⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie en Terugblik op het Beest uit de Zee⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Hartelijk dank, Wolter. Het toeval wil dat toen wij hierheen onderweg waren, samen met Menno, we het over exact hetzelfde vers hadden. Wij hadden dit verder niet kortgesloten, ook over Jeremia 1 vers 12: God waakt over Zijn woord. Dat lijkt me een hele mooie start als we de Schriften gaan openen. Dank je wel voor deze overwegingen.⟨/p> ⟨p>Vanavond gaan we weer een beestachtige avond beleven in de dubbele zin des woords, want we gaan het niet over één, maar over twee beesten hebben. Het zijn de beesten die genoemd worden in Openbaring 13. De vorige keer zijn wij daar al mee begonnen en toen hebben we slechts zes verzen besproken. Dat waren niet de makkelijkste. Het werd mij ook nog even nagedragen — ik zeg niet verweten — dat het de vorige keer wat complex was, vooral wat ik vertelde over die koppen. Ik hoop het straks wat inzichtelijker te maken, want soms kun je de dingen niet eenvoudiger vertellen dan dat ze zijn.⟨/p> ⟨p>We gaan ons weer verplaatsen naar de zeer nabije toekomst; dingen die binnenkort hun beslag zullen gaan krijgen daar in het Midden-Oosten, waar nu ook al zo ontzettend veel aan de hand is. Je kunt geen dag overslaan of de krant openen en je wordt getrakteerd op nieuws vanuit het Midden-Oosten. Wat daar speelt in dat kleine pieplandje — want dat is het eigenlijk, onogelijk klein — maar het is de navel der aarde, zo wordt dat genoemd in de profetieën. In het boek Ezechiël wordt Israël zo genoemd. Die staat die juist afgelopen maandag, volgens onze kalender, haar zeventigste verjaardag vierde. 'Vierde' tussen aanhalingstekens, want het had wel een zwart randje, laten we wel wezen.⟨/p> ⟨p>Over alle politieke ins en outs gaan we het vanavond helemaal niet hebben. Eén ding moet in elk geval wel opmerkelijk zijn — en vandaag in het EH-koffiehoekje op Facebook merkten degenen die daar wel eens kijken misschien ook wel dat er een korte conversatie plaatsvond over de dingen die spelen in Israël — dat het eigenlijk bizar is dat wij nu in een tijd leven dat je dat allemaal voor je ogen ziet voltrekken. Wat de Schrift heeft voorzegd, wordt klaargezet als de stukken op een schaakbord, zodat het scenario zoals beschreven in het boek Openbaring zich straks inderdaad kan gaan afwikkelen of uitrollen.⟨/p> ⟨p>Laat ik nog even terugblikken op wat we de vorige keer hebben besproken. We hadden het dus over die twee beesten in Openbaring 13: één uit de zee en één uit het land. Ik vat nu alleen even de kern samen; de bewijzen en aanwijzingen die we daarvoor hebben genoemd, laat ik nu even achterwege. Het eerste beest, waar we in de eerste tien verzen mee bezig zijn, is het beest uit de zee. De zee is daarbij een uitbeelding van de natiën, de volkerenzee, zoals wij dat ook benoemen. Het andere beest komt niet uit de zee, maar uit het land of de aarde. Hier gaat het ons inderdaad specifiek om Haaretz, het land, dat wil zeggen Israël. Dat is een belangrijke leidraad in de studie van deze avonden. Dus enerzijds wordt er gesproken over de zee en anderzijds over het land; niet zomaar de aarde in het algemeen, maar heel specifiek in deze context het afgegrenste land van Israël.⟨/p> ⟨p>Een tweede ding dat we hebben gezien, is dat het beest dat uit de volkerenzee komt, lijkt op een luipaard of een panter. Die beschrijving refereert direct aan wat we in het boek Daniël aantreffen, in Daniël 7, waar Daniël ook vier wilde dieren of beesten uit de zee ziet komen. De beschrijving komt in hoge mate overeen. Eigenlijk is dat beest uit de zee in Openbaring 13 een soort compositie van die beesten uit Daniël 7.⟨/p> ⟨p>Ik wilde hier trouwens nog over zeggen dat het boek Openbaring het laatste profetische boek in onze Bijbel is. Het kan alleen een openbaring zijn wanneer je het voorgaande daarin betrekt. Eigenlijk zeg ik het dan nog te zwak: het is een sluitstuk. Het boek Openbaring laat zich alleen verstaan wanneer je het voorgaande kent. Het veronderstelt kennis van vooral dat wat in de Hebreeuwse profeten als Jesaja, Daniël en Ezechiël genoemd wordt. Daarop bouwt Openbaring uitdrukkelijk voort. In het boek Openbaring zijn we, in tegenstelling tot de brieven van Paulus waar je echt onder de natiën bent, weer op Israëlitische bodem. We staan weer op het land, om zo te zeggen. Die kennis is buitengewoon belangrijk, dat je altijd Schrift met Schrift vergelijkt. Openbaring bouwt voort op wat de profeten hebben gesproken, maar ook op wat de Heer Jezus naar voren heeft gebracht als Profeet op de Olijfberg, toen Hij Zijn bekende rede uitsprak over de laatste dingen, waar we ons het voorgaande seizoen mee bezig hebben gehouden.⟨/p> ⟨p>Afijn, dat beest uit de zee lijkt op een luipaard en dat is een aanduiding van het Griekse Rijk. Tevens zegt Johannes dat het de eigenschappen heeft van een leeuw, de muil van een leeuw — een hele grote muil. Dat blijkt later ook wel in de beschrijving. Daarentegen heeft het weer de poten van een beer. Hoe dat precies zit, waarom de poten van een beer en de muil van een leeuw... nou, dat laatste lijkt me niet zo moeilijk, maar waarom de poten van die beer, dat weet ik op dit moment eigenlijk nog niet zo goed. Ik houd me zeer aanbevolen voor iemand die daar echt wat meer licht op heeft. Dat komt hopelijk allemaal nog eens een keer.⟨/p> ⟨p>In ieder geval is één ding duidelijk: het wordt vergeleken met het Griekse Rijk, maar het heeft ook de eigenschappen van het Babylonische Rijk en van het Medo-Persische Rijk. Het is gewoon een rijk dat weer hetzelfde terrein zal bestrijken. Het moet niet in Europa worden gelokaliseerd, en al helemaal niet in Amerika, maar in het Midden-Oosten waar ooit het Babylonische Rijk gevestigd was en zijn centrum had. Al die koninkrijken, al die beesten, hadden Babel als hoofdstad. Het Babylonische Rijk, dat is nogal wiedes, maar ook het Medo-Persische Rijk had Babel als hoofdstad. Toen kreeg je Alexander de Grote en die maakte ook Babel tot hoofdstad; daar is hij trouwens ook overleden. Ook dat vierde koninkrijk, wat nog toekomstig is, zal ook weer Babel als hoofdstad hebben. Maar dat vinden we dan niet in Openbaring 13, maar in Openbaring 17, over die hoer die op het beest gezeten is. Daar moeten we het zeker nog eens over hebben. Of dat dit seizoen nog gaat gebeuren, daar moeten we het straks ook nog over hebben: of dit de laatste avond gaat worden.⟨/p> ⟨p>Of dat er nog een avond aan toegevoegd gaat worden als een supplement, dat wil ik in de pauze nog even bespreken. In ieder geval is de kwestie van de hoofdstad en de rol die die grote stad met de naam Babel draagt – wat daar allemaal mee aan de hand is – nu niet het onderwerp. Maar het is wel van belang dat al die rijken Babel daar aan de Eufraat tot hoofdstad hadden.⟨/p> ⟨p>Nog een element, ik noem dat hier als derde punt. Dat beest uit de zee is soms een aanduiding van het gehele rijk, maar soms is het ook gewoon een aanduiding van haar representant of haar vertegenwoordiger; haar kop, haar kopstuk, haar hoofd. Als ik het zo zeg, dan is het helemaal duidelijk. Als ik mijn hoofd laat zien op mijn paspoort, dan zie je André. Dat hoofd, die kop, vertegenwoordigt het geheel. Dat lijkt soms even verwarrend, want soms is dat beest inderdaad het hele rijk met die zeven koppen, en soms, in vers 3 bijvoorbeeld van dit hoofdstuk, zie je dat het beest die specifieke kop is: dat kopstuk.