⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie van de Afrondende Studie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Hartelijk dank, Wolter. En ook van mijn kant een hele goede avond allemaal op deze laatste avond van het seizoen. Dat zou nummer twaalf geweest moeten zijn, maar ziedaar, we hebben de volmaakte reeks niet helemaal kunnen afronden.⟨/p>
⟨p>Over het Millennium gaan we dus niet meer spreken. Wat feitelijk het Millennium is – ik bedoel de duizend jaren waar de Schrift over spreekt en waar deze hele wereldgeschiedenis op zal uitlopen – dat grote doel is feitelijk dit hele seizoen niet eens het onderwerp geweest. Alles loopt er echter wel naartoe.⟨/p>
⟨p>We hebben ons gedurende al die avonden, vanaf nummer één tot nu toe, beziggehouden met zes millennia. Dat wil zeggen, in andere termen: zoals God rekent, is voor Hem één dag als duizend jaar. Dus als we het hebben over zesduizend jaar, dan praten we over zes dagen. En daarna krijg je de Sabbat.⟨/p>
⟨p>We hebben ons dit seizoen dus beziggehouden met die zes goddelijke dagen, de zestig eeuwen. De vorige keer heb ik dit ook al even duidelijk gemaakt aan de hand van de metafoor van een klok. Een uurwerk telt zestig minuten, zoals u weet. Wel, dat is heel mooi te vergelijken met die zestig eeuwen, de zes millennia. Of, zoals we ook hebben gezien, de 120 cycli van jubeljaren. Die 120 cycli van jubeljaren hebben ook nog een bijzondere betekenis, want daar hebben we met name de vorige keer bij stilgestaan.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="131" title="Speel af vanaf 02:11">▶ 02:11⟨/button> ⟨span>Terugblik op Zes Millennia Bijbelse Chronologie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik wil, zoals ik tot dusver iedere keer gedaan heb, een terugblik geven op wat we zoal besproken hebben. Dat wil ik op deze laatste avond ook nog even doen, maar dan heel kort, omdat we ons vanavond gaan bezighouden met een nogal uitgebreid onderwerp. Ik heb de indruk dat ik dat iedere keer wel gezegd heb, dus als luisteraar word je op een gegeven moment natuurlijk een beetje murf voor dergelijke aankondigingen. Maar dit is nodig als ik alle schriftplaatsen wil behandelen die gaan over dit specifieke thema: de overgangsjaren naar het grote Millennium, de grote sabbatsdag. Dat is de sabbatsrust die overblijft voor het volk van God, zoals Hebreeën 4 dat zegt. Toch wil ik nog even kort samenvatten, zodat we weer helemaal in de stemming zijn en weten waar we het ook alweer over hadden.⟨/p>
⟨p>We spraken over die zes millennia, waarbij we begonnen te rekenen bij het jaar 1. Dat wil zeggen: van de mens, Anno Hominis, de creatie van Adam. We hebben vooral gezien dat die zes millennia in drie gelijke delen uiteenvallen, drie keer 2000 jaar. De eerste 2000 jaar hebben we in één avond behandeld. Daarin stelden we vast dat Noach stierf in het jaar 2000 sinds Adam, wat precies ook het jaar was waarin Abraham werd geboren.⟨/p>
⟨p>Vervolgens hebben we ons verreweg het grootste gedeelte van dit seizoen beziggehouden met de middelste 2000 jaren. Waar het totaal van 6000 jaar uiteenvalt in drie gelijke delen van 2000 jaar, valt dit middelste deel weer uiteen in vier gelijke delen van 500 jaar. In het jaar 2000 zagen we dus het sterven van Noach, maar ook een heel nieuw tijdperk met de geboorte van Abraham — of Abram, zoals hij bij zijn geboorte uiteraard nog heette. Precies 500 jaar later vond de uittocht uit Egypte plaats. Weer 500 jaar later had Salomo zijn tempel en zijn paleis voltooid. Feitelijk was daarmee Jeruzalem als residentie van de Koning-Priester gereedgemaakt; de woonplaats van God en de woonplaats van de koning. In die volgorde uiteraard: het huis van God, de tempel, was in dat jaar voltooid. Dan praten we dus over de helft van de menselijke geschiedenis, die zes dagen van duizend jaar beslaat.⟨/p>
⟨p>Weer vijfhonderd jaar later komen we uit in het jaar 3500. Dat is het jaartal waarin Jeruzalem herbouwd wordt onder leiding van koning Kores, na zeventig jaren ballingschap. Daaraan voorafgegaan waren 430 jaren van koningschap door de koningen van Juda en Israël. Dit was tevens het beginjaar van de zeventig jaarweken, de bekende profetie waar we een aantal avonden aan hebben gespendeerd. Het is een cruciaal scharnierpunt in de hele Bijbelse chronologie. We hebben gezien — en dat was het meest bijzondere van de benadering dit seizoen — dat die zeventig jaarweken een aaneengesloten geheel vormen. Dat was voor sommigen wat revolutionair en ik weet dat het omstreden is, maar we zijn niet zo benauwd om omstreden zaken naar voren te brengen. In Daniël 9 lazen we niet dat er zeventig weken 'vastbesloten zouden worden', nee, er staat: zeventig weken zijn vastbesloten over uw volk en uw stad. Het wordt gepresenteerd als een eenheid.⟨/p>
⟨p>Het jaar 3500 is dus het jaar waarin Jeruzalem herbouwd wordt en de zeventig jaarweken beginnen. In het jaar 4000, weer 500 jaar later — oftewel zeventig jaarweken, oftewel tien cycli van jubeljaren — wordt Jeruzalem terzijde gesteld. Dat is ook het einde van de zeventig jaarweken. Met die laatste jaarweek hebben we ons uitgebreid beziggehouden; dat is de jaarweek van de Messias. De eerste helft van die jaarweek beslaat de drieënhalf jaar waarin de Heer opereerde te midden van het land en predikte. In het midden van de jaarweek deed Hij slachtoffer en spijsoffer ophouden, op het moment dat Hij stierf op het kruis van Golgotha. In de navolgende drieënhalf jaar werd de bekrachtiging van het verbond voortgezet in Jeruzalem, onder leiding van de twaalf apostelen. Aan het einde van die periode wordt Stephanus gestenigd en daarmee is het verhaal voor Jeruzalem — voorlopig in ieder geval — ten einde. Dat is het jaar 4000, of eventueel een jaar daarvoor. In het jaar daarop werd Saulus geroepen, maar dat is een detail apart. In ieder geval markeert het jaar 4000 de terzijdestelling van Jeruzalem, of breder gezegd: de terzijdestelling van Israël.⟨/p>
⟨p>Daarmee hebben we dus twee keer 2000 jaar besproken. Daarna krijg je nog een keer 2000 jaar: de periode die inmiddels voor het overgrote deel achter ons ligt. Er resten nog slechts enkele jaren voordat ook die periode voorbij is. Deze periode wordt door de profeet Hosea aangeduid als 'twee dagen'. Israël zou als dood in het graf liggen, in het graf der volkeren, gedurende twee dagen. Na twee dagen zou de Heer tot Zijn volk terugkeren. Wij weten dus precies op de dag nauwkeurig wanneer de Heer terugkomt, namelijk 'na twee dagen'. Dan keert Hij terug en wordt Jeruzalem de stad van de grote Koning.⟨/p>
⟨p>Misschien is het hier op zijn plaats om te herhalen wat ik de vorige keer ook zei: wij zijn er dit seizoen helemaal niet op uit geweest om sensatie te zoeken of jaartallen te noemen in verband met de terugkeer van Jezus Christus. U bent zelf slim genoeg om uw eigen gedachten te vormen en uw conclusies te trekken. Ik wil u niet voorhouden hoe de dingen zijn, ik wil u gewoon de Schrift voorhouden. Wij rekenen niet, maar we houden wel rekening met. Als de Schrift zegt dat de Heer na twee dagen zal terugkeren, en we zien in een ander verband — in de geschiedenis van het volk dat door de Jordaan trekt — een afstand tot de ark van ongeveer 2000 ellen, dan zijn dat indicaties voor deze tijdspanne. We kunnen in ieder geval vaststellen dat deze op zijn eind loopt. Preciezer wil ik het niet zeggen, dat lijkt me al precies genoeg. Ik geef dat door voor wat het waard is.⟨/p>
