerkelijk ding doet zich wel voor en ik heb daar de vorige keer al even op gewezen. Ik doe dat hier ook als het gaat over die appendix die we vanavond bespreken: de zevende bazuin. Die vind je namelijk op een plaats waar je hem chronologisch gezien niet zou verwachten. Dat is de enige 'maar' in dat chronologische verhaal en die eenvoudige structuur, de enige aantekening die ik daarbij moet maken. Laat ik het zo proberen duidelijk te maken: ik had het net over twee series, maar je zou het ook anders kunnen uitbeelden, namelijk als twee schakels. Hier heb je de eerste schakel, dat is hoofdstuk 6 tot en met 11, en hier de tweede schakel, hoofdstuk 11 tot en met 21. In Openbaring 9 vind je de zesde bazuin beschreven en Openbaring 10 is eigenlijk een soort intermezzo over een geopend boekje, maar dat volgt chronologisch ook keurig op elkaar. Dan krijg je opmerkelijk genoeg hoofdstuk 11 met de zevende bazuin. Je krijgt dus de zesde bazuin en dan de zevende bazuin.⟨/p>
⟨p>Maar wat we de vorige keer hebben besproken, zou je eigenlijk hier verwachten. Omdat hoofdstuk 11 deze twee series verbindt, krijg je het echter hier. Dat verhaal van de twee getuigen waar we het de vorige keer over hadden, vind je op dit punt. Je hebt dus de ene serie en de andere serie die ik hier in het paars uitbeeld, maar in de beschrijving krijg je eerst de twee getuigen en dan pas de zevende bazuin. Je zou het andersom verwachten, maar omdat hier net de link ligt tussen de twee series, vind je deze omkering. Ik beeld het expres op deze manier uit, omdat je zo gemakkelijk kunt zien waarom dat zo is: het verbindt de twee series. Vandaar dat je eerst de twee getuigen krijgt en daarna de zevende bazuin, hoewel het chronologisch omgekeerd is.⟨/p>
⟨p>Ik geef toe, het is wat ingewikkeld. Het is de eerste keer dat ik het zo uitleg en eigenlijk ook de eerste keer dat het mijzelf min of meer duidelijk is, want ik heb me hier wel vaker over verbaasd. Misschien dat ik het ooit nog eens op een simpelere manier kan vertellen, maar ik vertel het nu zoals ik weet dat het is, of in ieder geval zoals ik het probeer duidelijk te maken. Het verhaal gaat natuurlijk gewoon verder; je krijgt deze lijn van Openbaring 9, 10, 11 en 12. Dit is de lijn zoals je die in het boek vindt en dit is de chronologische lijn. Hebt u hem nog? Met excuses dat het wat ingewikkeld begint, maar goed, zo wilde ik het graag duidelijk gemaakt hebben. Daarover hebben we het dus inderdaad.⟨/p>
⟨p>Goed, laten we nu maar gewoon dat gedeelte aanvangen. We hebben de vorige keer het gedeelte over de twee getuigen besproken en dat eindigt bij vers 13. In mijn Bijbeltje zie je dan een nieuw perikoopje starten bij vers 15, maar dat is volgens mij fout. Tot en met vers 13 hoort bij elkaar, namelijk het relaas van de twee getuigen, en vanaf vers 14 pakt de tekst de draad van de bazuinen weer op. Want daar staat geschreven:⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="668" title="Speel af vanaf 11:08">▶ 11:08⟨/button> ⟨span>Het Derde Wee en de Laatste Drie Bazuinen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>We lezen gewoon in de tekst: "Het tweede wee ging voorbij, let op: het derde wee komt snel." Hier worden we dus weer even herinnerd aan waar we het al eerder over hadden, namelijk over die bazuinen. Weet u nog? We hadden het in hoofdstuk 8 vers 13 over het World Wide Web... pardon, W-W-W. Ja, zo staat het er letterlijk, maar dan in de zin van wee-wee-wee. In het Grieks zeg je het op dezelfde manier: wee, wee, wee. Dat heeft overigens niets te maken met het proces van de geboorte van een kind. Dat zijn ook weeën, maar dit is een ander 'wee'. In het Nederlands is het hetzelfde woord, maar in het Grieks is het een ander woord.⟨/p>
⟨p>Dat W-W-W moet je eigenlijk met een goede klemtoon zeggen, anders maak je iedere keer de verkeerde associatie. Dan denkt u natuurlijk meteen aan goedbericht.nl of zoiets. Nee, dat wee-wee-wee slaat op de laatste drie bazuinen. Zo wordt het ook letterlijk gezegd: de vijfde bazuin wordt het eerste wee genoemd. Waarom is dat zo? Omdat die laatste drie bazuinen, nummer vijf, zes en zeven, veruit het heftigst zijn. Vandaar ook dat "wee, wee, wee". De vijfde bazuin heet het eerste wee; dat staat letterlijk zo in hoofdstuk 9 vers 12. En de zesde bazuin heet het tweede wee. Zo wordt het genoemd in hoofdstuk 11 vers 14.⟨/p>
⟨p>Dat zesde bazuin – ik dacht even dat ik een foutje maakte met de verwijzing en dat het hoofdstuk 9 moest zijn, maar het is inderdaad gewoon 11 vers 14 – dat slaat dus op wat genoemd wordt het tweede wee. Dat is inmiddels voorbij. Het is door Johannes keurig beschreven en het was uitzonderlijk heftig, maar het is nu voorbij. We hebben nu het intermezzo gehad van die twee getuigen en de aanvang van die nieuwe serie. Nu zegt Johannes: "Let op, het derde wee komt snel." Dat is ook de laatste bazuin. Wat dat wee inhoudt en waarom dat zo ernstig is, wordt vervolgens benoemd in vers 19. Daar komen we pas aan het eind van de avond over te spreken, als er sprake is van een aardbeving en zware hagel.⟨/p>
⟨p>In dit verband wil ik nog op iets wijzen, en ik geef toe dat ik daarmee opnieuw iets herhaal waar we ooit al eens even bij stil hebben gestaan. Dat is het feit dat er aan de ene kant sprake is van de zeven bazuinen die worden geblazen. Dat wil zeggen: er wordt aangekondigd dat God gedurende die zeven bazuinen het koninkrijk over deze wereld gaat overnemen. Maar later in het boek, in hoofdstuk 16, wordt nog iets anders beschreven, namelijk de zeven schalen. Dat zijn de zeven schalen van toorn, van gramschap, die over de wereld worden uitgestort. Het is bijzonder boeiend om dat met elkaar te vergelijken.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="938" title="Speel af vanaf 15:38">▶ 15:38⟨/button> ⟨span>De Bazuinen en Schalen met Elkaar Vergeleken⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Wat je ziet, is dat het iedere keer hetzelfde terrein betreft. Ik moet er wel één ding bij zeggen: het is niet gewoon een herhaling. Absoluut niet. De schalen worden in feite nog intensiever beschreven dan de bazuinen. Ik kan het heel makkelijk zeggen: de bazuinen zijn de aankondiging ervan, want dat is wat een bazuin doet. En de schalen zijn het moment waarop de handeling daadwerkelijk plaatsvindt. Een bazuin is een aankondiging, iets wat je met de mond doet, terwijl die schalen van gramschap te maken hebben met wat er daadwerkelijk gebeurt. Feitelijk is dat fase twee.⟨/p>
⟨p>Ik kreeg van de week een e-mail van iemand die me daarop wees en vroeg of die zeven schalen wel hetzelfde zijn als die zeven bazuinen. Toen moest ik dat inderdaad nuanceren. Het is opmerkelijk dat het inderdaad iedere keer hetzelfde terrein is. De eerste schaal betreft hetzelfde terrein als de eerste bazuin, de tweede schaal hetzelfde terrein als de tweede bazuin. Dat zal ik laten zien, maar ik moet erbij zeggen dat de één fase één is en de ander fase twee.⟨/p>