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="693" title="Speel af vanaf 11:33">▶ 11:33⟨/button> ⟨span>De Zeven Koppen en de Wonderbaarlijk Herstelde Wond⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Laat ik het nog even reconstrueren. Samenvatten ook in verband met die zeven koppen, wat de vorige keer zo complex was, weet u nog? Laten we het op deze manier samenvatten: dat beest uit de zee is een rijk in het Midden-Oosten, een groot wereldrijk. We hebben gezien dat vijf kopstukken in dat rijk zullen vallen, maar één blijft: dat is nummer zes. Maar die kop, dat kopstuk, treft een dodelijke aanslag. Dat is buitengewoon belangrijk, want het speelt een grote rol in zijn hele opkomst. Hij krijgt te maken met een dodelijke aanslag — er worden verschillende aanduidingen voor gegeven dat hij dodelijk gewond wordt — maar in ieder geval wordt hij dodelijk getroffen.⟨/p> ⟨p>Vervolgens wordt hij kort opgevolgd door nummer zeven, die er maar korte tijd is. Wat gebeurt er namelijk? Kopstuk nummer zes, dat een aanslag treft, wordt wonderbaarlijk hersteld en neemt het roer weer over. Dat betekent dus dat hij 'uit de zeven' is. Ik vat dat nu even samen, want dat was het ingewikkelde: hij was uit de zeven, maar zelf is hij de achtste. Dat heeft te maken met het feit dat een van die kopstukken dodelijk getroffen wordt, maar herstelt. Hij was nummer zes, maar aangezien hij dodelijk getroffen wordt, maakt hij plaats voor nummer zeven. Dat is echter maar heel kort, want die dodelijke kop herstelt zich van die dodelijke wond.⟨/p> ⟨p>Of hij daadwerkelijk gestorven is en werkelijk opstaat en herleeft, dat weet ik niet precies. Er zijn teksten die suggereren dat hij geneest en herstelt, of dat hij daadwerkelijk herleeft. In ieder geval zal dat herstel, tegen alle verwachtingen in, zorgen voor een enorme zinsbegoocheling. Juist dan zal hij zich gaan presenteren. Dan begint eigenlijk ook zijn beestachtige verschijning, want dan gaat hij zich ook zetten in de tempel. Maar daar gaan we het ook nog over hebben.⟨/p> ⟨p>Het leuke en spannende van zo'n serie Bijbelstudies, zoals we die hier de laatste seizoenen hebben gedaan, is dat we iedere keer dingen tegenkomen die we al veel eerder hebben gezien. Denk aan de gruwel van de verwoesting, waar de Heer Jezus in Zijn rede op de Olijfberg over heeft gesproken. Op een andere manier kom je dat weer tegen als je in de brieven van Paulus leest over de mens der wetteloosheid die zich zet in de tempel. En je komt het ook weer tegen in Openbaring 13. Dat bedoel ik nou precies: hoe dit boek als sluitstuk van de hele Schrift, maar ook als sluitstuk van de Bijbelse profetie, refereert aan en vooral gebaseerd is op alles wat de Hebreeuwse profeten naar voren hebben gebracht.⟨/p> ⟨p>Er is trouwens nog iets eigenaardigs aan de hand, want die zeven koppen waar ik het nu over heb gehad, en die ene uit de zeven die wonderbaarlijk herstelt en daarmee de achtste is... wel, dat rijk vormt bovendien ook nog een alliantie met tien andere koningen. Feitelijk wordt dat uitgebreider beschreven in het boek Daniël, in Daniël 7. Daar wordt ook gesproken over die koppen en daar zijn zelfs nog meer bijzondere dingen mee aan de hand. Dat laten we nu even liggen. Feitelijk is dat laatste rijk een federatie, een verbond van verschillende tiental koningen met een elfde. En die elfde is eigenlijk die achtste kop. Ik geef toe, daarmee maak ik het ook weer niet makkelijker.⟨/p> ⟨p>Waar vooral de focus op ligt in dit gedeelte, en iedere keer in de profetie, is op een specifieke periode: namelijk die van 42 maanden, zoals dat hier in Openbaring 13 wordt benoemd. Tweeënveertig maanden lang krijgt dat beest — en hier bedoel ik dus inderdaad die kop die zo wonderbaarlijk is hersteld van zijn dodelijke wond — een idolate support vanuit het land. Ook dat hebben we gezien in vers 4, en met 'idolaat' bedoel ik het nu heel letterlijk. In 'idolaat' zit het woordje 'idool', een afgod. Feitelijk is wat daar gebeurt 'idolatry', zoals ze dat in het Engels zeggen; een afgodische toestand die zich daar zal voltrekken.⟨/p> ⟨p>Want die machtige man daar in dat Midden-Oosten... ja, wat voor figuur zal dat zijn? We kunnen op dit moment nog niet aanwijzen wie het is. Maar hij zal zich gaan ontpoppen. Wat zal zijn identiteit zijn? Onlangs hadden we daar nog een gesprekje over, over wat voor nationaliteit hij zou moeten hebben om werkelijk het Midden-Oosten samen te binden. Toen werd er gesuggereerd — en ik zeg dit even 'off the record', hoewel dat natuurlijk niet waar is want ik neem dit gewoon keurig op — dat het wel een Palestijn moet zijn. Dat zou de enige zijn die de Arabische wereld, die tot op het bot verdeeld is, kan verenigen. Een soort Goliath zeg maar.⟨/p> ⟨p>Dat is eigenaardig, want dan krijg je in de eindtijd eigenlijk weer een confrontatie tussen David, de Zoon van David, en die machtige Filistijn Goliath, die getroffen zal worden door de steen en daardoor gevloerd zal worden. Kijk het maar eens na in 1 Samuël 17. Als die geschiedenis van Goliath beschreven wordt, wordt hij gekenmerkt door allemaal zessen: hij was zes el groot en er worden ook zes attributen van zijn uitrusting genoemd. Het getal zes speelt een hele grote rol. Hoe het precies zat met de sikkelen weet ik niet meer, maar ik heb er ooit een Bijbelstudie over gegeven: je struikelt over de zessen. Dat is ook de bedoeling.⟨/p> ⟨p>David zegt dan: 'Ik heb al een leeuw verslagen, ik heb een beer verslagen, en nu ga ik die Filistijn verslaan die de slagorden van de levende God tart.' Hij zal verslagen worden door dat steentje, dat vijfde steentje. David had vijf steentjes gepakt. Na de vier krijg je de vijf. Gedurende die tweeënveertig maanden... ja, zo leer je nog eens wat: na de vier krijg je de vijf. Toch zit er heel veel diepgang achter zo'n zinnetje: na de vier krijg je de vijf.⟨/p> ⟨p>In ieder geval zal er idolate support zijn vanuit het land; dat wil zeggen dat hij aanbeden wordt. Dat gaan we straks ook nog zien, maar we hebben de aanzet daarvan al gelezen in vers 3 en vers 4. Dat is de ene kant van het verhaal: aanbidding vanuit het land. Vanuit de staat Israël zal men er helemaal idolaat van zijn. Maar de heiligen, de gelovigen, de getrouwen, die zullen gedurende die tijd zwaar onder lijden. Het is daarom ook de grote verdrukking, 42 maanden lang. Dat is wat we ongeveer de vorige keer hebben gezien, en nu pak ik de draad weer op bij vers 7.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1279" title="Speel af vanaf 21:19">▶ 21:19⟨/button> ⟨span>De Oorlog Tegen de Achtergebleven Heiligen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik wil er nu iets sneller doorheen gaan, zeg ik onder enig voorbehouden vergeleken met de voorgaande keer. Maar als we de draad weer oppakken in vers 7, dan lezen we: "En hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen en hen te overwinnen." Het gaat hier dus over dat beest of een van die herstelde koppen, zoals u wilt. Dat is precies waar het over gaat: de heiligen zullen het zwaar te verduren hebben.⟨/p> ⟨p>In vers 5 hadden we al gelezen: "En hem werd een mond gegeven." Een mond namelijk door de draak, om grote woorden en godslasteringen te spreken. En hem werd volmacht gegeven dit tweeënveertig maanden lang te doen. In vers 7 staat dan: "En hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen." Dat zie je ook in Daniël 7, met vrijwel gelijke uitdrukkingen. En hen ook te overwinnen; dus niet alleen de oorlog voeren, maar hen ook echt overwinnen. Dan word je dus werkelijk door het beest vertrapt.⟨/p> ⟨p>In het voorgaande hoofdstuk – we bladeren even terug naar Openbaring 12 – lees je in die inmiddels herkenbare beeldspraak: "En de draak werd toornig op de vrouw." Weet u nog? Die vrouw die ooit die mannelijke zoon baarde? Dat is waar wij in beeld kwamen, die plotseling werd weggerukt tot God en Zijn troon. Dat waren de eerste avonden van dit seizoen. Vervolgens lees je dat die vrouw vlucht naar de woestijn, waar zij een schuilplaats vindt en wordt bewaard. Daar wordt de termijn niet in maanden genoemd, maar als 1260 dagen. Het is natuurlijk dezelfde periode, alleen wordt er niet gerekend naar de maan en de maanden, maar naar de zon en de dagen. Ik geloof dat ik daar de vorige keer al even op gewezen heb.