⟨p>Het is precies zoals Wolter in zijn inleiding zei: het is een adembenemende precisie waarmee God te werk gaat. De manier waarop Hij opereert in de tijden die beschreven zijn — tijden die inmiddels achter ons liggen — is zo perfect; dat verzint geen mens. Het wordt in de Bijbel niet overal zo expliciet geleerd, maar de gegevens worden ons aangedragen. Wanneer je onder de oppervlakte de puzzelstukjes naast elkaar legt, ontstaat dit geweldige beeld. Dat doet onze bewondering voor onze God, Schepper en de Grote Timer enorm toenemen. Dat is ook het belangrijkste oogmerk van het openen van de Schrift: dat je God beter leert kennen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="749" title="Speel af vanaf 12:29">▶ 12:29⟨/button> ⟨span>De Transitieperiode Naar de Toekomende Aion⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Waar we ons vanavond mee bezig willen gaan houden — ik gaf het bij de eerste dia al even aan — is het moment dat straks dat grote Millennium gaat aanbreken, waarin Jeruzalem de hoofdstad van de hele wereld zal zijn. Van daaruit zal de Heren-tora uitgaan en Israël zal het volk zijn dat het middelpunt van de natiën vormt, waardoor de Godszegen zal vloeien naar alle volkeren.⟨/p>
⟨p>Welnu, dat is het Millennium, maar de Bijbel spreekt ook over een transitieperiode. Dat wil zeggen dat deze boze aion — om nog een andere terminologie te gebruiken — plaats gaat maken voor de komende aion. Dat is de aion waarin Christus zal heersen. In deze huidige aion heerst nog de god van deze aion, de overste van de macht der lucht, maar straks zal Christus, de Messias, de Gezalfde, de heerschappij op Zich nemen. En niet alleen in die aion, maar ook in de aionen die nog volgen.⟨/p>
⟨p>Dat gebeurt niet allemaal in één klap; daar is een transitieperiode voor nodig. Er is sprake van een aantal jaren waarin alles zijn beslag gaat krijgen en daar wil ik vanavond vooral uw aandacht voor vragen. Laten we om te beginnen eens naar Daniël 7 gaan. U ziet daar staan: "tijd, tijden en een halve tijd". Ik moet u er nog bij zeggen dat wanneer je dit in het Hebreeuws zegt, er eigenlijk staat: tijd, twee tijden en een halve tijd. Eigenlijk dus drieënhalve tijd. Preciezer wil ik het nu nog even niet zeggen, maar daar komen we vanzelf over te spreken.⟨/p>
⟨p>Het woord "tijden" is een meervoudsvorm, dat begrijpt u. Nu heeft het modern Hebreeuws ook een specifieke tweevoudsvorm. Wij hebben een enkelvoud en een meervoud, maar in het Hebreeuws heb je ook nog een tweevoud. Het is overigens wat omstreden of het oude Hebreeuws dat ook al kende. Maar als er sprake is van een gewoon meervoud, dan gaat het om drie, vier of vijf.⟨/p>
⟨p>Ik geloof dat ik wat harder moet gaan praten, want de sluizen des hemels openen zich hier. Toen wij hierheen onderweg waren, leek het wel een wolkbreuk. Menno, die naast me zat, zei nog tegen mij: "Na onze zondvloed...", nou ja, dat is nog maar zeer de vraag. Maar goed, als er staat "tijd, tijden", dan zijn het in principe twee tijden. Tenzij het aantal erbij staat, want dan kan het ook meer zijn, maar als het aantal er niet bij staat, zijn het gewoon twee tijden. Dat even vooraf als taalkundige opmerking. Voordat ik ga lezen, wil ik eerst nog dit zeggen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="948" title="Speel af vanaf 15:48">▶ 15:48⟨/button> ⟨span>Daniël 7: het Monsterlijke Vierde Koninkrijk⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>In Daniël 7 wordt ons een visioen voorgehouden dat Daniël heeft gezien. Hij was daar buitengewoon van onder de indruk, want je leest helemaal aan het einde van dat hoofdstuk dat hij van kleur verschoot en een tijdlang ziek was; ik meen dat dit inderdaad in hetzelfde hoofdstuk staat. Hij zag een visioen van vier grote dieren die opstegen uit de zee. Dat betekent simpelweg dat wanneer de Bijbel het over de zee heeft, zeker in profetische taal — lees het maar na in het boek Openbaring — het over de volkerenzee gaat. Dat wordt ook expliciet gezegd in de uitleg in vers 13 en vers 23. Ik ga dat nu niet allemaal nakijken, want dat zou ons te ver voeren, maar daar staat dat die vier grote dieren die uit de volkerenzee opstijgen, vier koninkrijken zijn die over de aarde zullen heersen. Dat zijn koninkrijken vanuit Babel, dat zeg ik er even bij. Zo staat het er letterlijk; dat is niet mijn uitleg, maar dat krijgt Daniël gewoon op zijn bordje gepresenteerd. Dat is de betekenis: het gaat over vier koninkrijken die opstijgen uit de volkerenzee en over de aarde zullen heersen.⟨/p>
⟨p>Vooral dat vierde koninkrijk bevreemdt en beangstigt Daniël; hij is overweldigd door wat hij ziet. Dat vierde koninkrijk zal vreselijk zijn en heel het land vertreden en vermorselen. Gaat het om "heel het land" of "heel de aarde"? Dat is nog een interessant vraagstuk. In het Hebreeuws — en trouwens ook in het Grieks — is het woord voor land en het woord voor aarde gewoon identiek. Wij hebben er twee woorden voor, maar een Hebreeër of een Griek heeft daar maar één woord voor. Weet u wat het is? God noemde het droge "land", of "aarde", zo u wilt. Als u wilt weten wat de definitie van ⟨em>Ha'aretz⟨/em> is: God noemde het droge zo. Op het moment dat je op zee bent, ben je dus niet meer op aarde. Daar zijn ze het bij de NASA misschien niet mee eens, maar we denken nu even Bijbels. De aarde is niet een planeet of iets dergelijks; dat concept kent de Bijbel niet. De aarde is gewoon het droge waarop we lopen. Als je in Katwijk woont, zoals bij sommige mensen het geval is, dan woon je dus aan het einde van de aarde. Aan de einden der aarde. Dat is geen verouderd wereldbeeld, maar gewoon Bijbels spraakgebruik. Heel logisch ook. Afijn, daarmee heb ik iets gezegd over dat gezicht, het visioen dat Daniël destijds te zien kreeg.⟨/p>
⟨p>Ik ga nu lezen. Ik moet een beetje opschieten, want ik heb een heleboel dia's en kan niet op alle details ingaan. Er staat: "Hij sprak aldus." Dat wil zeggen dat Daniël tekst en uitleg krijgt over wat hij ziet. "Dat vierde dier is het vierde koninkrijk dat op aarde zal zijn, dat verschillen zal van alle andere koninkrijken en dat de gehele aarde" — of zoals gezegd: het gehele land, houd dat even in gedachten — "zal verslinden en haar zal vertreden en vermorselen. En de tien horens uit dat koninkrijk..." Daniël zag een vreselijk dier. Eerst waren het nog een leeuw, een beer en een luipaard, maar dit is gewoon een monster. Dat woord wordt geloof ik in dat verband ook gebezigd. Er staat: "En de tien horens uit dat koninkrijk..." Wat is dat nu weer? Nou, het wordt gewoon uitgelegd: "Uit dat koninkrijk zullen tien koningen opstaan." Aha, we weten dus meteen wat een horen is: een horen beeldt een koning uit. Tien horens zijn dus tien koningen.⟨/p>
⟨p>"En na hen zal een ander opstaan; die zal van de vorige verschillen en drie koningen ten val brengen." Je hebt dus tien koningen en dan komt er een elfde, die vervolgens drie koningen ten val brengt. Deze elfde koning zal woorden spreken tegen de Allerhoogste en de heiligen van de Allerhoogste te gronde richten. Laat ik u dit vertellen: Daniël had er geen enkele moeite mee om die heiligen van de Allerhoogste te duiden. Hij wist heel goed wie zij zijn: dat is het heilige volk van de Allerhoogste, het volk Israël. U zegt misschien: "Ja, maar dat is de gemeente toch ook?" Maar daar wist Daniël nog helemaal niets van. Dat was toen allemaal nog verborgen, dus dat speelt geen rol in de uitleg. De heiligen van de Allerhoogste zijn simpelweg het heilige volk aan wie Hij Zijn beloften verbonden heeft. Alles in het boek Daniël draait om dat volk.⟨/p>
