⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Inleiding: de 14e Nisan en Ons Pascha⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Hartelijk dank, Wolter, voor deze mooie overwegingen. En we gaan inderdaad de Schriften met elkaar openen. Godgeademd, dat maakt deze woorden trouwens ook tot een levend woord. God ademde; Hij blies de levensadem in de mens en alzo werd de mens een levende ziel. Dat geldt voor het geschrevene ook: Hij heeft het geademd en het is een levend en daarmee ook krachtig woord.⟨/p> ⟨p>Wij gaan ons opnieuw bezighouden met dit onderwerp. Het is wat later geworden, met excuses overigens nog. Normaal gesproken zijn we hier rond vijf over half acht, maar we stonden echt helemaal vast op diverse locaties tijdens het traject. Het zij zo.⟨/p> ⟨p>Weet u trouwens nog even iets inleidends? Menno en ik hebben in de auto nog even overwogen dat het vanavond zojuist de 14e Nisan is geworden. Op de Hebreeuwse kalender is het de 14e Nisan. Dat is een heel bijzondere datum, omdat het de dag is van het Pascha. En dan zeggen wij met Paulus: "Ook ons Pascha is geslacht."⟨/p> ⟨p>Dus inderdaad, morgen is de... maar goed, dat begint dan in de avond. De 14e Nisan, de dag dus dat het Pascha geslacht wordt. Het is trouwens heel bijzonder dat Goede Vrijdag een keertje op de goede datum gevierd wordt. Dat is heel bijzonder, want dat gebeurt bijna nooit, maar nu dus wel een keertje. Ik zeg niet dat het destijds op een vrijdag was; ik zeg alleen dat het een goede datum is.⟨/p> ⟨p>Maar goed, ter zake. Wij gaan het namelijk niet over The Passion hebben en we gaan het ook niet over Goede Vrijdag hebben. Nee, we gaan het opnieuw hebben over de wederkomst en alles wat daaromheen te melden is. De vorige keer had ik als ondertitel gegeven 'zegels en bazuinen', en dit keer wordt het 'bazuinen en schalen'.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="137" title="Speel af vanaf 02:17">▶ 02:17⟨/button> ⟨span>Terugblik: het Zesde en Zevende Zegel⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Voordat we zover komen, blik ik nog even terug op wat we de laatste keren hebben bezien. Toen hebben we ons beziggehouden met de opening van de zeven zegels. Zoals u weet, is er sprake van een boekrol die niemand waardig was te openen. Die boekrol heeft te maken met de eigendomsrechten op het land, en dan gaat het over het land Israël. Die zegels worden geopend en u leest daarover in het boek Openbaring, in het zesde hoofdstuk. Daar worden de eerste zes zegels beschreven. Het begint met die schijnvrede die zich zo opmerkelijk op de wereld zal voordoen, maar die vrede wordt al gauw weggenomen; dat is het tweede zegel.⟨/p> ⟨p>Het zesde zegel is uiteindelijk de verduistering van de zon en de maan. Er worden nog wel meer dingen gezegd, maar met name dit is een heel markant gegeven omdat het precies samenvalt met wat we de voorgaande seizoenen al diverse keren onder ogen hebben gezien. Het zesde zegel valt namelijk samen met de verschijning van de Messias — of, zo u wilt, de Christus — aan Israël. Dat is het moment waarop Hij zich zal vertonen en Zijn voeten zal zetten op de Olijfberg, aan het einde van Israëls verdrukking. Toen we ons het voorgaande seizoen bezighielden met Matthäus 24, hebben we veel meer over dat markante verschijnsel ontdekt. Ik vind de verduistering een beetje vreemd om een 'verschijnsel' te noemen, maar de verschijning van de Messias zal in ieder geval plaatsvinden bij dat zesde zegel.⟨/p> ⟨p>We weten nog iets van de markante dingen die dan zullen plaatsvinden: alle volkeren zullen ten strijde trekken tegen Jeruzalem. Sterker nog, juist omdat alle volkeren tegen de stad optrekken — we vinden dat tamelijk uitgebreid beschreven in het eerste gedeelte van Zacharia 14 — zal Israël uiteindelijk in uiterste nood de naam van Yahweh aanroepen. Dan zal Hij verschijnen in Zijn icoon, in Zijn beeld, en Zijn voeten zetten op de Olijfberg. Houd dit even vast, want we komen er nog op terug: het feit dat alle volkeren ten strijde zullen trekken, zal op een later tijdstip namelijk nog een keer gebeuren. Daar gaan we het dus later over hebben, maar ik meld hier alvast dat bij het zesde zegel alle volkeren tegen Jeruzalem zijn opgetrokken. Dan zal een overblijfsel, dat wat nog overgebleven is, de naam van Yahweh aanroepen en zal inderdaad de Messias verschijnen.⟨/p> ⟨p>Na dat zesde zegel volgt de opening van het laatste, het zevende zegel. En wat gebeurt er bij dat zevende zegel? Er gebeurt ogenschijnlijk niets. Er staat dat er een half uur stilte is in de hemel. Er is dan een pauze in de gerichten. De gerichten gaan namelijk wel door, maar even niet. Wat er in die pauze plaatsvindt, wordt eigenlijk uitgebreid beschreven. Weliswaar wordt het zevende zegel zelf maar heel kort in één vers beschreven, in Openbaring 8 vers 1, maar wat er tijdens dat zegel gebeurt, is precies wat wordt beschreven in Openbaring 7. Het is prachtig hoe dat zo mooi samenvalt.⟨/p> ⟨p>Dat zevende zegel is niet zomaar een intermezzo waarbij de gerichten eventjes worden opgeschort. In Openbaring 7 ziet u Israël op twee manieren belicht. Er is sprake van een grote schare die niemand tellen kan. Nadat de Heer Zijn voet op de Olijfberg heeft gezet, gaat Hij Zijn volk uitredden en hen in de woestijn brengen. Van alle hoeken der aarde zal Zijn volk verzameld worden. Eerst in de woestijn, waar ook een selectie zal plaatsvinden, en dan zal het volk optrekken naar Jeruzalem via de koninklijke weg. De grote schare uit alle volkeren zal worden verzameld; dat is het tweede deel van Openbaring 7.⟨/p> ⟨p>Uit die grote schare worden er 144.000 verzegeld. Zij worden eerst geselecteerd, uit elke stam 12.000, met het oog op de toekomst. Zij worden verzegeld en dat betekent dat zij beveiligd zijn voor de rampen die nog zullen volgen over de rest van deze wereld. Het zevende zegel is dus de pauze in de gerichten waarin de verzameling en het herstel van Israël plaatsvindt en er een selectie wordt uitgestuurd naar de rest van de wereld. Pas daarna zullen de gerichten weer aanbreken. Dan breekt de dag van toorn aan, zoals we ook lezen in het laatste vers van Openbaring 6: "De grote dag van hun toorn is gekomen."⟨/p> ⟨p>Dan volgen de gerichten over de volkenwereld, en die worden de zeven bazuinen genoemd. Na het zevende zegel krijg je dus weer gerichten, alleen dan niet meer over het land. Inmiddels is het land immers overgedragen en in bezit genomen; de boekrol is geopend en de Messias is in het land om vanuit Jeruzalem Zijn Koninkrijk te vestigen. Maar dan gaan de gerichten losbarsten over de aarde: de zeven bazuinen. Zoals we de vorige keer hebben gezien, is bij de zevende bazuin het Koninkrijk over de hele wereld gevestigd. Dat zie je in Openbaring 11 vers 15. Dus bij de opening van het zevende zegel is het Koninkrijk gevestigd over Israël, maar bij de zevende bazuin is het Koninkrijk gevestigd over de hele wereld. Hij begint Zijn Koninkrijk te vestigen in het land, in Jeruzalem, en bij de zevende bazuin is het over alle volkeren gevestigd. Ik heb u de vorige keer beloofd...⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="607" title="Speel af vanaf 10:07">▶ 10:07⟨/button> ⟨span>De Chronologische Opbouw van Openbaring (deel 1: Troon)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik weet niet of ik beloofd heb dat ik dat vandaag al zou doen, maar het leek mij wel een mooie aanzet om wat te vertellen over het boek Openbaring en de wijze waarop dat is opgebouwd. En dan bedoel ik nu ook even chronologisch. Tot mijn eigen verbazing is het allemaal zo mooi chronologisch opgezet. Ja, ik zeg tot mijn eigen verbazing; dat wil zeggen dat het nog veel mooier is dan ik eigenlijk in aanvang vermoed had. Ik wil u daarin meenemen en we gaan gewoon eventjes alle hoofdstukken langs. Dat wil zeggen, ik sla dan eerst even de zeven brieven over en ik begin gewoon in hoofdstuk 4 en 5. Uiteindelijk komen we dan uit in hoofdstuk 20. In werkelijkheid gaat het dan natuurlijk nog twee hoofdstukken door met de nieuwe hemel, de nieuwe aarde en Jeruzalem, maar dat is nu even buiten ons aandachtsgebied. Een groot gedeelte van het boek Openbaring wil ik dus de revue laten passeren om te laten zien hoe dat chronologisch geplaatst moet worden.