⟨/p> ⟨p>Die vrouw is daar in de woestijn veilig, want de draak kan daar niet komen. Hij wordt verschrikkelijk toornig en wil die vrouw treffen. Want als de gemeente is weggerukt, zal de vrouw vluchten naar de woestijn. Daar is gigantische haast bij geboden; ook daar komen we straks nog op terug. Zij krijgt daar een onderduikadres en wordt 1260 dagen bewaard. Maar degenen die niet tijdig gevlucht zijn, blijven achter in het land en zullen de grote verdrukking meemaken. Degenen in de woestijn zijn veilig en worden daar bewaakt, maar degenen die in het land achtergebleven zijn – om welke reden dan ook – zullen het enorm zwaar hebben.⟨/p> ⟨p>Hier staat ook dat de draak toornig werd op de vrouw, maar wegging. Zoals we in de omliggende verzen zien, probeert hij haar te treffen, maar dat lukt hem niet. Heel wonderlijk wordt dat beschreven. Hij gaat dan weg om oorlog te voeren met de overigen van haar zaad. Dat wil zeggen: met andere heiligen die inmiddels ook tot erkenning van de Messias zijn gekomen. Dat staat hier ook: "En hij ging weg om oorlog te voeren met de overigen van haar zaad, die de voorschriften van God bewaren en het getuigenis hebben van Jezus."⟨/p> ⟨p>Hier gaat het dus heel uitdrukkelijk over dezelfde groep als die in Openbaring 13 vers 7 wordt genoemd. Hem werd gegeven oorlog te voeren tegen de heiligen. Dat is hetzelfde als die draak die nu niet die vrouw treft die in de woestijn is, maar degenen die in het land zijn overgebleven. Er blijft daar niemand levend over, zo zwaar is die verdrukking van de heiligen. Of ze worden weggevoerd – ook dat zullen we straks nog zien – of ze komen inderdaad om. Dat hoef ik nu verder niet zo uit te duiden, want dat komt straks nog wel aan de orde.⟨/p> ⟨p>De vrouw heeft dus een veilig onderkomen gevonden in de woestijn, meer specifiek Bozra, daar bij Petra. Maar de getrouwen die niet tijdig gevlucht zijn en nog in het land verkeren, zullen afschuwelijk verdrukt worden.⟨/p> ⟨p>Ik ga nu verder met Openbaring 13 vers 7: "En hem werd autoriteit gegeven over elke stam en volk en taal en natie." Hier zie je inderdaad dat we te maken hebben met een heerschappij die de proporties heeft van een wereldregering. Natuurlijk is het een alliantie van tien andere koninkrijken, van tien andere koningen, maar het geeft leiding en autoriteit over alle natiën. Zo staat het hier. Dus weliswaar is dat rijk gevestigd in het Midden-Oosten, maar de reikwijdte van de heerschappij strekt veel verder. Sterker nog, die is gewoon wereldwijd en universeel, als je dit tenminste letterlijk moet nemen. En waarom zou je dat anders lezen? Het staat er gewoon.⟨/p> ⟨p>"En allen die op het land wonen zullen hem aanbidden." Hier heb je het weer, en we blijven consequent: het gaat om allen die op het land wonen, namelijk Haaretz, meer specifiek Israël. Zij zullen hem aanbidden. Wauw, wat is dit? Ook straks in vers 14 en 15 – ik heb daar niet voor niets een uitroeptekentje bij gezet – zal ik laten zien dat het hier inderdaad gaat over degenen die zich in het land bevinden. Dus niet gewoon over de hele aarde, maar specifiek het land.⟨/p> ⟨p>Allen die op het land wonen zullen hem aanbidden, van wie de naam niet is geschreven in de boekrol van het leven van het Lammetje. "Geschreven in de boekrol" wordt vaker benoemd in de Bijbel, maar laten we bij het onderwerp blijven. Waar herkennen we het vooral vanuit de profeten? Wie helpt mij? Ik bedoel Daniël 12 vers 1. Daar staat dit: "En in die tijd zal Michaël opstaan." Michaël de aartsengel, zoals we weten. We hebben het hier feitelijk over dezelfde periode waarin die mannelijke zoon wordt weggerukt.⟨/p> ⟨p>Het zal een turbulente tijd zijn, want het is ook de tijd dat het beest zich herstelt of getroffen wordt. Hoe de exacte volgorde qua data zal zijn, weet ik niet, maar in die tijd zal dit in ieder geval spelen. Michaël zal opstaan; dat was het teken van de aardsengel. "In die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst die de zonen van uw volk terzijde staat." Dat is de enige aardsengel die de Schrift kent. Hij zal opstaan en de zonen van Daniëls volk terzijde staan. En er zal, zegt Daniël erbij, een tijd zijn van benauwdheid zoals die niet geweest is vanaf de tijd dat de natie bestaat.⟨/p> ⟨p>Het staat eigenlijk in het enkelvoud, dus ik betrek het hier op Israël. Vanaf de tijd dat de natie bestaat, zal dit van alle verschrikkelijke perioden die Israël heeft meegemaakt de allerheftigste zijn. Dat wil wat zeggen, want Israël heeft al heel wat zwarte bladzijden gehad in de geschiedenis, ook nog heel recentelijk in de twintigste eeuw. Maar dit zal de meest afschuwelijke tijd zijn. Maar in die tijd zal uw volk ontsnappen, al wie in de boekrol geschreven wordt bevonden.⟨/p> ⟨p>Kijk, uw volk zal ontsnappen, en dat is die vrouw die vlucht naar de woestijn. Die zal met recht ontvluchten, ontsnappen. In de NBG-vertaling staat "ontkomen". Ja, zij ontkomt met recht en zij staan in de boekrol geschreven. Dat zijn degenen die, zoals ik zojuist beschreef, tijdig naar de woestijn zijn gevlucht. Dat is dan heel belangrijk. En zo niet, als je niet op tijd bent, dan is dat dramatisch. Het is werkelijk opmerkelijk.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1878" title="Speel af vanaf 31:18">▶ 31:18⟨/button> ⟨span>Geschreven in de Boekrol van het Leven⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>De heiligen die hier beschreven worden, hun naam staat geschreven in de boekrol. Hier wordt gezegd: de naam is geschreven in de boekrol van het leven van het Lammetje, en er staat bij dat het geslacht is vanaf 's werelds nederwerping. Nu even technisch: taaltechnisch is dit een lastige kwestie, want waar slaat "vanaf 's werelds nederwerping" op? Zou het kunnen slaan op dat Lam dat geslacht is? Hoewel je dan natuurlijk de vraag krijgt: maar is het Lam dan al geslacht vanaf de nederwerping van de wereld? Je zou kunnen zeggen dat dit in Gods raad al vaststond en al een feit was, dat het al zo beschreven was, maar ik heb redenen om aan te nemen dat "vanaf 's werelds nederwerping" niet slaat op dat Lammetje dat geslacht is, maar op het geschreven zijn van de boekrol.⟨/p> ⟨p>Als je namelijk even doorleest en we bladeren naar Openbaring 17 vers 8, dan blijkt dat het gaat om het boek dat geschreven is vanaf 's werelds nederwerping. Ik neem u meteen even mee, want ik laat de bonnetjes ook graag zien. Daar staat: "En die op het land wonen, die zullen zich verwonderen" – namelijk over het herstel van die kop, over dat beest dat weer als uit de doden opstaat – "van wie de naam niet staat geschreven in de boekrol van het leven vanaf 's werelds nederwerping." Daar gaat het heel uitdrukkelijk, het kan niet missen, over die boekrol die geschreven is. De boekrol namelijk van het leven. Het gaat daar over degenen die de toekomende eeuw zullen beërven en zullen leven, en die eventueel zullen opstaan. Zij zijn geschreven in de boekrol.⟨/p> ⟨p>Het is opmerkelijk trouwens dat die heiligen zo worden genoemd. Zij doorstaan de verdrukking, jawel, maar al ver voor hun geboorte, toen de wereld geboren werd, stonden zij al genoteerd. Want ik denk dat het nog een andere kwestie is wat die nederwerping van de wereld is; ik versta daaronder de geboorte van de wereld. Eigenlijk is het een neerwerping. Toen de wereld geboren werd, toen was daar al een boek. Toen stond daar al geschreven wie staande zou blijven, wie de heiligen zouden zijn. Dat verzin ik niet, zo staat het hier gewoon. Dus degenen die zich verwonderen over wat ze dan zullen zien in het Midden-Oosten, over dat beest dat zich wonderbaarlijk herstelt – ja, zij verwonderen zich, maar wie zijn dat? Nou, dat zijn degenen van wie hun naam al niet stond geschreven in de boekrol.