⟨p>Afijn, die elfde koning uit dat vierde koninkrijk — wat overigens nog steeds toekomstig is — zal woorden spreken tegen de Allerhoogste en de heiligen te gronde richten. Hij zal er ook op uit zijn tijden en wet te veranderen. Hij gaat dus zaken veranderen die voor het heilige volk gebruikelijk zijn in verband met de tijden; wellicht gaat het om de feesttijden, de hoogtijden, de sabbat, enzovoort. Ik ga daar nu niet verder op in, want het gaat mij om de chronologie. Let op: "En zij zullen in zijn macht gegeven worden." Zij, dat is dus dat heilige volk. Hoe lang? "Voor een tijd, tijden en een halve tijd." Als u trouwens even terugbladert in dit boek naar hoofdstuk 4, dan wordt diezelfde uitdrukking van "tijden" gebezigd. Alleen gaat het daar over zeven tijden, namelijk bij Nebukadnezar. U weet dat hem zeven tijden werden gegeven, en algemeen wordt uitgelegd — ik zou ook niet weten hoe het anders zou moeten zijn — dat dit zeven jaren zijn geweest waarin hij een dierenhart had en tussen het vee verbleef. Hij was toen de weg kwijt.⟨/p>
⟨p>Eigenlijk was hij dat al. Ik hoorde onlangs iemand spreken over het moment dat Nebukadnezar uitkeek over het geweldige Babel en zei: "Zie toch het machtige Babel dat ik gebouwd heb!" Men zegt dan vaak dat hij op dat moment gek werd, maar deze spreker zei iets wat ik een eye-opener vond: "Hij werd niet gek, hij wás toen al gek." Op het moment dat je zo hoogmoedig bent geworden dat je denkt: "Ik heb dit allemaal zelf gebouwd", dan ben je je gezonde verstand al kwijt. En God dacht: "O ja?" Nebukadnezar was de machtigste man van de toenmalige wereld. Vergeet niet, er is sindsdien niemand meer op zijn niveau geweest; hij was de koning der koningen. Veel machtiger dan figuren als Obama of Poetin. En die man kreeg zeven tijden lang een dierenhart. Hij was simpelweg krankzinnig. Hij werd later hersteld, maar goed: zeven tijden. Houd die term even vast. Want er staat: "Zij zullen in zijn macht gegeven worden voor een tijd, tijden en een halve tijd." Het volk van de Allerhoogste wordt dus te gronde gericht en komt onder de beestachtige autoriteit van deze koning voor een tijd, tijden en een halve tijd. En dan staat er: "Dan zal de vierschaar zich nederzetten." Een vierschaar is een uitdrukking die we tegenwoordig niet meer kennen, maar het betekent simpelweg de rechtbank. In de interlineair zie je ook dat het zo wordt weergegeven.⟨/p>
⟨p>Het is gewoon het gericht. Heel interessant waarom ze dat een vierschaar noemen. Nou wilt u weten waarom, maar nee, dat ga ik niet zeggen. Maar in ieder geval: het is het gericht, de berechting. Dan zal de vierschaar zich neerzetten. Dat wil zeggen om die hoogmoedige man van de eindtijd, die woorden zal spreken tegen de Allerhoogste en het volk van de Allerhoogste ook te gronde zal richten – tijd, tijden, een halve tijd – dan zal de vierschaar zich neerzetten en men zal hem, die elfde hoorn, die koning, de heerschappij ontnemen en hem verdelgen en vernietigen tot het einde toe.⟨/p>
⟨p>Je zou eigenlijk die hele profetie van Daniël 7 moeten lezen, want er worden veel meer details nog gegeven over een mensenzoon, de Ben Adam, die tot de Oude van Dagen komt en dan de macht krijgt. Kortom, die vier koninkrijken gaan plaatsmaken voor een heel nieuw koninkrijk. Want let op, vers 27: "En het koningschap, de macht en de grootheid van de koninkrijken onder de ganse hemel zal gegeven worden aan het volk van de heiligen van de Allerhoogste." Of zoals u in de Statenvertaling ziet: "het volk van de heiligen van de hoge plaatsen." Het is eigenlijk meervoud, een beetje een lastige kwestie. Maar in ieder geval moet één ding volstrekt duidelijk zijn: het komt bij het heilige volk terecht.⟨/p>
⟨p>Feitelijk is het dus zo dat we eerst een Babylonisch koninkrijk gehad hebben, we hebben een Medo-Persisch koninkrijk en een Grieks koninkrijk gehad. Straks krijgen we nog dat vierde koninkrijk en dan komt er een Israëlitisch koninkrijk. Definitief! Dan wordt het gegeven aan het volk van de heiligen van de hoge plaatsen. "Ja, en dan zijn koningschap..." Ja, waarom staat dat dan nou weer in het enkelvoud? Dat is heel eigenaardig, want er was de hele tijd sprake van meervoud. Nou, in ieder geval wordt het gegeven aan dat volk, en meer speciaal aan degene die over dat volk zal heersen: de echte Koning der koningen dus. En zijn koningschap is een eeuwig koningschap, dat wil zeggen voor de aionen, en alle machten zullen het dienen en gehoorzamen.⟨/p>
⟨p>Ziet u? Die vier koninkrijken. Dat vierde koninkrijk is nu nog steeds toekomstig. Als dat zich zal aandienen, dan zullen daar eerst tien koningen zijn, vervolgens zal er een elfde koning zijn en dan moet je je bergen. Want als die elfde koning zal komen, dan zal hij het volk van Israël daar in het Midden-Oosten te gronde richten en drieënhalf jaar dat volk vertreden en tijden en wet veranderen. Het zal een afschuwelijke tijd zijn. We gaan er nog veel meer over lezen, maar dit hebben we nu dus gelezen in Daniël 7.⟨/p>
⟨p>Nu neem ik u mee naar Daniël 12, waar opnieuw die uitdrukking gebezigd wordt. Daniël 12 vers 7. Ik lees vanavond vooral gewoon veel en zo af en toe zeg ik er wat bij ter toelichting of om nog een connectie te laten zien met andere Schriftplaatsen. Maar er staat hier in Daniël 12 – het is het laatste hoofdstuk inmiddels van het boek – dan hoort Daniël iemand spreken: "Toen hoorde ik de man die met linnen klederen bekleed was...", die al eerder ter sprake was gekomen. Ik lees eventjes verder en sla even iets over: "Een tijd, tijden, een halve tijd. En wanneer een einde komt aan het verbrijzelen van de macht van het heilige volk..." Dus dat volk wordt in het einde verbrijzeld, maar daar zal een einde aan komen. Goddank!⟨/p>
⟨p>En het is ook met recht hier zo, zoals het spreekwoord ook zegt: als de nood het hoogst is, dan zal de redding – maar daarmee dus ook de Redder, moet ik het omkeren – dan zal de Redder en daarmee de redding nabij zijn. Wel, na die tijd, tijden en een halve tijd, en wanneer er een einde komt aan het verbrijzelen van de macht van het heilige volk, dan zullen al deze dingen voleindigd zijn. Als ik het goed voorlees, dan moet je eigenlijk gewoon zuchten: dan zal het voleindigd zijn.⟨/p>
⟨p>Nu hoorde ik het wel, zegt Daniël, maar ik begreep het niet en zei: "Mijn Heer, waarop zullen deze dingen uitlopen?" Doch hij zei: "Ga heen, Daniël, want deze dingen blijven verborgen en verzegeld tot de eindtijd." Voor dat volk zal het niet verstaan worden. Trouwens, toen we het hadden over die zeventig jaarweken, hebben we ons ook nog eventjes beziggehouden met diezelfde uitdrukking, alleen wordt het dan weer anders vertaald. Maar met die verzegeling, dat wil zeggen: het woord wordt toegesloten. Daniël zegt: "Wat is dat?" Daniël krijgt de opdracht: "Verzegel dat boek. Je zal het niet weten. Deze dingen blijven verborgen en verzegeld tot de eindtijd." Weten we nu meer? Ja, we weten weer wat meer, maar nog niet genoeg. Dat blijkt wel, want diezelfde uitdrukking komen we later, maar dan in het boek Openbaring – dus ruim vijfhonderd jaar later, waarom ik het zo zeg, begrijpt u inmiddels natuurlijk – weer tegen.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1881" title="Speel af vanaf 31:21">▶ 31:21⟨/button> ⟨span>Openbaring 12: de Vrouw en het Mannelijke Kind⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan gaan we naar Openbaring 12 en daar lees je... dat is weer echt visionaire taal. Het wordt trouwens dikwijls uitgelegd wat die dingen betekenen. En als het niet uitgelegd wordt, dan vinden we de uitleg elders wel weer terug. Dat is zo mooi met de Schrift. Er staat ergens in de brief van Petrus dat geen profetie der Schrift een eigen uitlegging heeft. Weet u wat dat betekent? Profetieën der Schrift leggen elkaar uit. Als je wilt weten wat een profetie van een stukje Schrift betekent, dan moet je niet in dat stukje blijven. Nee, want heel die Schrift, alle Schriften zijn goddelijk geïnspireerd en het ene deel wordt uitgelegd door het andere deel. En daar ontstaat ook vanzelf bijna de metafoor van een puzzel: het een past bij het ander en pas als je het dan bij elkaar legt, zoals de Schrift zelf dat ook aanreikt, zie je het geheel. Geen profetie der Schrift heeft een eigen uitlegging, dus moet je elders wezen bij andere profetieën van de Schriften om de uitleg daarvan te vernemen.⟨/p>