⟨p>Bij de eerste bazuin, beschreven in hoofdstuk 8, is er sprake van hagel en vuur. Er staat iedere keer bij dat één derde van de aarde en van de vegetatie verbrandt. Het eigenaardige is dat wanneer dit beschreven wordt in Openbaring 16, we inderdaad vinden dat de aarde getroffen wordt, maar dan wordt die limitatie, die beperking van één derde, niet meer gegeven. Dan wordt gewoon de aarde getroffen. Dat zie je ook in verband met die tweede bazuin. Daar staat een brandende berg die in de zee wordt geworpen, waarbij één derde in de zee omkomt. Dat één derde ontbreekt in hoofdstuk 16.⟨/p>
⟨p>Feitelijk is hoofdstuk 16 een intensivering. Het heeft ook te maken met het element dat die bazuinen iets aankondigen en je iedere keer leest dat de wereld er geen acht op slaat of er in ieder geval geen gehoor aan geeft. Wat er vervolgens gebeurt, is dat wat aangekondigd is, nog des te intensiever wordt vervuld. Dat zie je vooral bij die tweede schaal. Daar staat dat de zee wordt getroffen en alle levende wezens in zee sterven. Zo staat het er. Je zou kunnen zeggen dat dit een generalisatie is, maar niettemin wordt het in die heftigheid beschreven. Bij de derde bazuin lees je dat de waterbronnen en rivieren dodelijk worden aangetast, voor één derde. Dat één derde ontbreekt ook weer bij die schaal. Dan staat er gewoon dat de waterbronnen en rivieren worden getroffen en het water bloed werd. Je zou kunnen verdedigen dat het hier ook om één derde gaat, maar dat argument gaat niet op bij die tweede schaal, want daar wordt uitdrukkelijk gezegd dat alle levende wezens in de zee sterven.⟨/p>
⟨p>We gaan even verder naar de vierde bazuin. Terwijl ik het zeg, denk ik er meteen bij: zulke afschuwelijke dingen die in die bazuinen beschreven worden, en vooral die in die schalen beschreven worden, daar wordt het verhaal van corona peanuts bij. Als je tot je laat doordringen wat hier beschreven wordt, bijvoorbeeld bij die vierde bazuin: een derde van zon, maan en sterren wordt verduisterd. Bij de vierde schaal wordt ook weer de zon getroffen en er staat trouwens nog bij dat mensen worden verzengd door de hitte. Dat is eigenaardig, want je zou zeggen dat als de zon verduisterd wordt, de hitte minder wordt. Maar dat is dus niet zo. Over het natuurkundige fenomeen of de merkwaardigheid daarvan hebben we het nu verder niet, maar zo wordt het beschreven.⟨/p>
⟨p>Bij de vijfde bazuin vindt er ook weer een verduistering plaats en een pijniging van vijf maanden. Dat hebben we besproken. Maar bij de vijfde schaal lees je dat het rijk van het beest wordt verduisterd. In feite is dat een bepaald gebied van de tien natiën en er staat ook nog bij dat mensen grote pijnen hebben vanwege de gezwellen. Het kan niet missen dat iedere keer die bazuin samenvalt met en hetzelfde terrein bestrijkt als de overeenkomende schaal. Alleen is het nog intensiever. Dat is eigenlijk het verschil. De bazuin is fase één en de schaal is fase twee. Zo wordt het trouwens ook genoemd in hoofdstuk 15 vers 1, waar staat dat deze schalen het laatste van Gods gramschap uitbeelden. Het laatste, dat wil zeggen de laatste fase.⟨/p>
⟨p>Dan de zesde bazuin. Daar speelt de Eufraat een grote rol in. Ook daarover hebben we het gehad, over die myriaden van legerscharen waarvan sprake is. En waarachtig, ook bij de zesde schaal is het weer de Eufraat die de hoofdrol speelt. Want die rivier bij Babylon droogt op en dan wordt de weg bereid voor de koningen van het Oosten. Er staat bij de zesde schaal nog bij dat de koningen van de hele wereld worden verzameld tot de oorlog in Harmagedon, in die noordelijke streek, die geweldige grote vlakte van Megiddo waar de volkeren verzameld worden. Ik kom er nog even op terug.⟨/p>
⟨p>Eindelijk zijn we bij de zevende bazuin waar we het vanavond over hebben. Dan wordt het Koninkrijk wereldwijd gevestigd. Feitelijk is die zevende bazuin een aankondiging daarvan. Dat valt ook weer samen met de zevende schaal. Die is misschien iets moeilijker te zien, maar dit is de definitieve finale, de knock-out klap voor de wereld. Echt knock-out, want de grootste aardbeving die er ooit is geweest zal dan plaatsvinden, de steden der volken storten in en Babylon wordt verwoest. Feitelijk worden daar zelfs twee hoofdstukken aan gewijd, aan de verwoesting van Babylon in één uur. Als eenmaal dat bolwerk vernietigd is, dan is het Koninkrijk wereldwijd gevestigd.⟨/p>
⟨p>We praten dus over hele concrete dingen, ik zou haast zeggen zelfs eng concreet. Wat moet er eigenlijk nog plaatsvinden voordat die overgang daadwerkelijk voltrokken is en de nieuwe Aion gevestigd is? Dat is een buitengewoon ingrijpend, wereldwijd gebeuren en pijnlijk ook in alle opzichten. Een opeenstapeling en een aaneenschakeling van rampen en gerichten, maar allemaal met dat grote oogmerk van de vestiging van het Koninkrijk.⟨/p>
⟨p>Ik moet erbij zeggen dat het eigenlijk ook wel weer een bemoediging is in die zin dat de bazuinen synchroon lopen met de schalen. Het zijn dus niet nog eens een keertje zeven nieuwe rampen. Nee, het zijn twee manieren om hetzelfde fenomeen te beschrijven. Er is nog een heel goed argument voor: de bazuinen beginnen bij het herstel van Israël in hoofdstuk 7, met die grote schaar en de 144.000, waarna de bazuinen gaan blazen en eindigen bij de wereldwijde vestiging van het Koninkrijk. Hetzelfde krijg je met de schalen, waar we het bij een latere gelegenheid veel uitgebreider over gaan hebben. Die beginnen namelijk ook bij Israëls herstel, zoals beschreven in Openbaring 14 en 15, en ze eindigen ook bij de wereldwijde vestiging van het Koninkrijk in Openbaring 19. Dus ook in die zin loopt het synchroon.⟨/p>
⟨p>Het zijn de zeven gerichten over de wereld, vanuit een verschillend oogpunt bekeken, maar het zijn de zeven gerichten over de volkerenwereld die eindigen in de definitieve vestiging van het Koninkrijk van God, het Koninkrijk van de Messias.⟨/p>
⟨p>Eigenlijk is het zo dat aan het einde van die serie van zeven gerichten dat Israëlitische koninkrijk wordt gevestigd, want het Koninkrijk van God is een Israëlitisch koninkrijk. Ik bedoel: God gaat regeren via dat volk en via de stad Jeruzalem. Dat wordt de hoofdstad van de wereld. Daar staat de troon en daar wordt de hele wereld vanuit geregeerd.⟨/p>