⟨/p> ⟨p>Ik weet dat je hier natuurlijk enorm mee op hol zou kunnen slaan als je een louter calvinistische achtergrond hebt. Want dan geloof je natuurlijk, net als u en ik – tenminste ik wel – in predestinatie. Alleen in calvinistische termen is predestinatie of voorbestemming het "al geschreven zijn in de boekrol vanaf 's werelds nederwerping" gekoppeld aan inktzwarte denkbeelden en gedachtenconcepten. Terwijl als je eenmaal weet dat God de hele wereld redt, dan wordt het verhaal anders. Wanneer je ziet dat Hij een plan van aionen heeft, dan kom je pas echt onder de indruk van het feit dat God soeverein is. God kent de Zijnen inderdaad van tevoren en Hij heeft hen ook voorbestemd. Hij heeft het script al in handen voordat de mensen het script in handen hebben van de levens van degenen die nog geboren moeten worden. Ja, dat zegt niet alleen Paulus, dat staat hier dus ook gewoon in het boek Openbaring. En over die nederwerping van de wereld hebben we het nu verder niet uitgebreid, over wat dat nou precies is.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2160" title="Speel af vanaf 36:00">▶ 36:00⟨/button> ⟨span>Een Oproep tot Verduren en Volharding⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>We lezen even verder, want ik had beloofd dat we er een beetje vaart in zouden houden. "Indien iemand een oor heeft, laat hem horen." Nou, die uitspraak kennen we wel, hè? Die wordt nogal eens genoemd. Als de Heer Jezus gelijkenissen uitspreekt in Mattheüs 13, dan zegt Hij iedere keer: "Wie een oor heeft, die hore." Ook eerder in de zeven brieven die in Openbaring 2 en 3 staan opgetekend, kom je dat telkens tegen. Het is altijd de inleiding op wat volgt. Let op! Als je een oor hebt: hoor, luister. Soms staat er ook bij: "En wie een oog heeft, die ziet. Laat hem aanschouwen." Kijk goed uit. Wij zouden zeggen: "Kijk uit je doppen." Dat is een heel profane en banale manier van omschrijven, maar het komt op hetzelfde neer: als je een oor hebt, luister dan.⟨/p> ⟨p>In vers 10 gaat Hij namelijk iets belangrijks zeggen, iets wat echt ingeprent moet worden. Ik moet er trouwens meteen bij zeggen dat dit in tekstkritische zin ongeveer het lastigste vers van de hele Openbaring is, omdat het zwaar omstreden is hoe dit vers precies gelezen moet worden. De lezing zoals we die vinden in de NBG-vertaling vind ik volkomen onbegrijpelijk. Ik zou zeggen: wie een oog heeft, die ziet. "Indien iemand in krijgsgevangenschap gaat, dan gaat hij in krijgsgevangenschap." Dat is wat we hier zien en ik zal het u straks ook echt aantonen. Wat hier aangegeven wordt, is een oproep om te verduren. Als je in ballingschap gestuurd wordt of in krijgsgevangenschap, dan gá je in krijgsgevangenschap. Het zij zo.⟨/p> ⟨p>Indien iemand met het zwaard gedood wordt, dan wordt hij met het zwaard gedood. Daar staat nogal wat, hoor. Dat je in ballingschap gestuurd wordt, dat je gewoon gedeporteerd wordt of dat je omkomt... Je kop eraf, je wordt gedood. Hier wordt gezegd: "Hij wordt met het zwaard gedood." En dat is het grote verschil. Want de vrouw die in de woestijn is, die heeft dat probleem niet. Zij wordt bewaard, bewaakt en gevoed. Zij heeft ook helemaal geen economisch probleem; zij hoeft zelfs niet eens te kopen of te verkopen. Zij krijgt gewoon brood uit de hemel, alsjeblieft. Net zoals Israël dat ooit eerder in de woestijn heeft beleefd.⟨/p> ⟨p>Maar degenen die achtergebleven zijn in het land — de heiligen, de overigen van haar zaad — zij die gedurende die grote verdrukking inderdaad in het land zijn en de voorschriften van God bewaren en het getuigenis van Jezus hebben, zij zullen als krijgsgevangenen worden weggestuurd, gedeporteerd of, nog erger, gedood worden. Of zij zullen, zoals we straks zullen zien, volledig uitgesloten worden van het economische leven en niet kunnen kopen of verkopen. Het zij zo.⟨/p> ⟨p>Dat het hier inderdaad over verduren gaat, blijkt uit het slot van de zin: "Hier is het verduren." Niet zozeer de volharding, maar het verduren. In het Grieks staat hier het woord hupomone. Dat betekent letterlijk "eronder blijven" (hupo is onder en het andere deel is blijven). Dat betekent verdragen, volhouden, uithouden of doorstaan: het verduren. Men heeft dan heel wat te verduren. Hoezo is het hier verduren? Wel, vanwege wat in de voorgaande zinnen is gezegd. Als je gedeporteerd wordt of gedood wordt... Ik refereer nu aan Daniël 11, waar staat dat het volk dat zijn God kent, grote daden zal doen en dit ook zal verdragen. Zij weten: dit is ons lot, maar zij weten ook waarom.⟨/p> ⟨p>Het is ook het geloof van de heiligen. De heiligen zijn degenen die apart zijn gezet en straks een heel aparte positie zullen innemen. De grote meute in het land zal immers idolaat het beest navolgen — we zullen straks zien hoe dat vorm gaat krijgen — maar degenen die zich daarin onderscheiden en zich apart opstellen, de heiligen dus (want dat is wat heilig letterlijk betekent), zij hebben geloof. En geloof wil zeggen: vertrouwen. Ze kennen de Schriften en ze weten het. Ze weten wat hen te wachten staat, maar ze weten ook hoe het gaat aflopen. Dan kun je ook verduren. Dat is de kracht die ze zullen krijgen waardoor ze het kunnen doorstaan. Ze hebben het vertrouwen.⟨/p> ⟨p>En dat maakt alle verschil: als je Hem kent, als je het Woord kent. Dat is een enorme kracht. Dat geeft je inderdaad de kracht om vol te houden, te doorstaan en eronder te blijven. Ik zeg niet dat het makkelijk is — u denkt toch niet dat dit makkelijk is? Nee, maar onmogelijk is het niet. Waarom niet? Vanwege het vertrouwen op die God en het vertrouwen op het Woord dat men zal hebben en kennen. Dat zal er inderdaad voor zorgen dat ze eronder blijven.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2554" title="Speel af vanaf 42:34">▶ 42:34⟨/button> ⟨span>Het Tweede Beest: Opkomend uit het Land⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>We gaan verder. In mijn Bijbel begint hier ook een nieuw gedeelte en dat is heel terecht. In de eerste tien verzen wordt namelijk het beest beschreven dat uit de zee komt, maar vanaf vers 11 tot aan het einde van het hoofdstuk gaat het over het beest uit de aarde, ofwel het beest uit het land. Laten we daar nu verder mee gaan. Johannes zegt: "En ik nam een ander beest waar." Alsof dat eerste beest nog niet genoeg was! Maar er is een belangrijk verschil: hij kwam op vanuit het land. Niet vanuit de natiën, de volkenzee, maar vanuit het land. En het had twee horens. Wat daarin zo eigenaardig is: het lijkt op het Lammetje. Het is een beest en het komt uit het land, dat wil zeggen: het is gekoppeld aan of gerelateerd aan het land Israël. In bepaalde opzichten lijkt het dus op het Lammetje, maar dat is slechts schijn, want het sprak als een draak. Voor het oog lijkt het op het Lammetje, de Messias, maar in werkelijkheid is het een draak. Hoe zeggen ze dat ook alweer? Een wolf in schaapskleren. Maar goed, zoiets; dat idee. Want de taal die het uitslaat en de geest waarmee en waaruit het spreekt – de woorden die het bezigt – zijn echt draconisch.⟨/p> ⟨p>Het lijkt op het Lammetje, en ik zal u ook laten zien dat dit beest de antichrist is. De vorige keer kwam daar trouwens juist nog een vraag over: wie is nu die antichrist? Want ja, wie van de twee is dat dan? Je hebt immers twee beesten. Ook dat beest uit de zee blijkt een personage te zijn, als representant van een rijk, maar het is wel een persoon. Is dat beest uit de volkenzee nu de antichrist, of is dat het beest dat uit het land komt? Meestal wordt er gezegd dat het beest uit de zee de antichrist zal zijn, maar ik hoop u te laten zien – of laat ik het heel bescheiden zeggen, de conclusies zijn aan u – waarom ik inderdaad meen dat dit beest dat uit het land komt de kwalificatie 'antichrist' hoort te krijgen, en niet het beest uit de zee. Waarom? Omdat die antichrist namelijk een valse profeet is.