⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie op de Tweede Bergrede⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ook van mijn kant een hele goede avond allemaal. Zachtjes tikt de regen... nou ja, zachtjes tikt de regen? De hele dag deden ze al van die voorspellingen op de radio dat het vanavond dramatisch zou worden, ook op de wegen. Ik hield mijn hart dus al vast.⟨/p> ⟨p>We gaan altijd ruimschots van tevoren weg, in principe om kwart voor zeven. Dat zou betekenen dat we hier ongeveer om vijf over half acht arriveren. Maar goed, u hebt dat vorige week vrijdag meegemaakt toen Menno hier de studies gaf; toen kwamen we hier pas om kwart over acht aan. Toen ik deze onheilspellende berichten vernam, heb ik Menno even opgebeld en gezegd: "Zullen we maar wat eerder gaan?"⟨/p> ⟨p>Uiteindelijk zijn we om kwart voor zes al vertrokken. Ik dacht: nu kunnen we toch onmogelijk te laat aankomen? En het ging inderdaad allemaal zeer voorspoedig; we waren hier al om vijf voor zeven. Omdat De Aken toen nog niet open was, zijn we in de buurt nog even gezellig een kopje koffie gaan drinken. We hebben ons prima vermaakt en er is niets misgegaan.⟨/p> ⟨p>We hebben ook onze warmheden al op. Dus mocht u zich daar zorgen over maken — over mijn omvang en zo, dat ik zo mager word — dat is nergens voor nodig.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="92" title="Speel af vanaf 01:32">▶ 01:32⟨/button> ⟨span>De Parousia Versus de Kerkelijke Visie op de Jongste Dag⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Wij gaan ons weer bezighouden met, zoals Wolder zojuist aangehaald heeft, de tweede Bergrede. Dit is de vierde keer dat we dat gaan doen. Het is de rede die de Heer heeft gehouden op de Olijfberg; vandaar dus een Bergrede. Er zijn al een aantal avonden aan voorafgegaan en die gingen eigenlijk allemaal over de vraag die in Matteüs 24 beantwoord wordt: wat is het teken van Zijn — dat wil zeggen van Christus’ parousia? Het gaat over de tijd dat Hij zal arriveren, wanneer Hij present zal zijn in deze wereld. Nu is Hij absent, maar dan zal Hij present worden.⟨/p> ⟨p>Met welke gebeurtenissen gaat dat gepaard? Wanneer zal dat zijn en wanneer zal het einde van de aeon zijn? Let wel: niet het einde van de wereld. We hebben ons dat nu ook al verschillende keren gerealiseerd, maar misschien is het goed om daar nog eens heel specifiek bij stil te staan. Wanneer de doorsnee kerkmens — laat ik het zo maar even noemen — het heeft over de wederkomst, dan denkt hij vaak helemaal niet aan de wederkomst. Hij noemt het misschien wel zo, maar dan heeft hij het over de Jongste Dag. Daarmee bedoelt hij de dag waarop het oordeel plaatsvindt over de levenden en de doden.⟨/p> ⟨p>Ik kan dit staven, want in de klassieke apostolische geloofsbelijdenis, zoals die dan heet — het heet apostolisch, maar het is helemaal niet van de apostelen — de Twaalf Artikelen van het geloof, staat een specifiek zinsdeel. Dat is het enige deel dat gaat over de toekomst, of in elk geval in verband met dit onderwerp. Er staat dat Hij is opgevaren ten hemel en gezeten is... Even kijken of ik hem nog ken. Ik heb de dominee hem vaak genoeg horen uitspreken. Ik heb ooit een gulden van mijn opa gekregen omdat ik de Twaalf Artikelen uit mijn hoofd kon opzeggen. Een andere gulden kreeg ik voor de Tien Geboden; die ken ik ook nog. Dat is inmiddels enige jaren geleden. Maar goed: "Nedergedaald ter helle, de derde dag opgestaan van de doden, opgevaren ten hemel, zittende ter rechterhand Gods, vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden."⟨/p> ⟨p>Met andere woorden: de komst waar men het over heeft, is het oordeel dat plaats zal vinden over de levenden en de doden. Weten zij veel dat daar minimaal duizend jaar tussen zit? Men spreekt over de Jongste Dag, over het einde van de wereld, zoals de gangbare vertalingen van Matteüs 24 ook steevast luiden. "Wat is het teken van het einde van de wereld?" Nee, dat staat er niet. Er staat: "Wat is het einde van deze aeon?", van dit wereldtijdperk. Men denkt dan aan de Jongste Dag, aan de Grote Witte Troon — voor zover men daar al over spreekt — en men gooit alles op één hoop.⟨/p> ⟨p>Maar dat er een parousia zal zijn, dat Jezus Christus zal terugkeren en dat dit bovendien gefaseerd verloopt voor de gemeente, voor Israël en voor de volkerenwereld, daar heeft men totaal geen idee van. Dat er een Vrederijk zal zijn waarin Hij vanuit Jeruzalem zal heersen over de volkerenwereld, allemaal voorafgaand aan het oordeel over de doden en voorafgaand aan de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, dat ontbreekt volledig in het zicht. Men denkt simpelweg: Hij komt terug, dat is de Jongste Dag, en dan breekt de eindeloze eeuwigheid aan. Nou, dan lijd je — en nu zeg ik het tamelijk eufemistisch — aan een behoorlijke blinde vlek.⟨/p> ⟨p>Wij hebben het dus over de parousia, en daar is enorm veel over te melden. Als de Heer Jezus daarover spreekt in Matteüs 24, dan zit daar zóveel in. Hij refereert aan tal van Schriftplaatsen; we zullen dat vanavond ook wel zien. Dus ja, maak je borst maar nat, zeggen we dan.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="367" title="Speel af vanaf 06:07">▶ 06:07⟨/button> ⟨span>Terugblik: Parallellen Tussen Matteüs 24 en Openbaring 6⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Laten we nog even terugblikken op Matteüs 24, vanaf vers 4 tot en met vers 14. Dat gedeelte hebben we inmiddels besproken; het is een algemene beschrijving tot aan de voltooiing van de aeon. Ik gebruik die uitdrukking omdat het de meest letterlijke weergave is van de term die hier wordt gebezigd.⟨/p> ⟨p>Laat ik eens op een rijtje zetten wat we daarbij gezien hebben. In vers 4 begint de Heer met een waarschuwing, wat overigens het eerste is wat Hij zegt als de discipelen naar Hem toekomen met vragen over wanneer die dingen zullen zijn. Hij begint met de waarschuwing: "Zie toe dat niemand je misleide." In vers 6 spreekt Hij over oorlogen en geruchten van oorlogen. Vers 7 noemt hongersnoden en, afhankelijk van de weergave die je hebt, is er sprake van pestziekten of pestilentieën. In vers 9 gaat het over het gehaat worden om Zijn naams wil. En in vers 14 staat dat het Evangelie van het Koninkrijk gepredikt zal worden over de hele bewoonde wereld, en dan zal het einde gekomen zijn. Daarmee is de Heer weer aangekomen bij de terminologie van de vraag: "Wat is het teken van uw parousia en van de voltooiing van de aeon?" In vers 14 is Hij daar dus gekomen: als het Evangelie over de hele bewoonde wereld is gepredikt, dan zal het einde zijn gekomen.⟨/p> ⟨p>De dingen die de Heer zo op een rijtje zet en naar voren brengt, sluiten naadloos aan en lopen volkomen parallel met wat we in Openbaring 6 lezen over de zegels die geopend worden. Er wordt een boekrol aangenomen door het Lam — dat is natuurlijk allemaal symboliek — en Hij gaat de zegels openen. Die boekrol bevat eigenlijk de eigendomsakten van Israël en van deze wereld, en die boekrol wordt dan geopend. Bij de opening van het eerste zegel lees je over een wit paard en schijnvrede. Ik zet het er even naast omdat de dingen die in Openbaring 6 genoemd worden, volkomen parallel lopen met de wijze waarop Jezus beschrijft hoe het zal gaan tot aan het einde van de aeon. Eerst is er schijnvrede en vervolgens oorlog. Ziet u dat? Hier is sprake van misleiding, wat overeenkomt met de schijnvrede. De oorlogen komen precies overeen met het rode paard. Hier begint trouwens ook de grote verdrukking, maar daarover zullen we later nog veel meer spreken.⟨/p> ⟨p>Vervolgens is er sprake van hongersnood. Dan lees je over een groen paard, maar ook over de zwarte dood. Die zwarte dood komt weer overeen met de pestilentieën; het is daar een ander woord voor. Bij de opening van het vijfde zegel lees je over de zielen onder het altaar. Er staat heel uitdrukkelijk bij dat dit de grote verdrukking is. Dan krijg je het zesde zegel, waar we het nu niet specifiek over zullen hebben. Ik parkeer dat even voor een volgende keer, want daarover zullen we nog uitgebreid gaan spreken. Bij het zesde zegel lees je namelijk over de verduistering van zon, maan en sterren. Dat is het moment dat de Heer zal verschijnen op de Olijfberg om Zijn volk Israël te verzamelen. Die gebeurtenis wordt in dit lijstje van Matteüs 24:4-14 overigens niet genoemd. Wat daar wel wordt gezegd, is dat het Evangelie van het Koninkrijk gepredikt wordt over de hele wereld en dat dan het einde, de voltooiing van de aeon, zal zijn gekomen.