⟨p>Dus het is een Israëlitisch koninkrijk, geregeerd vanuit de hoofdstad van dat Israël. En dat is bij die gelegenheid dan definitief gevestigd, dat wil zeggen: bij die zevende bazuin. Nou, dat was allemaal nog even inleidend. Maar goed, vers 15.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1622" title="Speel af vanaf 27:02">▶ 27:02⟨/button> ⟨span>De Zevende Boodschapper Onthult het Geheim van God⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En de zevende boodschapper, oftewel de zevende engel, die blies de bazuin. Daar hebben we al eerder over gelezen, over die zevende bazuin. Die was namelijk al aangekondigd in hoofdstuk 10, weet u nog? Toen we het hadden over dat geopende boekje, dat intermezzo. Daar lees je in hoofdstuk 10 vers 7 — ik wil het graag nog even in herinnering roepen — daar staat: "Maar in de dagen van de stem van de zevende boodschapper, wanneer hij op het punt staat te bazuinen, dan wordt ook voleindigd het geheim van God, zoals Hij dat evangeliseerde aan Zijn slaven, de profeten." Dat wil zeggen dat wat de profeten ooit hebben aangekondigd, dán is voleindigd. Wat trouwens ook weer een aanwijzing is dat dit inderdaad moet gaan over de wereldwijde vestiging van het Koninkrijk. Dat heet ook de voleindiging van het geheim van God.⟨/p>
⟨p>Dat heeft met nog iets te maken. Laten we even verder lezen in Openbaring 11. De zevende boodschapper blies de bazuin en er geschiedden grote stemmen in de hemel. Herinnert u zich nog dat we het daarover gehad hebben? Want wat lazen we in hoofdstuk 10 vers 4? Daar lazen we over iets, over donderslagen die klonken. Daar ging sprake van uit, maar Johannes mocht dat niet optekenen. Het wordt verzwegen, het wordt geheim gehouden. Lees maar mee, want er staat in hoofdstuk 10 vers 4: "En toen de zeven donderslagen spraken, stond ik, Johannes, op het punt het op te schrijven." Weer zeven. Zeven is een getal waar je over struikelt in het boek de Openbaring. De zeven is: alles is vol. Weet u trouwens dat het Hebreeuwse woord voor volheid ook direct verband houdt met het getal zeven?⟨/p>
⟨p>Maar goed, toen de zeven donderslagen spraken, stond Johannes op het punt het op te schrijven. Maar terwijl hij dat wil doen, staat er: "En ik hoorde een stem vanuit de hemel zeggen: verzegel hetgeen de zeven donderslagen spraken en schrijf ze niet op." Dat is opmerkelijk, want je zou verwachten in het boek de Openbaring dat alles juist geopenbaard wordt. Hoezo wordt er dan iets verzegeld? Het wordt ook geopenbaard, maar wanneer wordt het geopenbaard? Nou, ik ga even terug. In de dagen van de stem van de zevende boodschapper, wanneer hij op het punt staat te bazuinen, dan wordt ook voleindigd het geheim van God.⟨/p>
⟨p>Wat is dat geheim van God? Dat is wat die zeven donderslagen te melden hadden. Voor een moment werd dat toen verzegeld en verborgen gehouden. En wanneer zou het onthuld worden? Wel, als de zevende bazuin zou klinken. Zover zijn we nu. Er staat: "En de zevende boodschapper blies de bazuin en er geschiedden grote stemmen in de hemel." Dat is precies wat die zeven donderslagen waren. Maar nu wordt het vermeld, en dat is het grote verschil. In hoofdstuk 10 wordt het verborgen gehouden, verzegeld; het mocht niet verteld worden. Hier wordt het bekendgemaakt. Want er staat: "En er geschiedden grote stemmen in de hemel." Dat zijn die donderslagen die nu zeggen... en dan volgt er een dubbele punt.⟨/p>
⟨p>Nu gaat het dus bekendgemaakt worden, zoals aangekondigd. Ik moet u zeggen, de ontdekking van wat ik nu vertel was voor mij een eye-opener. Want het is mij lange tijd volstrekt onduidelijk geweest wat dat geheim van die zeven donderslagen nou was. Terwijl — en dat heb je wel vaker, ik weet niet of u dat fenomeen herkent — dat je op een gegeven ogenblik zo'n aha-erlebnis hebt. Dat je ineens denkt: "Ah, dat is het!" En dat je jezelf gaat verwijten waarom je het niet eerder zag, want het stond er toch al lang? Hoe kon je zo blind zijn dat het je ontging? Dat heb ik nog wel eens een keer. Waarom snapte ik dat eerder niet? Maar goed, er geschiedden grote stemmen en nu wordt ook gezegd wat ze zeggen. Wat zegt nou die zevende boodschapper en wat wordt er gezegd bij het blazen van de zevende bazuin? Overigens wil ik nog op iets wijzen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1938" title="Speel af vanaf 32:18">▶ 32:18⟨/button> ⟨span>Een Profetische Parallel met de Val van Jericho⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik ben vergeten om daar een paar diaatjes van te maken, maar ik wil u even meenemen naar de geschiedenis in Jozua 5 en 6, naar de val van Jericho. We kennen die geschiedenis allemaal, en er zit een opmerkelijke parallel in met wat hier in Openbaring wordt beschreven. Jozua — alleen die naam zegt al zoveel — is Jehoshua, gewoon dezelfde naam als Jezus. Het ene is Hebreeuws en het andere is Grieks. Jozua is degene die het volk Israël in het beloofde land brengt. Ze trokken door de Jordaan heen, en dat was overigens op de derde dag. Israël moest de ark volgen op een afstand van ongeveer tweeduizend el. Hoe duidelijk moet die hint zijn? Het wil zeggen dat Israël Jozua en de ark volgt, maar op een afstand, op de derde dag, en op een afstand van ongeveer tweeduizend ellen. De twee millennia, tweeduizend jaar. Eerst gaat de ark door de doodse Jordaan — dood en opstanding — en Israël doet dat ook, maar volgt op afstand, namelijk tweeduizend jaar later.⟨/p>
⟨p>Want wat is een el? Ja, dit is een el, maar die van René is veel langer dan die van mij hoor, denk je niet? Ik bedoel, hoe groot ben je? De mensen in het Midden-Oosten waren over het algemeen een stuk kleiner, dus erg officieel is die maat niet. Maar het maakt eigenlijk ook niet uit. In de Groot Nieuwsvertaling staat geloof ik dat de afstand ongeveer een kilometer moest zijn. De vertalers willen u dan ter wille zijn om het even duidelijk te maken, want wij spreken nu eenmaal niet meer over ellen. Hooguit in overdrachtelijke zin spreken we nog wel eens over een ellenlange toespraak of een ellenlange Bijbelstudie, maar doorgaans niet meer. De vertalers dachten: we vertalen het gewoon, want een el is ongeveer een halve meter, dus tweeduizend el is ongeveer een kilometer. Heel leuk, dank u wel vertalers, maar we zijn er niet mee gediend. De clou zit hem namelijk niet in de lengte van die el, maar juist in het getal tweeduizend. Israël volgt de ark na, maar op een afstand.⟨/p>
⟨p>Maar nu ben ik nog steeds niet bij mijn eigenlijke verhaal aangekomen. Want als Israël de ark is nagevolgd, dan komen ze aan de overkant. De eerste stad die ingenomen wordt, is Jericho, een type van deze wereld. Het is de oudste stad ter wereld en het ligt ook op het diepste punt. Hoe ging dat destijds bij de inbezitneming van de eerste grote stad van het beloofde land? We weten het: ze moesten er zeven dagen omheen gaan. Op de zevende dag ging het gebeuren. Er staat echter ook iets anders bij vermeld: er waren zeven priesters die zeven bazuinen droegen, zeven ramshoorns of shovarim. Onder leiding van die zeven priesters, die voorop gingen met hun zeven ramshoorns, trok het volk om Jericho heen.⟨/p>