⟨p>Dat zie je in het boek Openbaring ook, want daar staat: "En toen de draak zag..." Dat is dan weer een beetje het nadeel van het type Bijbelstudie zoals we dat vanavond doen: thematisch. Concordant, dat wil zeggen: je kijkt naar een bepaalde uitdrukking en vraagt je af waar die voorkomt. Dan ga je hierheen, dan ga je daarheen... Maar het lastige bij die manier van Bijbelstudie is dat je iedere keer weer in een ander verband terechtkomt, en dan ben ik weer verplicht om iets te vertellen over dat verband. Dat maakt de Bijbelstudie allemaal zo uitgebreid, begrijpt u? Maar ik zal me beperken.⟨/p>
⟨p>"Toen de draak zag..." Die draak, ja, een paar verzen eerder lees je: "En de grote draak werd op de aarde geworpen." En wie is dat dan? Nou, de oude slang staat er. Aha. Ik ken mensen die het altijd steevast heel eerbiedig hebben over "de oude tuinslang". U weet wel, welke slang? Oh, dat is die daar ooit uit de hof, de slang uit de tuin. Die slang dus. De oude slang, hoe wordt die nog meer genoemd? Nou, de diabolos. Wij zeggen dan duivel, maar dat betekent eigenlijk gewoon "de dooreenwerper". Daar is hij buitengewoon knap in. Ook het Hebreeuws noemt hem de Satan, en dat betekent dan weer tegenstander. Nou, daar hebben we een heel aantal namen voor één en dezelfde figuur, en die bevindt zich nu nog steeds in de hemel, maar hij wordt er straks uitgeknikkerd. Dat staat er: "En de grote draak werd op de aarde geworpen." Ik zal straks trouwens ook laten zien dat hij de oude slang wordt genoemd, die duivel en de Satan, die de hele wereld verleidt. Want hij weet, zoals er elders staat, dat zijn tijd namelijk heel kort is. Hij werd op de aarde geworpen en zijn engelen, zijn boodschappers – kortom, al zijn personeel ook dus – komt op de aarde terecht. Dat wordt de heftigste tijd van de hele wereldgeschiedenis. Zo’n verdrukking, zo’n tijd is er nooit geweest van het begin der schepping af en zal er ook niet meer wezen. Nu citeer ik trouwens weer woorden uit Matteüs 24, maar dat gaat over ditzelfde tijdperk.⟨/p>
⟨p>Afijn, toen de draak zag dat hij op de aarde geworpen was, vervolgde hij de vrouw. Nu moet ik er eventjes iets bijzeggen, want dit wordt erg lastig om uit te leggen als we dat niet doen: die vrouw is gewoon Israël. We zullen het straks nog wat duidelijker zien. In de Bijbel in het algemeen is het trouwens al zo dat de vrouw een aanduiding is van Israël, waar de Heer mee getrouwd is, enzovoort. We zullen het straks nog wat duidelijker zien, maar houd dit hier even vast. Ik ga nu eventjes niet alle puzzelstukjes erbij leggen, maar afijn, die draak wordt op de aarde geworpen en hij vervolgt de vrouw. Rome... wel, dat is namelijk... zij is de koningin, bij haar gaat straks de heerschappij terechtkomen. Eigenlijk heb ik het zojuist ook al laten zien. Die vrouw, dat is nog iemand die nader wordt aangeduid: zij die het mannelijke kind had gebaard. Wie dat mannelijke kind is? Ik kan het kort zeggen, maar de meest Bijbelse manier om het te zeggen is: de Messias. Er staat namelijk in ditzelfde hoofdstuk, in vers 5, dat dit mannelijke kind degene is die alle natiën zou hoeden met een ijzeren staf. Alsjeblieft, dat is trouwens weer een citaat uit de Psalmen. De Messias dus. Hij zal de natiën hoeden met een ijzeren scepter of een ijzeren staf. Met andere woorden: de wereldheerschappij komt bij Hem terecht, bij de Zoon van David, die op de enige ware locatie zal regeren: namelijk daar in het Midden-Oosten, in Jeruzalem. Dat is de plek.⟨/p>
⟨p>Maar die vrouw heeft dat mannelijke kind gebaard. Welk volk baarde de Messias? Dat is uiteraard het volk Israël. De rooms-katholieken zeggen dan: "Ja, dat is gewoon Maria hier." Dat is op zich helemaal niet zo’n onzinnige uitleg, want dat is inderdaad de vrouw die het mannelijke kind gebaard heeft. Maar het verband wijst gewoon aan dat dit absoluut niet over één persoon gaat. Dat zullen we straks nog wel zien; het gaat gewoon over een volk dat de Messias voortbracht.⟨/p>
⟨p>Afijn, toen de draak zag dat hij op aarde was geworpen, vervolgde hij de vrouw die het mannelijke kind gebaard had. En aan de vrouw werden twee vleugels gegeven van de grote arend. Om een lang verhaal kort te maken: ze krijgt de gelegenheid om weg te vluchten. Misschien is dat heel letterlijk ook, maar in ieder geval, waar gaat ze naartoe? Om naar de woestijn te vliegen, naar haar plaats waar zij onderhouden wordt buiten het gezicht van de slang: een tijd, tijden en een halve tijd. Hier hebben we hem weer: Daniël 7, Daniël 12 en nu in Openbaring 12 ook weer. Ook hier gaat het over het volk van Israël dat verdrukt wordt, maar een overblijfsel zal de gelegenheid krijgen en een schuilplaats vinden. In de woestijn zal ze naartoe vluchten en daar wordt ze buiten het gezicht van de slang – dus in veiligheid – gebracht. Heel veel Psalmen gaan ook over die periode: "Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal vernachten in de schaduw van de Almachtige." Dat staat in Psalm 91 – nou ja, in ieder geval, zoveel Schriftplaatsen gaan daarover. Daar heeft ze een schuilplaats.⟨/p>
⟨p>Maar het gaat er nu ook weer even om die chronologische link te zien. Het gaat erom: daar wordt ze bewaard en in veiligheid gebracht voor een tijd, tijden en een halve tijd. Ik geef toe: het is nog steeds cryptisch, maar maakt u zich geen zorgen. We gaan nu namelijk weer verder. Eigenlijk niet verder, we gaan even terug in hetzelfde hoofdstuk. Want we hebben nu de voorkomens gehad van "tijd, tijden en een halve tijd" en nu gaan we naar het begin van Openbaring 12. Daar staat in vers 1 dit: "En er werd een groot teken in de hemel gezien." Johannes zegt in zijn visioenbeschrijving dat hij een teken ziet. Dat wil zeggen: het gaat hier om iets wat hij ziet daar in de hemel met een betekenis. Een vrouw – daar heb je dezelfde vrouw als waar we het net ook al over hadden – met de zon bekleed, met de maan onder haar voeten en een krans van twaalf sterren op haar hoofd. Dat is gewoon een koningin, hè? Je zou het eens een keertje na moeten vragen aan de zonen van Jakob wat dat te betekenen heeft. Want u weet dat toen Jozef een keertje gedroomd had over de zon en de maan en de sterren die voor hem neer zouden buigen, die broers helemaal geen moeite hadden met de uitleg van die droom: "Denk je nu werkelijk dat wij, het huis van Jakob, voor jou gaan neerbuigen?"⟨/p>
⟨p>Kortom, ze wisten meteen waarover hij het had: die vrouw die geassocieerd wordt met de zon, de maan en de twaalf sterren. We worden hier simpelweg in bevestigd: het gaat hier over een teken, een vrouw die het volk van Israël symboliseert.⟨/p>
⟨p>Ik lees even verder: "Ze was zwanger en schreeuwde in haar weeën en in haar pijn om te baren." En er werd nog een ander teken in de hemel gezien: zie, een grote rossige draak. We kwamen hem al tegen en hij werd ook al aangeduid, met zeven koppen. Je zou hier opnieuw de link kunnen leggen met Daniël 7, want als je daar de koppen bij elkaar optelt, kom je ook op zeven koppen uit. Kijk het maar eens na. Er staat bij: "met zeven koppen en tien horens". Daar heb je hem weer. Dan zie je dat het allemaal op zijn plek valt.⟨/p>
⟨p>Ik zeg niet dat dit simpel is. Als u hier zomaar op een donderdagavond binnenvalt en u ziet al die Schriftplaatsen, dan kan ik me voorstellen dat het u een beetje gaat duizelen. Maar u begrijpt in ieder geval dat we hier een link hebben met die "tijd, tijden en een halve tijd". We worden hier verplaatst naar de eindtijd, die laatste, afschuwelijke periode waarin het volk zal worden onderdrukt en die vooraf zal gaan aan het Millennium. Dat Israël het volk zal zijn dat de heerschappij krijgt — de koningin. Maar er is een grote strijd.⟨/p>