⟨/p> ⟨p>In Openbaring 4 en 5 wordt in het algemeen de troon van God in de hemel beschreven en die verzegelde boekrol. Vervolgens worden in hoofdstuk 6 die zegels geopend. Vijf zegels worden geopend en dan komen we bij het zesde zegel. Daar hadden we het net al even over, want dat is precies het onderwerp van de vorige keer geweest. Bij het zesde zegel worden zon en maan verduisterd; dit is het moment dat de Heer zal verschijnen op de Olijfberg. Dan krijg je in hoofdstuk 7 het zevende zegel dat beschreven wordt. Dat is de pauze, de inlas, even het opschorten van de oordelen. Dat is feitelijk het herstel van Israël en de verzameling van Israël in de woestijn en in het land, en de selectie van de 144.000. U ziet dat ik iedere keer wat opschuif om daarmee aan te geven dat dit weer op een later moment plaatsvindt. Je krijgt dus de zes zegels en daarna krijg je het zevende zegel.⟨/p> ⟨p>Na de zeven zegels krijg je de bazuinen die geblazen worden. Dat zijn de gerichten over de volkerenwereld. Eerst zijn er zes bazuinen en die worden beschreven in hoofdstuk 8 en 9. Ik kom daar straks trouwens nog op terug, want dan wil ik laten zien hoe die bazuinen zich verhouden tot de schalen die veel later in het boek Openbaring genoemd worden. Als u nu zegt: "André, dat weet jij misschien allemaal wel, maar ik heb daar helemaal geen kaas van gegeten", don't worry, ik laat het straks allemaal zien. We komen daar vanzelf wel op. Het gaat mij er nu even om te laten zien hoe perfect chronologisch de opbouw van het boek Openbaring is. In hoofdstuk 8 en 9 worden dus in totaal zes bazuinen beschreven. Dat zijn de gerichten over de volkerenwereld, want Israël is inmiddels in veiligheid en al gearriveerd, als ik het zo mag zeggen.⟨/p> ⟨p>In hoofdstuk 10 heb je dat korte hoofdstukje met dat geopende boekje. Daar ga ik het nu verder niet over hebben, maar wat daar beschreven wordt, is de aankondiging van de zevende bazuin. Dat wordt trouwens ook in dat hoofdstukje gezegd. Aan de indeling die ik nu laat zien is niets verzonnen. Ik laat gewoon zien zoals het is opgebouwd en in hoofdstuk 10 lees je inderdaad dat de bazuin die gaat komen, de zevende namelijk, wordt aangekondigd. En nu krijg je iets wat in het hele boek vanaf hoofdstuk 4 tot en met hoofdstuk 20 maar één keer voorkomt. Dat bedoelde ik ook te zeggen met mijn verbazing over hoe het zoveel chronologischer is dan ik ooit kon vermoeden. De vorige keer zei ik dat het boek Openbaring nogal wat flashbacks heeft, maar inmiddels moet ik dat corrigeren. Mensen leren wel eens wat, hè? Het zijn namelijk geen flashbacks; er is maar één flashback, oftewel één terugblik.⟨/p> ⟨p>In hoofdstuk 11 vers 1 tot en met 13 wordt beschreven hoe de twee getuigen daar op het tempelplein 1260 dagen profeteren. Dat kan niet missen of het is een flashback. Dit volgt niet op hoofdstuk 10, nee, dit is even een terugblik. Waarom en hoe dat precies zit, is nu even niet het onderwerp, ik wil het alleen maar melden. Dat betekent dat dit binnen de periode van de zes zegels valt, namelijk tijdens de grote verdrukking van die 1260 dagen. In het slot van hoofdstuk 11 gaan we vervolgens gewoon weer verder. De terugblik was even een intermezzo in de chronologische opbouw, maar in het slot van hoofdstuk 11 komen we bij de zevende bazuin. Daar hebben we de vorige keer trouwens ook aandacht aan gegeven. Dat is het moment waarop wordt gezongen en verklaard dat het koninkrijk over de wereld is aangebroken. Niet alleen het koninkrijk over Israël – dat was al bij het zevende zegel – maar nu is bij de zevende bazuin het koninkrijk wereldwijd gevestigd. Het koninkrijk van God en van Zijn Gezalfde is aangebroken voor de wereld; met woorden van die strekking wordt dat daar beschreven. Lees het maar na in hoofdstuk 11 vers 14 tot 19. Dit is de chronologische lijn van het hele boek.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1000" title="Speel af vanaf 16:40">▶ 16:40⟨/button> ⟨span>De Parallelle Lijn in Openbaring (deel 2: Tempel)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Vanaf hoofdstuk 12 zien we vervolgens een nieuwe ontwikkeling. Ik heb in het overzicht bewust een witte regel opengelaten, want we hebben hier te maken met twee hoofddelen: hoofdstuk 4 tot en met 11, en hoofdstuk 12 tot en met 20. Als u de boeken van Knock daarover leest, zult u zien dat hij dit onderscheidt als het troonsgedeelte en het tempelgedeelte. Dat wil zeggen dat hoofdstuk 4 tot en met 11 gaat over de vestiging van het Koninkrijk vanuit een politiek oogpunt, terwijl het vanaf hoofdstuk 12 gaat over de vestiging van het Koninkrijk vanuit een godsdienstig of, zo u wilt, religieus oogpunt. Hier hebben we dus de troon en de tempel. Je zou het ook anders kunnen zeggen: in het eerste deel is het de Koning die optreedt, en in het tweede deel is het de Priester die optreedt. De Koning-Priester. Dat is een prachtige indeling, die bovendien samenvalt met de chronologische lijn.⟨/p> ⟨p>Kijk, we hebben de zegels en na de zegels krijgen we de bazuinen. Na de zegels is het Koninkrijk gevestigd over Israël; na de bazuinen is het Koninkrijk gevestigd over de volkeren. Ik hoop dat dat inmiddels duidelijk is. Wat krijgen we dan vanaf hoofdstuk 12? In feite is de hele lijn dan al uiteengezet, maar vervolgens worden er allerlei zaken uit het voorgaande opnieuw beschreven, maar nu vanuit een heel ander oogpunt. In hoofdstuk 12 is dat de beschrijving van de draak die het gemunt heeft op de mannelijke zoon, u weet wel. Daar hebben we de eerste avonden van dit seizoen al heel wat keertjes aandacht aan gegeven: die mannelijke zoon die wordt weggerukt tot God en Zijn troon. Dat was eigenlijk het grote onderwerp van onze eerste bijeenkomsten: de wegrukking van de mannelijke zoon, de Christus, die inderdaad bestemd is voor de troon in de hemel.⟨/p> ⟨p>Op dat moment wordt het Koninkrijk in de hemel gevestigd, want vanaf dat tijdstip worden de draak en zijn consorten op de aarde geworpen. Die wegrukking van de mannelijke zoon is een cruciaal scharnierpunt; het is buitengewoon belangrijk dat wij daar in het begin van dit seizoen zoveel aandacht aan hebben gegeven. Niet alleen vanwege het tijdstip, maar vooral om het belang ervan: het gaat om de vestiging van het Koninkrijk, eerst in de hemel en vervolgens op de aarde. Dat is dus het twaalfde hoofdstuk. De zoon wordt weggerukt, er komt oorlog in de hemel en de draak en de zijnen worden op de aarde geworpen. Dan breekt er een afschuwelijke periode aan, maar waarin een deel van Israël — een gelovig overblijfsel — gevlucht is naar de woestijn. Daar vindt zij een veilig onderkomen, een onderduikadres, een plaats die van Godswege voor haar is bereid, zoals er staat in Openbaring 12 vers 6. Gedurende 1260 dagen wordt zij daar gevoed, onderhouden en ook beveiligd. Dat wil zeggen dat zij daar onaantastbaar is, hoezeer de draak het ook op haar gemunt heeft. Zij wordt daar bewaard voor de grote verdrukking. Feitelijk maakt die vrouw de grote verdrukking dus niet mee. De mannelijke zoon ook niet, want die is in de hemel op de troon, maar die vrouw evenmin, omdat zij wordt beveiligd. Inderdaad wordt daar die periode benoemd van 1260 dagen.