⟨p>Pas op de zevende dag ging het gebeuren. Op die dag gingen ze nog eens zeven keer om de stad heen. Zo groot is die stad dus ook weer niet geweest. Men liep er in totaal dertien keer omheen, wat voor Jericho geen geluksgetal was. Bij die zevende keer moesten de zeven priesters op de zeven bazuinen blazen en heel het volk moest zo hard roepen en juichen dat de muren ervan instortten. En dat deden ze ook. Ik vind dat zo’n geweldig mooie geschiedenis, omdat dit een prachtig type is van wat er straks gaat gebeuren bij de zevende bazuin.⟨/p>
⟨p>Wanneer wordt deze wereld ingenomen? Wanneer wordt deze wereld het bezit van de Messias? Ik zal dat straks aantonen: dat is bij de zevende bazuin. Ook hier zien we een serie van zeven; dat mag u niet ontgaan. Zeven dagen, zeven keer om de stad heen, enzovoort. Bij de zevende gebeurt het. Dan klinken de zeven bazuinen, en als die zevende bazuin klinkt, dan valt Jericho. Bam, zo! Wat daar toen gebeurde, is een profetisch plaatje van wat er in de toekomst gaat gebeuren. Eigenlijk valt de wereld zo in de schoot van de koning-priesterlijke natie van Israël en wordt het hun eigendom.⟨/p>
⟨p>Het gaat me nu even om het feit dat het zeven priesters en zeven bazuinen waren. Laten we teruggaan naar Openbaring 11 vers 15. Daar staat: "En de zevende boodschapper blies de bazuin." De zevende bazuin dus. En dan hoort u grote stemmen in de hemel. Nu krijgen we te horen wat ze zeggen. Nu wordt de verborgenheid, het geheim, onthuld. Dat wat tot dusver nog verborgen was, wordt nu onthuld. Dit is het grote moment. Vergis u niet: die zevende bazuin hier in Openbaring 11 is eigenlijk een hoogtepunt in het boek. Na die moeizame periode die nu achter ons ligt, vindt nu het grote moment plaats. En die grote stemmen in de hemel zeggen het volgende.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2394" title="Speel af vanaf 39:54">▶ 39:54⟨/button> ⟨span>Het Koninkrijk van de Wereld Valt Toe aan de Messias⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Het koninkrijk van de wereld werd van onze Heer en van zijn Christus. Dat wil zeggen: van onze Heer, wat hier uiteraard een aanduiding is van God zelf, en van zijn gezalfde. Als ik me niet vergis, staat er in de NBG-vertaling ‘zijn gezalfde’. Wordt het onvertaald gelaten? Hier staat gewoon het woordje ‘Christus’, of iets Nederlandser: Christus of Messias. Maar het is altijd de aanduiding van iemand die gezalfd is. Het koninkrijk van de wereld... daarmee wordt in feite de hele politieke macht van de hele wereld als een eenheid gezien, als integraal, laat ik het zo zeggen. Want het wordt als enkelvoud weergegeven. Het koninkrijk van de wereld gaat integraal over op onze God, onze Heer die de beheerser is, en wordt nu van zijn Christus, van zijn gezalfde. Eindelijk gaat hij nu de heerschappij aanvangen. Hij is nu al de koning, maar hij is gezeten aan de rechterhand Gods en niemand ziet er iets van. Wij zien er niks van, en dat is trouwens ook helemaal niet de bedoeling; het is allemaal nog verborgen. Hier wordt het openbaar en hier wordt het ook de facto de waarheid. Dat wil zeggen dat het domein van deze hele wereld dan gaat toekomen aan God en aan zijn Christus.⟨/p>
⟨p>Eindelijk, op de zevende dag. Inderdaad, de Shabbat, de grote wereld-Sabbat, die breekt ook aan. En wat dacht je wat? Die duurt ook, want zo rekent hij, die duurt ook een millennium. Kijk, ziet u hier ook weer het verschil bij het zevende zegel? Bij de opening van het boek, als het zevende zegel – en daarmee dus het laatste zegel – geopend is en daarmee het boek ook helemaal ontrold is, dan zijn de eigendomsrechten van het land aan Christus toegevallen, aan het Lammetje, aan de Leeuw van Juda. Maar dan gaat het alleen nog maar over Israël. Bij het zevende zegel is alleen Israël nog maar het eigendom van onze Heer en zijn Christus. Daar begint het, maar daar eindigt het niet. Het is pas compleet als heel de wereld ook van onze Heer en van zijn Christus zal zijn. En dat is niet bij het zevende zegel, dat is bij de zevende bazuin.⟨/p>
⟨p>En daar zit een periode tussen. Hoe lang die periode is, daar hebben we het nu even niet over, maar dat is het gegeven. Nogmaals: het zevende zegel is het beloofde land dat het eigendom is geworden van het Lammetje, van de Leeuw van Juda. En bij de zevende bazuin is heel de wereld van hem. Heel Jericho is dan platgegaan en het eigendom van hem geworden. Dat is wat er gezegd wordt bij het blazen van de zevende bazuin. Het koninkrijk van de wereld werd van onze Heer en van zijn Christus. Dit vijftiende vers van Openbaring 11 is echt een grote mijlpaal in de ontwikkeling van het boek. Nu is het moment suprême aangebroken. En dan staat er nog bij: en hij – en dan gaat het over de Christus van God, zijn gezalfde, zijn machiach – hij zal koning zijn, niet alleen over Israël, nee, over de hele wereld. En hij zal koning zijn tot in⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2663" title="Speel af vanaf 44:23">▶ 44:23⟨/button> ⟨span>Koning tot in de Aionen van de Aionen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>In de aionen van de aionen. Ja, en dus niet tot in alle eeuwigheid. Als u een Statenvertaling hebt, dan staat er geloof ik "in alle eeuwigheid", als ik me niet vergis. Corrigeer me als het niet zo is. Wie heeft er hier een Statenvertaling? We zien de Statenvertaling inderdaad: "alle eeuwigheid". Ja, alle eeuwigheid. In de NBG-vertaling staat "alle eeuwigheden". En er staat geen "eeuwigheid" en er staan geen "eeuwigheden". Het woordje "alle" staat er trouwens ook niet. Een dubbel meervoud wordt hier gewoon maar weggemoffeld.⟨/p>
⟨p>Er staat: "tot in de aionen van de aionen", en dat is een overtreffende trap. Zoals je de koning der koningen hebt, of het lied der liederen, of de heilige der heiligen. De Here der heren, de koning der koningen; dat is een typische Hebreeuwse overtreffende trap. Van alle koningen is Hij de Koning. En van alle aionen zijn dit dé aionen. Overtreffend. Wij spreken in Nederland weleens over de Tocht der Tochten — die staat trouwens niet in de Bijbel. De Elfstedentocht, die gaat waarschijnlijk ook nooit meer gereden worden, dat is ook over. Maar van alle tochten is dat "de tocht".⟨/p>
⟨p>Zo is het ook met de aionen van de aionen. Kijk, in die hele reeks van aionen die er zijn, van wereldtijdperken, gaan nu dé tijdperken aanbreken die alle voorgaande aionen overtreffen. De huidige aion is een boze aion, maar de komende aionen, de komende wereldtijdperken — te beginnen bij de duizend jaren, maar ook de tijd daarna nog — dat zullen overtreffende wereldtijdperken zijn. Hoezo? Wel, hier wordt het antwoord gegeven: omdat Hij daar Koning zal zijn in recht en gerechtigheid. Eindelijk is deze boze aion dan vervangen door een geweldig wereldtijdperk. Hij zal dan Koning zijn, en wel tot in de aionen van de aionen.⟨/p>