⟨p>Er werd een ander teken gezien in de hemel: een grote rossige draak met zeven koppen, tien horens en op zijn koppen zeven kronen. Zijn staart sleepte een derde van de sterren des hemels mee — trouwens ook een aanduiding van Israël — en wierp die op de aarde. De draak stond voor de vrouw die baren zou om, zodra zij haar kind gebaard had, dit te verslinden.⟨/p>
⟨p>En zij — nu komt het — zij baarde een zoon, een mannelijk wezen. Dat heb je al vaker als je een zoon baart: dat het een mannelijk kind is. Het lijkt wat overcompleet als het zo aangeduid wordt, maar dat is geen stijlfout; het is een stijlfiguur. Iets wordt benadrukt: het was een zoon, een mannelijke. Ik lees hiervoor uit de NBG-vertaling: "die alle natiën zal hoeden met een ijzeren staf". En dan staat erbij: "en haar kind werd plotseling weggevoerd naar God en zijn troon".⟨/p>
⟨p>Nu moeten we even de aandacht erbij houden, want ik ken de uitleg dat men zegt: "Ja, dit gaat over de hemelvaart van Jezus Christus." Dat mannelijke kind zou dan naar de hemel varen. Maar dat gaat niet op. Kijk wat hier plaatsvindt. Er dreigt een enorm gevaar. Die mannelijke zoon wordt, zodra hij geboren wordt, weggerukt — plotseling weggevoerd. Dat is een handeling van geweld; het wil zeggen dat het plotseling wordt weggerukt omdat er gevaar dreigt. Dat is wat hier aan de hand is.⟨/p>
⟨p>Dat was niet de hemelvaart; dat was een gebeurtenis die in alle rust plaatsvond. Ik moet haast denken aan het lied dat we op de zondagsschool of vroeger op de lagere school zongen: "Op een lichte wolkenwagen werd de Heer van d'aard gedragen." Dat ging in alle rust. Dat was helemaal geen plotselinge wegrukking.⟨/p>
⟨p>Maar nu ga ik iets vertellen. Ik geloof dat, zoals die vrouw een volk voorstelt (Israël), die mannelijke zoon net zo goed een volk voorstelt. U zegt: "Die mannelijke zoon, dat is degene die alle heidenen zal hoeden met een ijzeren staf." Dat is de Christus, dat is waar. Maar wie is de Christus? Kent u het geheim van de Christus? Daarvoor moet je weer bij Paulus zijn. Dat wordt in het boek Openbaring niet uitgelegd, maar ik weet het wel: het geheim van de Christus is dat het Hoofd en lichaam is. Ook een volk. De Christus is een volk, Hoofd en lichaam.⟨/p>
⟨p>Zo gaat dat trouwens ook bij een normale geboorte. Ik ben geen verloskundige en ook geen expert op dat gebied, maar ik weet wel zoveel dat eerst het hoofd verschijnt en daarna het lichaam. Zo gaat dat. Hier wordt de mannelijke zoon weggerukt, en waar we het over hebben, is de Christus. En dat volk...⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2754" title="Speel af vanaf 45:54">▶ 45:54⟨/button> ⟨span>De Wegrukking als Evacuatie voor de Grote Verdrukking⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik ga u nog iets vertellen, en dat is een schitterende bevestiging dat we hier inderdaad te maken hebben met een gebeurtenis waar ook Paulus over spreekt. Weet u waarom? Hier wordt een woord gebruikt dat ook gebezigd wordt in 1 Thessalonicenzen 4, wanneer Paulus spreekt over dat wij de Heer tegemoet zullen gaan en weggevoerd zullen worden in een oogwenk. In de NBG-vertaling wordt het vertaald met 'weggevoerd in een oogwenk', maar er staat feitelijk een woord dat 'wegrukken' betekent. Wij spreken dan, als gemoedelijke Nederlanders, vaak over 'de opname'. Dat klinkt mij echter een beetje te veel als het ziekenfonds: de opname. Het is niet zomaar een opname; het is een wegrukking. Er dreigt gevaar, het volk is compleet, en dan wordt het meteen weggerukt. Dat is exact het woordgebruik dat Paulus ook hanteert.⟨/p>
⟨p>Er is namelijk gevaar. Wat dat gevaar is, hebben we al gelezen, maar we zullen ook zien dat de timing klopt. Paulus laat zien dat wij worden weggerukt, en dat is simpelweg een evacuatie; een plotselinge evacuatie voor het dreigend gevaar. De schrifttekst zegt: "Zij baarde een mannelijk wezen dat alle heidenen zal hoeden met een ijzeren staf... en haar kind werd plotseling weggevoerd naar God en zijn troon." Zoals de vrouw een volk is, zo is die mannelijke zoon ook een volk: hoofd en lichaam.⟨/p>
⟨p>We lezen even verder: "En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft door God bereid." De timing is dan ook perfect kloppend wanneer we het hebben over de wegrukking waar Paulus het over heeft. De wegrukking van de Ecclesia vindt immers plaats voordat de grote ellende hier op de wereld zal losbreken. Dat zien we hier ook: voordat de vrouw naar de woestijn vlucht en daar van Godswege een plaats krijgt om onderhouden te worden, vindt eerst de wegrukking plaats van de mannelijke zoon. Die wordt weggerukt tot God en zijn troon, naar een hogere plaats die bestemd is voor de heerschappij. En dan nog even dit.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2908" title="Speel af vanaf 48:28">▶ 48:28⟨/button> ⟨span>Een Schuilplaats in de Woestijn voor 1260 Dagen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En die vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft door God bereid. Ja, dat zou een hele serie avonden kunnen worden als we het alleen maar daarover zouden hebben: over die plaats die door Gods wegen bereid is. Dat is een geweldig onderwerp, want daar wordt heel dikwijls over gesproken, ook over die periode en over die plaats. Ik had er eigenlijk nog een kaartje bij moeten doen, maar in Miga 2 en in Jesaja 63 wordt die plaats zelfs aangeduid. Het is Bozra, dat gewoon aan te wijzen is vlak bij Petra. En dan heb ik het niet over mijn vrouw, maar over die rotsstad Selah in de woestijn, een van de zeven wereldwonderen.⟨/p>
⟨p>Het was afgelopen week nog in het nieuws vanwege iets heel bijzonders dat er gevonden was: een heel groot bassin, een heel wonderlijk platform waarvan men nog niet precies weet wat het is. Jij wees me nog op het krantenartikel en later kwam ik het zelf ook weer tegen. Maar in ieder geval ligt Bozra daar vlakbij. God heeft een plaats in de woestijn voor dat volk gereserveerd. Het is door God bereid, en daar gaat opnieuw iets beginnen; daar gaat God Zijn gemeente ook bouwen.⟨/p>
⟨p>Soms vind ik het leuk om alleen even een woord te noemen en te kijken bij wie het kwartje valt: deze Petra. Oké. Ik moet dit even lezen: "en die vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft door God bereid, opdat zij daar 1260 dagen onderhouden zou worden." Nu weten we meer, want zojuist hebben we in hoofdstuk 12 vers 14 gelezen – een paar verzen later heette dat "een tijd, tijden en een halve tijd" – en hier in vers 6 staat dat het 1260 dagen zijn. Wat is 1260 dagen? Dat is gewoon drieënhalf jaar, oftewel een jaar, twee jaren en een half jaar.⟨/p>
⟨p>Voordat we gaan pauzeren, wil ik nog één ding zeggen. Er staat nu nog iets bij dat losstaat van de chronologische thematiek waar we ons mee bezighouden, maar let er eens op. In onze vertaling, de NBG, staat: "opdat zij daar onderhouden zou worden". Maar weet u wat er echt staat? Kijk het maar eens na in de interlineaire: "opdat zij haar daar zullen voeden". Dat staat er. Niet "opdat zij daar onderhouden zou worden", want dat is een reductie van de tekst. Er staat: "opdat zij haar daar zouden voeden of onderhouden", 1260 dagen lang. Waarna natuurlijk de grote vraag is: wie zijn die "zij" nu ineens weer? Wie zijn die "zij"?⟨/p>
⟨p>Nou, daar heb ik wel een goed antwoord op: dat is gewoon dat volk van die mannelijke zoon. Als die mannelijke zoon inderdaad een volk is... Kortom, vorig jaar was het nog even een punt dat we eerdaags een keer een reis naar Petra zouden organiseren. Dat gaat niet door, maar ik heb goed nieuws voor u: het gaat wel door, gratis en voor niks! Geen lange busreis, maar ik geloof dat wij daar inderdaad een functie gaan krijgen als Israël in die 1260 dagen in de schuilplaats is. Daar zijn wij ook. Er zijn nog hele mooie aanwijzingen voor die hier weer los van staan, maar ik geloof dat wij daarbij betrokken zullen zijn. We zullen met de Heer zijn.⟨/p>