⟨/p> ⟨p>U ziet echter dat het ook hier gaat om de lijn van de zegels, het zevende zegel en de bazuinen. Dit kun je hier gewoon invullen, en dat geldt ook voor Openbaring 13. Dat hoofdstuk is eveneens een beschrijving van diezelfde periode van drieënhalf jaar. Alleen worden er dan geen 1260 dagen genoemd, maar 42 maanden. Maar tel het maar eens na: dat komt verdraaid dicht bij elkaar. Ik bedoel maar te zeggen dat het om exact dezelfde tijd gaat: 3,5 jaar. In het ene geval wordt het echter vanuit het oogpunt van de zon bezien — de dagen, want het is de zon die maakt dat wij dagen kennen — en de andere rekening gaat uit van de maan. Of zal ik het nog anders zeggen: de vorst der duisternis, de nachtvorst. Die term vind ik altijd wel treffend. De maan is eigenlijk de nachtvorst, de heerser van de nacht. De zon was gesteld tot heerschappij over de dag en de maan tot heerschappij over de nacht. De maan is dus de nachtvorst. We lezen daar over het beest uit de zee — de volkerenzee — en het beest uit het land. Beiden voeren zij een schrikbewind van 42 maanden over Israël. Daar gaan hoofdstuk 12 en 13 over. Nogmaals, het gaat me er nu niet om die hoofdstukken inhoudelijk volledig te bespreken, maar ik wil ze chronologisch neerzetten om te laten zien hoe perfect die indeling is.⟨/p> ⟨p>Dan wordt in hoofdstuk 14 opnieuw de 144.000 beschreven en het eeuwig evangelie dat dan naar buiten zal gaan, wat wil zeggen dat het in de volkerenwereld gepredikt zal worden. Het is geen verschrijving wanneer ik een streepje tussen 'eeuw' en 'ich' zet; ik wil daarmee laten zien dat het te maken heeft met een periode, namelijk met een eeuw, een aioon. Als je het zo bekijkt, heb ik helemaal geen probleem met het woord 'eeuwig'. Je zou het eigenlijk ook zo uit moeten spreken, op het risico af dat mensen je gaan verdenken van een spraakgebrek. Ik geloof dat het 'eeuw-ig' is. Waarom zeg ik dat zo? Daar heb ik een reden voor die ik graag goed uitleg: dan ben je meteen bevrijd van het hele idee van eindeloosheid, want daar heeft het woord niets mee te maken. Maar ter zake: het gaat hier weer over de 144.000. Dat valt dus samen met het zevende zegel. Zoals de eerste zes zegels samenvallen met die 1260 dagen en de korte periode daaraan voorafgaand, zo heeft dit te maken met dat zevende zegel.⟨/p> ⟨p>Dat geldt trouwens ook voor wat daarop volgt. In het slot van hoofdstuk 14 leest u de aankondiging van de schalen van gramschap. Dit valt allemaal nog binnen diezelfde tijd van het zevende zegel. Het leuke is — tussen aanhalingstekens — dat in hoofdstuk 15 die draad gewoon weer wordt voortgezet. Het gaat daar over het lied van Mozes dat gezongen wordt door de overwinnaars. Dat zijn die 144.000 en trouwens ook die grote scharen; ook dat hoort weer bij het zevende zegel. Het gaat hier over Israël dat het lied van Mozes zal zingen. U weet het hè, het lied van Mozes werd ooit gezongen na de veertiende nisan. Dat komt nu ook wel heel mooi uit, maar het lied van Mozes werd gezongen toen Israël bevrijd en verlost was uit Egypte. Toen zongen zij dat lied. Straks gaat dat weer gezongen worden op een nieuwe wijze, maar het heet in Openbaring 15 nog steeds het lied van Mozes, dat gezongen zal worden door de overwinnaars. Waar het daar precies over gaat, is dit.⟨/p> ⟨p>Het herstel van Israël en het slot van Openbaring 15... Dit was het eerste deel van Openbaring 15, en het slot van Openbaring 15 is een aankondiging van de schalen van de gramschap. Maar als u goed oplet, dan ziet u dat het slot van Openbaring 14 dat ook was. Je ziet hier dus dat hoofdstuk 14 en 15 parallel verlopen.⟨/p> ⟨p>Dat wil zeggen dat de 144.000 en het Evangelie samenvallen met het lied van Mozes, dat gezongen wordt door de overwinnaars: het verloste Israël. En het Evangelie zal van daaruit uitgaan. Goedenavond Daniël, we hadden het al over je – over Daniël bedoel ik hoor.⟨/p> ⟨p>Ja, en hoofdstuk 14 en 15 vallen dus allemaal in te delen in dat zevende zegel. Chronologisch valt dat er gewoon mee samen. Zodat je dus in dat eerste deel een chronologische opbouw krijgt van de zegels en de bazuinen. En vanaf hoofdstuk 12 wordt vanuit een heel ander oogpunt exact dezelfde lijn getoond, en die blijkt dus parallel te lopen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1657" title="Speel af vanaf 27:37">▶ 27:37⟨/button> ⟨span>De Zeven Schalen, de Val van Babel en de Bruiloft⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Dan krijg je in hoofdstuk 16 een beschrijving van de zeven schalen van gramschap. Die waren al in de hoofdstukken 14 en 15 aangekondigd, en hier in hoofdstuk 16 worden die schalen van gramschap – de Statenvertaling zegt dan de 'violen van gramschap' of 'van toorn' – daadwerkelijk uitgegoten. De uitdrukking die wij ook kennen, 'violen van toorn uitgieten', is een beetje oud-Nederlands en is ontleend aan Openbaring 16 en in ieder geval aan die hoofdstukken van Openbaring. Ik heb trouwens begrepen dat het woord 'viool' hier uit het Latijn komt en dat dit eigenlijk een drinkschaal is. Vandaar dus dat het feitelijk een schaal is, maar dan een drinkschaal. Dat zou dan de gedachte zijn. 'Violen van toorn' heeft dus niets te maken met een instrument of iets dergelijks.⟨/p> ⟨p>We gaan het straks hebben over die schalen van gramschap en dan wil ik ook laten zien – want daar moeten natuurlijk nog wel even de nodige bewijzen bij – dat die zeven schalen van gramschap inderdaad parallel lopen met die zeven bazuinen. Na het zevende zegel kregen we de zeven bazuinen, maar die zeven bazuinen waren gerichten over de volkerenwereld. Welnu, die zeven schalen van gramschap zijn ook de gerichten die over de volkerenwereld zullen gaan en de gerichten die de volkeren zullen treffen. Ik wil straks ook laten zien, ook schematisch, hoe die bazuinen parallel lopen met die schalen. Het mooie hiervan is dat je dus een herhaling krijgt. Dit tweede deel beschrijft exact dezelfde periode als het eerste deel en ook in dezelfde opbouw, alleen de namen, de optiek en de thematiek zijn anders. Maar het is volstrekt duidelijk dat het gaat over dezelfde periode.⟨/p> ⟨p>Nou, in hoofdstuk 16 worden de zeven schalen van gramschap beschreven en in de hoofdstukken 17 en 18 volgt dan het oordeel en de val van Babel. Dat zijn twee lange hoofdstukken, waarbij ik trouwens moet zeggen dat dit allemaal nog valt onder die zevende bazuin. De val van Babel is het laatste bolwerk dat zal vallen. Babel is de laatste die getroffen zal worden en tenietgedaan zal worden. En als dat gebeurd is, dan is er eigenlijk schoon schip gemaakt op de wereld. Dat is Openbaring 17 en 18. En ja, dan is het eigenlijk... als de hoer veroordeeld is, want dat is namelijk wat Babylon is. Babel is Hebreeuws, Babylon is Grieks, maar het is dezelfde stad daar bij de Eufraat. Wel, als de hoer is uitgerangeerd, om zo te zeggen, verwoest ook en tenietgedaan is, zoals trouwens de Hebreeuwse profeten ook hebben voorzegd.⟨/p> ⟨p>Tot dusver is Babel nooit vernietigd geweest. Het is ontmanteld en op een gegeven ogenblik had het geen enkele functie meer; het was een dorpje geworden en eigenlijk een kleine nederzetting. Maar het is nooit verwoest en vernietigd zoals voorzegd. Dat betekent dus dat, als er nu geen Babel is, die stad Babel weer moet komen. Die gaat er dus komen. En als u zegt: "Kun je dat aanwijzen?", dan moet ik mij excuseren. Ik weet van allerlei plannen die er zijn in de Arabische wereld, maar inderdaad, die stad is er nog niet. Maar het gaat komen. Hoe weet ik dat zo zeker? Omdat ze verwoest gaat worden. En in Openbaring 17 wordt dat ook beschreven. Trouwens, de locatie wordt ook duidelijk benoemd.