⟨p>Dat wil zeggen: de aionen die dan nog gaan volgen. Maar uiteraard is dat niet tot in alle eeuwigheid, want als je 1 Korinthe 15 leest, dan weet je al dat Hij moet heersen totdat. En als Hij eenmaal ook de laatste vijand aan Zijn voeten tenietgedaan heeft — dat is de dood — dan zal Hij het Koninkrijk overdragen aan Zijn God en Vader. Dan wordt God "alles in allen".⟨/p>
⟨p>Dat heersen tot in alle eeuwigheden, dat klopt van geen kant. In feite komt het met die vertaling nooit tot volheid, nooit tot een einde en nooit tot succes. Hij moet juist heersen om het allemaal tot een goed einde te brengen. En als het eenmaal tot een goed einde gebracht is, draagt Hij een volmaakt Koninkrijk waar niemand en niets aan ontbreekt over aan Zijn God en Vader. Nou ja, dat is natuurlijk een onderwerp apart. In feite praten we hier over het ABC van het Evangelie; dit is zo'n fundamenteel gegeven. Maar goed, waarvan akte: Hij zal Koning zijn tot in de aionen van de aionen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2904" title="Speel af vanaf 48:24">▶ 48:24⟨/button> ⟨span>De 24 Ouderen Aanbidden de Almachtige God⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Er staat ook nog bij dat de vierentwintig ouderen – of oudsten; eigenlijk staat er geen overtreffende trap, maar een vergrotende trap – die in het zicht van God op hun tronen zitten... Dat 'God' moet hier eigenlijk weggelaten worden, dat zal ik thuis nog even corrigeren, maar zij zitten op hun tronen. Ja, zo is dit. Die vierentwintig ouderen kennen we inmiddels, want we kwamen ze al voor het eerst tegen in... wat was het? Openbaring 5? Nee, Openbaring 4. Toen hebben we ze al geïdentificeerd, want de vierentwintig ouderen zijn eerstelingen. Het zijn feitelijk oudsten, en daarmee zijn ze begiftigd met het eerstgeboorterecht. En als je het eerstgeboorterecht hebt, dan krijg je een dubbel deel. Dat is ook wat deze ouderen krijgen. Zij representeren Israël; de ouderen hebben het eerstgeboorterecht en ontvangen een dubbel deel vanuit twee keer twaalf. Zij zijn een koninklijke én priesterlijke natie. In die dubbele functie worden ze hier eigenlijk ook neergezet. We hebben daar bij een eerdere gelegenheid al wat specifieker bij stilgestaan, maar nu is het genoeg om erop te wijzen dat juist nu, nu heel de wereld inmiddels het Koninkrijk is geworden van onze God en van Zijn Gezalfde, ook die vierentwintig ouderen – zij die het volk Israël representeren of symboliseren, zo u wilt – op hun tronen zitten in het zicht van God. En zij gaan inderdaad spreken, want er staat dat zij neervielen op hun gezicht en God aanbaden.⟨/p>
⟨p>Dat is feitelijk ook een kenmerk van de toekomende aionen. Er is daar nog maar één Naam. 'Te dien dage', zo zegt Zacharië 14, 'zal Zijn Naam de enige zijn.' Wat is het kenmerk ook van de toekomende eeuw? 'Dit nu is het aionische leven.' Wat is karakteristiek voor het aionische leven? 'Dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus die U gezonden hebt.' Dat gaat vanaf dan ook bewaarheid worden. Vandaar ook die vierentwintig ouderen die neervallen op hun gezicht en God aanbidden, zeggende: 'Wij danken U, Heer God de Almachtige, de El Shaddai.' In het Grieks staat hier het woordje ⟨em>Pantocrator⟨/em>, wat letterlijk betekent: Degene die alles beheerst. In het Hebreeuws is de gedachte van El Shaddai: God die algenoegzaam is.⟨/p>
⟨p>Hier wordt God gedankt: 'Heer God, de Almachtige, die is en die was.' Je zou geneigd zijn te denken dat er hier nu iets ontbreekt. Je zou immers zeggen: 'die is...', zoals het in hoofdstuk 1 vers 18 staat. Daar staat: 'die is en die was en die komt' of 'die komen zal', de Almachtige. Maar hier is het alleen maar: 'die is en die was'. Waarom ontbreken de woorden 'en die komt'? Om een heel eenvoudige reden: Hij is gekomen! Het is dus niet meer: 'Hij zal komen'; nee, Hij is er. Dat is nu juist het geweldige van die zevende bazuin. Nu is dat de waarheid geworden. Het is dus niet langer opportuun om te zeggen: 'die komen zal'. Hoezo 'komen zal'? Hij is gekomen! Dat is wat juist nu 'uitgebazuind' wordt – een mooi woord in dit verband.⟨/p>
⟨p>Er staat nog bij: '...dat U Uw grote macht hebt opgenomen en Koning bent.' Hoe duidelijk wil je het hebben dat het hier inderdaad gaat om een aankondiging van het Koninkrijk dat wereldwijd is aangebroken? Want hier staat inderdaad dat de Heer God wordt gedankt en aanbeden door die vierentwintig ouderen als representanten van Israël, voor het feit dat Hij Zijn grote macht heeft opgenomen en dat Hij daadwerkelijk, concreet de Koning is. Het Koninkrijk van God waar we het over hebben, is niet een of ander vaag gegeven. Hij is werkelijk de Beheerser, en Hij zal daadwerkelijk in deze wereld onder de volkeren heersen op de enige plaats die daarvoor bestemd is. Welke stad is immers de stad van de grote Koning? Jeruzalem, volgens Mattheüs 5. In de stad van de grote Koning zal Hij heersen en Zijn Koninkrijk vestigen en uitbreiden over de hele wereld. Bij de zevende bazuin is dat gerealiseerd via dat koninklijk-priesterlijke volk. Nou, dan hebben we nog twee verzen te gaan, maar ik stel voor dat we eerst even gaan pauzeren. Goed vrienden, ik stel voor dat wij weer verder gaan.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3281" title="Speel af vanaf 54:41">▶ 54:41⟨/button> ⟨span>Het Verzet van de Boze Naties (psalm 2)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Bij vers 18 zijn we inmiddels gekomen. Nog even recapitulerend: we hadden het dus over die vierentwintig ouderen die dan gaan spreken en zeggen: "Wij danken U, Heer God, de Almachtige, die is en die was, dat U Uw grote macht hebt opgenomen en Koning bent." En dan blikken ze terug en melden: "En de natiën, die waren boos geworden." Ja, want dat is opnieuw weer een bevestiging van die benadering waar ik het voor de pauze al over had. Die natiën keren zich gedurende deze tijd namelijk tegen Christus Zelf.⟨/p>
⟨p>Kijk, als je aan het einde van de zegels kijkt, bij het zesde zegel, dan lees je dat de Heer zal komen en dat de zon en de maan verduisteren. Maar dan lees je ook dat alle volkeren zich keren tegen Jeruzalem. Ze roepen om Yahweh en dan zal Hij komen; dan zal Hij Zijn voeten zetten op de Olijfberg. Maar vervolgens krijg je de gerichten over de volkeren en dan worden de natiën boos. Want daar hebben ze inmiddels te maken met een koninkrijk daar in het Midden-Oosten, onder leiding van de Messias, die Zijn koninkrijk uitbreidt en Zijn boodschappers heeft uitgezonden terwijl de gerichten over de aarde gaan. Nou, daar is sprake van een oorlog tegen Christus die heerst in Jeruzalem.⟨/p>