⟨p>Sommige mensen denken dat we alleen maar daarboven zijn. Nu, wij hebben een hemelse plaats, maar zoals Christus hemel en aarde bezit, zo is dat bij ons net zo, want ons lotdeel is met Hem gegeven. Het is niet zo dat wij niet op aarde mogen komen; sterker nog, het is allemaal ons bezit, hemel en aarde. Om een lang verhaal kort te maken: het gelovig overblijfsel van Israël zal daar in de woestijn bewaard worden gedurende die afschuwelijke tijd – een tijd, tijden en een halve tijd, oftewel 1260 dagen. Wij zullen daarbij betrokken zijn.⟨/p>
⟨p>Vlak voordat die periode van 1260 dagen gaat aanbreken, wordt die mannelijke zoon weggerukt tot God en Zijn troon. Daar gaan we straks over verder, maar het is nu al vijf over negen, dus we moeten nodig gaan pauzeren. René deed net al een heel goed idee van de hand; hij zei dat wat er nu gevonden was, dat grote plateau, natuurlijk gewoon een landingsplaats is daar in Petra. Dat is zijn uitleg, hè? Ik geef het alleen maar door. Het zou zomaar kunnen. In ieder geval zijn er verrassingen genoeg.⟨/p>
⟨p>We gaan hele spannende tijden tegemoet, dat is wel duidelijk. Zelfs als je de profetie niet zou hebben, dan voel je dat nog op je klompen aan. Maar bij het licht van de profetie, en als je ziet wat er allemaal in het Midden-Oosten en in de hele wereld gebeurt, en vooral ook met die chronologische kennis, dan zie je gewoon die klok verder tikken. Het kan nooit lang meer duren. Je weet dat de tijd is op handen, en het is zo spannend om met dat besef te leven; dat we vandaag dit allemaal mogen meemaken en dit perspectief mogen hebben.⟨/p>
⟨p>Laten we weer even ter zake komen bij Openbaring 12. We hebben inmiddels een paar uitdrukkingen gezien in Daniël 7, Daniël 12 en Openbaring 12: de tijd, een tijd, tijden en een halve tijd, oftewel drieënhalve tijd. Wat blijkt? Dat komt overeen met de 1260 dagen. Zojuist werd ik erop gewezen dat dat niet helemaal klopt, want dat zou betekenen dat het jaren van 360 dagen zijn. Ja, het is allemaal nogal gecompliceerd. Vandaar ook dat er in profetische studies dikwijls gesproken wordt over een term die de Bijbel overigens niet kent: "profetische jaren". Profetische jaren zouden dan jaren van 360 dagen zijn. Als je eenmaal met dat gegeven gaat werken, dan klopt er ineens een heleboel niet meer.⟨/p>
⟨p>Maar het is, als u het mij vraagt, helemaal niet zo gecompliceerd. We gaan namelijk nu nog een andere aanduiding daarvoor tegenkomen, en dat is 42 maanden. Uiteindelijk kom je daarbij op hetzelfde uit. Maar laat ik niet op de fanfare vooruitlopen; laten we gewoon even lezen, nu in Openbaring 11.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3409" title="Speel af vanaf 56:49">▶ 56:49⟨/button> ⟨span>Openbaring 11 en 13: 42 Maanden van Vertreding⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ja, als ik er nu namelijk al wat over ga vertellen, dan mist u straks weer eventjes een stukje, vandaar. We waren dus in Openbaring 12 en nu gaan we naar Openbaring 11. Daar komen we weer zo’n tijdsaanduiding tegen. Er staat dat aan de schrijver Johannes, die dit optekent, een riet werd gegeven. Hij was verplaatst in de dag des Heren; hij heeft nu echt een tijdreis meegemaakt en hij ziet daar de dingen.⟨/p>
⟨p>Mij werd een riet gegeven, een staf gelijk, met de woorden: "Sta op, meet de tempel Gods en het altaar en hen die daarin — dat wil zeggen: in die tempel — aanbidden." Hij moet iets meten, en als iets gemeten wordt in de Bijbel, heeft dat ook altijd te maken met eigendomsrechten. Waarom dat zo is, lijkt me nogal duidelijk.⟨/p>
⟨p>Maar let dan even op wat er wordt bijgezegd in vers 2: "Maar laat de voorhof van de tempel, die buiten de tempel is, erbuiten; meet die niet, want die is aan de natiën gegeven." Zij zullen de heilige stad, Jeruzalem, vertreden. Hier worden we dus geplaatst in Jeruzalem, daar in het Midden-Oosten. Daar zal ook weer een tempel zijn en de offerdienst wordt daar hersteld; we zullen dat straks ook nog wel zien. De voorhof van die tempel wordt daar buiten gelaten. Waarom? Omdat die aan de natiën is gegeven. Zij zullen de heilige stad vertreden, inclusief die voorhof. Een groot gedeelte van die tempel is dus gewoon heidens, als ik dat zo mag zeggen.⟨/p>
⟨p>In het licht van de huidige ontwikkelingen kun je je daar zomaar iets bij voorstellen. Er zal een deal gesloten gaan worden, zodat de Joden hun offerdienst zullen hebben, maar de natiën evenzo hun claim zullen leggen. Denk aan de moslims, de islam en het huidige heiligdom dat daar op het tempelplein staat — waarvan de locatie trouwens nog maar zeer twijfelachtig is. Ik moet oppassen wat ik nu allemaal weer zeg, want ik ga dit niet helemaal uitleggen, maar op dat heiligdom staat nu nog pontificaal de tekst dat God geen zoon heeft. U kunt zich wel voorstellen dat voordat de Joden daar weer een tempel of hun offerdienst hebben, er nog heel wat water door de Rijn moet stromen. Ik heb weleens moeilijkere woorden gehad waar ik over moest struikelen, maar het is: water door de Rijn stromen.⟨/p>
⟨p>Dat gaat allemaal gebeuren; de Schrift is daar volstrekt helder in. Trouwens, de Joden staan ook te trappelen om daar weer een tempel neer te zetten. Ik zal het u nog sterker vertellen: alles is gewoon helemaal al in kannen en kruiken. De stenen en de gewaden voor de priesters liggen gewoon al klaar. Moet u nagaan. De moslims hebben hun eindtijdverwachtingen, de Joden ook, en wij ook. U voelt wel dat dit gaat escaleren.⟨/p>
⟨p>Let er even op: zij zullen de heilige stad tweeënveertig maanden lang vertreden. Dat is weer precies dezelfde periode als waar we zojuist tegenaan liepen, namelijk 1260 dagen. Eigenlijk is het 42-en-nog-wat maand, maar het zijn 42 volle maanden. Een maand in de Bijbel is eigenlijk gewoon een maancyclus; dat moet u weten. Wij spreken over maanden terwijl het eigenlijk helemaal geen maanden zijn. Een maancyclus duurt 29,5 dag, wat betekent dat de ene maand 29 dagen telt en de andere 30 dagen. Zo blijf je in het schema. Het zijn in ieder geval 42 volle maanden. We weten dat het ‘een tijd, tijden en een halve tijd’ is: een jaar, twee jaar en een half jaar. Op de maand nauwkeurig weten we het, en we weten het zelfs op de dag nauwkeurig: 1260 dagen.⟨/p>
⟨p>Dan lees je: "En Ik — hoofdletter, de Heer — zal mijn twee getuigen last geven." Dat wil zeggen: de opdracht geven om met een zak bekleed te profeteren, 1260 dagen lang. Dat is eigenaardig, want in vers 2 werd er gesproken over 42 maanden en hier in vers 3 over 1260 dagen. U begrijpt dat dit exact dezelfde periode is. Het roept wel de vraag op waarom er verschillende aanduidingen worden gebruikt. Daar is iets heel boeiends mee aan de hand.⟨/p>
⟨p>Als je in het boek Openbaring leest over de activiteiten van Godswege — zoals in dit geval de twee profeten die namens God optreden, of de vrouw die 1260 dagen onderhouden en gevoed wordt — dan wordt dat in termen van dagen gemeten. Zodra het echter gaat over de activiteiten van de tegenstander en de natiën die de heilige stad vertreden — en ik zal straks nog een voorbeeld geven — dan wordt dat gemeten in maanden. De maand heeft uiteraard te maken met de maan, en de maan heeft te maken met de duisternis. In Genesis 1 lees je dat al: de maan heerst over de nacht. Het is de vorst van de duisternis. Dat is interessant: de dingen van Godswege worden gemeten in dagen (1260 dagen) en zodra het gaat over de natiën die de heilige stad vertreden en over vervolging in verband met die grote lasteraar van de eindtijd, wordt het gemeten in maanden. Dat heeft te maken met de maan en de duisternis.⟨/p>