⟨/p> ⟨p>Maar om even bij de chronologische lijn terug te komen, want daarover heb ik het: als de hoer terzijde is gesteld, dan is de bruid gereed voor de bruiloft. Dat is de bruiloft van het Lam. De bruid is Israël. Dat ga ik nu verder niet aantonen. Ik weet dat er heel dikwijls anders over geoordeeld wordt. Ik geloof ook trouwens – en dat vind ik ook wel erg romantisch om zo aan te denken – dat als wij nu het lichaam van Christus zijn, wij dus eigenlijk deel uitmaken van de Bruidegom. Niet van de bruid, maar van de Bruidegom. En Israël is de bruid. En dat wil zeggen dat wij, in die zin, straks wel degelijk ook deel hebben aan die bruiloft van het Lam. Maar niet als zijnde de bruid, maar als onderdeel van – als ik het zo raar mag zeggen – als zijnde het lichaam van de Bruidegom.⟨/p> ⟨p>Afijn, de bruiloft gaat dan beginnen. U weet welke dag dat dan is, hè? Of op welke dag de bruiloft gevierd wordt? De derde dag. Op de derde dag was er een bruiloft, dat weet ik zo goed omdat ik zelf ooit op een derde dag getrouwd ben. Dat was 21 april 1992, en toen was het trouwens de derde Paasdag. Toen stond op onze trouwkaart: "Op de derde dag was er een bruiloft." Daar was over nagedacht, kan ik u vertellen, inmiddels zesentwintig jaar geleden. Maar in ieder geval is de derde dag de dag van de bruiloft. En wat dacht u? Een dag is als duizend jaren, en die duizend jaren zijn eigenlijk niets anders dan een bruiloft. De Bruidegom en de bruid vieren hun vereniging en al die volkeren zijn daar de gasten. Zij zullen die dag beleven. En ja, dan zijn ook alle natiën onderworpen. Eerst in Openbaring 19 vind je dan die bruiloft van het Lam, en in het slot van Openbaring 19 lees je dat alle natiën worden onderworpen. Maar ziet u ook hier weer: die zeven schalen vallen samen met de zeven bazuinen en vervolgens dit – die bruid die gereed is en alle natiën die onderworpen zijn – dat valt samen met de zevende bazuin.⟨/p> ⟨p>En wat er dan gebeurt, dat is Openbaring 20, dat is de beschrijving van de duizend jaren. Dat is dus nog weer later, wanneer Satan gebonden zal zijn en de volkeren zullen delen in de geweldige heerschappij van Christus en de zijnen. Nou, met deze opbouw en deze lijnen heb ik u, denk ik, in tien minuten – of wat is het, een kwartier of twintig minuten ofzo – laten zien hoe het hele boek Openbaring van hoofdstuk 4 tot en met 20 chronologisch is opgebouwd. Het valt uiteen in twee delen. En die twee delen – het troonsgedeelte en het tempelgedeelte, of het koningsgedeelte en het priesterlijke gedeelte – lopen volmaakt parallel en zijn keurig opgebouwd. Eerst de onderwerping van Israël, vervolgens het herstel van Israël en daarna het Koninkrijk dat dan wereldwijd baanbreekt en gevestigd zal worden.⟨/p> ⟨p>Wel, dat is waar het boek Openbaring over gaat en wat het beschrijft. Keurig, ordelijk, met deze momenten die ik hier vetgedrukt heb eigenlijk als de grote mijlpalen: de verschijning op de Olijfberg, vervolgens het herstel van Israël, de gerichten over de volkerenwereld en uiteindelijk dat het Koninkrijk wereldwijd gevestigd wordt en vervolgens in de duizend jaren 'geconsumeerd' wordt, om even in bruiloftstermen te spreken. Is dat duidelijk? Mooi, hè? Ik vond het voor mezelf een eye-opener dat die lijnen inderdaad zo perfect lopen. En daarmee zijn de dingen ook heel eenvoudig te plaatsen. Want het is één ding om vers voor vers het boek door te lopen en het in detail te bespreken, maar het gevaar is dan heel dikwijls dat je de grote lijn eigenlijk niet meer ziet van: waar moet ik nu wat plaatsen? Nou, als je eenmaal die indeling kent van eerst de vestiging van het Koninkrijk over Israël en dan vervolgens over de volkeren, dan wordt het volmaakt duidelijk. Zo pretentieus durf ik het wel te zeggen.⟨/p> ⟨p>Ons staat nu nog iets anders te doen. En ik zit nu even te aarzelen... nog even doorgaan? Ja? Oké. Want we zijn natuurlijk erg laat begonnen. Dus de vergelijking tussen – ik had het er al even over en ik kondigde het ook al aan – de bazuinen en de schalen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2264" title="Speel af vanaf 37:44">▶ 37:44⟨/button> ⟨span>De Synchrone Vergelijking Tussen Bazuinen en Schalen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>De vergelijking tussen de zeven bazuinen, zoals beschreven in hoofdstuk 8 tot en met 11, met de zeven schalen die allemaal beschreven worden in hoofdstuk 16. Want ik beweerde dat die bazuinen en die schalen synchroon lopen, dat dat gewoon twee verschillende belichtingen zijn van dezelfde fasen die dan worden beschreven. Ik wil het ook laten zien. Dat wil ik niet alleen, maar dat moet ik ook laten zien als ik het beweer. Kijk, ik heb nu wel de logica ervan laten zien, omdat het namelijk volledig past, maar het is niet genoeg. Ik denk dat er meer nodig is om dat ook echt hard te maken en dat zeg ik ook, omdat het namelijk zo gemakkelijk hard te maken is. Ga met mij mee.⟨/p> ⟨p>In deze kolom wil ik de zeven bazuinen beschrijven en in de andere kolom ga ik kort samenvattend beschrijven wat er plaatsvindt bij die zeven schalen of violen van gramschap, van toorn. God die Zijn toorn uitgiet. Het is de dag van toorn. Iemand zei van de week – wie het was weet ik niet meer, ik meen dat jij het was Menno – als God toornt, een oordeel, dat is vreemd werk voor Hem. Hij doet dat, maar het is een noodzakelijk kwaad; het moet soms. Hij wil Zijn liefde bewijzen. Een ogenblik duurt Zijn toorn, maar een leven lang Zijn goedertierenheid. Dus hoe verhoudt Gods toorn zich? Als ik het nou even theologisch zeg: God toornt zich tot Zijn goedertierenheid als een ogenblik tot een lang leven. Zo, dat is de verhouding. En dat is buitengewoon belangrijk om dat te zien. Een idee van een eindeloze toorn bestaat niet. Maar ik denk dat ik dat in dit gezelschap niet meer hoef uit te leggen. Als ik dat wel zou moeten uitleggen, dan zou ik het niet over dit onderwerp willen hebben trouwens. Dan zou ik zeggen: "Nou, dan moeten we geloof ik eerst eens beginnen bij het ABC."⟨/p> ⟨p>Trouwens, wat al opmerkelijk is: het zijn zeven bazuinen en zeven schalen. In beide gevallen worden die bazuinen geblazen door zeven engelen, zeven boodschappers zo u wilt. En dat geldt voor die zeven schalen ook. Ik zei al, de schalen vind je allemaal in hoofdstuk 16 en ik vermeld hier gewoon de versnummers. Hier vermeld ik ook de hoofdstuk- en de versnummers: beschreven in hoofdstuk 8, hoofdstuk 9 en in hoofdstuk 11. Nu zie ik dat hier een 1 staat, maar hier moet een 11 staan trouwens, dat is een foutje. En die zeven engelen, die zeven geesten, spelen een grotere rol vanaf het begin van het boek al. Dan lees je al over Hem die is en die was en die komen zal, en van de zeven geesten. Ik hoorde onze dominee nog zeggen bij zijn votum, de groet, dan sprak hij die woorden uit uit Openbaring 1: "Genade zij u en vrede van God onze Vader..." Moet ik het even goed zeggen hoor... ja, dat is een tijd geleden dat ik die dominee gehoord heb. Oh ja, dat is een machtig, majestueus begrip: "Genade zij u en vrede van Hem die is en die was en die komt, en van de zeven geesten die voor Zijn troon zijn, en van Jezus Christus, de getrouwe getuige, de eerstgeborene der doden en de overste van de koningen der aarde." Enzovoorts. Dat gedeelte bedoel ik. Maar de zeven geesten die voor Zijn troon zijn, dat zijn die zeven geesten, die zeven engelen, die zeven hemelse boodschappers die én de bazuinen blazen én die schalen uitgieten. Dat is juist wat ik nu ook wil laten zien. Dat zijn twee wijzen van beschrijvingen, maar het gaat over dezelfde reeks van gebeurtenissen of de reeks van perioden die worden verhaald.