⟨/p> ⟨p>Wat je leest, en wat we de vorige keer ook hebben gezien, is dat na het zesde zegel 144.000 Israëlieten worden verzegeld: 12.000 uit elke stam. U moet zich realiseren dat de Heer aan het einde van die grote verdrukking voor Israël Zijn volk zal verzamelen vanuit alle uithoeken van de aarde. Hij zal ze naar één plek brengen en uiteindelijk ook in het land, maar een selectie van hen, die 144.000 — het getal wordt echt specifiek genoemd — wordt verzegeld. Dat wil zeggen dat zij worden beveiligd voor alle rampen die daarna nog over de wereld zullen komen.⟨/p> ⟨p>Men denkt heel dikwijls — we hebben daar al verschillende keren bij stilgestaan en het zal in de komende studie en ook vanavond nog meer aan de orde komen — dat wanneer de Heer eenmaal is verschenen op de Olijfberg, het Koninkrijk over deze wereld direct is aangebroken. Maar dat is niet zo. Israël is op dat moment onderworpen en wordt in het land gebracht. Vanaf die tijd zal het Evangelie van het Koninkrijk gepredikt worden door de Koning die inmiddels is gearriveerd en Zijn plaats heeft ingenomen in deze wereld. Sterker nog, de stad van de grote Koning is dan daadwerkelijk de zetel van de Koning. De troon van David, die tot op de dag van vandaag vacant en leeg is, zal dan weer gevuld zijn en Hij zal heersen over Israël.⟨/p> ⟨p>Hij gaat echter Zijn Koninkrijk uitbreiden over de hele wereld. Dat gaat in die tijd gebeuren, na het zesde zegel. Er zullen dan nog vele rampen plaatsvinden, die in het boek Openbaring de zeven bazuinen worden genoemd. In die tijd zullen die 144.000 eropuit trekken om het Evangelie van het Koninkrijk te prediken. Zij zullen daarvoor beveiligd en verzegeld zijn; zij zullen niet getroffen worden door al die dingen. Dat staat gewoon letterlijk in Openbaring 7. Over de chronologie in het boek Openbaring zullen we bij een latere gelegenheid nog wel meer zeggen, maar je moet ergens beginnen. Het lijkt mij in ieder geval goed om dit even voor het voetlicht te brengen en terug te blikken op wat we tot dusver hebben gezien. In de loop van de avonden zullen we nog meer onder ogen krijgen en zo wordt het plaatje steeds completer.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="847" title="Speel af vanaf 14:07">▶ 14:07⟨/button> ⟨span>Een Chronologisch Overzicht van de Aion-voleinding⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Misschien mag ik dit plaatje, wat ik de vorige keer trouwens ook heb laten zien, nog eventjes opnieuw tonen om daarmee ook nog eventjes een chronologische lijn te trekken. Je krijgt dus eerst die periode van vrede, van schijnvrede. Daarna zal daar een grote verdrukking komen over Israël. Die schijnvrede komt overeen met dat eerste zegel en de verdrukking komt overeen met het tweede tot en met het zesde zegel. Die grote verdrukking zal 42 maanden duren en daartussenin ligt de wegrukking. Ik beloof u: daar komen we vanavond nog meer en verder over te spreken.⟨/p> ⟨p>Aan het einde van die 42 maanden is het einde van de grote verdrukking over Israël. Dan zal de Heer verschijnen op de Olijfberg en Zijn volk verzamelen. En wat er dan zal gebeuren? Israël wordt hersteld. Israël stelt de 144.000 aan; zij prediken dan over de wereld het Evangelie, het goede bericht van het Koninkrijk. Dus let op: dat is letterlijk een Koninkrijk, hè. Het is niet bij wijze van spreken; we praten dan echt over een Koninkrijk. Dat wil zeggen: de dynastie van David, die ooit hier in Jeruzalem gevestigd is geweest. Generaties lang hebben 21 koningen in die dynastie geregeerd, en sinds de Babylonische ballingschap is dat Koninkrijk weg. Maar dat Koninkrijk en de hut van David, die nu nog steeds vervallen is, gaat hersteld worden.⟨/p> ⟨p>Wel, dat zal dan zijn in die tijd. Een letterlijk Koninkrijk zal dan wereldwijd aangekondigd worden. In die periode zullen ook de zeven bazuinen klinken en zal er ramspoed over de volkeren komen: de dag van toorn. En als dat beëindigd zal zijn, als het Evangelie van het Koninkrijk over de hele wereld gepredikt is, dan zal het einde gekomen zijn. Dan breekt, ja, bij het einde van de tegenwoordige aeon, de nieuwe, de komende aeon aan. Dat zijn de duizend jaren waarin Satan gebonden zal zijn en ook niet meer in staat zal zijn om de volkeren te verleiden.⟨/p> ⟨p>Nou, dat is eventjes in één plaatje verteld hoe dat chronologisch dan ongeveer naar mijn bescheiden oordeel in elkaar steekt. Het leek me even nuttig om dat nog eens te visualiseren, zodat u dat ook wat in kaart kunt brengen en de gebeurtenissen kunt plaatsen in de tijd. Goed, dan denk ik dat we nu weer verder kunnen gaan nadat we hebben teruggeblikt op wat we tot dusver hebben gezien.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1043" title="Speel af vanaf 17:23">▶ 17:23⟨/button> ⟨span>Matteüs 24:15: de Betekenis van de 'gruwel Der Verwoesting'⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En dan staat er in vers 15, en dan begint er dus echt ook een nieuw gedeelte in dit hoofdstuk. Als u in uw Bijbeltje kijkt, zult u ook zien dat er dan, ook literair gezien, een hele nieuwe pericoop aanvangt. De Heer zoomt hier in op een specifieke gebeurtenis. Dat is een heel markant moment in verband met de tijd van het einde. Laten we daar eens nadere kennis van nemen. Hij zegt dit: "Wanneer jullie dan zullen waarnemen de gruwel van de verwoesting, waarvan wordt gesproken door Daniël de profeet, staande in de heilige plaats (wie leest, laat hem verstaan)."⟨/p> ⟨p>Maar eerst hebben we dit: die gruwel. Wat is een gruwel? Iemand geeft meteen het goede antwoord. Het gaat niet om goed of fout, maar bij 'gruwel' heeft het Griekse woord de betekenis die wij er ook aan geven. Als ik me niet vergis, kan het ook gebruikt worden als een werkwoord — ik kijk even met een schuin oog naar Menno — maar in elk geval kunnen wij het als werkwoord gebruiken: ergens van gruwelen. Dat is iets gruwelijks, iets vreselijks. Maar in de Bijbel heeft het nog een veel specifiekere betekenis.⟨/p> ⟨p>Zoals al even werd aangegeven: een gruwel is vooral een afgod of afgoderij, of de dienst aan een vreemde god of een vreemd altaar. Het is zelfs een heel bekende term die we vaak tegenkomen. Ik neem u mee naar 1 Koningen 11. Die geschiedenis is niet zo fraai, maar ja, dat heb je als je het over een gruwel hebt. Wat is voor de Heer nou echt gruwelijk? Het meest gruwelijke voor God is wanneer men naast Hem of buiten Hem om een andere god heeft, of eventueel dat men een beeld van Hem maakt. Niet voor niets wordt er in de Tien Woorden die aan Israël gegeven zijn, eerst gesproken: "Gij zult u geen gesneden beelden maken." Het begint met: "Gij zult geen andere goden hebben voor Mijn aangezicht. Want Ik, Yahweh uw God, ben een naijverig God."⟨/p> ⟨p>Een vreemde god, dat is voor God gruwelijk. De uitdrukking 'gruwel' wordt in deze passage diverse keren gebezigd en ik wil het u laten zien. Salomo ging aan het einde van zijn leven helemaal het verkeerde pad op. Had hij maar niet zoveel vrouwen moeten nemen natuurlijk, want zo ging het. Je leest een paar keer dat er gezegd wordt dat hij helemaal de fout inging omdat zijn vrouwen hem verleidden tot de goden uit de landen waar zij vandaan kwamen. Zo liep Salomo, staat er dan, Astarte, de godin van de Sidoniërs, achterna, en Milkom, de gruwel van de Ammonieten. Dan weet je meteen dat het om afgoderij gaat, om een afgod.⟨/p> ⟨p>Salomo deed wat kwaad is in de ogen van Yahweh en hij volgde Yahweh niet ten volle, zoals zijn vader David. Dat wil zeggen: niet tot aan het einde. Hij diende God en het ging een lange tijd erg goed. Dat weten we allemaal en daarom is hij trouwens ook een schitterend type van de Heer Jezus Christus in een ander opzicht, als de Zoon van David. Maar aan het einde van zijn leven ging het dus helemaal mis met deze man.⟨/p> ⟨p>Dan lees je nog verder: "Toentertijd bouwde Salomo een hoogte voor Kemos, de gruwel van Moab, op de berg ten oosten van Jeruzalem." Uitgerekend op de plaats waar God gediend zou worden, daar bouwt hij een hoogte voor de gruwel van Moab, Kemos, en voor Moloch, de gruwel van de Ammonieten. Ze hadden zo allemaal hun eigen gruwelen. Het feit dat er gesproken wordt over 'de gruwel van de Ammonieten' betekent dat zij één specifieke gruwel hadden. En Salomo heeft ze allemaal bij elkaar gebracht of in ieder geval gediend. Nu weet u inderdaad wat er bedoeld wordt met een gruwel. "Wanneer jullie dan zullen waarnemen de gruwel van de verwoesting..." Die gruwel, die afgoderij, heeft dus te maken met verwoesting of brengt verwoesting met zich mee. Maar dat zullen we vanzelf nog wel zien.