⟨/p> ⟨p>Laten we eerst even naar 1 Johannes gaan, want de uitdrukking of het woord 'antichrist' komen we eigenlijk niet zozeer tegen in de profetische boeken. We vinden het eigenlijk alleen in de brieven van Johannes: 1 Johannes en 2 Johannes. Voor de rest komt het niet meer voor. Doorgaans heeft het woord 'antichrist' daar niet eens een specifiek eindtijdelijke zetting. Maar er zit met recht een 'maar' aan, want ik lees nu even uit 1 Johannes 2. Johannes schrijft daar, als apostel van de besnijdenis: "Zoals jullie horen dat een antichrist komende is..." Aha, dat wist men dus. In die zin nuanceer ik wat ik zojuist zei: ook voor de lezers van de brieven van Johannes was het duidelijk dat er straks, te zijner tijd, een antichrist komt.⟨/p> ⟨p>Maar, zegt hij: "Zoals jullie horen dat er een antichrist komende is... ook nu zijn vele antichristen opgetreden." Zo uitzonderlijk is het dus ook niet, want er waren er al velen. "Waaraan wij weten dat het een laatste uur is," schreef Johannes toen al. Let wel: niet "de laatste uren"; er staat geen bepaald lidwoord. Het is "een laatste uur". Ik wijs even op dit vers omdat hier ook wordt aangegeven dat 'antichrist' niet exclusief een uitdrukking is voor één persoon, want er zijn veel antichristen. Maar niettemin zegt Johannes dat er in de toekomende tijd een antichrist komt. En dan is dus de grote vraag...⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2830" title="Speel af vanaf 47:10">▶ 47:10⟨/button> ⟨span>De Valse Profeet en Antichrist Geïdentificeerd⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Als we het hebben over die antichrist die gaat komen, wie is dat dan? Ik ga nu even verder naar 1 Johannes 4 – er staat een foutje in mijn aantekeningen, er staat 1 Johannes 2, maar het moet hoofdstuk 4 zijn – en daar schrijft Johannes dit: "Geliefden, vertrouwt niet iedere geest, maar beproeft de geesten of zij uit God zijn, want vele valse profeten zijn in de wereld uitgegaan." Dan sla ik één vers over en dan staat er in vers 3: "En iedere geest die Jezus niet belijdt is niet uit God en dit is de geest van de antichrist waarvan jullie gehoord hebben dat hij komen zal en hij is nu reeds in de wereld." Die 'hij' slaat hier niet op de antichrist persoonlijk, maar op die geest van de antichrist.⟨/p> ⟨p>Waarom wijs ik hierop? Hier wordt gesproken over valse profeten en er wordt aangegeven dat die valse profeten antichristen zijn. Dat is van groot belang, want nu hebben we een ander aanknopingspunt. De term 'antichrist' komen we in het boek Openbaring namelijk niet tegen, maar de term 'valse profeet' wel. Ik neem u even mee naar Openbaring 19:20, waar staat hoe het uiteindelijk zal aflopen: "En het beest werd gegrepen" – dat gaat over het beest uit de zee – "en met hem de valse profeet die de tekenen voor zijn ogen gedaan had, waardoor hij hen verleidde die het merkteken van het beest ontvangen hadden en die zijn beeld aanbaden." Dit gaan we straks na de pauze nog uitgebreid lezen.⟨/p> ⟨p>Wat ik hiermee wil zeggen is dit: aan de ene kant is daar het beest uit de zee en aan de andere kant is daar dat andere beest dat uit het land komt. Dat tweede beest heeft nog een andere naam, namelijk de valse profeet. En een valse profeet, dat is dé antichrist. Dat is de gelijkstelling die Johannes maakt. Er blijkt uiteraard nog iets uit het feit dat hij uit het land komt: het is gewoon een Jood, of zo u wilt, een Israëliet. Sommigen hebben zelfs gezegd dat die twee hoorns te maken hebben met de twee huizen van Israël, maar zover gaan we nu even niet in de details treden. In elk geval: hij lijkt op een lammetje, hij is de valse profeet en hij is inderdaad die antichrist die zou komen. Hij is het beest uit het land.⟨/p> ⟨p>Wat doet hij dan? Dat staat in vers 12 beschreven, maar ik zie dat het vijf voor negen is. Ik stel voor dat we eerst even gaan pauzeren. Straks gaan we ons bezighouden met wat die valse profeet, of dat beest uit het land, precies gaat doen en wat zijn verhouding is met dat eerste beest uit de zee.⟨/p> ⟨p>In de pauze is officieel besloten dat wij deze avond inderdaad als laatste avond van dit seizoen houden en dat we in juni dus niet meer bij elkaar komen. Er zijn trouwens nog zoveel onderwerpen in verband met dit stramien die onbesproken zijn gebleven: Babel bijvoorbeeld, maar ook diverse andere profetische items zoals Gog en Magog of Daniël 11. Wat dacht u daarvan? Er liggen nog mooie kluiven, maar dat krijgen we dit seizoen toch niet meer gedaan. Een eventuele avond in juni zou eigenlijk alleen aan de orde zijn als we het vanavond niet helemaal afgerond zouden krijgen, maar ik wil vanavond de beide beesten in Openbaring 13 afmaken. Wat dacht u daarvan? Met een ezelskaak, ja! We hebben nog een aantal verzen te gaan, dus met deze avond sluiten we dit seizoen af.⟨/p> ⟨p>Ik moet trouwens nog twee dingen toevoegen voordat we verdergaan. Er werd mij zojuist aangegeven dat ik bij het woord antichrist gemakshalve ervan uitging dat u de betekenis weet, maar dat is toch niet zo algemeen bekend. Het woord 'anti' betekent niet 'tegen', maar 'in plaats van'. Alleen in een heel specifieke context kan het 'tegen' betekenen, zoals wanneer ik zeg: "Ik geef jou vier kwartjes tegen één euro." Dan heeft 'tegen' de betekenis van 'in ruil voor' of 'in plaats van'. De uitdrukking of het begrip antichrist betekent dus niet primair dat hij zich verzet tegen Christus. Dat zal wellicht zo zijn, maar dat is niet wat het woord betekent. Het betekent: hij stelt zich op in plaats van Christus. En dat is iets heel anders. Je ziet dat ook in het woord antitype, wat het tegenbeeld of het model is van het type. Er zijn ongetwijfeld veel meer woorden waarin dat blijkt, maar dit even als puntje op de i als het gaat om die antichrist.⟨/p> ⟨p>Voor de rest excuseer ik me natuurlijk een beetje over het feit dat we het over hele aardse dingen hebben, letterlijk. We hebben het over het beest uit de aarde en je kunt natuurlijk zeggen: "Ik houd me veel liever bezig met de dingen die boven zijn." Dat is ook veel mooier, want dit is niet echt verheffend. Maar het is wel de Schrift. God heeft reeds duizenden jaren geleden het Zijne gezegd en vast laten leggen wat Zijn opinie en Zijn zicht is op de afwikkeling van deze aion. Die twee monsterlijke types, die twee beesten die straks in de eindtijd zullen verschijnen... als die zich zullen aandienen, dan gaat er het een en ander gebeuren. Dat staat allemaal al opgetekend. Wie een oor heeft, die hore. Dat het niet het meest verheffende is en dat we ons liever bezighouden met de dingen die boven zijn en onze geweldige verwachting over de gelukkige God, dat klopt. Dat gaan we volgend weekend trouwens doen tijdens het Goed Berichtweekend in Maren. De gelukkige God, Tony... dat is wat anders dan het beest uit de aarde. Dat is een modderkoek.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3369" title="Speel af vanaf 56:09">▶ 56:09⟨/button> ⟨span>Grote Tekenen en Misleiding Door het Tweede Beest⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Laten we nog even terugkomen op het beest uit het land, want die beschrijving zouden we nog afmaken. Van hem wordt gezegd: "Ik nam een ander beest waar; vanuit het land kwam het op." Het had twee horens lijkend op het Lammetje, maar het sprak als een draak. En het oefent al de autoriteit, de volmacht, uit van het eerste beest. De macht ligt bij het eerste beest en hij krijgt autoriteit, wat letterlijk volmacht betekent, ⟨em>exousia⟨/em>. Hij oefent die autoriteit uit in diens zicht; het is dus inderdaad allemaal gedelegeerde macht.⟨/p> ⟨p>Het maakt dat het land en zij die daarin wonen het eerste beest zullen aanbidden. Hier zie je dat er een hele religieuze beweging wordt gestart door dat beest uit het land. Hij zorgt ervoor dat ze het beest uit de zee, wiens aanslag van de dood was genezen, gaan aanbidden en dat ze hem daarvoor religieuze eer zullen toebrengen.