⟨/p> ⟨p>Ik waarschuw u: ik ga geen uitgebreide beschrijving geven over wat die bazuinen en die schalen, die oordelen en gerichten, inhouden. Die zijn buitengewoon ernstig. Ik schreef vanmorgen in de aankondiging op het EH-koffiehoekje op Facebook al eventjes: de onderwerpen waar we het over hebben, over die bazuinen en die schalen, dat is nou niet een gezellig onderwerp. Nee. Maar het is wel buitengewoon reëel en ook zeer aanstaande. Het gaat gebeuren als God grote schoonmaak gaat houden. Die dag van toorn, u weet het, het was een dag van toorn en een jaar van welbehagen. Zo, dat is nog een andere verhouding. Wat ik zojuist trouwens zei over een ogenblik een toorn en een leven lang Zijn goedertierenheid, staat in Psalm 30. En die dag van toorn en een jaar van welbehagen, dat is ontleend aan Jesaja. Jesaja 60? Nee, 62. Nou, zoeken we op.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2616" title="Speel af vanaf 43:36">▶ 43:36⟨/button> ⟨span>Een Gedetailleerde Blik op de Parallelle Gerichten⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>In ieder geval, wat je beschreven vindt bij die eerste bazuin, is dat er hagel en vuur zal neerdalen. En een derde deel – dat is een telkens weerkerend refrein in verband met die bazuinen – een derde van de aarde en van de vegetatie op die aarde verbrandt. Daar moet ook nog een 'r' tussen in de tekst, zie ik. Ik dacht: bij verbranden hoort een verband, maar zo diep had ik er nou ook weer niet over nagedacht. De vegetatie die... ja, dank je wel. Er is nog werk aan de winkel, zullen we maar zeggen. Maar in ieder geval: waarom één derde? Is dat een specifiek deel van de aarde? Dat is een heel interessante vraag. Of gaat het juist om dat specifieke deel? En trouwens, als we het dan specifiek delen, welk deel van de aarde is dat dan? Moeten we dan denken aan het Westen, aan de post-christelijke volkeren? Ik merk het even op als vraag. Ik weet niet of ik er dit seizoen nog aan toekom, maar het lijkt me erg boeiend om daar nog eens een keertje dieper op in te gaan.⟨/p> ⟨p>Het gaat mij nu eventjes om de parallellen en hoe zeer die dingen overeenkomen. Bij de eerste bazuin wordt de aarde getroffen. En wanneer de eerste schaal wordt leeggegoten, wordt inderdaad ook weer de aarde getroffen. Dan wordt er gesproken over een boosaardig gezwel bij mensen die het merkteken van het beest hebben; dat zal zich dan aan hen voordoen. Het gaat me erom dat in beide gevallen de aarde wordt getroffen. De dingen worden echt vanuit een heel ander oogpunt belicht. Er worden soms ook hele andere details beschreven, waarbij je hooguit een verband kunt veronderstellen dat niet direct aanwijsbaar is, maar wat er getroffen wordt in zowel de eerste bazuin als in de eerste schaal, is de aarde.⟨/p> ⟨p>Zo is het ook bij de tweede bazuin: dan valt er een brandende berg die in de zee wordt geworpen. Een derde van de zee komt om en alle levende wezens in de zee, dat wil zeggen een derde ervan, sterven. De zee wordt getroffen, en dat zie je ook bij die tweede schaal. Want daar wordt de zee getroffen en alle levende wezens in de zee sterven. De vraag is dus wat ik nu even aanwijs: in beide gevallen wordt eerst de aarde en daarna de zee getroffen. Je zou kunnen zeggen: "Ja, maar hier is het een derde en daar is het alles." Maar gaat het in Openbaring 16 over een specifiek deel van de aarde dat beschreven wordt en een specifiek deel van de zee? Of is het misschien zo dat in aanvang een derde van de zee wordt getroffen en vervolgens uiteindelijk de hele zee? Ik werp het alleen maar als vraag op en wijs nu enkel op de overeenkomst.⟨/p> ⟨p>Nog één: bij de derde bazuin valt er een brandende ster uit de hemel en die heet Alsem; zij zal de naam Alsem dragen. Dan lees je dat een derde van de waterbronnen en rivieren dodelijk wordt aangetast. Dat loopt synchroon met hoofdstuk 16 vers 4, waar de derde schaal wordt uitgegoten. Ook daar worden de waterbronnen en rivieren getroffen en het water wordt bloed. Is dat exact dezelfde beschrijving? Nee, het is een andere beschrijving, maar het matcht heel goed. In beide gevallen volgt de volgorde: eerst de aarde, dan de zee en vervolgens de waterbronnen en de rivieren.⟨/p> ⟨p>Bij de vierde bazuin lees je dat een derde van de zon, maan en sterren verduistert. Ook in hoofdstuk 16 wordt bij de vierde schaal de zon getroffen. Maar daar wordt een ander fenomeen beschreven, namelijk dat de mensen worden verzengd door de hitte. Deze gebeurtenissen zullen elkaar snel opvolgen. U weet het, dat is trouwens altijd Gods werkwijze: als Hij toornt, doet Hij dat kort. Relatief kort bedoel ik; daar kun je ook nog over praten, maar relatief is dat kortdurend.⟨/p> ⟨p>Bij de vijfde bazuin – ik ga even de hele reeks afmaken – lees je dat er een ster uit de hemel valt. Je zou je een grote meteoor kunnen voorstellen. De afgrond wordt geopend en dan wordt het heel erg merkwaardig wat zich gaat voordoen. Met de opening van de afgrond van de aarde verduistert rook vervolgens het hemelruim. En er komen sprinkhanen tevoorschijn, dat wil zeggen: als sprinkhanen. Want ze worden beschreven als een soort van... nee, het zijn geen echte sprinkhanen. Dat blijkt heel duidelijk uit de wijze waarop ze vervolgens worden beschreven. Vandaar ook dat ik 'sprinkhanen' tussen aanhalingstekens zet. Het is áls sprinkhanen en ze pijnigen de mensen vijf maanden lang. Hier wordt trouwens de enige keer in die reeks een termijn genoemd: vijf maanden worden de mensen gepeinigd. In hoofdstuk 16 is het zo dat bij de vijfde schaal, in vers 10 en 11, het rijk van het beest wordt verduisterd. Ik kan niet nalaten om dan nog eventjes aan te geven dat hier bij de zeven schalen een specifiek deel van de aarde wordt beschreven, namelijk het rijk van het beest. Dat verklaart wellicht ook dat 'één derde' van de aarde en van de zee. Nogmaals, ik wil dat niet verder uitwerken, maar ik doe een suggestie. Dat staat namelijk heel uitdrukkelijk vermeld. Zoals ik het hier beschrijf, is het gewoon een heel zuivere samenvatting van wat je in die verzen leest. Het rijk van het beest, dat wil zeggen de landen die daar zijn samengesmeed; ze hebben een alliantie, tien koningen enzovoort. Dat rijk wordt verduisterd en mensen hebben grote pijnen vanwege de gezwellen. Ook hier weer ziet u de overeenkomst: in beide gevallen verduistering en in beide gevallen pijniging, grote pijnen.⟨/p> ⟨p>Bij de zesde bazuin lees je dat er vier boodschappers, engelen zo u wilt, worden losgelaten bij de Eufraat. Dan zie je ook meteen dat we in het boek Openbaring bij het rijk van het beest en die tien hoorns echt in het gebied van Israël komen, in de grote regio van het Midden-Oosten. Hier wordt gesproken over vier engelen die worden losgelaten bij de Eufraat en dan hoor je over tweemaal myriaden van myriaden. Een myriade is eigenlijk tienduizend. Dus als je het letterlijk neemt, gaat het om tweehonderd miljoen. Twee myriaden van een myriade; tweehonderd miljoen legerscharen die één derde van de mensen doden. Ook weer één derde, je ziet het: iedere keer komt dat terug. Ik beschrijf dat nu in een tabel om overeenkomsten te laten zien, maar ik moet dit ook goed op me laten inwerken. Want je voelt natuurlijk wel aan dat dit echt zo ongelooflijk heftig zal zijn. Die zeven zegels gingen specifiek over Israël, maar die zeven bazuinen en de zeven schalen gaan over de wereld wanneer God gaat toornen.⟨/p> ⟨p>Trouwens, bij de zesde schaal speelt de Eufraat ook weer een grote rol: die droogt op. En dat is om de weg te bereiden voor de koningen van het Oosten. Als u mij vraagt, werpt dat heel veel licht op wie die twee myriaden maal myriaden zijn. De legers vanuit het Oosten komen op en koningen van de hele wereld worden verzameld tot de oorlog in Harmagedon. Daar gaan we het na de pauze over hebben. Maar ook hier dus de Eufraat en legerscharen die op het punt staan te gaan doden, vandaar ook die oorlog.⟨/p> ⟨p>Dat had je kunnen verwachten bij de zevende bazuin; dat hebben we inmiddels al diverse keren gezien. Bij de zevende bazuin is het koninkrijk wereldwijd gevestigd. Dat is karakteristiek voor de zevende bazuin: feitelijk gebeurt er op dat moment niet zoveel, maar er wordt verklaard dat het koninkrijk nu gevestigd is. Bij de zevende schaal is dat feitelijk ook aan de hand, want dan vindt de grootste aardbeving plaats die ooit in de wereldgeschiedenis heeft plaatsgevonden.