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1403" title="Speel af vanaf 23:23">▶ 23:23⟨/button> ⟨span>Verwijzing Naar Daniël en het Staken van de Offerdienst⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Eerst even dit: "waarvan gesproken wordt door Daniël de profeet". Dat is op zich al iets om even bij stil te staan: dat de Heer hem zo noemt, Daniël de profeet. Waarom is dat zo opmerkelijk? De Hebreeuwse Bijbel, die ze ook wel de Tenach noemen – wat eigenlijk een samentrekking is van Tora, Nebiim en Ketubim, oftewel de Wet, de Profeten en de Geschriften – deelt Daniël niet in bij de Profeten. In de Hebreeuwse Bijbel, in de Tenach, hoort Daniël niet bij de Nebiim, maar bij de Ketubim, net als de historische boeken van Samuël, Koningen en Kronieken. In onze Bijbel maakt Daniël deel uit van de Profeten, maar in de Hebreeuwse Bijbel is hij onderdeel van de Geschriften, de historische boeken.⟨/p> ⟨p>Dat is overigens geen kritiek, want ook die indeling van de Tenach is wel degelijk goddelijk geïnspireerd. Daniël is immers ook een historisch boek. Het beschrijft hoe het is gegaan tijdens de ballingschap – we hebben daar in de studieserie over de chronologie al behoorlijk wat tijd aan besteed. Daniël werd gedeporteerd en kwam in Babel terecht; dat is allemaal historisch. Ook Nebukadnezar en het nieuwe wereldrijk van Kores nemen een prominente positie in; dat is eveneens historisch. Maar Jezus zegt hier: "waarvan gesproken wordt door Daniël de profeet". Daniël is dus niet alleen een historisch persoon, hij is een profeet. Israël heeft zich daar nooit zo mee beziggehouden, wat overigens goede redenen heeft. In de slotverrekening waren de woorden van de profetie die hij heeft opgetekend verzegeld en ontoegankelijk. Maar hier zegt de Heer al: "Wanneer jullie dan zullen vernemen, of zullen waarnemen, de gruwel van de verwoesting waarvan wordt gesproken door Daniël de profeet..."⟨/p> ⟨p>Wat de Heer hier feitelijk doet, is antwoord geven op een vraag van de discipelen. Terwijl Hij daar op de Olijfberg zit met uitzicht op Jeruzalem, op de tempel en alle gebouwen, doet Hij tegelijkertijd Bijbelstudie. Hij refereert aan passages uit het boek Daniël.⟨/p> ⟨p>Nu ga ik iets zeggen wat inmiddels in deze kring hopelijk niet meer zo omstreden is. Meestal wordt bij deze tekst de link gelegd met Daniël 9 vers 27. U weet wel, Daniël 9 is het hoofdstuk waarin de profetie wordt gegeven over de zeventig jaarweken. We hebben daar vorig seizoen uitgebreid bij stilgestaan. De gangbare uitleg, of althans de meest bekende, is dat die zeventigste week nog steeds toekomstig zou zijn. Men zegt dan dat die zeventig weken eigenlijk uit twee periodes bestaan en men heeft erin geknipt: die laatste week zou een afzonderlijke termijn zijn. Vorig seizoen hebben we echter uitgebreid besproken dat het wel degelijk één geheel is en dat die zeventigste week in het verleden ligt. Die week, dat zevental jaren, ving aan op het moment dat de Heer gezalfd werd, dat wil zeggen: toen Hij gedoopt werd in de Jordaan en de Heilige Geest ontving.⟨/p> ⟨p>In de helft van die week, na drieënhalf jaar, stierf de Heer. Dat is wat geprofeteerd wordt in Daniël 9: "In de helft van de week wordt slachtoffer en spijsoffer gestaakt." Dat was het moment dat de Heer stierf en het gordijn van de tempel scheurde. Het was overigens het derde uur, net op het moment dat ook het avondoffer gebracht werd. Welnu, op dat moment werd die dienst alleen al om die reden gestaakt. Later werd het wel weer opgepakt, maar op dat moment werd de dienst gestaakt.⟨/p> ⟨p>Als er hier echter gesproken wordt over de gruwel van de verwoesting, dan doelt de Heer helemaal niet op Daniël 9. In Daniël 9 wordt trouwens helemaal niet over de gruwel van de verwoesting gesproken. Er wordt daar gezegd dat in de helft van de week slachtoffer en spijsoffer gestaakt worden. Laat ik het dan meteen goed zeggen: de Heer verwijst hier niet naar Daniël 9, maar naar Daniël 12 vers 11.⟨/p> ⟨p>Laten we daar eens naartoe gaan, aan het slot van het boek Daniël. Daar staat geschreven: "En van de tijd af dat het dagelijks offer wordt gestaakt..." Daar hadden we het zojuist ook even over, maar let op: niet alleen wordt het dagelijks offer gestaakt, er wordt ook "een gruwel opgericht". Hier heb je hem weer. In plaats van de offerdienst die tot dusver plaatsvond, wordt er een afgod of een afgodsbeeld opgericht. Er wordt een gruwel neergezet op een altaar, of een beeld wordt opgericht. Dat is in ieder geval gruwelijk en afgodisch.⟨/p> ⟨p>Er staat: "En vanaf de tijd dat het dagelijks offer wordt gestaakt en een gruwel wordt opgericht die verwoesting brengt..." Let op, dit kan niet missen. De Heer Jezus verwijst in Matteüs 24 eenduidig naar Daniël de profeet en Hij verwijst naar deze passage, naar dit vers. Daarmee wordt het ook in een duidelijk chronologisch kader gezet. Er wordt heel uitdrukkelijk vermeld wanneer dat zal zijn: vanaf de tijd dat dit gebeurt, zullen er nog 1290 dagen volgen. Oftewel: 1290 plus... en dan heb je overigens nog iets anders.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1853" title="Speel af vanaf 30:53">▶ 30:53⟨/button> ⟨span>Actuele Ontwikkelingen Omtrent de Herbouw van de Tempel⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik kreeg van de week, gisteren eigenlijk, een mailtje van iemand door en dat is wel heel bijzonder. Apart zelfs. Er is momenteel weer een Sanhedrin — overigens is dat binnen het orthodoxe jodendom omstreden, maar er is weer een Sanhedrin dat functioneert in Israël. Zij hebben een verzoek gedaan aan Trump, de nieuwgekozen president — hij is het officieel nog niet, maar dat gaat hij binnenkort worden — en aan Poetin, met het verzoek om de derde tempel te gaan bouwen.⟨/p> ⟨p>Ze hebben dus officieel nu het verzoek gedaan aan de twee grootmachten om die derde tempel te bouwen, en aan het jodendom zal het niet liggen. Zij hebben alles al in gereedheid gebracht. Alles is in kannen en kruiken, ook wat betreft de voorwerpen die nodig zijn voor de tempeldienst. We hebben het er wel vaker over gehad, maar ik vond het heel bijzonder dat juist nu, bij de verkiezing weer van de nieuwe Amerikaanse president, ook officieel dat verzoek vanuit het jodendom is gekomen richting de wereldleiders om mee te helpen aan de herbouw van de derde tempel. Dat zal dus de derde tempel zijn, en die gaat er weer komen.⟨/p> ⟨p>Eén ding is zo klaar als een klontje: in Jeruzalem, op het Tempelplein, gaat weer een offerdienst komen. Hoe precies, dat is trouwens nog een verhaal apart — of dat nou precies op de locatie is die nu wordt aangewezen of een paar honderd meter daarnaast. Daar moeten we het bij een andere gelegenheid nog maar eens over hebben, want dat zou nu veel te ver voeren. Maar er gaat daar weer een offerdienst komen. Ik moet me inhouden, maar wellicht wordt het een provisorische tempel; in ieder geval komt er weer een offerdienst.⟨/p> ⟨p>Hoe weet ik dat zo zeker? Wel, de Bijbel zegt dat die offerdienst gestaakt zal worden, en iets kan je alleen maar staken wanneer die offerdienst er eerst weer is. Er zal dus daar op het Tempelplein weer een dienst hersteld gaan worden, en wij gaan dat meemaken. Als u het mij vraagt — en anders zeg ik het maar gewoon — dan geloof ik dat wij dat nog gaan meemaken, als we tijd van leven hebben natuurlijk. In Jeruzalem zal die dienst weer hersteld worden, er zal weer een altaar opgericht worden en wellicht geeft men ook weer een aanzet om de hele tempel neer te zetten. Of dat ten koste zal gaan van de islamitische heiligdommen die er nu staan, of dat het er gewoon naast wordt gebouwd, dat laat ik allemaal in het midden. Dat doet voor dit verhaal nu eigenlijk niet ter zake. Het gaat erom dat er weer een Joodse offerdienst zal zijn op het Tempelplein en dat het dagelijks offer wordt gebracht.