⟨p>Je leest dat ook in Openbaring 19 vers 19, letterlijk zelfs. Hoe staat het er? Ik lees nu even voor uit de NBG-vertaling... Het staat er niet meer... Jawel, het staat er wel. Jawel. Er gebeuren tegenwoordig zulke rare dingen. "En ik zag het beest" – uit de zee dus – "en de koningen der aarde en hun legerscharen verzameld om oorlog te voeren tegen Hem die op het paard zat en tegen Zijn leger." Dus oké, dan kun je zeggen van: ja, maar dat is symboliek. Maar het idee is juist dat er sprake is van een oorlog; aan de ene kant het beest en alles wat aan zijn zijde staat, maar die is gericht tegen Hem die inmiddels Zijn koninkrijk is gestart daar in Israël. Heel letterlijk.⟨/p>
⟨p>En dat lees je dus ook in Psalm 2. Wat we in Openbaring 16 ook vinden, bij de zesde schaal die correspondeert met de zesde bazuin, is dat de natiën verzameld worden in het dal van Megiddo: Harmagedon. Ze worden daar ook verzameld. Niet: ze verzamelen zich, maar ze wórden daar verzameld in die enorme vlakte. Dat is een oorlog op een later tijdstip dan dat de Heer verschenen is op de Olijfberg. Dan wordt het koninkrijk gevestigd en aan het einde van die periode, en ook vlak voorafgaand aan het moment dat het koninkrijk wereldwijd baan breekt, zullen de natiën zich verzamelen in dat dal van Megiddo. Ze worden daar verzameld.⟨/p>
⟨p>Er staat er nog bij: "De natiën waren boos geworden." Dus die zijn vertoornd – dat woord wordt ook gebruikt – en: "Uw boosheid kwam." Hé, maar nu zijn er twee partijen boos. De natiën zijn boos op het feit dat daar die 'spelbreker' in het Midden-Oosten Zijn koninkrijk aan het vestigen is, de Messias. En nu is het ook God Zelf die Zijn boosheid gaat uiten.⟨/p>
⟨p>Ik wil u even meenemen naar Psalm 2, want daar wordt dat namelijk ook zo geweldig beschreven. Daar gaat het ook over dit conflict. In Psalm 2, geschreven door David die daarover schrijft, lees ik het in deze letterlijke vertaling: "Waarom woelen natiën en mompelen volkeren ijdelheid?" Dat woelen vind ik zo'n prachtig mooi beeld, want dat schept de associatie van een zee die woelt; een en al rumoer en turbulentie. Nou ja, we hadden het er in de pauze al over dat de wereld momenteel al helemaal klaargemaakt wordt, klaargemasseerd wordt en in een apocalyptische mindset terechtkomt, of aanvoelt van: er gaan dingen gebeuren. Wel, dat proces zullen we de komende jaren gaan meemaken en dat zal enorm heftig worden.⟨/p>
⟨p>Waarom woelen natiën, mompelen volkeren ijdelheid? "Koningen van de aarde," staat hier, "en machthebbers spannen samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde." Dat is soortgelijke taal als wat we eerder lazen in Openbaring 11 vers 15. Het koninkrijk is toegekomen aan Yahweh en Zijn Gezalfde, en nu zijn de koningen van de aarde het daar niet mee eens. En wat doen ze? Ze spannen samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde en zeggen: "Wij scheuren hun banden los en wij werpen hun touwen van ons."⟨/p>
⟨p>Maar dan staat er: "Die in de hemel zetelt, lacht, en mijn Heer spot met hen." Ik denk dat we er niet genoeg bij kunnen stilstaan en ons ervan bewust kunnen zijn hoe belangrijk het is om dit perspectief te houden. Dat terwijl er zoveel op je afkomt aan nieuws en dergelijke, met alles wat er gezegd en gemompeld en gewoeld wordt aan turbulentie die zich vertoont, je de hemelse view, het hemelse zicht daarop moet hebben. Als je van bovenaf naar dingen kijkt, naar beneden, dan zie je de dingen heel anders en wordt je perceptie compleet anders dan wanneer je er middenin beweegt. Dat kent u toch wel als u in een vliegtuig zit of u staat op een berg en u kijkt dan naar dat gemier beneden in het dal of kilometers onder u?⟨/p>
⟨p>"Die in de hemel zetelt, lacht." Mijn Heer spot met hen en dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn. Dus eerst zijn de natiën en de volkeren toornig en spannen ze samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde, en dan vervolgens krijg je de reactie van God die daar volstrekt de spot en de draak mee steekt. Voor Hem is dat verzet belachelijk, maar dan wordt Hij ook boos vanwege de arrogantie die de mens heeft door zich zo te verheffen en te verzetten tegen God. "Dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn en in Zijn verhitting verschrikt Hij hen."⟨/p>
⟨p>Weet u trouwens nog dat ik het voor de pauze over Jericho had? Ja, dat weet u natuurlijk nog, zo ver achteruit bent u nu ook weer niet. Wanneer je in hoofdstuk 5 leest dat als dat dan heeft plaatsgevonden, heel Kanaän echt in paniek is om wat daar is gebeurd. Al eerder trouwens lees je van Rachab de hoer – dat is dus nog voor de inbezitneming van Jericho – dat ze zegt: "Ja, heel het volk hier in Jericho siddert, want we hebben gehoord dat jullie God grote daden doet en dat Hij niet te weerstaan is." Ik zeg het nu even met mijn eigen woorden, maar ze hebben gehoord van de plagen die hebben plaatsgevonden en het is onmiskenbaar, dat wordt niet geloochend, dat het God is die met hen is. Dus ja, eigenlijk is het op voorhand al zo vermetel of arrogant en overmoedig om te denken dat je daar weerstand tegen zou kunnen bieden. God maakt daar inderdaad korte metten mee. Dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn en in Zijn verhitting verschrikt Hij hen.⟨/p>
⟨p>En dan wordt Hij sprekend ingevoerd: "Ikzelf, Ik ben het. Ik wijd Mijn Koning over Sion, Mijn heilige berg." Het gaat verder, u moet het maar eens nalezen, maar ik vind dat zo schitterend. God zegt: "Ik heb Mijn Koning gezet daar in Sion, Mijn heilige berg." Van daaruit zal het koninkrijk gevestigd worden en alle tegenstand... daar gaat de hele Verenigde Naties. Want het zijn alle volkeren die samenspannen. De hele Verenigde Naties kan amendementen... hoe zeggen ze dat ook weer? Nou ja, goed, ze spreken allemaal een veto uit. Ze kunnen resoluties aannemen wat ze willen en ze kunnen zeggen wat ze willen, maar Gods raad zal bestaan. Ja, dat is zo'n geweldige zekerheid. God zegt: "Ik heb Mijn Koning gesteld over Sion en daarvanuit zal geregeerd worden." Daarom zal al die weerstand gebroken worden.⟨/p>
⟨p>Oké, nu moet ik even terugbladeren. De vierentwintig ouderen zeggen dan: "...en de natiën waren boos geworden en Uw boosheid kwam." En dan staat er vervolgens...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3955" title="Speel af vanaf 01:05:55">▶ 01:05:55⟨/button> ⟨span>Het Tijdstip Om te Oordelen en Loon uit te Keren⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>...en het tijdstip van de doden om geoordeeld te worden. Dat is nu ook gekomen. Nu zit er een addertje onder het gras, want je zou kunnen denken: vindt nu al het oordeel van de grote witte troon plaats? Dat is toch nog duizend jaar later? Nee. Weet u wat dat oordeel van de doden is waar het hier over gaat? Ik zeg: dat is de tijd om het loon te geven aan Uw slaven. Hoe ik dat weet? Nou, lees maar even verder: "het tijdstip van de doden om geoordeeld te worden en..." – dat voegwoordje "en" heeft hier gewoon de betekenis van "namelijk". Het zijn twee zinnen die aan elkaar gekoppeld worden door een voegwoord: "en het loon te geven aan Uw slaven".⟨/p>