⟨/p> ⟨p>En de steden der volkeren storten in en Babylon wordt verwoest; het laatste grote bolwerk wordt verwoest. En dat wordt dan vervolgens in hoofdstuk 17 en 18 uitgebreid beschreven. Maar als Babylon verwoest is, dan betekent dat dat het koninkrijk van het beest en die hele heerschappij gewoon ontwapend is. Hij heeft het nakijken; het Koninkrijk wordt nu gevestigd.⟨/p> ⟨p>Waar het me nu om ging, is om te laten zien dat die zeven schalen inderdaad synchroon lopen, gelijktijdig parallel zijn met de zeven bazuinen. En dat was mijn punt wat ik wilde bewijzen, en ik hoop dat ik dat overtuigend gedaan heb. Niet alleen de logica daarvan heb ik laten zien, maar ook hoe inderdaad de inhoud van de zeven bazuinen en de zeven schalen iedere keer hetzelfde onderwerp hebben.⟨/p> ⟨p>Zullen we het daar even bij laten? Dan gaan we straks naar de vlakte van Jizreël, dat is ook heel boeiend, maar eerst even een kopje koffie.⟨/p> ⟨p>Goed, wij gaan de draad weer oppakken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3316" title="Speel af vanaf 55:16">▶ 55:16⟨/button> ⟨span>Na de Pauze: de Locatie en Betekenis van Har-magedon⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Het is vijf voor half tien; ja, het is wat later, maar dat heb je als je wat later gaat pauzeren. Ik wil u nog meenemen naar de vlakte van Jizreël, want daarover hebben we het als ik de naam Harmagedon noem. Of Armageddon – nee, het is eigenlijk Harmagedon, want het is Hebreeuws en 'Har' betekent een berg of een hoogte. Vanuit de hoogte, ja, u kent het wel. In de pauze hadden we het er even over dat wanneer er grote rampen plaatsvinden, je in het nieuws vaak leest over 'apocalyptische verschijnselen'. Men bedoelt daarmee dat het doet denken aan de Apocalyps, aan het boek Openbaring. Dat boek beschrijft hoe de Heer openbaar gaat worden; na de tijd van verborgenheid treedt Hij in de openbaarheid. Hij gaat verschijnen, het is Zijn apokalyps: Zijn tevoorschijn koming. Dat zal op aarde een enorme weerslag hebben in een hele reeks van rampen en onheilspellende dingen.⟨/p> ⟨p>Een van de termen die in dat verband natuurlijk ook erg bekend is, is Armageddon. Ik associeer het vooral, als het gaat om de bekendheid van het begrip, met sciencefiction, maar het is ook een term die heel dikwijls gebezigd wordt door het Wachttorengenootschap. Eigenaardig trouwens: men spreekt daar wel over Armageddon en dat het iets vreselijks moet wezen, maar dat het te maken zou hebben met het noorden van Israël, met een vlakte en een berg van Megiddo, dat is vaak onbekend. Ik wil u daar wat over vertellen. Trouwens, nog even voor de goede orde: ik heb voor de pauze aangegeven dat bij de zevende bazuin gebeurtenissen plaatsvinden bij de Eufraat. In verband met die zeven schalen wordt er ook uitdrukkelijk en heel concreet gezegd dat de Eufraat zal opdrogen en er een weg gecreëerd zal worden voor de koningen van het oosten. Geweldige legerscharen worden daar verzameld vanuit de hele wereld; zo staat het in Openbaring 16 vers 16. Ze worden verzameld tot de oorlog in Harmagedon. Er staat dus niet dat de oorlog plaatsvindt in Harmagedon, maar dat de legers daar verzameld worden. Dat is dus aan het einde, vlak voor het moment dat de Heer Zijn Koninkrijk zal vestigen over de hele wereld. In Israël is het Koninkrijk dan al gevestigd, en nu bijna wereldwijd, want al die schalen zijn inmiddels verleden tijd. En nu volgt het klapstuk: Harmagedon.⟨/p> ⟨p>Wat we hebben gelezen – en ik heb u er bij het begin al even op geattendeerd om het vast te houden omdat we erop terug zouden komen – is wat er gebeurt bij het zesde zegel. U weet het nog: als de zon en de maan verduisterd zullen worden wanneer de Heer zal verschijnen op de Olijfberg. Dat zal zijn wanneer alle volkeren tegen Jeruzalem ten strijde zijn getrokken. Dat zal juist de aanleiding zijn dat wat nog overgebleven is van Israël de naam van JAHWEH zal aanroepen. Als de nood het hoogst is – en dat zal hier het geval zijn aan het einde van de grote verdrukking voor Israël – dan is de redder, en daarmee de redding, nabij. Dan verschijnt de Heer aan Israël om Zijn volk uit te redden. Nu hebben we ook iets gezien bij de zesde bazuin en bij de zesde schaal; die twee lopen parallel. Daar trekken de volkeren wederom ten strijde naar Israël. Dat is dus een andere gebeurtenis. Bij het zesde zegel is het vlak voordat de Heer verschijnt op de Olijfberg; dat is het begin van Israëls verlossing en de verzameling van Israël. Daarna komen de oordelen over de aarde, de bazuinen en de schalen, en ongeveer tegen het einde van die oordelen gaan alle volkeren der aarde opnieuw ten strijde voor de oorlog. En wel naar Israël, want dat is precies waar de locatie Harmagedon naar verwijst.⟨/p> ⟨p>Men zegt wel dat het de berg van Megiddo is, en dat is ook zo. Maar als je de plaatsnaam vertaalt, wordt het pas echt een boeiende naam. 'Har' is inderdaad een berg of een hoogte, en 'Magedon' verwijst naar neerhouwen. Dan krijg je de gedachte: 'vanuit de hoogte neerhouwen'. Dan is het niet alleen maar een locatie, maar die locatie betekent: er wordt vanuit de hoogte neergehouden. Dat is eigenlijk precies wat de Heer gaat doen als Hij zal komen. Er staat in Openbaring 16 nog bij – in mijn Bijbel staat het met een kleine letter, maar dat is echt onjuist, het moet met een grote letter – dat God de volkeren daar zal verzamelen. Zij denken het natuurlijk op eigen initiatief te doen, maar Hij brengt hen daar. Er staat: "En Hij verzamelde hen op de plaats die in het Hebreeuws genoemd wordt Harmagedon." Hier lees je dus heel uitdrukkelijk – en het is mij eigenlijk een raadsel hoe het mensen kan ontgaan – dat dit een geografische aanduiding is. "Hij verzamelde hen op de plaats"; dat is echt het aanwijzen van een locatie, namelijk de plaats die in het Hebreeuws de naam Harmagedon heeft. Dat is de vergriekse vorm, maar in het Hebreeuws is het Har-Magedo.⟨/p> ⟨p>Dat is gewoon de vlakte van Jizreël. Het is een hele grote vlakte, de graanschuur van Israël. Je ziet hier een plaatje van een deel van die vlakte; het is een uitgestrekt gebied. Aan de zuidoostelijke kant ligt Nazareth, dus de Heer heeft in Zijn jonge jaren altijd uitzicht gehad op die vlakte. Aan de andere kant ligt Haifa. Het staat beter bekend als de vlakte van Israël, en een van de bergen daarbij is Megiddo. Die is vooral bekend vanwege Salomo en diverse koningen die daar hebben gestreden. Van Gideon lees je dat hij daar in de vlakte heeft gestreden, evenals diverse richters. In het verleden hebben daar dus al heel wat veldslagen plaatsgevonden waarbij legers verzameld werden. In de toekomst, vlak voordat het Koninkrijk wereldwijd gevestigd zal worden, zal Hij de volkeren verzamelen naar dé plaats die in het Hebreeuws genoemd wordt: Harmagedon. Dat is hier dus. Hier worden de volkeren verzameld. Je leest niet dat er een strijd daar plaatsvindt; de volkeren worden daar verzameld en, als u het mij vraagt, ook vanuit de hoogte neergehouden. Daar gaat God heel korte metten mee maken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3870" title="Speel af vanaf 01:04:30">▶ 01:04:30⟨/button> ⟨span>Het Motief Der Volkeren: Strijd Tegen Yahweh en Zijn Gezalfde⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En nu komt het: zij trekken ten strijde tegen Yahweh en Zijn Gezalfde. Dat is bijzonder. Bij het zesde zegel was dat niet zo; bij het zesde zegel was de Heer er nog helemaal niet. Dan trekken de volkeren ten strijde tegen Jeruzalem, want Jeruzalem wordt ingenomen. In de grootste nood roept het volk de Naam aan en dan verschijnt Hij aan Israël. In hoeverre de volkeren dat op dat moment ook al zullen zien, is nog even een ander punt, maar in ieder geval wordt het beschreven als een intieme gebeurtenis. Het volk wordt uitgered en Hij zal hen dan ook brengen naar de plaats waar dat andere overblijfsel – de vrouw – ook al drieënhalf jaar vertoefde.