⟨/p> ⟨p>Er staat geschreven dat dit dagelijks offer zal worden gestaakt. Hardhandig. De Joodse eredienst zal ineens ophouden en in plaats daarvan komt een gruwel, een afgodsbeeld. We hebben daar in het verleden, als je het geschiedkundig bekijkt, al eens zoiets beleefd. Dat wordt trouwens ook beschreven in het boek Daniël. In Daniël 8, in de dagen van Antiochus Epiphanes — dat was ongeveer in 168 voor Christus, als ik me niet vergis — was er een bewindvoerder die destijds op het Tempelplein inderdaad de offerdienst staakte en in plaats daarvan een gruwel oprichtte. Het was echt afschuwelijk voor de Joden, want men ging zelfs varkens slachten en men moest varkensbloed drinken, als ik me niet vergis. Het was in ieder geval een gruwelijke zaak.⟨/p> ⟨p>Wat er in de toekomst gaat gebeuren, heeft zich dus al eens een keer in een andere vorm in het verleden voorgedaan. Maar dit is inderdaad toekomstig. Vanaf dat ogenblik gaan ze tellen. Men kan dan gewoon gaan rekenen: 1290 dagen zullen dan volgen. Er wordt een gruwel opgericht en dan krijg je eerst een periode van 1260 dagen, dan volgt er nog een maand en daarna volgen er nog 45 dagen. Ook dat wordt genoemd in Daniël 12, waar je komt op 1335 dagen. Maar goed, daar gaat het nu even niet om. Het belangrijkste is dat er voorafgaand aan die gruwel van de verwoesting al een offerdienst is. Het dagelijks offer zal gebracht worden — al of niet in een tempel — en dat wordt gestaakt. De gruwel komt daarvoor in de plaats en dan is het aftellen. Men gaat de dagen tellen: 1260 dagen en dan nog eens 30 dagen. Die 1260 dagen vormen de termijn van de grote verdrukking, en ik zal straks laten zien dat dit inderdaad zo is. Met name dit getal, 1260, vind je vaak vermeld in het boek Openbaring.⟨/p> ⟨p>Wanneer jullie dan vernemen over de gruwel van de verwoesting, waarvan wordt gesproken door Daniël de profeet, staande in de heilige plaats... Die gruwel wordt dus opgericht en hij staat daar. Over de locatie is geen enkele twijfel mogelijk: het is de plaats waar de offerdienst plaatsvindt in Jeruzalem, specifiek op het Tempelplein.⟨/p> ⟨p>Laten we dan nog eens wat doorbladeren. Weet u, het is soms wat lastig als je van het ene schriftgedeelte naar het andere skipt — dat zeg ik even tussendoor en terzijde. Zulke passages hebben er direct mee te maken. Wanneer de Heer Jezus spreekt over wat de profeet Daniël gezegd heeft, wat moet je dan doen? Dan gaan we gewoon naar de profeet Daniël toe en dan lezen we over de gruwel van de verwoesting. Maar er zijn nog veel meer passages die daarover spreken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2289" title="Speel af vanaf 38:09">▶ 38:09⟨/button> ⟨span>De Apostasia en de Mens Der Wetteloosheid (2 Tessalonicenzen 2)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Paulus spreekt daarover in 2 Tessalonicenzen 2, maar Johannes in het boek Openbaring ook, alleen weer op een wat andere wijze. Maar al die passages laten eenduidig een geluid horen en spreken over dezelfde dingen. Het lastige vind ik dat wanneer je naar 2 Tessalonicenzen 2 gaat, dat inderdaad ook over diezelfde tijd spreekt. Maar als ik daarin terechtkom, moet ik eigenlijk ook wat vertellen over de aanleiding van dit schrijven van Paulus. En dat vind ik lastig, want wat haal je dan allemaal niet overhoop?⟨/p> ⟨p>Toch ga ik een poging doen om het in goede orde aan u door te geven. Paulus zegt: "Laat niemand u misleiden." Ik lees nu even vooruit in de NBG-vertaling: "Laat niemand u misleiden." Hoezo? Er ging daar in Tessalonika namelijk een bewering rond alsof de dag des Heren reeds tegenwoordig was. Dat gebeurde trouwens ook nog omdat men zei: "Ja, maar Paulus heeft dat zelf gezegd," en er circuleerde een valse brief onder de naam van Paulus. Maar in ieder geval ging het om de bewering dat de dag des Heren reeds tegenwoordig was. En, zegt Paulus, dat kan helemaal niet. Dat kan helemaal niet, want laat niemand u misleiden, op welke wijze ook. Want voordat die dag van de Heer aanbreekt voor deze wereld, moet eerst de afval komen.⟨/p> ⟨p>De afval... wat denkt u bij afval? Aan vuilnis? Nee, niet de afval, maar de ⟨em>apostasia⟨/em>. In het Engels zeggen ze dat ook zo. Het is het afstaan van de dienst van God. In deze context kan dat ook niet missen. Het staat me helder voor de geest; ik heb juist vorige week nog een stukje geschreven over Handelingen 21. Daar wordt Paulus verweten dat hij afval van Mozes leerde, en dan wordt hetzelfde woord gebruikt: ⟨em>apostasia⟨/em>. Het afstaan van Mozes, ergens afstand van nemen.⟨/p> ⟨p>Want eerst moet die afval komen en de mens der wetteloosheid zich openbaren, de zoon des verderfs. Wetteloosheid is hier ook echt in de Joodse zin bedoeld. Hij zal afstand nemen van de wet, van de Thora, en daar geen rekening mee houden. Die zal eerst moeten komen voordat de dag des Heren aanbreekt. Want er staat: eerst moet die afval, die ⟨em>apostasia⟨/em>, komen en de mens der wetteloosheid zal zich moeten gaan openbaren, de zoon des verderfs. Hij heeft diverse namen, alleen al in dit gedeelte. De tegenstander namelijk, die zich verheft tegen al wat God of voorwerp van verering heet, zodat hij zich in de tempel Gods zet om aan zichzelf te laten zien dat hij een god is.⟨/p> ⟨p>Deze tekst is toch wel een aanwijzing dat er inderdaad weer – al dan niet provisorisch – een huis gebouwd zal zijn waar die offerdienst plaatsvindt. Ik ken eerlijk gezegd niet zoveel andere passages; dit is bij mijn weten de enige waar dat zo gezegd wordt. Maar die tegenstander zal dus afstand nemen van de wet, van Mozes, van de hele Joodse eredienst. Daarmee zal hij zich een mens der wetteloosheid betonen. Zo zal hij zich openbaren en zijn masker afdoen.⟨/p> ⟨p>Want eerst zal daar een tijd van geweldige vrede zijn, een Joodse eredienst. De gedachte zal zijn dat het vrederijk is aangebroken. Een vals messiaans rijk zal eraan voorafgaan en dat zal dan plotseling gestaakt worden. In plaats daarvan zal die mens der wetteloosheid zich openbaren; oftewel, hij zal zijn masker afdoen en zich in de tempel Gods zetten om aan zichzelf te laten zien dat hij een god is.⟨/p> ⟨p>Dat is precies wat die ⟨em>apostasia⟨/em> is, die afval. Dit is precies hetzelfde als waar we het over hadden in verband met Daniël 12 en Matteüs 24: de gruwel der verwoesting in de heilige plaats, daar in Jeruzalem. Moet u zich voorstellen dat dit zal gaan gebeuren. Dan moet ik er nog iets bij zeggen, want die Tessalonicenzen dachten dat het allemaal al zo aan de gang was. Maar nee, eerst moet dit gebeuren. En dan zegt Paulus er nog bij: "Jullie weten nu wel wat hem weerhoudt." Eerst moet die weerhouder nog worden weggenomen en uit het midden worden verwijderd.⟨/p> ⟨p>En wat zou dat zijn? Het is nu niet de vraag, of in ieder geval niet het onderwerp, wie die weerhouder is, maar laat ik het toch zeggen: ik denk dat het het Lichaam van Christus is. Het Lichaam van Christus zal worden verwijderd en dat zal het moment zijn dat hij zijn masker afdoet en zich zal betonen als de mens der wetteloosheid. Ik zal u straks echt laten zien dat dit zo is. Maar die weerhouder moet worden verwijderd. Dat is het navolgende in vers 5, 6 en 7 van 2 Tessalonicenzen 2.⟨/p> ⟨p>De verleiding zou groot zijn om daar nu wat meer over te zeggen, maar ik beperk me nu even tot deze mededeling. Die gruwel der verwoesting op de heilige plaats, op het tempelplein, dat gaat er gebeuren. De offerdienst wordt gestaakt en dat afgodsbeeld wordt daar neergezet.⟨/p> ⟨p>U zou ook nog naar Openbaring 13 kunnen gaan. Dat doe ik niet, maar ik verwijs er alleen even naar. Ik denk dat we de volgende keer daar wel wat dieper op in zullen gaan, want daar ontkomen we dan toch niet aan. In Openbaring 13 leest u over het beest... nee, u leest over twee beesten, maar ook dat er een beeld gemaakt zal worden: het beeld van het beest dat aanbeden moet worden. Waar zou dat beeld dan geplaatst worden? Een beeld dat aanbeden moet worden door degenen die op de aarde of in het land wonen. En als ze het niet doen, staat er nog bij dat ze een teken op hun hand of hun voorhoofd krijgen. Als ze dat teken niet krijgen, zijn ze uitgesloten van het hele economische systeem; dan kunnen ze niet kopen of verkopen. Maar ze moeten dat beeld van het beest aanbidden.⟨/p> ⟨p>Daar wordt dus afgoderij afgedwongen in het land. Vandaar dat er ook een gigantische verdrukking zal aanvangen vanaf het moment dat dat afgodsbeeld neergezet is en afgoderij afgedwongen wordt daar in het land. Niet alleen in Jeruzalem, maar in heel het land. Iedereen die daar niet aan meedoet, is uitgesloten om te kopen en te verkopen.