⟨/p> ⟨p>Ik lees even verder, want dat is het onderwerp in de navolgende verzen. "En het doet grote tekenen." Dit is geen goochelaar of illusionist; dit komt regelrecht uit de afgrond. Dat lees je trouwens ook in Openbaring 17 over het beest uit de zee: dat het niet alleen uit de zee komt, maar uit de afgrond. Ik denk dat hij bezeten is vanuit de onderwereld. Het is weliswaar een menselijke verschijning, maar hij is eigenlijk bezeten.⟨/p> ⟨p>Terug naar dat beest, de leider in het land. Hij is een valse profeet. Dat betekent dat hij weliswaar politieke macht heeft en de volmacht van het eerste beest uitoefent, maar hij is vooral een godsdienstig leider. Hij doet grote tekenen — ⟨em>mega⟨/em> — zodat zelfs vuur vanuit de hemel neerdaalt in het land, in het zicht van de mensen. Terwijl de mensen toekijken, is hij in staat om overtuigend vuur uit de hemel te laten neerdalen.⟨/p> ⟨p>Hij lijkt daarmee op Elia, want Elia deed dat ook. En in welke tijd was dat? Dat was in die periode van drie jaar en zes maanden. Want u weet: op het woord van God dat Elia mocht doorgeven, regende het drie jaar en zes maanden niet, oftewel 42 maanden. Die termijn van 42 maanden komt dus niet zomaar ineens in het boek Openbaring voor; die termijn heeft al eens eerder plaatsgevonden.⟨/p> ⟨p>In Openbaring 11 lazen we over de twee getuigen die gedurende 1260 dagen ook macht hebben. Strikt genomen staat er niet eens dat zij het doen, maar ze hebben de macht om water in bloed te veranderen, wat ooit Mozes deed. En ze hebben de macht om het gedurende de tijd van hun profeteren — die 1260 dagen — niet te laten regenen. Dat is ook weer Eliaans.⟨/p> ⟨p>En hier is het het beest uit het land dat 'Eliaanse' trekken heeft — een term die ik nu ter plekke verzin — en zich presenteert 'als-Elia'. Daarmee profileert hij zich feitelijk als de valse profeet. Hij doet vuur uit de hemel neerdalen in het land, in het zicht van de mensen. De functie daarvan is volgens mij dezelfde als ooit bij Elia: om daarmee de anderen te overtuigen. En hij doet dat met succes; dat moet ik hem nageven, al is het natuurlijk geen compliment.⟨/p> ⟨p>Hij verleidt degenen die op het land wonen door zulke manifestaties op te roepen. Niet iedereen wordt verleid, want er zijn de heiligen die weten waar ze staan. Zij staan geschreven in de boekrol en zij houden zich ook aan wat er in de boekrol geschreven staat, als u begrijpt wat ik bedoel. Hij verleidt degenen die op het land wonen vanwege de tekenen die aan hem gegeven waren om te doen in het zicht van het beest. Het is dus niet alleen dat vuur; dat wordt hier als specifiek voorbeeld genoemd, maar hij doet meer dingen. Zoals ook de profeten en vooral ook de Messias tekenen deden om te bewijzen wie zij zijn en dat het waar is wat ze presenteren.⟨/p> ⟨p>Het beest lijkt op het Lammetje, maar spreekt als de draak. En het zegt tot degenen die op het land wonen... Ik wijs er nog een keer op dat in de meeste vertalingen hier altijd wordt gesproken over de 'aarde' en dit eigenlijk als een wereldwijd gebeuren wordt gezien. Maar we hebben inmiddels wel meer dan één reden gezien waarom het hier inderdaad specifiek over Israël gaat. In hoeverre dat ook zijn uitwerking zal hebben in andere landen, weet ik niet — dat zou heel goed kunnen — maar dat kun je hier niet direct uit afleiden. Het gaat hier over het land in tegenstelling tot de zee: de natie Israël in tegenstelling tot de volkeren.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3804" title="Speel af vanaf 01:03:24">▶ 01:03:24⟨/button> ⟨span>Het Oprichten van de Gruwel op het Tempelplein⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Enfin, het zegt tot degenen die op het land wonen dat zij een beeld maken voor het beest. Een beeld maken – eerst even dit nog – dat zij een beeld maken, en nu zijn we weer terug bij waar we het al eerder over gehad hebben, deze avond, maar ook de voorgaande avonden en zelfs voorgaande seizoenen. Het gaat om het moment waarop officieel en feitelijk de grote verdrukking begint: wanneer er op het tempelplein een gruwel, een afgodsbeeld, zal worden opgericht. Een gruwel is niets anders dan een afgodsbeeld. Het is de gruwel van de verwoesting op de heilige plaats. Zo noemt de Heer Jezus het in Zijn rede op de Olijfberg. Hij refereert daar aan wat de profeet Daniël gesproken heeft: 'wie het leest, geve er acht op'. Dat is zoiets als: wie oren heeft om te horen, die hore.⟨/p> ⟨p>Er wordt dus een beeld gemaakt. Wat er gebeurt als dat beeld op het tempelplein neergezet wordt, is dat er tevens iets anders gedaan wordt, namelijk de offerdienst die inmiddels hersteld zal zijn, zal worden gestopt, gestaakt. Ook dat hebben we gezien: de offerdienst zal worden gestaakt en in plaats van die offerdienst zal er een gruwel worden opgericht. Daarmee begint echt een verschrikkelijke periode voor de heilige naam. Het is hetzelfde gebeuren als wat in 2 Thessalonicenzen genoemd wordt, waar Paulus spreekt over de mens der wetteloosheid die zich in de tempel Gods zal zetten. Waarbij ik trouwens denk dat die mens der wetteloosheid ook hier het beest uit de zee is. Want die zal zich in de tempel Gods zetten. Dat wil zeggen dat het beest uit het land een beeld gaat maken voor het beest en dat gaat hij plaatsen op de heilige plaats, op het tempelplein.⟨/p> ⟨p>Dus even samengevat komt het hierop neer: er komt weer een tempeldienst, maar die wordt op een gegeven ogenblik wreed gestaakt en er wordt een afgodsbeeld neergezet. Dat is waar Johannes hier over schrijft. En dat beest uit het land gaat het allemaal initiëren; die zal ervoor zorgen dat dat geregeld wordt. Dat beest uit de zee heeft daar in feite dus een geweldige medewerker in het land van Israël. Er gaan nog afschuwelijke dingen gebeuren. En dan moet je weten dat dit de leider van het land is, eigenlijk van de Joodse staat die godsdienstige trekken krijgt. Hij zal zich presenteren als een valse profeet.⟨/p> ⟨p>Als ik er zo over nadenk, ook over wat er vervolgens in dat land allemaal gaat gebeuren, dan maakt dat je toch wat weemoedig wanneer Israël, zoals afgelopen maandag, haar zeventigste verjaardag viert. Oh, wat een afschuwelijk drama wacht deze staat nog. Zo spreken de profeten erover. Ik moet eraan denken dat ik dat ooit een keer gelezen heb – ik vond dat prachtig, ik weet niet of ik er ooit eerder aan gerefereerd heb – over een reisgroep van christenen die in Israël was. Ze waren bij de Karmel in het noorden van Israël en daar was een oude rabbijn die er ook echt zo rabbinaal uitzag met zijn lokken en dergelijke. Die christelijke groep, misschien van Christenen voor Israël, was heel enthousiast: "Geweldig hè? De woestijn bloeit weer!" Je kent die juichtonen wel.⟨/p> ⟨p>Toen ontmoetten ze daar die oude rabbi en die wees zo om zich heen – wat je vanaf de Karmel echt goed kunt doen – en zei: "Zie je dat allemaal? Er blijft niets van over. Dit is mensenwerk." Dat is in overeenstemming met de profeten; dit gaat verwoest worden. Ik denk dan – die man was destijds al oud, dit verhaal heb ik zo'n twintig jaar geleden gehoord – dat dit typisch iemand is die straks tijdig vlucht naar de woestijn. Begrijp je wat ik bedoel? Iemand die inderdaad de dingen niet doorziet vanuit de euforie van de actualiteit en dat wat er politiek allemaal speelt, maar die weet: dit staat er geschreven. En dat geeft je heel andere ogen.