⟨/p> ⟨p>Hier vindt een oorlog plaats, dat wil zeggen: de volkeren trekken ten strijde tegen Jeruzalem. Maar hier, bij die zesde bazuin of de zesde schaal, is het geen strijd tegen Israël. Dan wordt heel duidelijk gezegd dat zij ten strijde trekken tegen Yahweh – de Heer, zo u wilt – en Zijn Gezalfde, Zijn Messias. Hij zal dan kennelijk weer regeren en dat is op dat moment evident. We hadden het er in de pauze even over: dan zijn er dus helemaal geen atheïsten meer. Hij is er; Hij heeft Zijn koninkrijk gevestigd in het land en Hij breidt dat uit na die enorme, vreselijke gerichten die zojuist hebben plaatsgevonden in de tijd voorafgaand aan deze verzameling in Harmageddon.⟨/p> ⟨p>Die volkeren hebben ooit bakzeil gehaald bij Jeruzalem. Alles wat inmiddels verzameld is, is ook onaantastbaar. We hebben dat gezien in Openbaring 7 bij die grote schare; die is daar veilig en heeft het goed. Wat er vervolgens gebeurt, is dat er vanuit dat herstelde Israël een delegatie van 144.000 wereldwijd wordt uitgezonden. Deze mensen zijn ook veilig voor de rampen, wat een heel bijzonder teken zal zijn. Wat zij zullen zeggen is: van de rampen die nu plaatsvinden, gaat een sprake uit. De Almachtige is aan het ingrijpen en Hij gaat Zijn koninkrijk over de hele wereld vestigen. Dat kondigen zij aan.⟨/p> ⟨p>Maar dat zal heel veel verzet oproepen. De volkeren gaan feitelijk revanche nemen; dat is wat er gebeurt bij die zesde bazuin of zesde schaal. Zij worden weer verzameld, maar dit is hun motief: zij trekken ten strijde tegen Yahweh en Zijn Gezalfde, die dan op aarde Zijn koninkrijk inmiddels aan het bouwen is en die zoveel onheilspellende dingen over de aarde heeft laten gaan. Dat kan eigenlijk ook niet ontkend worden, maar het roept zoveel verzet op. Juist in dat tweede gedeelte van het boek Openbaring, in die tempelsectie, wordt het religieuze oogpunt vooral benadrukt. Dan lees je ook iedere keer: "en toch bekeren zij zich niet." Ze lasteren de God des hemels. Wanneer die rampen plaatsvinden, brengt dat de mensen niet tot inkeer. Ik zeg dit in het algemeen, want er zijn er ook velen die wel gehoor zullen geven aan de spraken die daarvan uitgaat, maar massaal verwerpt men het en dat roept enorm veel verzet op.⟨/p> ⟨p>In Openbaring 19 wordt diezelfde gebeurtenis beschreven. Ik heb u dat zojuist in de chronologische lijn laten zien. In vers 19 lees je: "En ik nam het Beest waar" – u weet wel, dat beroemde Beest uit de zee in dit geval – "en de koningen van de aarde en hun legers, die verzameld zijn om oorlog te voeren tegen Hem die op het paard zit en tegen Zijn leger." Daar valt niet tegen te strijden, en dat blijkt ook wel. Dat wordt trouwens een gigantisch bloedbad, dat is onvoorstelbaar. Het wordt ook beschreven in Openbaring 14, waar het al wordt aangekondigd als de grote persbak van de gramschap Gods. In het laatste vers van Openbaring 14 staat dat de persbak werd getreden buiten de stad en dat er bloed uit de persbak kwam tot aan de tomen der paarden, 1600 stadien ver. Je kunt het precies nameten: dat is de lengte van het land, 1600 stadien. Zo’n bloedbad zal dat zijn.⟨/p> ⟨p>Zo wordt het beschreven. Die volkeren verzamelen zich dus en hun opzet is om oorlog te voeren tegen Hem die op het paard zit. Bij Zijn eerste komst kwam Hij ooit op aarde op een ezel: nederig. "Zie, uw Koning komt tot u, nederig, rijdende op een ezelsveulen." Straks komt Hij niet op een ezel; dan komt Hij op een paard. Een wit paard, daar hebben we het al eens eerder over gehad. Men zegt weleens dat een ezel eigenlijk een vernederd paard is, terwijl een paard wordt opgetuigd voor de strijd, en met effect.⟨/p> ⟨p>Het punt is: ze strijden tegen Hem. Dat vind je op heel wat andere plaatsen. Ik neem u mee naar het boek van de Psalmen, want ik wil u laten zien dat het niet alleen in het boek Openbaring wordt beschreven. Hoe durven ze, na al die onheilspellende rampen, aankondigingen en alles wat er heeft plaatsgevonden bij die bazuinen en schalen? Ze presteren het om te gaan strijden. Ze verenigen de krachten en verzamelen zich daar in het noorden van Israël. Ze weten dat de Heer Zijn koninkrijk gevestigd heeft en ook Zijn Gezalfde, maar toch zeggen ze: "Ik ken Hem niet." Nee, ze willen niet.⟨/p> ⟨p>Dat is de zonde; zonde is altijd dom. Je trekt altijd aan het kortste eind. We hadden daar thuis onlangs nog gesprekken over toen het ging over die grote geleerde die onlangs is overleden, Stephen Hawking. Zo’n intellectuele gigant, maar – neem het me niet kwalijk – het is feitelijk een dwaas. Dat bedoel ik helemaal niet beledigend, maar laat ik het met de woorden van de Psalm zeggen: "De dwaas zegt in zijn hart: er is geen God." Dan ben je werkelijk niet bij je verstand. Hoe intellectueel en academisch gevormd je ook bent, dat is misschien juist de reden waarom je zo verblind bent dat je het niet ziet. Stelselmatig verblind. Iemand die ontwerp ziet, die weet: er is een Ontwerper. Als je dat ontkent, ja, dan houdt het op.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4396" title="Speel af vanaf 01:13:16">▶ 01:13:16⟨/button> ⟨span>Psalm 2: de Samenwering Der Naties en Gods Toorn⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Psalm 2. Het gaat erom dat het een tijd zal zijn waarin de Heer Zijn Koninkrijk gevestigd zal hebben op aarde en dat de volkeren zich daartegen zullen keren. Psalm 2 is een bekende psalm; we zullen hem voor een deel lezen. Waarom – ja, het is dom, hè? Dat merkten we zojuist op – waarom woelen de volkeren en zinnen de natiën op ijdelheid? De koningen der aarde... dit is profetie, dat blijkt trouwens uit de rest van de psalm ook, want dit is een aankondiging van de Zoon van God. Maar hier is het ook echt regelrecht profetie; dit zal een keer letterlijk een volledige vervulling krijgen. De koningen der aarde scharen zich in slagorde en de machthebbers spannen samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde.⟨/p> ⟨p>Ze weten dus van Yahweh en ze weten ook dat al die oordelen, al die gerichten en al die rampen die zojuist hebben plaatsgevonden, aan Hem zijn toe te schrijven. En nu gaan ze revanche nemen, of ze gaan strijden tegen Hem. Daarom zinnen ze daarop. Het is ijdelheid natuurlijk, het slaat nergens op, het is leeg. Maar goed, als je al de krachten, al het technisch vernuft, al de academische knowhow en alle militaire capaciteiten verenigt en in slagorde gaat stellen, dan moet het toch lukken om dat kleine koninkrijkje dat zich tot dusver nog maar heeft gevestigd, van de aardbodem te verdrijven? Zo kun je het ook bekijken. Laten we even vanuit hun oogpunt kijken om hun motief een beetje te begrijpen. Dat het ijdel is, ja, dat is duidelijk; dat blijkt wel uit de afloop. Maar ze spannen samen tegen Yahweh en Zijn Gezalfde.⟨/p> ⟨p>Hun motto is: "Laat ons hun banden verscheuren en hun touwen van ons werpen!" Met andere woorden: men voelt zich bekneld door Yahweh en Zijn Gezalfde. Dat lijkt mij ook vrij duidelijk, want wat er gebeurt in die tijd, is dat ze inderdaad in het nauw komen. Ze kunnen eigenlijk maar één kant op en dat is precies wat hen niet zint. Ze hadden ooit al bij het zesde zegel, om zo te zeggen, een nederlaag geleden. Vervolgens zijn er oordelen gekomen over de aarde en nu willen ze dat Koninkrijk dat zich daar in het land gevestigd heeft en Degene die daar op de troon zit in Jeruzalem, verdrijven. Want het zint hun niet en daarom zeggen ze: "Laat ons hun banden verscheuren en hun touwen van ons werpen."