⟨/p> ⟨p>Laten we weer even teruggaan, want we maken nu zo links en rechts wel uitstapjes naar andere passages, maar dit is de lijn die we volgen. Wanneer jullie dan zullen vernemen – ik lees nog een keer dit vers – de gruwel van de verwoesting, waarvan wordt gesproken door Daniël de profeet, staande in de heilige plaats... Wie leest, laat hem verstaan. "Geeft er acht op," staat er in de NBG-vertaling. En ook: als je het leest, versta het. Mag ik er nog eens even op wijzen?⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2886" title="Speel af vanaf 48:06">▶ 48:06⟨/button> ⟨span>Kennisvermeerdering en het Verstaan van de Profetie (daniël 12)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>In het boek Daniël 12 wordt er speciaal op gewezen dat, wanneer de tijd van het einde aanbreekt, velen onderzoek zullen gaan doen naar de woorden van Daniël. Het boek werd namelijk verzegeld tot de eindtijd. Op het moment dat dit alles gaat aanbreken, zullen de verstandigen, de ⟨em>maskiliem⟨/em>, het gaan verstaan. Zij zullen zich dan inderdaad realiseren: de profeet Daniël heeft van deze dingen gesproken. Vandaar ook dat, wanneer de Heer zegt: "Laat hem verstaan", dat verstaan juist alles te maken heeft met die specifieke tijdsperiode.⟨/p> ⟨p>Ik wil toch eventjes daar naartoe gaan, want ik mis de dia nu terwijl ik hierover spreek. Daniël 12, na Ezechiël en Hosea. In vers 3 staat: "En de verstandigen..." Dat zijn die ⟨em>maskiliem⟨/em> dus, hè? De verstandigen zullen stralen als de glans van het uitspansel en degenen die velen tot gerechtigheid hebben gebracht, als de sterren, ⟨em>olam wa-ed⟨/em>, voor de eeuwigheid en verder. Maar gij, Daniël, houd de woorden verborgen en verzegel het boek tot de eindtijd. Velen zullen onderzoek doen en de kennis zal vermeerderen.⟨/p> ⟨p>Ik heb heel vaak de uitleg gehoord dat dit zou gaan over het feit dat we vandaag ook in een explosieve tijd leven van kennisvermeerdering in het algemeen. Maar als ik dit hier lees, dan zeg ik: het gaat hier niet over academische of technische kennis die zo toeneemt. Daar wordt elders in de Schrift wellicht ook over gesproken, maar hier gaat het specifiek over de kennis van de profetie. De profetie wordt verzegeld tot de eindtijd en in die tijd zullen velen onderzoek doen en zal de kennis vermeerderen; de kennis omtrent deze dingen.⟨/p> ⟨p>Dan begrijp je ook waarom Jezus in Matteüs 24 zegt: "Wanneer jullie dan die gruwel zien, of die gruwel waarvan de profeet Daniël gesproken heeft, wie het leest, laat hem het verstaan." Laten we duidelijk zijn: dáár gaat Daniël over. Dan zal ook het inzicht binnen het land doorbreken. De ⟨em>maskiliem⟨/em> zullen velen ook tot kennis brengen. Dat zal een buitengewoon enerverende tijd zijn. Moet je je voorstellen, ook binnen het Jodendom; daar vindt zoveel plaats. Na duizenden jaren lang geen eredienst meer gehad te hebben, zal er dan weer in ieder geval voorlopig een eredienst zijn. Vervolgens wordt die eredienst gestaakt. Dan wordt er ineens een afschuwelijke afgoderij neergezet en wordt men gedwongen tot die cultus. Maar in die tijd zal de kennis van de profetie enorm toenemen. En waarom? Omdat de verzegeling, omdat de zegels waarmee het boek verzegeld is, dan zullen worden geopend. Men zal dan dit alles verstaan. Dat wil zeggen dat het volk van Israël dit gaat verstaan.⟨/p> ⟨p>Kijk, hier is de dia; ik dacht al: waar is hij nou? "Wie het leest, laat hem verstaan." En verstaan gaat ook altijd alleen maar door Schrift met Schrift te vergelijken. Dat is wat de Heer Jezus hier ook doet. Hij spreekt deze dingen uit en zegt: "Laat hem verstaan." Maar hoe? Hoe zou je Daniël kunnen verstaan als je deze woorden niet kent? Als je andere passages niet kent? Je gaat de Schrift verstaan juist door de dingen bij elkaar te brengen en naast elkaar te leggen.⟨/p> ⟨p>En dan staat er nog bij in vers 16 – daar gaan we nu naartoe: "Wie op dat moment in Judea zijn, laat hen vluchten naar de bergen." Op dat moment? Welk moment? Op het moment dat ze die gruwel zien, dat die gruwel wordt opgericht op de heilige plaats daar in Jeruzalem. Wie op dat moment in Judea zijn, in het Joodse land, Jeruzalem en omgeving. Realiseert u zich ook dat we hier in Matteüs 24 echt op Joodse bodem staan. Hier worden Joden aangesproken. Wie dan op dat moment in Judea zijn, laat hen vluchten naar de bergen. Over die vlucht wordt elders ook gesproken, maar ik stel voor dat we dat even parkeren tot na de pauze. Ik kijk even naar de klok en stel voor dat we nu eerst eventjes een kopje koffie gaan drinken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3264" title="Speel af vanaf 54:24">▶ 54:24⟨/button> ⟨span>De Vlucht Naar de Bergen en het Teken van de Vrouw (openbaring 12)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Wij pakken de draad weer op waar we hem voor de pauze loslieten. We hebben het de hele tijd zo'n beetje gehad over dat afgodsbeeld, die gruwel die op de heilige plaats zal worden opgericht ter vervanging van de dagelijkse offerdienst. We praten hier over gebeurtenissen die in de nabije toekomst gaan plaatsvinden, allemaal in het Judese landgebied. We staan op Joodse bodem; dat blijkt uit alles in de beschrijving van Matteüs 24.⟨/p> ⟨p>"Wie op dat moment in Judea zijn, laat hen vluchten tot in de bergen." Niet naar andere steden of plaatsen waar ze dan eventueel veilig zouden zijn; nee, in de bergen moeten ze wezen. Over die vlucht lezen we op meerdere plaatsen, maar ik wil u meenemen naar Openbaring 12. Ik doe dat met opzet, omdat daarmee ook weer een tafereel in beeld geschilderd wordt dat de zaken heel duidelijk in perspectief zet. We hebben trouwens over dit gedeelte – ik weet niet meer bij welke gelegenheid dat was, het zou de laatste studie van vorig seizoen geweest kunnen zijn – ook stilgestaan bij deze verzen. Maar dat doe ik dan nu nog eens. Het is buitengewoon belangrijk, omdat hier een aantal dingen naar voren gebracht worden waarbij het hele plaatje als het ware compleet wordt neergezet.⟨/p> ⟨p>Johannes ziet een teken in de hemel, daarmee begint Openbaring 12. Hij ziet een vrouw, bekleed met de zon en de maan en een kroon van twaalf sterren. Dan weet je eigenlijk al meteen dat dit iets met Israël te maken moet hebben: een vrouw met een kroon van twaalf sterren. Hij ziet ook een draak, een onheilspellend gebeuren. Een dreigende, rosse draak die het gemunt heeft op die vrouw. En dan lees je dat die vrouw barende is en zij bracht, zo staat er in vers 5, een zoon voort. Die vrouw is uiteraard een volk, en wel een volk dat een zoon voortbrengt.⟨/p> ⟨p>Wie is die zoon? Dat staat hierbij: "En zij bracht voort een zoon, mannelijk." Ik heb hier een vertaling die heel letterlijk is, direct gebaseerd op de interlineair. "En zij bracht voort een zoon, mannelijk." Eigenaardig dat dat er zo bijgezegd wordt, want je zou zeggen: heb je wel eens een vrouwelijke zoon geboren zien worden? Is dat niet een beetje overtollige informatie? Nee, dat is het zeker niet. Het feit dat hij mannelijk is, geeft aan dat die zoon een mannelijke functie uitvoert. Je mag daar vandaag natuurlijk bijna niet meer over spreken, want alles is geëmancipeerd en seksonderscheid mag je niet meer maken. Het is heel politiek correct om dat allemaal zo te verwisselen, maar laat ik het u gewoon zeggen: heersen is een mannelijke functie. Heerschappij. Dat staat hier trouwens ook gewoon bij. Hij hanteert namelijk de roede, en dat zou je zelfs nog dubbelzinnig kunnen opvatten, maar dat is ook mannelijk. Dat is heersen. De heerserstaf tussen zijn voeten, dat is een mannelijke activiteit.⟨/p> ⟨p>Deze vrouw, het volk Israël, bracht dus een zoon voort, mannelijk, die op het punt staat al de natiën te hoeden met een ijzeren knots of met een ijzeren roede. Met andere woorden: wie zou die zoon zijn? Dat lijkt me niet zo moeilijk. Waar Johannes hier op zinspeelt, is Psalm 2, over die zoon die al de natiën zal hoeden. Dat is uiteraard een Messiaanse aanduiding. Het gaat hier over Christus. De vrouw is Israël en de zoon, die mannelijke zoon, is uiteraard de Christus, de Mashiach; degene die niet alleen Israël, maar ook de natiën zal onderwerpen en onderschikken. Vandaar ook 'mannelijk'. "En zij bracht voort een zoon, mannelijk, die op het punt staat te hoeden al de natiën met een ijzeren knots." Wel, die zoon is Christus, maar dat moet je dan wel goed zeggen. Want als die vrouw inderdaad een volk representeert, zou dat met die zoon dan anders zijn? Ik stel de vraag omdat ik het antwoord weet.