⟨p>Ik neem u vervolgens nog eventjes mee naar Openbaring 13. Hoeveel termen we daar nu ook voor zijn tegengekomen, we bepalen ons iedere keer bij exact diezelfde tijd: de laatste tijd die voorafgaat aan het grote Millennium. Het is de periode waarin de heilige stad vertreden wordt en het volk van de Allerhoogste een gigantische verdrukking zal ondergaan. In Openbaring 13 lees je dat Johannes zegt: "En ik stond op het zand van de zee." Dat is heel boeiend, want het zand van de zee is ook weer een aanduiding van Israël. Wist u dat? Er werd tegen Abram al gezegd: uw nageslacht zal zijn als de sterren des hemels en het zand aan de oever van de zee. En weet u wat zo mooi is van het zand aan de oever van de zee? Dat strand ontstaat doordat het is aangespoeld vanuit de zee. Dat is precies wat Israël zal overkomen: vanuit de volkerenzee zullen zij worden aangespoeld. Dat wordt het droge land aan de rand van de volkerenzee. Vanuit de volkerenzee zullen zij weer terugkeren naar het land.⟨/p>
⟨p>Johannes zegt dus: "Ik stond op het zand der zee en ik zag uit de zee een beest opkomen." Het is opmerkelijk, want dit visioen in Openbaring 13 — ik zie op mijn dia per ongeluk 11 staan, maar dat moet een 13 zijn; voordat het op internet gaat, zal ik het nog eventjes aanpassen — sluit direct aan op wat Daniël ooit had gezien. Hij zag ook een dier uit de zee opstijgen. Johannes ziet een beest opkomen met tien horens en zeven koppen. Dat zagen we ook al in Daniël 7. En op zijn horens zie je tien kronen.⟨/p>
⟨p>Tien horens waren we al tegengekomen. Op zijn koppen stonden namen van godslastering. Ook dat kom je tegen in Daniël 7. En het beest dat ik zag, was aan een luipaard gelijk, zijn poten als die van een beer en zijn muil als de muil van een leeuw. Kijk maar na, het staat gewoon in Daniël 7. Nou ja, "gewoon"... Maar in ieder geval, dit dier verenigt al die eigenschappen van de voorgaande dieren. En de draak, die we inmiddels hebben geïdentificeerd, gaf hem zijn kracht en zijn troon en grote macht.⟨/p>
⟨p>Dus straks, als de Satan op aarde wordt geworpen... Het is eigenlijk zo (dat staat in Openbaring 12, dat heb ik u net niet eens verteld, maar kijk het maar eens na): op het moment dat die mannelijke zoon wordt weggerukt tot God en Zijn troon, weet u wat er dan gebeurt? Dan worden Satan en zijn personeel op aarde gegooid. Dus wij gaan naar boven en zij gaan naar beneden. Eigenlijk zijn wij voor hen ook de grote concurrent. Wij zijn hun rivaal, want wij gaan straks daarheen, naar die hemelse gewesten. De overheden en machten die daar nu zijn, hebben het op ons gemunt. In ieder geval, de mannelijke zoon gaat naar God en Zijn troon, de Satan en alles wat bij hem hoort wordt op aarde geworpen, en dan breekt die vreselijke periode aan — in de eerste plaats ook voor Israël.⟨/p>
⟨p>De draak gaf hem zijn grote macht en zijn troon en grote macht. Ik zag een van zijn koppen als ten dode gewond, maar zijn dodelijke wond genas en de hele aarde ging het beest met verbazing achterna. Laat ik u dit zeggen: we staan op het punt om hele spannende tijden te gaan meemaken, maar vergis u niet, het zijn ook buitengewone tijden van misleiding. Dat is hier het geval. Met verbazing zal de hele aarde achter dat beest aan gaan. Wat die dodelijke wond en die genezing precies zijn, is echt een punt apart; dat laten we nu even voor wat het is. Het gaat me erom dat de wereld zal zien wat er aan de hand is en helemaal betoverd zal zijn — dat is een aardig woord in dit verband — betoverd zal zijn door wat ze dan te zien krijgen.⟨/p>
⟨p>Ze aanbaden de draak omdat hij aan het beest de macht gegeven had, en zij aanbaden het beest en zeiden: "Wie is aan het beest gelijk? Wie kan er oorlog tegen voeren?" Zo'n alle macht zal daarin verenigd en belichaamd zijn. In eerste instantie zal er ook een enorme vrede op aarde worden gerealiseerd, waardoor men ook die verbazing zal hebben natuurlijk. Want dit zijn eindelijk die Messiaanse tijden! Reken maar dat religieuze mensen, de christenen incluis, betoverd zullen zijn en in opperste verbazing zullen uitroepen: "Dit is het waar de Bijbelse profetie over spreekt, de Messias is gekomen!" Vergis u niet, dit is geen kinderspel, dit is echt 'mindblowing', zoals ze dat in het Engels zeggen. Dat is wat er te zien zal zijn en hoe men misleid zal worden.⟨/p>
⟨p>Goed, "wie kan er oorlog tegen voeren?", vragen ze. Hem werd een mond gegeven — ja, een grote mond — die grote woorden en godslasteringen spreekt. Ook dat kwamen we al tegen. Hem werd macht gegeven om dit tweeënveertig maanden lang te doen. Hier gaat het inderdaad over die grote godslastering. Nu wordt er niet gesproken over 1260 dagen, maar over tweeënveertig maanden. Waarom dat is, daar hebben we het zojuist over gehad.⟨/p>
⟨p>Dan gaan we nog even verder, want ik moet echt wat sneller gaan om een totaaloverzicht te kunnen geven. Er is nog één tekst die aan de orde moet komen voordat we dit seizoen afsluiten. Ik heb namelijk naar aanleiding van de bespreking van de zeventig jaarweken nog vragen gekregen over de gruwel van de verwoesting waar de Heer Jezus over spreekt in Matteüs 24. Laten we daar naartoe gaan.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4353" title="Speel af vanaf 01:12:33">▶ 01:12:33⟨/button> ⟨span>Mattheüs 24: de Gruwel van de Verwoesting⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Want daar staat in Mattheüs 24 dit. U weet, dat is de rede die de Heer heeft gehouden terwijl Hij keek op de gebouwen van Jeruzalem. Op de Olijfberg zat Hij en er wordt gevraagd naar de voleinding van deze aion en de komst van het Koninkrijk. En dan zegt de Heer op een gegeven ogenblik in vers 15: "Wanneer jullie dan de gruwel van de verwoesting..." Een gruwel heeft in de Bijbel altijd te maken met afgoderij. De gruwel van de verwoesting is dus op de een of andere manier een afgodsbeeld dat verwoesting met zich mee zal brengen. De gruwel van de verwoesting, waarvan door de profeet Daniël gesproken is, op de heilige plaats ziet staan. De heilige plaats is Jeruzalem, of nog specifieker: het tempelplein. Dus op dat tempelplein, op de heilige plaats, daar wordt een gruwel opgericht. Iets gruwelijks dat ook verwoesting met zich mee zal brengen. En dan zegt de Heer: "Wie het leest, geve er acht op."⟨/p>
⟨p>Nu hebben heel veel mensen de link meteen gelegd met Daniël 9 over die zeventig jaarweken, want daar wordt weliswaar gesproken over gruwel en over verwoesting. En dan heeft men gezegd: "Ja, maar dat is in de helft van de week." Dat is echter niet waar. In de helft van die week wordt er niet gezegd dat er een gruwel wordt opgericht. Dat staat er niet, kijkt u het maar na. In de helft van de week zal Hij slachtoffer en spijsoffer doen ophouden, maar we hebben al gezien waar dat betrekking op had. Waar heeft de tekst dan wel betrekking op? Wie het leest, geve er acht op. Ik zal het u straks voorlezen uit Daniël 12.⟨/p>
⟨p>Maar nog even dit. We worden in die rede die de Heer heeft gehouden over de laatste dingen, over het einde van deze aion, echt weer verplaatst in een Israëlitische en Joodse omgeving. Hij zegt: "Laten dan wie in Judea zijn, vluchten naar de bergen." Dat is precies waar we het over hadden. Dus op het moment dat daar een gruwel, een afgodsbeeld, op de heilige plaats wordt opgericht: maak dan dat je wegkomt! Dat is namelijk het laatste moment dat je nog kunt vluchten. Dit sluit weer aan bij wat we eerder zagen: die vrouw die naar de woestijn vlucht voor 1260 dagen. En die 1260 dagen beginnen op dit punt: als er een gruwel opgericht wordt op de heilige plaats en de offerdienst gestaakt wordt. In plaats daarvan wordt er een afgodsbeeld opgericht; er zal zelfs een hele afgoderij starten.⟨/p>