⟨/p> ⟨p>Terug naar het onderwerp. Dat beest uit het land zegt tot degenen die op het land wonen, dat zij een beeld maken voor het beest. Dat beest dat de aanslag van het zwaard had en leeft. Dat hebben we nu al verschillende keren gezien: iedere keer wordt dat aangegeven als het grote omslagmoment. Want het feit dat die man een dodelijke aanslag overleeft, is tegen alle verwachtingen in en dan gaat hij zich ontpoppen. Dan zal de mens der wetteloosheid zich openbaren. Misschien heeft hij zich daarvoor op allerlei andere manieren al gemanifesteerd, maar nog niet als de mens der wetteloosheid. Dat is hét moment, het grote keerpunt. Dat is ook het grote argument van dat beest uit het land.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4208" title="Speel af vanaf 01:10:08">▶ 01:10:08⟨/button> ⟨span>Geest en Spraak Gegeven aan het Beeld van het Beest⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En hem werd gegeven – ook hier weer is het uiteindelijk de draak zelf die de autoriteit geeft – hem werd gegeven om geest te geven aan het beeld van het beest. Moet u zich voorstellen: daar komt op het tempelplein, terwijl de offerdienst is gestaakt, een gruwel te staan, een beeld. Wat voor beeld is dat? Is dat gewoon een standbeeld of is dat een icoon, een representatie, een embleem? Ik weet het niet, maar er staat hier gewoon het woord ⟨em>eikōn⟨/em>, een icoon dus. Wat nou zo eigenaardig en wonderlijk is: aan dat beest uit het land werd gegeven om aan dat beeld van het beest geest te geven. Dan vraag je je af: wat gebeurt hier nu eigenlijk?⟨/p> ⟨p>U zegt misschien: er wordt geest gegeven, maar wat betekent dat dan? Betekent het dat dat beeld ineens gaat leven? Ik heb dat zelf weleens zo gedacht, maar toen ik het begrip 'geest' vanuit de concordantie bekeek, dacht ik: dat hoeft helemaal niet. Ik ben nu eventjes gewoon hardop aan het denken, want het woord 'geest' is namelijk een heel ruim begrip. In het Grieks is het woord ⟨em>pneuma⟨/em> en in het Hebreeuws heb je een soortgelijk verhaal met het woord ⟨em>ruach⟨/em>. ⟨em>Pneuma⟨/em> kan gewoon wind zijn. Het is ook de adem, dat is ook geest.⟨/p> ⟨p>Maar weet u wat ook geest is? Dat is het denkvermogen. Er staat in 1 Korinthiërs 2 vers 11: "Wie toch weet wat in de mens is, dan de geest van de mens die in hem is?" Jouw intelligentie, geef het een naam, maar in de Bijbel heet dat geest. Je kunt zeggen dat geest een begrip is met een heel ruime betekenis, maar het is ook heel specifiek. Geest staat voor alles wat onzienlijk is. Geest kun je niet zien, dat is wat geest is. Het is dus in feite niet zozeer een containerbegrip; het is een heel specifiek begrip dat slaat op dat wat je niet kunt zien. Zo kan het ook slaan op de geesten van engelen, de gedienstige geesten; die kun je ook niet zien, die onttrekken zich aan de waarneming. Maar de wind kun je ook niet zien; wel de effecten, maar de wind zelf zie je niet. Ook adem kun je niet zien. En intelligentie of het denkvermogen onttrekt zich eveneens aan het zicht. Kortom, dat heet allemaal geest. Eigenlijk zegt die term niet zozeer wat het is, maar het zegt iets over onze handicap: ons onvermogen om het te zien.⟨/p> ⟨p>Daarover doordenkend vroeg ik me af: gaat dat beeld ineens leven als een levend wezen, of betekent het dat het beeld intelligentie krijgt, het vermogen om te denken en te spreken? Het is inderdaad wat suggestief: is dit kunstmatige intelligentie? Hoe dat ook zij, op het moment dat ik zulke termen ga gebruiken – dat krijg je straks ook weer als je het laatste vers leest – dan geef je er labels aan die wij vandaag inmiddels kennen. U begrijpt natuurlijk wel dat Johannes niet kon zeggen dat het kunstmatige intelligentie was; hij beschreef het met de taal en de begrippen die hij kende en die zijn lezers ook kenden. Daar bediende hij zich van. Maar Johannes was geplaatst in de toekomst. We hebben het er bij een andere gelegenheid weleens over gehad dat hij in Openbaring 1 vers 10 zegt dat hij werd geplaatst in 'de dag des Heren'. Dat wil zeggen dat hij gewoon een tijdreis heeft meegemaakt. Hij heeft waargenomen, hij heeft gekeken en beschreven wat hij zag. Een man uit de eerste eeuw van onze jaartelling die een reis heeft gemaakt naar de eenentwintigste eeuw, om het zo maar te zeggen, en die heeft gekeken. Hij beschrijft met zijn vocabulaire, met zijn woordenschat en zijn begrippen wat hij ziet.⟨/p> ⟨p>Hij ziet dat er van het beest uit de zee een beeld wordt gemaakt dat aanbeden wordt en op de heilige plaats wordt neergezet. En dat beeld krijgt een geest. Uiteindelijk is het aan ons – en straks zal blijken wat het precies betekent – hoe dit zijn beslag gaat krijgen. Je moet altijd een beetje voorzichtig zijn om dat precies in te vullen. Wat we wel kunnen doen, is deze woorden overwegen, zoals Maria dat deed, en je afvragen wat ze zouden kunnen betekenen. Hem werd gegeven geest te geven aan het beeld van het beest, zodat het beeld van dat beest zou spreken. Is dit technologisch of is dit magie? Een hologram? Wie zal het zeggen. Ik vind het heel erg boeiend om een link te leggen naar de dingen die wij nu kennen, maar ik houd toch ook altijd een zekere slag om de arm. Dat lijkt me heel verstandig. We hebben te maken met de tekst en dat is het.⟨/p> ⟨p>Het beeld van het beest zou spreken en het zou maken – grammaticaal onmiskenbaar dat het hier over het beeld gaat – dat allen die het beeld van het beest niet aanbidden, gedood zouden worden. Dat is nogal wat. Dan krijg je daar in het land een bediening waarbij er feitelijk een religie wordt gestart die de schijn heeft van het Lammetje. Het lijkt op wat de profeten hebben gezegd, maar het is vals, zo vals als het maar kan, want het is draconisch; het spreekt als de draak. Maar je kunt je voorstellen dat het in ieder geval een zekere schijn moet hebben. Het zorgt er in ieder geval voor dat degenen die doorzien wat hier aan de hand is – de heiligen – dat beeld niet aanbidden. Zij gaan niet mee in die dienst; zij kunnen dat trouwens niet eens. Maar wie dat niet doet, die wordt gedood door de orakels, door dat sprekende beeld. Wonderlijk.⟨/p> ⟨p>Ja, dat doet me inderdaad ook denken aan de aantekening die ik erbij gemaakt heb: dat ieder die dat beeld niet zou aanbidden, zou worden gedood. Dan moet ik meteen denken aan de vrienden van Daniël. Nebukadnezar had ooit ook zo’n gigantisch beeld opgericht. Trouwens, daar zie je ook overal het getal zes terugkomen; kijk maar in Daniël 3. Er worden daar zes muziekinstrumenten genoemd en de afmetingen hadden ook te maken met de zes: het was zestig el hoog en zes el breed, als ik me niet vergis. Degene die niet voor dat beeld boog, werd gedood. Nou ja, dat liep daar natuurlijk net even anders af, maar zij kwamen wel in de vuuroven terecht.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4729" title="Speel af vanaf 01:18:49">▶ 01:18:49⟨/button> ⟨span>Het Merkteken en de Economische Uitsluiting⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En het maakt dat allen — de kleinen en de groten, de rijken en de armen, de vrijen en de slaven, oftewel iedereen — een merkteken zou worden gegeven op hun rechterhand of op hun voorhoofd. Kijk, dit doet nu wel heel erg sterk denken aan de technologieën die wij nu kennen. Vandaar ook dat ik zojuist even wees op dat beeld dat geest krijgt en het vermogen heeft om zich te uiten en te spreken, en ook het vermogen krijgt om te maken dat degenen die niet meegaan in die religieuze beweging en het beeld aanbidden, gedood worden.⟨/p> ⟨p>Nou, hier staat hoe dat dan werkt. Dat heeft te maken met een merkteken dat ze krijgen. Een merkteken, een stempel, of wat dan ook. Als je dit anno 2018 leest en je weet dat dit over een aantal jaren realiteit gaat worden, dan denk je: oh, maar dat is natuurlijk gewoon een chip. Maar misschien is de technologie tegen die tijd weer wat verder dan wij nu zijn en zeggen we: nee, een chip is inmiddels alweer achterhaald. Het zou zomaar kunnen. Daarom zeg ik ook: wees voorzichtig om zulke dingen meteen definitief zo te benoemen. Maar het laat zich zo gemakkelijk verstaan wat hier gebeurt.