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3624" title="Speel af vanaf 01:00:24">▶ 01:00:24⟨/button> ⟨span>Het Verborgenheidsgeheim: de Mannelijke Zoon en de Wegrukking⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Het is één van de grote geheimen van het Nieuwe Testament en iets wat Paulus in zijn brieven naar voren brengt: de Christus is namelijk niet alleen maar Christus Jezus. Nee, Christus Jezus is het Hoofd, maar de Christus is Hoofd en lichaam. Dat is een volk. Dat is één van de grote geheimen van het Nieuwe Testament als we het hebben over de Christus: het is niet één persoon, maar een heel gezelschap dat deelt in de rol, de functies en de positie die aan Christus Jezus is toegekend. Dat wil zeggen dat wij deelgenoten zijn, medeleden van zijn lichaam en deelgenoten van de belofte. Alles wat aan Christus is beloofd, komt toe aan het volk dat met Hem die positie deelt. Het is onvoorstelbaar, maar het is een van de grote waarheden van de brieven die de apostel Paulus heeft geschreven.⟨/p> ⟨p>Dan begrijp je ineens dat het Oude Testament — en dat vind ik geweldig — ook over ons spreekt. Alleen is het daar verborgen. Want het Oude Testament spreekt over Christus, en aangezien wij bij de Christus horen en deel uitmaken van zijn lichaam, wordt er inderdaad ook verborgen over ons gesproken. Maar dat is juist een van de dingen die Paulus naar voren brengt: de verborgenheid die eeuwenlang verborgen is gebleven. Het was er wel, het staat ook in de Schriften. Daarom vind ik het zo geweldig om met het Oude Testament, de Hebreeuwse Bijbel, bezig te zijn, want dan vind je dat allemaal verborgen. In typen staat dat allemaal al uitgebeeld.⟨/p> ⟨p>Laten we even doorlezen, want we moeten bij vers 6 aankomen. Vers 5 roep ik even in herinnering, omdat het noodzakelijk is om vers 6 te begrijpen, waarin gesproken wordt over die vlucht. De vrouw, Israël, bracht een mannenkind voort dat op het punt staat al de natiën te hoeden met een ijzeren knots. En dan staat er: "En weggerukt wordt het kind van haar naar de God toe en naar de troon van hem." Dat wil zeggen dat als Israël de Christus — inclusief Hoofd en lichaam — voortgebracht zal hebben, die mannelijke zoon wordt weggerukt naar God toe en naar zijn troon.⟨/p> ⟨p>Die term moeten we kennen als we de brieven van Paulus kennen. Als Paulus zegt: "Moedigt elkaar aan" of "Vertroost elkaar met deze woorden", dan heeft hij het over de gebeurtenissen in 1 Thessalonicenzen 4. Dat is het geweldige hoofdstuk waarin Paulus spreekt over de verwachting die wij hebben: dat wij de Heer tegemoet zullen gaan in wolken, in de lucht. Er staat dat we letterlijk weggerukt zullen worden. Dat is exact hetzelfde woord als wat hier gebruikt wordt. De mannelijke zoon wordt weggerukt tot God en zijn troon. Paulus zegt dat dit zal gebeuren op het teken van een aartsengel. Er zal een signaal afgegeven worden. Dan zullen eerst de doden opstaan — de doden die in Christus gestorven zijn — en vervolgens zullen de levenden tezamen met hen de Heer tegemoet gaan in wolken, in de lucht. Zo zullen we altijd met de Heer zijn. Dat is die wegrukking.⟨/p> ⟨p>Daar spreekt Johannes hier ook over. Over de identiteit wordt verder niets gezegd, alleen dat de Christus wordt weggerukt. Dit kan uiteraard geen betrekking hebben op de hemelvaart. Dat was helemaal geen wegrukking en er was ook geen sprake van gevaar. Nee, het gaat hier over een gebeurtenis pal voorafgaand aan een specifieke periode, waarvan de lengte van de termijn hier heel specifiek benoemd wordt. "En weggerukt wordt het kind van haar naar de God toe, naar de troon van hem." Zie daar de verwachting die wij hebben.⟨/p> ⟨p>Daarom noem ik het ook graag in dit verband. Als we het over Matteüs 24 hebben, staan we op Joodse bodem. "Wie in Judea zijn... Wanneer jullie dan de gruwel van de verwoesting zien staan op de heilige plaats." Zullen wij dat zien? Nee, dat zullen wij niet meer zien. We zullen de periode die daaraan voorafgaat wellicht meemaken — als u het mij vraagt is dat vrij duidelijk — maar wij worden weggerukt. En wat dan? Laten we verder lezen: "En de vrouw vluchtte tot in de wildernis waar zij ook een plaats heeft, gereedgemaakt vanwege de God." Aha.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4001" title="Speel af vanaf 01:06:41">▶ 01:06:41⟨/button> ⟨span>De Vlucht van de Vrouw Naar Haar Door God Bereide Plaats⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Hier hebben we die vlucht waar we zojuist ook over lazen in Matteüs 24: "Wanneer jullie dan de gruwel van de verwoesting zien staan, laten dan wie in Judea zijn, vluchten naar de bergen." Hier in Openbaring staat: "en de vrouw vluchtte tot in de wildernis." Hier wordt alleen niet gesproken over een gruwel van de verwoesting, maar er wordt wel over een vlucht gesproken. Wanneer zal die vlucht plaatsvinden? Ik leg die vraag eens aan u voor: wat zou u zeggen? Ja, op het moment dus dat die mannelijke zoon is weggerukt tot God en Zijn troon. Dan vlucht die vrouw naar de woestijn, of tot in de wildernis. Daar heeft ze een plaats die van Godswege zo bereid en gereedgemaakt is vanwege de God. Het is dus een locatie die God gereserveerd heeft en daar mag ze dan vertoeven. Dat zal dus zijn na die wegrukking van de mannelijke zoon.⟨/p> ⟨p>Wat die plaats is of hoe die plaats heet, ik beloof u dat we daar de volgende keer of de keer daarop uitgebreid op terugkomen. Dan zal ik u laten zien dat die wildernis, het gebergde, gaat over de woestijn van Edom. Meer specifiek wordt de plaats Bozra genoemd. Weet u wat Bozra trouwens betekent? Schaapskooi. Dat is de plaats waar de kudde bijeengebracht wordt. Maar Bozra is ook gewoon een plaatsnaam in de woestijn van Edom. En als u mij vraagt of dat gewoon op dezelfde plaats is als Petra in de woestijn, de bekende rotsstad in het huidige Jordanië? Ik zeg het expres zo: de bekende rotsstad. Ja, daar zal de Heer dan ook Zijn Ecclesia in die dagen bouwen. Zo was het toch? Maar goed, dat is een woordspeling uit Matteüs 16.⟨/p> ⟨p>De vrouw vluchtte tot in de wildernis, waar zij ook een plaats heeft, gereedgemaakt vanwege de God, opdat zij haar daar zullen voeden, 1260 dagen. "Opdat zij..." en dat is eigenaardig. In de NBG-vertaling is het trouwens weggemoffeld, maar het staat er echt. Als u een Statenvertaling hebt, staat het er wel correct: "opdat zij haar daar zullen voeden." Dan vraag je je af: wie zijn die "zij" dan? Wordt hier over meerdere personen gesproken? We hadden gezien dat de vrouw een volk is, maar die mannelijke zoon is ook een volk, een gezelschap, hoofd en lichaam. Welnu, die wordt weggerukt tot God en Zijn troon, maar niet om te niksen. Uiteraard is dat ter voorbereiding van de heerschappij, want die mannelijke zoon heeft de taak om de naties te hoeden en te regeren. Ik geloof ook dat wij, als het lichaam van Christus, geroepen zijn tot heerschappij. "Weet gij niet dat wij de wereld zullen oordelen? Weet gij niet dat wij als koningen zullen heersen?", zegt Paulus in de Korintiërsbrieven. Vanuit de hemelse kant, dat is waar, maar niettemin.⟨/p> ⟨p>Die mannelijke zoon wordt weggerukt tot God en Zijn troon. Wat zullen we dan in de tussentijd doen, gedurende de tijd dat die vrouw daar een plaats heeft in de wildernis waar ze veilig is? Realiseert u zich trouwens dat niet alleen die mannelijke zoon die periode van verschrikkingen niet zal meemaken, maar dat er nog een gezelschap is dat daarin beveiligd zal worden: die vrouw. Ja, maar die 144.000 dan? Die worden pas later geselecteerd. Daarvan is pas sprake nadat Hij verschenen zal zijn op de Olijfberg. Maar het gaat hier nog over die tijd van de 1260 dagen. Die mannelijke zoon zal die periode niet meemaken... nou ja, wel meemaken uiteraard, maar die zal zich dan bevinden bij God en Zijn troon. Ook die vrouw zal beveiligd zijn. Ze zal een schuilplaats hebben, een onderduikadres, daar waar ze helemaal veilig is en waar de draak, de tegenstander, geen enkele invloed heeft. Je leest dat in Openbaring 12 en je zou het in het vervolg eens na moeten lezen; daar staat gewoon bij dat de vrouw daar volkomen veilig is, omdat de Heer Zelf hun toevlucht is.