⟨p>Die slaven worden vervolgens gedefinieerd, maar dat loon, dat is de eerste opstanding. Dat is de opstanding die voorafgaat aan de duizend jaren. Dat wordt later in hoofdstuk 20 ook beschreven. En dan gaat God loon uitkeren, ook aan de doden, namelijk Zijn slaven. Er staat ook bij wat Hij daar precies mee bedoelt: de profeten, de heiligen, hen die Uw naam vrezen, de kleinen en de groten. Het gaat hier dus over gelovigen aan wie het loon wordt uitgekeerd. Dat is ook een oordeel. Wij denken bij "oordeel" meteen heel gemakkelijk aan een veroordeling, maar dat is het niet. Een oordeel is het óók wanneer een loon wordt uitgekeerd; dat is Gods oordeel over Zijn slaven, degenen die van Hem zijn en die Hem dienen, die Zijn naam vrezen. Of dat nu kleinen zijn of groten, of dat nu profeten zijn zoals bijvoorbeeld Daniël; zij zullen allemaal bij die gelegenheid, vóór de duizend jaren, al opstaan. En dat loon zullen ze ook krijgen. Dat is in feite wat hier beschreven wordt.⟨/p>
⟨p>Dan klopt het trouwens ook, want als je denkt aan de grote witte troon, dat past helemaal niet in dit verhaal; dat is pas dik duizend jaar later. Ik vind het prachtig hoe het zo geformuleerd wordt: "het tijdstip van de doden om geoordeeld te worden" is gekomen, namelijk "het loon te geven aan Uw slaven, de profeten en de heiligen, aan hen die Uw naam vrezen, de kleinen en de groten"... "en te verderven die de aarde verderven".⟨/p>
⟨p>Over wie het dan gaat, lijkt mij duidelijk, want dat zijn in ieder geval de beide beesten. Zowel dat beest uit de zee – de volkerenzee – als ook dat beest, de valse profeet uit het land. Dat is de religieuze leider, zeg maar. Trouwens, daarover gaan we het hebben als we bij hoofdstuk 13 komen. Dat is niet de volgende keer, maar de keer daarop.⟨/p>
⟨p>De opstanding heeft te maken met de rechtvaardigen. Of het alleen de Joden of Israël zijn, weet ik niet. Het boek Openbaring betreft natuurlijk Israël, want Hij komt terug. Maar laten we in ieder geval zeggen: in ieder geval ook Israël. Dat zijn de rechtvaardigen. Maar of dat ook niet de rechtvaardigheid van buiten het volk kan zijn? Ik vermoed van wel. Ik denk bijvoorbeeld dat een Abraham daar ook bij is; die gaat het ook meemaken. Je leest ook dat bij de aanvang van het Koninkrijk de bijeenkomst wordt beschreven in Mattheüs 8 als een feestmaal, een bruiloftsmaal. Want feitelijk is dat Koninkrijk ook een bruiloftsfeest; een nieuw verbond wordt gesloten, enzovoort. En dan lees je dat Abraham, Izaäk en Jakob daar aanliggen. Dan zeg jij: "Ja, maar dat zijn toch Israëlieten?" Nee, dat klopt niet.⟨/p>
⟨p>Maar goed, het zijn in ieder geval de gelovige Israëlieten, degenen die God dienen en Zijn naam vrezen. Als je het mij vraagt, is die groep veel uitgebreider dan alleen Israël, maar in ieder geval horen de profeten en de heiligen, het heilige volk, erbij. Zij voldoen met recht aan de kenmerken, namelijk dat ze Gods naam vrezen, ongeacht of dat nu kleinen of groten zijn. Aan de ene kant wordt er dus loon uitgekeerd aan hen, aan Uw slaven – namelijk de profeten, de heiligen en degenen die Gods naam vrezen – en aan de andere kant is er het "verderven", ofwel het te gronde richten of aantasten van degenen die de aarde verderven. In ieder geval ook moreel. Dat zijn dus die beide beesten die leiding geven aan de wereld en eigenlijk de aarde tot één grote puinhoop maken. Maar goed, het is van korte duur. En dan nu het laatste vers.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4272" title="Speel af vanaf 01:11:12">▶ 01:11:12⟨/button> ⟨span>Vers 19: de Geopende Tempel en de Ark van Zijn Verbond⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>We zijn aangekomen bij het laatste vers van Openbaring 11. Er is echter een vraag waar ik niet helemaal zeker van ben; ik werd er zojuist al eventjes mee 'lastiggevallen'. Over welke tempel gaat het hier eigenlijk? "En de tempel werd geopend van de God Die in de hemel is." Dat God in de hemel is, slaat in deze formulering op God Zelf. Je zou kunnen verdedigen dat het ook over de tempel gaat, maar dat blijkt niet direct uit de bewoording. U ziet het, ik ben wat onzeker. Dat kan ik ook wel eens zijn. Vorige week kreeg ik nog te horen: "Jij bent altijd zo zeker van jezelf" – wat overigens niet als compliment bedoeld was.⟨/p>
⟨p>Maar in dit geval: is dit de tempel op aarde? Als u het mij vraagt, zou dat best kunnen. Want als we praten over deze fase, dan is Israël inmiddels hersteld, de volkeren zijn gericht en het Koninkrijk gaat nu wereldwijd aanbreken. Waarom zou de tempel dan niet bij deze gelegenheid worden opengesteld? Gewoon letterlijk, de tempel in Jeruzalem. Er komt daar immers in ieder geval weer een tempel. Hoeveel schriftplaatsen zijn er wel niet die daarover spreken? De pelgrims zullen gedurende de duizend jaren wereldwijd optrekken naar Jeruzalem. We spreken hier over de tijd die daar vlak aan voorafgaat; de periode van de duizend jaren wordt hier eigenlijk ingeluid. Heel letterlijk: de zevende bazuin klinkt en nu gaat het Koninkrijk aanbreken. Zou het kunnen dat bij die gelegenheid ook gewoon de tempel in Jeruzalem letterlijk wordt opengesteld? Ik stel het als vraag, maar volgens mij zou het heel goed kunnen.⟨/p>
⟨p>"En de tempel werd geopend van de God Die in de hemel is." Je kunt zeggen dat God in de hemel woont, dus je zou het ook hemels kunnen opvatten. Wat ik echter lastiger vind, is het volgende: "En de ark van Zijn verbond werd gezien in Zijn tempel." U merkt het, ik zit nu hardop te denken, want ik heb hier een vraag bij. Ik kan zowel het een als het ander verdedigen. In Jesaja 2 – een heel beroemd gedeelte dat ook in Micha 4 wordt genoemd – staat dat de volkeren zullen opgaan naar Zijn huis om daar geleerd te worden aangaande de wegen van Yahweh. Dus waarom niet letterlijk? Ik zeg het vragend, omdat ik er misschien niet helemaal zeker van ben en omdat de meeste uitleggingen zeggen dat dit de tempel in de hemel is. Maar waarom? Ik opteer in principe altijd voor de meest letterlijke uitleg als die valide is. Waarom zou je dan moeilijk doen en voor een andere uitleg kiezen? Ik houd het dus nog even in beraad.⟨/p>
⟨p>Ik houd me ook graag aanbevolen voor uw input; ik noemde dat de vorige keer ook al in verband met een andere kwestie. Ik kreeg van de week nog een mailtje van iemand die zei: "Joh, jij vertelde het zo, maar zou het niet ook zo kunnen zijn?" Ik vond dat een geweldige eye-opener. Ik sta hier wel mijn bevindingen te oreren, maar u doet ook bijbelstudie en heeft uw eigen bevindingen. Ik vind het prachtig om dat met elkaar te delen.⟨/p>