⟨/p> ⟨p>Iedereen krijgt een merkteken op zijn rechterhand of op het voorhoofd. Men heeft dit overigens ook wel gelinkt aan de godsdienstigheid van het jodendom, die immers ook een teken heeft: de tallit en de gebedsriemen op het voorhoofd. Heeft het daar ook mee te maken? Dat hij het zelfs op die manier nog combineert? Het heeft te maken met het land! Dus ik vind het helemaal geen vreemde associatie. Hoe dan ook: allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, krijgen allemaal een merkteken. Ze mogen kennelijk kiezen: de rechterhand of het voorhoofd. Dan weet je meteen wat je bent.⟨/p> ⟨p>Zodat niemand zou kunnen kopen of verkopen, tenzij hij het merkteken heeft. Het is dus kennelijk ook iets economisch. Dan begrijp je meteen die link: dit is een betaalmiddel. Dit is de wijze waarop men straks betaalt. Israël is een van de eerste landen waar je straks binnen een paar jaar niet meer contant kunt betalen. Zijn we daar al mee bezig? Ja, frappant dat je dat zo aangeeft, Francis. Want Israël is, als het gaat om de digitale knowhow, een absolute voorloper, een koploper. Ik heb zojuist zelf ook weer met mijn pinpasje betaald. Daarom hoef ik dit soort dingen eigenlijk nauwelijks toe te lichten. Als dit zich inderdaad binnen nu en een aantal jaren gaat aftekenen, dan kun je je zo gemakkelijk voorstellen hoe dat zou kunnen gaan.⟨/p> ⟨p>Men wordt dus... maar je ziet ook hoe het net wordt getrokken. Want degene die zich aan deze religieuze aanbidding onttrekt, heeft geen schijn van kans om te overleven, want die kan namelijk niets kopen of verkopen. Van het hele economische leven ben je dan uitgesloten. Ik kan me heel goed voorstellen dat zij dan inderdaad zullen bidden: "Geef ons heden ons dagelijks brood." Als ik daarover even vrijmoedig iets schets: dat is in feite nu al behoorlijk lastig voor de mensen die werkelijk religieus zijn. Dan heb ik het over de groep die in Mea Sjearim woont.⟨/p> ⟨p>Is dat om mee te leven of om hun geloof te behouden? Want er zitten natuurlijk een heleboel kanten aan hun geloof, maar als je erop let, dan vind je dat echt... Ja, dat is een goede overweging die je nu maakt: in hoeverre die orthodoxie, de charediem, straks een rol gaan spelen. Wat gaat er in die beweging van de orthodoxie gebeuren? En hoezeer zullen hun ogen open gaan voor de Messias? Want dat gaat de komende jaren gebeuren. Ook daarin is het al merkbaar. Welke rol zullen zij daarin gaan spelen? Juist omdat zij hun oog werkelijk gericht hebben op de Schriften en het Woord, kan het niet missen of zij gaan daar een grote rol spelen.⟨/p> ⟨p>We zouden hier zomaar een groepsgesprek over kunnen starten en dat zou niet moeilijk zijn, want dit is allemaal zo actueel wat hier beschreven wordt. In de huidige actualiteit is dit allemaal al zo gemakkelijk voorspelbaar. Het is eigenlijk onvermijdelijk dat je zulke dingen gaat krijgen. Zodat niemand zou kunnen kopen of verkopen, tenzij hij het merkteken heeft: de naam van het beest of het getal van zijn naam.⟨/p> ⟨p>Als je weet hoe dat werkt in het Hebreeuws — maar niet alleen in het Hebreeuws, ook in het Grieks en het Latijn is dat heel bekend — dan weet je dat letters ook cijfers zijn. In het Hebreeuws is dat ook zo. Als je een Hebreeuws woord schrijft of een naam opschrijft, dan schrijf je tevens een getal op. En dat betekent dat het merkteken de naam van het beest of het getal van zijn naam bevat. Dat merkteken daarin bevat dus een naam, dus dat zijn letters, maar het zijn ook cijfers; het vertegenwoordigt een getal. Dat is wat hier gewoon staat. Het is een heel boeiend onderwerp. Alleen al aan vers 18 zou je met gemak een avond kunnen wijden, maar dat doen we niet; wij doen dat nu in een paar minuten. Het is trouwens het laatste vers van Openbaring 13.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5188" title="Speel af vanaf 01:26:28">▶ 01:26:28⟨/button> ⟨span>De Berekening en Betekenis van het Getal 666⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Hier is de wijsheid. En het gaat hier vooral over de wijsheid voor degenen die dan leven en die dit mee zullen maken. "Laat wie verstand heeft het getal van het beest berekenen", staat er. Want het is een getal van een mens. En, daar wordt hier ook nog bij gezegd: zijn getal is 666. Dus als je zijn naam schrijft, dan krijg je het getal. Het heeft de totale waarde van 666; dat is het getal van deze mens. Het is het getal van een mens, namelijk in dit geval die mens van de wetteloosheid.⟨/p> ⟨p>Die mens van de wetteloosheid, oftewel het beest uit de zee, wordt gesupport vanuit het land Israël en is daarin de politieke leider van Israël, die tevens een godsdienstige functie heeft. Hij neemt het helemaal op voor dat beest en verwijst daarnaar, en hij zal daarvoor zelfs een beeld op het tempelplein zetten. Ja, u begrijpt trouwens ook – en dat realiseer ik me ook heel goed als we het hierover hebben – dat er nog wel het een en ander moet gebeuren hoor, ook al kunnen we ons nu al heel goed voorstellen hoe dat zal gaan. Maar die mens zal zich aandienen. Hij is dus dat beest uit de zee.⟨/p> ⟨p>Trouwens, het getal van een mens is in het algemeen al zes. De mens verscheen immers op de zesde dag. Het getal van de mens is eigenlijk al zes, maar het getal van het beest is drie keer zes: 666. En dat is tevens zijn naam, want een naam is ook een getal. Ik zei al dat er over dit onderwerp heel wat meer te melden is, maar ik wil het hierbij laten. Want u ziet het: toen werd het deelscherm zwart. En dat is niet omdat we het over zo’n macaber en zwartgallig onderwerp hebben gehad; we hebben gewoon datgene besproken wat ik me had voorgenomen: Openbaring 13. Als ik het zo zeg, dan denk ik: nu begrijp ik ook waarom 13 als ongeluksgetal wordt benoemd. Maar dat is een conclusie die nergens op slaat, dat geef ik toe.⟨/p> ⟨p>Nee, dat is helemaal niet gek. Het getal is zeshonderd zesenzestig. Kijk, dat bedoel ik nou; daar zou je wel een avond aan kunnen wijden, en aan meer van dat soort dingen. Maar één ding is duidelijk: als hij zich straks zal aandienen, dan kan het niet missen voor degene die wijs is en verstand heeft. En daarmee bedoelt de Bijbel gewoon: als je je laat verlichten door het Woord. Want dan heb je verstand. Je kunt wel een IQ van 150 hebben, maar als je je niet laat verlichten door het Woord, dan heb je nog geen verstand en ben je zeker niet wijs.⟨/p> ⟨p>Maar straks is hij gewoon zo aan te wijzen. Onmiskenbaar, want zijn getal kun je gewoon berekenen. Je schrijft zijn naam op en door het optellen van de letters – want dat is wat berekenen is – krijg je 666.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5454" title="Speel af vanaf 01:30:54">▶ 01:30:54⟨/button> ⟨span>Afsluiting: Uitzien Naar de Nieuwe Eon⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik wilde het voor vanavond hierbij laten. Ik had dit bijbelstudieseizoen heel graag wat optimistischer afgesloten, maar toch — en dat vind ik wel apart — als je zo vanuit het Woord deze dingen bespreekt, heeft het toch, ondanks het feit dat het zo pijnlijk, zo moeilijk en zo’n afschuwelijke tijd zal zijn, een andere zijde. Je weet immers: dit is natuurlijk niet het einde. Die beesten worden inderdaad afgemaakt; dat hebben we trouwens ook nog gelezen in Openbaring 9. God gaat dit allemaal rechtzetten en Hij gaat Zijn aion laten aanbreken.⟨/p> ⟨p>Feitelijk is dit allemaal noodzakelijk om de nieuwe eon te laten beginnen. Met dat in gedachte is dit absoluut niet zwartgallig. Integendeel. We leven in een tijd — ik zeg het Tanja na, die het vanmiddag op Facebook schreef — waarin het bizar is, in de meest positieve zin van het woord, dat wij nu, anno 2018, zo op de drempel staan van dit alles. We weten dat dit nabij is. "Uw verlossing genaakt", zegt de Heer Jezus dan. Want zo is het.⟨/p> ⟨p>Zullen we het hierbij laten? Mag ik deze avond dan nog afsluiten met dankgebed?⟨/p>