⟨/p> ⟨p>En God is daar buitengewoon van onder de indruk... Leest u maar: "Die in de hemel zetelt, lacht." Er zijn christenen die iets tegen lachen hebben. Ik denk dan: als er één soort mensen reden heeft om te lachen... Ja, ook spottend, om alles wat de mens verzint. Er zijn zoveel redenen. Abraham en Sarah wisten het ook al: "De Here heeft ons doen lachen." En ze noemden hun kind Izak: "hij zal lachen." Maar Die in de hemel zetelt, Die lacht. Yahweh spot met hen, vergis je niet. De VN, met al hun vertakte activiteiten en terreinen waar zij zich mee bezighouden, die gaan zich nu in slagorde opstellen tegen dat Koninkrijk. En dit is de reactie van Hogerhand: Hij lacht. Hij spot met hen.⟨/p> ⟨p>Maar dan wordt Hij bang – want ja, als je al... De Heer – zo staat het, dat zegt Paulus ook in Galaten 6 – God laat niet met Zich spotten. Nou ja, Hij verdraagt het, maar Hij stelt het aan de kaak; ja, Hij is God. En dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn. Dat doet God nu niet; Hij zwijgt nu in Zijn liefde. Dat is genade. Hij doet niks. Je kunt alles over God zeggen; Hij zwijgt. Dat is juist ook de hele huishouding van genade. God grijpt niet in, Hij heerst in genade. Dat betekent in de praktijk dat je niks van Zijn heerschappij ziet. Moet u maar eens een keertje opletten: stel je voor dat er in Den Haag in genade geregeerd zou worden. Dat zou betekenen dat je niks van de regering zou zien, want ze zouden nooit ingrijpen. Dan zie je niks van het koninkrijk dus.⟨/p> ⟨p>Maar dan spreekt Hij tot hen in Zijn toorn. Dit is precies waar het over gaat: de dag van Zijn toorn. En Hij verschrikt hen in Zijn gramschap. Hoe heetten die schalen ook alweer? Dat waren de schalen van Zijn gramschap. En dan spreekt Hij; dat zijn die bazuinen waar die sprake van uitgaat. Weet u wat Hij dan zegt? "Ik heb immers Mijn Koning gesteld over Sion, Mijn heilige berg!" Daar blijf je vanaf! En dat is niet alleen het centrum van Israëls heerschappij, Jeruzalem als hoofdstad van Israël. Nee, Jeruzalem, Sion, die berg, dat is de centrale berg. En Jeruzalem wordt de hoofdstad van heel de wereld. Je leest het in Jesaja: dat alle volkeren zullen optrekken naar het huis van Yahweh, naar Jeruzalem. Dat wordt uiteindelijk het Koninkrijk van God straks over deze wereld; het is een Israëlitisch wereldrijk. Nadat we allerlei andere wereldrijken hebben gehad – Perzische, Babylonische en weet ik veel welke oorsprong ze nog meer hebben gehad – wordt het uiteindelijk een Israëlitisch wereldrijk.⟨/p> ⟨p>"Ik heb immers Mijn Koning gesteld." En die Koning, dat is Zijn Gezalfde, de ha-Mashiach, de Christus, over Sion, Mijn heilige berg. Ziet u, die Koning is al gesteld en Die regeert daar ook in Sion. En dat kunnen ze niet hebben, en daarom keren ze zich daartegen, tegen Yahweh en Zijn Gezalfde, onder het motto: wij moeten ons ontdoen van dat juk en dat koninkrijk dat zich zo naargeestig aan ons voordoet. Dat is hun motief. En dit is de reactie. In werkelijkheid gaat die psalm natuurlijk nog door. Er wordt ook het advies gegeven: "Daarom koningen, kust de Zoon." Ik heb het even niet helemaal helder voor de geest, maar lees het vervolg van Psalm 2 maar eens. Dit gaat allemaal gebeuren in die dag van toorn. Maar waar het me vooral nu om gaat: Harmageddon is dus niet die eindstrijd die bij Jeruzalem plaatsvindt vlak vóór de verschijning op de Olijfberg, maar dat is een veel latere gelegenheid, vlak voordat het Koninkrijk wereldwijd zal worden gevestigd. Ik hoop dat dat in ieder geval nu ook duidelijk is geworden. Ja, ik zie ja-knikken, dus dat zit wel goed. Ik zit nu alleen even te denken: moet ik deze psalm nog lezen? Ja? Ja.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4904" title="Speel af vanaf 01:21:44">▶ 01:21:44⟨/button> ⟨span>Psalm 110: de Koning Heerst te Midden van Zijn Vijanden⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Psalm 110! Ik vind dat de oudste aanwezige hier het voor het zeggen heeft. Ja, dat wordt dan heel kort, want over Psalm 110 gesproken: hoe zeggen ze dat netjes? Breekt me de bek niet open! "Van David, een psalm. Aldus luidt het woord van JAHWEH tot mijn Heer." Dat is David die dit profeteert; JAHWEH richt zich tot Davids Heer, en dat is uiteindelijk de Zoon van David. "Zet u aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gelegd heb als een voetbank voor uw voeten." Aan dit vers alleen al zou je echt een hele conferentie kunnen wijden, van ongeveer een paar weken!⟨/p> ⟨p>Als je alleen al nagaat hoe vaak dit vers wordt aangehaald. Dat is omdat hier gezegd wordt wat er met Davids Heer, de Zoon van David, zou gebeuren: Hij zou namelijk verhoogd worden aan Gods rechterhand. Dat wil zeggen dat Hij een hemelse positie zou krijgen. En dit is een beschrijving van de tegenwoordige tijd. Waar is de Messias nu? Waar is Davids Heer? Aan Gods rechterhand. Verborgen, onttrokken aan het oog in het hemelse heiligdom. Deze psalm gaat trouwens ook over de Priester naar de ordening van Melchisedek.⟨/p> ⟨p>Maar dan. Nu komen we bij vers 2, want ik moet wel bij mijn onderwerp blijven. "JAHWEH strekt van Sion uw machtige scepter uit: heers te midden van uw vijanden." Hier heb je ook weer die gedachte: de Zoon van David, de Messias, die heerst vanuit Sion. Hij heeft een machtige scepter en Hem wordt aangezegd: heers te midden van jouw vijanden. En hoe zal het dan zijn met het volk Israël? "Uw volk zal één en al gewilligheid zijn ten dage van uw vermogen; in heilige feestdos rijst uit de schoot van de dageraad de dauw uwer jonge mannen voor u op." Dit wordt in beeldende taal gezegd. Het is een beschrijving van vooral dit fenomeen: Uw volk, Israël, zal één en al gewilligheid zijn.⟨/p> ⟨p>Maar let op: dit gebeurt te midden van een vijandige omgeving. Daar heerst dus een Koning in Sion en Zijn volk is één en al gewilligheid; het is inmiddels een gelovig volk. Maar daarbuiten is nog heel veel vijandschap. En wat hier gezegd wordt tegen die Messias is: vestig Jouw Koninkrijk ook daar. "JAHWEH heeft gezworen en het berouwt Hem niet: U bent priester voor eeuwig naar de wijze van Melchisedek."⟨/p> ⟨p>En dan staat er: "JAHWEH is aan uw rechterhand." Nu is Hij aan JAHWEH’S rechterhand, maar straks is de Heer aan Zijn rechterhand. En dan staat er: "Hij verplettert koningen ten dage van Zijn toorn." De dag van toorn, dat is toch precies waar het boek Openbaring over gaat? Wat gebeurt er in die dag van toorn? Dat is de dag die aanbreekt – zoals we zagen in het laatste vers van Openbaring 6 – wanneer Israël inmiddels onderworpen is en wanneer alle volkeren getroffen zullen worden door Gods gerichten. Dat is de dag van toorn.⟨/p> ⟨p>Wat er dan gebeurt, is dat JAHWEH aan de rechterhand van de Messias zal zijn. En Hij, de Messias, Davids Heer, verplettert koningen. Als pottenbakkerswerk, zo staat het in Psalm 2, zal Hij ze stukslaan. Hij verplettert koningen ten dage van Zijn toorn. "Hij houdt gericht onder de natiën." Ziet u? Zijn volk is één en al gewilligheid, maar Hij houdt gericht onder de natiën. "Hij hoopt lijken op. Hij verplettert hoofden op het wijde veld." Dat is geen zachtzinnige taal, maar zo staat het er. Dat is die dag van toorn.⟨/p> ⟨p>Ik dacht dat ik nog een dia had... Ik zit te denken: moet ik hier nog iets over zeggen? Nee, ik denk dat ik het hierbij laat. Want wat ik heb willen duidelijk maken, vooral na de pauze, is dat Harmagedon inderdaad die verzameling tot de oorlog is wanneer Israël inmiddels al in het Vrederijk is. Alleen de volkeren nog niet. Dat zal de volkeren ook naar het land brengen en God zal daar korte metten mee maken. Psalm 2 spreekt erover en Psalm 110, maar ik zal u vertellen: er zijn nog veel meer passages en daar gaan we het de volgende keer over hebben.⟨/p>