⟨p>Terug naar die tempel. Die wordt opengesteld "van de God Die in de hemel is" en er staat bij: "en de ark van Zijn verbond werd gezien". Welk verbond? Van het verbond met Israël natuurlijk. Hier doet zich trouwens opnieuw een grote vraag voor, waar ik in de toekomst nog wel eens dieper in wil duiken. Gaat het hier over de ark van het verbond die ontdekt is, of gaat het hier over een hemelse ark van het verbond? U moet namelijk weten dat er in Jeremia 3 vers 16 een eigenaardige tekst staat. Wellicht kent u alleen Johannes 3:16, maar dit is Jeremia 3:16. Als je naar de context kijkt, gaat het ook daar over de tijd van het Messiaanse Rijk. Er staat: "Wanneer jullie je dan vermeerderen en vruchtbaar zijn in het land, in die dagen, luidt het woord van Yahweh, dan zal men niet meer spreken van de ark van het verbond van Yahweh. Het zal niemand in het hart opkomen, men zal haar niet herinneren en niet zoeken; zij zal ook niet meer worden gemaakt." Hoe duidelijk kan iets wezen? De ark die men vroeger had, is er niet meer, men gaat haar niet zoeken en zij zal ook niet opnieuw gemaakt hoeven worden.⟨/p>
⟨p>U kent waarschijnlijk de verhalen over de ark van het verbond. Er is een hele mooie film over gemaakt: ⟨em>The Raiders of the Lost Ark⟨/em>. Een prachtige film trouwens, met die bekende hoofdpersoon, Indiana Jones. Er zijn in die film schitterende opnames gemaakt in Petra, in Jordanië. Die film gaat over de zoektocht naar de ark: waar is die ark gebleven? Nou, die gaat dus niet meer gezocht worden, zij zal niet meer gemaakt worden en ook niet meer in het hart opkomen. En toch – en dat is mijn punt – staat er hier in Openbaring 11 dat die tempel wordt opengesteld en dat "someway, somehow" de ark van Zijn verbond werd gezien in Zijn tempel. Welke ark is dat dan? Dat is er ook nog eentje. Vandaar dat ik mij afvroeg of zij misschien gewoon is ontdekt. De ark was zoekgeraakt, heel verborgen, en dan wordt zij ineens gezien.⟨/p>
⟨p>Als je dit typologisch bekijkt, is het overigens heel mooi. Het klopt precies als je weet waar de ark een type van is, namelijk van Jezus Christus Zelf. Eerst 'zoek' en verborgen, maar straks is Hij daar. Men hoeft Hem niet te maken, men hoeft niets te creëren; Hij is daar. Het is in ieder geval niet een reconstructie van de ark die ze destijds hadden, dat is uitgesloten. Maar die ark van Zijn verbond zal bij de zevende bazuin worden gezien. Waar? In Zijn tempel. Hoe we dat weten? Dat staat in Openbaring 11 vers 19. Ik kom daar zeker nog een keer op terug, want terwijl ik erover spreek, vind ik het eigenlijk steeds fascinerender. Over die ark is al heel veel te doen geweest. Wist u trouwens dat er in de tempel van Herodes helemaal geen ark stond? Eigenlijk ontbrak het allerbelangrijkste. Als u op Google zoekt naar wat daar allemaal over verteld wordt, komt u van alles tegen. Sommige mensen zeggen dat hij op de Ararat ligt – maar dat is een andere ark. Weer anderen denken dat Mozes erin lag, maar dat was een bieskistje. Goed, tot zover het slot van Openbaring 11 vers 19.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4865" title="Speel af vanaf 01:21:05">▶ 01:21:05⟨/button> ⟨span>Aardbeving, Hagel en de Voltooiing van het Derde Wee⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Aan het slot van het hoofdstuk lezen we over de tempel van God die wordt opengesteld. De ark van Zijn verbond wordt daar in de tempel gezien. En er geschieden bliksemflitsen, stemmen en donderslagen. Dat klinkt allemaal heel erg heftig, en dat is het ook. En niet alleen dat: er is ook sprake van een aardbeving en grote hagel.⟨/p>
⟨p>Waar vinden we dat nog meer? Ik gaf het al even aan, want weet u nog wat er gezegd wordt in vers 14? Daar begonnen we deze Bijbelstudies ongeveer mee. Er staat: "Het tweede wee is voorbijgegaan. Zie, het derde wee komt spoedig." Wat er vervolgens beschreven wordt, gaat over die zevende bazuin en over het koninkrijk dat nu gaat aanbreken, enzovoorts. Maar je zou de vraag kunnen stellen: wat is nu dat derde wee? Ik dacht eerst dat het ontbrak, maar bij nader inzien ontbreekt het niet. Het staat namelijk hier: er is sprake van een aardbeving en grote hagel.⟨/p>
⟨p>Nu zou je daar zomaar aan voorbij kunnen gaan, omdat je denkt dat het niets bijzonders is. Maar we hebben al eerder vastgesteld dat die zevende bazuin synchroon loopt met de zevende schaal. U zou daar in uw eigen Bijbel even naartoe moeten gaan; ik zal er thuis nog wel een diaatje van maken. In hoofdstuk 16 lees je daarover in vers 19, over de stad Babylon die in drie stukken uiteen zal breken. In vers 21 staat er ook nog: "En grote hagelstenen, een talent zwaar, vielen uit de hemel op de mensen en de mensen lasterden God vanwege de plaag van de hagel, want de plaag daarvan was zeer groot."⟨/p>
⟨p>En daarvóór is dus al sprake van een grote aardbeving. Laat ik het gewoon even voorlezen vanaf vers 17: "En de zevende engel goot zijn schaal uit in de lucht en er kwam een luide stem uit de hemel, van de troon, zeggende: Het is geschied!" Dat valt samen met de zevende bazuin. Het is geschied; het is nu voorbij. Maar dit is ook echt de knock-out. Er kwamen bliksemstralen, stemmen en donderslagen, en er geschiedde een grote aardbeving, zo groot als er geen geweest is sinds er een mens op de aarde was. Zo hevig was deze aardbeving, zo groot. De grote stad viel in drie stukken uiteen en de steden der volkeren stortten in.⟨/p>
⟨p>Over een genadeslag gesproken! Over het wee gesproken! Dit is werkelijk heftig. En dan wordt het inderdaad ook nog eens aangevuld met die enorme hagelstenen van een gigantisch gewicht; dat is dat derde wee. Daarmee is ook weer vastgesteld dat de zevende bazuin samenvalt met de zevende schaal. Dat kan niet missen. Exact dezelfde dingen worden daar genoemd, al is het op een andere wijze belicht. Ook hier in Openbaring 16 wordt gesproken over de val van Babylon.⟨/p>
⟨p>Eén ding is duidelijk: op dit moment stort het koninkrijk van de wereld helemaal in. Als een Jericho is het ingevallen. En ja, dat is het einde van het koninkrijk van deze wereld en tegelijkertijd het begin, het startpunt van het koninkrijk van Jezus Christus. Daar waar de wereld aan het eind van haar Latijn is in alle opzichten en niets meer te zeggen heeft, daar begint God.⟨/p>
⟨p>Dat is eigenlijk het geweldige van het boek Openbaring. Alles komt tot onthulling, ook dat wat verborgen was. Hier wordt God Zelf openbaar. Hij gaat op Zijn wijze te werk, haaks op alles wat de mens bedacht, gemaakt en zich voorgesteld heeft, en zo vestigt Hij Zijn koninkrijk. Dat is die zevende bazuin met alles wat daarbij komt kijken. En dat is tevens het einde van hoofdstuk 11. Zo laten we het hierbij. Ik vind het nou alweer heftig genoeg geweest allemaal.⟨/p>