⟨/p> ⟨p>Ik geloof ook dat er tal van psalmen gezongen gaan worden hoor. Allerlei psalmen zoals: "O Here, Gij zijt mij een vesting, een toevlucht ten dage van benauwdheid." Dat zal dan met recht blijken. Te midden van de enorme verschrikkingen zal er een plaats zijn in de woestijn waar die vrouw veilig is. De mannelijke zoon is gepromoveerd, om het zo maar te zeggen, tot God en Zijn troon. Maar ook die vrouw, dat gelovige deel van Israël dat gevlucht zal zijn in de woestijn, heeft daar een plaats van Godswege bereid en zij zullen haar daar voeden. Als u mij vraagt of die "zij" gewoon de leden van de mannelijke zoon zijn, dan zeg ik: ja, wij hebben daar ook een aandeel in. Ik vind dat een geweldig avontuurlijke gedachte. Als u mij vraagt hoe ik me dat voorstel, dan weet ik dat weer niet. Nee, daar heb ik echt geen idee van. Misschien u wel?⟨/p> ⟨p>Ik heb sowieso veel moeite om mij voor te stellen hoe het straks zal zijn in een nieuw opstandingslichaam. Bij onvergankelijkheid kan ik me wel iets voorstellen, maar dat we daar tot God en Zijn troon... bent u er ooit geweest? We zijn bestemd voor de troon, dat is duidelijk. Ik denk dat het een waarheid is die heel gemakkelijk zomaar weggewoven wordt. Ik hoor heel vaak: "Ja, we zijn bestemd om in de hemel te evangeliseren." Is dat zo? We zijn bestemd voor de troon, tot heerschappij over deze hele kosmos. Niet alleen de aarde, we zijn bestemd tot heerschappij over hemel en aarde. De hoogste positie is aan Christus gegeven en wij delen daarin als leden van het lichaam. We gaan straks niet evangeliseren onder de hemelingen; we zijn bestemd voor de troon. Dat is wat Christus te doen staat en dat is een heel gezelschap waar u en ik deel van uitmaken als we in Hem geloven. Straks, als we eenmaal tot onze bestemming gekomen zijn – dat wil zeggen: we zullen Hem tegemoet gegaan zijn en we zullen altijd met Hem zijn – dan zijn we daar bij de troon. En wat gaan we dan doen in die 1260 dagen? Voeden. Ja, we gaan voeden, voedsel geven. Misschien ook in geestelijk opzicht. Wellicht. Ik weet het niet hoor, ik sta hier ook maar gewoon te stamelen. Het enige wat ik kan doen is lezen wat er staat. En er staat: "opdat zij haar daar zullen voeden, 1260 dagen." Aha, 1260 dagen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4521" title="Speel af vanaf 01:15:21">▶ 01:15:21⟨/button> ⟨span>De Termijn van 1260 Dagen en de Twee Getuigen (openbaring 11)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Maar die termijn zijn we al vaker tegengekomen. Het is namelijk ook de termijn van de twee getuigen die zullen profeteren. Dat vinden we dan niet in Openbaring 12, maar in Openbaring 11. Ook daar wordt gesproken over de 1260 dagen. Als je uitgaat van het idee van een toekomstige zeventigste jaarweek, dan ga je uit van twee gelijke helften. Dat idee hebben we inmiddels echter achter ons gelaten, of daar hebben we het in ieder geval over gehad. Men moet zich realiseren dat er in het boek Openbaring nooit over zeven jaar wordt gesproken. Er wordt altijd gesproken over een termijn van drieënhalf jaar. Deze wordt verschillend aangeduid: als een tijd, tijden en een halve tijd, als 1260 dagen of als 42 maanden. Het is echter iedere keer dezelfde termijn die wordt herhaald. Die zeventigste jaarweek uit Daniël heeft daar niets mee te maken; die ligt in het verleden. De enige overeenkomst is dat een periode van drieënhalf jaar vaker terugkomt in de Bijbel.⟨/p> ⟨p>Dat is niet alleen in verband met het leven van de Heer Jezus, wiens openbare bediening drieënhalf jaar duurde, maar ook de periode tot de dood van Stephanus duurde drieënhalf jaar. En ooit, in de dagen van Elia, lees je ook al dat hij het drie jaar en zes maanden niet liet regenen; ook weer drieënhalf jaar dus. Iedere keer als er over drieënhalf jaar gesproken wordt, gaat het niet noodzakelijkerwijs over dezelfde termijn; dat hangt helemaal af van de context waarin erover gesproken wordt. Het is van belang om dat goed uit elkaar te houden.⟨/p> ⟨p>In Openbaring 11 lees je over die twee getuigen. We hadden daar vandaag nog een gedachtenwisseling over — ik bedoel Wolter en anderen — over de identiteit van die twee getuigen. Wie zouden dat toch zijn? In ieder geval is één van hen Elia, althans in de geest en kracht van Elia. De identiteit van die ander is een boeiende vraag, maar daar gaan we het nu niet over hebben. Ik lees voor uit vers 1: "En mij werd een riet gegeven, een staf gelijk, met de woorden: sta op en meet de tempel Gods en het altaar en hen die daarin aanbidden. Maar laat de voorhof, die buiten de tempel is, erbuiten en meet die niet, want hij is aan de natiën gegeven. En zij, de natiën, zullen de heilige stad vertreden tweeënveertig maanden lang. En Ik zal Mijn twee getuigen last geven om met een zak bekleed te profeteren twaalfhonderd zestig dagen lang."⟨/p> ⟨p>Ziet u dat die termijn hier twee keer wordt benoemd, maar op een verschillende wijze? Eén keer in maanden en de andere keer in dagen. De ene keer is de aanduiding gelieerd aan de maan, de andere keer aan de zon. Daar zit heel veel aan vast, maar het gaat er nu even om dat deze twee getuigen gedurende die tijd daar op het tempelplein zullen profeteren en daar veilig zullen zijn. Zij zullen gedurende 1260 dagen in het hol van de leeuw profeteren. Aan het einde van die periode gaat het vervolg van Openbaring 11 verder, maar het punt is dat die periode heel duidelijk wordt beschreven in zowel Openbaring 11 als Openbaring 12.⟨/p> ⟨p>Het is een periode waarin een deel van Israël — de vrouw — wordt bewaard in de woestijn gedurende 1260 dagen. Tegelijkertijd treden in Jeruzalem de twee getuigen op. Er is dus heel wat aan de hand. Wat er precies plaatsvindt, hangt af van over wie je het hebt. Als je het hebt over de leden van die mannelijke zoon: die zijn bij God en Zijn troon. De vrouw is echter gevlucht naar de woestijn en wordt daar gevoed. Misschien gebeurt dat wel op dezelfde manier waarop Israël ooit op weg naar het land werd gevoed: van Godswege, vanuit de hemel. Misschien wel met manna. Straks weten we er meer over; dan zullen we het zien en hebben we daar ons aandeel in.⟨/p> ⟨p>Als je de camera verplaatst naar Jeruzalem, dan zie je daar een gruwel opgericht, terwijl inmiddels de eredienst is gestaakt. Er is een gruwel opgericht, maar tegelijkertijd zullen die twee getuigen daar profeteren in het hol van de leeuw. Want het is de meest verschrikkelijke periode die je maar kunt bedenken. Laten we nu weer even teruggaan naar de tekst.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-14" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4910" title="Speel af vanaf 01:21:50">▶ 01:21:50⟨/button> ⟨span>Terug Naar Matteüs 24: de Uiterste Urgentie van de Vlucht⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>U zegt: "Hadden we het niet over Matteüs 24?" Ja, dat klopt. Maar u ziet dat er zoveel dwarsverbindingen te leggen zijn met allerlei andere passages. Nou, dan zegt de Heer: "Wie op dat moment in Judea zijn, laat hen vluchten tot in de bergen. Wie op het dakterras is, laat hem niet naar beneden gaan om de dingen uit zijn woonhuis te pakken." Eén ding moet nog wel duidelijk zijn: dat is namelijk het uiterste moment van vluchten. Dan is er zoveel haast geboden. Dat wordt op een andere manier ook nog benadrukt, want dan staat er vervolgens in vers 18: "En wie in het veld is, laat hem niet terugkeren om zijn bovenkleding te pakken."⟨/p> ⟨p>Je bent daar op het veld bezig en je hebt je overhemd en je jasje uitgedaan. Niet terugkeren om je bovenkleding nog eventjes bij elkaar te rapen: maken dat je wegkomt! En als u zegt: "Is dit niet een beetje overdreven?" of "Is dit bij wijze van spreken?", nou, als het al bij wijze van spreken is, dan lijkt het me in ieder geval duidelijk dat de boodschap is: maken dat je wegkomt, nú! Meteen! Direct! Op het moment dat je dat waarneemt. En ik bedoel niet alleen letterlijk dat je het met eigen ogen ziet, maar ik ga ervan uit – en de Bijbel veronderstelt dat hier eigenlijk ook – dat er dan ook televisie, internet en webcams zijn, of dat je het leest in de krant.⟨/p> ⟨p>Als je de gruwel van de verwoesting waarneemt, dan hoef je daarvoor helemaal niet lijfelijk aanwezig te zijn op het tempelplein. Nee, je weet: de gruwel is opgericht. Op het moment dat je dat ter oren komt en je neemt het waar – ongeacht hoe, via de krant, een webcam, de televisie of het journaal – dan is het vanaf dat moment: vluchten, wegwezen! "Wie dan in Judea zijn." U ziet trouwens ook hoe dat gelokaliseerd wordt. Het gaat er dus niet om dat de mensen die dan in Nederland zijn moeten vluchten. Nee, wie dan in Judea zijn. Sowieso naar de bergen vluchten, dat valt hier in Nederland trouwens niet eens zo mee.⟨/p> ⟨p>Wij als leden van het Lichaam hoeven helemaal niet te vluchten. Die vrouw vlucht, maar de mannelijke zoon wordt weggerukt. Het verschil is dit: vluchten is een activiteit, maar wegrukken is passief. Je wordt weggerukt; dat onderga je dus. Dat is Gods activiteit. Nou, wie in het veld is, laat hem niet terugkeren om zijn bovenkleding te pakken. "Wee echter de zwangeren..." Dat vind ik altijd een mooie link – of nou ja, mooi niet, want het is eigenlijk verschrikkelijk waar het hier over gaat – maar wel die link met "wee de zwangeren".⟨/p> ⟨p>De "wee" is hier trouwens geen aanklacht van "oh wee" als een veroordeling. Nee, het is een uiting van dreiging of droefheid. "Oh wee!" En met recht. De zwangeren; moet je je voorstellen, dat zijn de categorieën van aanstaande moeders. Je bent zwanger in die tijd, dat is heftig. Dit is dus nogmaals geen aanklacht, maar een beschrijving van de situatie zoals die is. Als je dan zwanger bent, dan is dat heel zwaar. "Wee de zwangeren en de zogenden", degenen die hun kind aan de borst hebben in die dagen. Dat is de categorie voor wie het heel moeilijk valt om dan te vluchten. Vandaar dat de Heer zegt: maken dat je wegkomt, er is snelheid geboden. Maar voor degenen die zwanger zijn en zogend, valt dat niet mee. Vandaar ook dat de Heer dit zo zegt.⟨/p> ⟨p>"Bid echter dat de vlucht van jullie niet 's winters geschiede." Want ook hiervoor geldt: dan is het moeilijker om te reizen in de winter. Nu zegt u: "In het Midden-Oosten valt dat toch wel mee?" Nou, dat hangt ervan af. Misschien hoef je geen sneeuwkettingen om te doen, maar regenval, onbegaanbare wegen en de kou maken het reizen en vluchten in ieder geval moeilijker. Want daar gaat het over: het is niet zomaar even reizen, nee, het is vluchten.⟨/p> ⟨p>Dat geldt trouwens ook voor de sabbat. Men heeft wel gedacht dat de Heer zou zeggen dat je niet op de sabbat mág vluchten. Nee, dat is het niet. Weet u trouwens dat zelfs in het jodendom dat niet wordt gezegd? Ik weet dat er normaal gesproken sprake is van een sabbatsreis, waarbij je op de sabbat een bepaald aantal meters mag afleggen. Ellen, weet u hoeveel trouwens? Tweeduizend el inderdaad. Zit daar wat achter? Nee hoor. Maar dat is een sabbatsreis. Echter, wanneer er sprake is van vlucht of noodzakelijke verplaatsing, dan geldt die bepaling helemaal niet. Daar heeft de Heer het hier dus niet over, alsof je dan niet zou mogen vluchten. Het gaat er alleen om dat het op de sabbat in het Judese land verrekte moeilijk is om je te verplaatsen en te vluchten. Al was het maar omdat er geen openbaar vervoer is in het Joodse land. Nou, ik hoef hier niet eens aan het openbaar vervoer te denken, dat weet ik niet, maar in het algemeen is het op de sabbat simpelweg heel moeilijk. "Bid echter dat de vlucht van jullie niet 's winters geschiede en niet op een sabbat." Want dan zal er grote verdrukking zijn.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-15" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5294" title="Speel af vanaf 01:28:14">▶ 01:28:14⟨/button> ⟨span>De Grote Verdrukking en de Rol van de Aartsengel Michaël⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Die uitdrukking reserveren we voor een volgende keer, om het nog eens wat breder te bezien en te kijken waar die uitdrukking nog meer gebezigd wordt. Want vanaf het moment dat de gruwel van de verwoesting op de heilige plaats wordt opgericht, moet je maken dat je gaat vluchten. Waarom? Wel, want dan zal er grote verdrukking zijn. Waar dan? Wel, in dat gebied van Judea, want daar moesten ze immers vluchten. Want dan zal er grote verdrukking zijn, zodanig als niet is geschied vanaf het begin van de wereld tot nu toe. Nou, dat is nogal wat. En het Jodendom heeft al heel wat voor zijn kiezen gehad, maar dan zal er een verdrukking zijn zoals er vanaf het begin van de wereld niet geschied is tot nu toe en ook niet meer zal geschieden, staat erbij.⟨/p> ⟨p>Laten we eventjes naar Daniël 12 gaan, we hebben nog even de tijd. Ik wil u daar graag mee naartoe nemen, want ook hier zien we weer dat de Heer refereert aan andere passages, met name inderdaad uit Daniël. Laten we het eens lezen. Daniël 12 vers 1: "Te dien tijde..." Ja, "te dien tijde" refereert uiteraard aan het voorafgaande; dat moet u zelf maar eens nalezen. "Te dien tijde zal Michaël opstaan, de grote vorst die de zonen van uw volk terzijde staat. En er zal een tijd van grote benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er volkeren bestaan tot op die tijd toe. Maar in die tijd zal uw volk ontkomen, al wie in het boek geschreven wordt bevonden." Al wie in het boek geschreven wordt bevonden.⟨/p> ⟨p>Eerst even dit: Michaël. Wie is dat? Michaël wordt in Judas genoemd: Michaël de aartsengel. Ik weet dat men in het gewone spraakgebruik nogal eens pleegt te spreken over 'aartsengelen', maar in de Schrift zul je dat nooit vinden. Er is maar één aartsengel. 'Aarts' betekent gewoon 'eerst'. Aartsvaders zijn de eerste vaders, de oervaders. Maar de aartsengel, dé aartsengel, dat wil zeggen dat er maar één van is, en dat is Michaël. Michaël is juist degene die gelieerd is aan het volk van Israël; hij is de aartsengel, de eerste engel, die de zonen van uw volk terzijde zal staan. En hij zal opstaan, dat wil zeggen dat hij nog een belangrijke functie gaat vervullen in de toekomende tijd. In Openbaring 12 leest u ook weer over hem. Ja, nu moeten we misschien speculeren. Wordt daar niet over Michaël gesproken? Ja, ja, weet ik niet. Misschien? Een interessante suggestie, laten we die in gedachten houden.⟨/p> ⟨p>Maar Michaël – daarom vind ik het ook zo boeiend – wat lazen we daar eerder over? In 1 Thessalonika 4, over die wegrukking, weet u nog? Daar wordt ook gesproken over die aartsengel. Er wordt gesproken over de bazuin Gods en bij de stem van een aartsengel. Dus de aartsengel, wie is dat? Als u het mij vraagt – en ik weet dat er andere visies op zijn – is er maar één aartsengel en dat is Michaël. Hij zal zijn stem verheffen. Vanuit Daniël wisten we al dat Michaël gaat optreden op het moment dat de tijd van grote benauwdheid gaat aanbreken voor Israël, voor de zonen van uw volk. Dan zal Michaël opstaan.⟨/p> ⟨p>En wat hebben we gezien? De wegrukking vindt plaats bij de stem of het geluid van de aartsengel. Dus op het moment – ik zie dat allemaal synchroon. Want hoe was het ook alweer? Die wegrukking vindt plaats vlak voorafgaand aan de grote verdrukking, aan die periode van 1260 dagen. Hier lezen we over die grote benauwdheid, en die begint met Michaël die opstaat. Het opstaan en optreden van de aartsengel Michaël valt dus synchroon. Michaël gaat optreden, zijn stem zal klinken, en dat is voor ons de aanleiding om weggerukt te worden. Want ik zei al: wij worden weggerukt, maar dán zal dat plaatsvinden. "Te dien tijde zal Michaël opstaan, de grote vorst die de zonen van uw volk terzijde staat, en er zal een tijd van grote benauwdheid zijn zoals het niet geweest is."⟨/p> ⟨p>Het lijkt me toch vrij duidelijk dat als Daniël dat hier zo zegt, hij het over exact hetzelfde heeft als de Heer Jezus in Matteüs 24. Er zal een grote verdrukking zijn zoals die er nooit geweest is vanaf het begin van de wereld. Dat staat hier ook; het zijn woorden van vrijwel identieke strekking. "En in die tijd zal uw volk ontkomen, al wie in het boek geschreven wordt bevonden." Maar daarover hadden we het dus ook al.⟨/p> ⟨p>Over vers 21 en die dagen die ingekort worden, stel ik voor dat we het daar de volgende keer over hebben. Dat voert te ver om daar nu nog over te spreken, dus ik stel voor dat we het voor vanavond hierbij laten. Ik ben blij dat we in ieder geval hebben gezien dat wat we vanavond hebben besproken niet alleen de dingen zijn die zullen gebeuren in Jeruzalem en in verband met het Judeese land en Israël dat gaat vluchten, maar ook in relatie tot dat wat wij gaan meemaken als leden van het lichaam van Christus die weggerukt worden tot God en Zijn troon. Wij hebben daar alles mee te maken en daar zien we naar uit. Zullen we het daarbij laten? Ja, dan stel ik voor dat we met elkaar nog onze hemelse Vader zullen danken.⟨/p>