⟨p>Ja, wat de rol van de Islam daar nog weer in is... dat is buitengewoon boeiend. Daar is, denk ik, vanuit Bijbels oogpunt ook heel veel over te zeggen, maar als u het niet erg vindt, laten we dat even voor wat het is. Het gaat erom dat wanneer je ziet dat die gruwel wordt opgericht, die 1260 dagen beginnen — of die tijd, tijden en een halve tijd, of die 42 maanden. Dat is het laatste moment dat je nog kunt vluchten. Je zou het even verder moeten lezen, maar dan zegt de Heer ook: "Bid dat uw vlucht niet in de winter zal zijn of op een sabbat." Al was het maar bijvoorbeeld omdat er dan geen openbaar vervoer is. Het is zelfs zo sterk dat als je op het dak bent, je niet even naar beneden moet gaan om nog wat huisraad mee te nemen. Je moet maken dat je wegkomt. Dat is het allerlaatste moment dat je nog kunt vluchten.⟨/p>
⟨p>We gaan het nu verder niet over de scenario's hebben en hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Het gaat erom dat Daniël ooit had gezegd dat er een gruwel wordt opgericht, en de Heer zegt: "Als je dat ziet, maak dat je wegkomt, vlucht naar de bergen." Vlucht naar die plaats die van Gods wege bereid is. Nou, dan gaan we nu naar Daniël 12 toe.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4627" title="Speel af vanaf 01:17:07">▶ 01:17:07⟨/button> ⟨span>Daniël 12: de Termijnen van 1290 en 1335 Dagen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>De Heer had gezegd: "Wanneer jullie dan de gruwel van de verwoesting, waarvan door de profeet Daniël gesproken is, op de heilige plaats ziet staan..." Wie het leest, geve er acht op. Waar staat dat dan? Nou, daarvoor gaan we naar Daniël 12, het laatste gedeelte van het boek. Daar wordt dit gezegd: "En van de tijd af dat het dagelijks offer wordt gestaakt..." Dat betekent dus dat er weer een dagelijks offer zal plaatsvinden op het tempelplein. Momenteel vindt er in Bijbelse termen totaal geen offerdienst plaats — trouwens, zelfs in de islamitische wereld niet. Er zal weer een offerdienst komen. In hoeverre die tempel ook helemaal gerestaureerd wordt, is nog een vraag apart, maar in ieder geval is er weer een offerdienst en die wordt op een bepaald moment gestaakt. Er wordt een gruwel opgericht die verwoesting brengt. Dat is de gruwel van de verwoesting waarvan de profeet Daniël gesproken heeft; wie het leest, geve er acht op. Hier heb je hem.⟨/p>
⟨p>Dan komen we nog een termijn tegen. Ik lees even de hele zin: "En van de tijd af dat het dagelijks offer wordt gestaakt en een gruwel wordt opgericht die verwoesting brengt, zijn het 1290 dagen." Dit is dertig dagen meer dan de 1260 dagen die we op verschillende manieren al tegenkwamen. Hier is het twaalfhonderdnegentig; er is dus een maand toegevoegd. Het is niet helemaal duidelijk in Daniël 12 wat hier precies gerekend wordt, want er staat: "Welzalig hij die blijft verwachten en 1335 dagen bereikt." Maar om even bij vers 11 te blijven: kennelijk is het zo dat na die 1290 dagen de offerdienst weer zal beginnen, of eventueel de herbouw van de stad.⟨/p>
⟨p>Ik kan me voorstellen dat dit voor een aantal van u misschien een beetje gaat duizelen, maar het komt erop neer dat die 1260 dagen de periode van de grote verdrukking vormen. Na die grote verdrukking zal de Heer verschijnen bij Jeruzalem, op de Olijfberg. Dan zal er trouwens ook een vluchtweg gecreerd worden naar de woestijn, en dan zal de Heer Zijn volk daar ontmoeten waar dat andere deel al is, waar zij 1260 dagen lang bewaard zijn gebleven. Dan is de periode van de grote verdrukking voor Israël voorbij. Vervolgens zal het volk dan weer optrekken. We moeten ons realiseren dat er op dat moment geen levende inwoner meer in het land te vinden is. Dan is de hele staat Israël met de grond gelijk gemaakt. Over grote verdrukking gesproken: er blijft niets van over. Het is afschuwelijk, maar dat is wat de Schrift zegt. Al die halleluja-verhalen dat het heilige land nu wordt hersteld, dat is dus niet zo. Dit eindigt uiteindelijk in een debacle. De profetie heeft gezegd dat het zo gaat gebeuren, en vergis u niet: dit is de meest onveilige plek voor een Jood om te vertoeven.⟨/p>
⟨p>Twaalfhonderdzestig dagen zal er een schuilplaats zijn in de woestijn en aan het einde van die 1260 dagen zal de Heer uiteindelijk voor Zijn volk verschijnen. Dat wil zeggen dat degenen die niet gevlucht zijn, de naam van de Heer zullen aanroepen en dan zal de Messias inderdaad verschijnen. Zij zullen vanuit de woestijn vervolgens weer optrekken naar het land en dan zal het land hersteld worden. Jeruzalem wordt dan herbouwd. Want u moet zich realiseren: ook Jeruzalem is dan helemaal verwoest en het wordt weer van de grond af aan helemaal herbouwd. U begrijpt dat dit niet allemaal in een late namiddag zijn beslag krijgt.⟨/p>
⟨p>Hier wordt dus behalve die 1260 dagen nog dertig dagen aan toegevoegd, en er staat nog iets: "Welzalig hij die blijft verwachten en 1335 dagen bereikt." Het is nogal specifiek; ik hoop dat u met mij meedenkt en meeleest. Dus eerst was het 1260 dagen, vervolgens dertig dagen erbij (1290 dagen) en hier nog eens vijfenveertig dagen erbij. Hoezo? Gelukkig is hij die blijft verwachten en die 1335 dagen bereikt. Waar slaat deze termijn dan op?⟨/p>
⟨p>Lees even verder in het laatste vers van het boek Daniël: "Maar jij, Daniël, ga het einde tegen. Je zult rusten." Je gaat sterven en in het graf liggen. "Je zult rusten en opstaan tot uw bestemming aan het einde van de dagen." Welke dagen? De dagen waar het in dit vers over ging natuurlijk. Aan het einde van de dagen. Er was een termijn genoemd: "Welzalig hij die blijft verwachten en die 1335 dagen bereikt." Het laatste vers zegt tegen Daniël: "Jij zal opstaan." Wanneer? Wel, aan het einde van die termijn. Ik maakte net een grote fout door "vijfentwintig" te zeggen, maar het zijn inderdaad 1335 dagen — het was om u scherp te houden, zullen we maar zeggen. Als u zegt dat u dit wat ingewikkeld vindt, dan troost u: ik ga het nog ingewikkelder maken. Want de laatste termijn die ik nog even genoemd wil hebben, is namelijk nog een andere termijn.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5046" title="Speel af vanaf 01:24:06">▶ 01:24:06⟨/button> ⟨span>Daniël 8: Herstel Na 2300 Avonden en Morgens⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>En dan ga ik het op een rijtje zetten, want in Daniël 8 komen we nog een periode tegen, namelijk die van de 2300 avonden en morgens. Ook daarvoor geldt: kijk het maar na in het verband. Ik reik u hier een heleboel aan zonder daarbij direct het hele verband te betrekken, maar u hebt nog een heel zomerseizoen voor de boeg. U kunt dus gewoon eens die schriftplaats nakijken en als een Bereër checken hoe dat precies zit.⟨/p>
⟨p>Daniël krijgt daar een ander visioen, over een ram en een bok, en vervolgens ontvangt hij een uitleg. In vers 13 staat: "Toen hoorde ik een heilige spreken..." Hij hoort een heilig gesprek waarin de vraag wordt gesteld: "Hoe lang zal dit gezicht gelden: het dagelijks offer en de ontzettende overtreding, het prijsgeven van het heiligdom en het vertrappen van het heer?" Met dat 'heer' wordt het heer van de hemel bedoeld, van het volk. Hoe lang gaat dit duren?⟨/p>
⟨p>En hij zei tot mij: "2300 avonden en morgens; dan zal het heiligdom in rechten hersteld worden." We hebben nu dus al een heel aantal periodes genoemd gekregen. Laten we ze eens op een rijtje zetten.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5121" title="Speel af vanaf 01:25:21">▶ 01:25:21⟨/button> ⟨span>Samenvatting van het Chronologische Eindtijd-tijdpad⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik heb er alleen maar aan getipt, ik heb het genoemd. Er wordt eerst gesproken over 1260 dagen. Dat kwam overeen met 42 maanden, of met tijd, tijden en een halve tijd. Het is de periode van de twee getuigen in Jeruzalem. Welke twee getuigen dat zijn, wat ze zullen doen en wie het zijn; dat zijn boeiende vragen, maar daar hebben we het nu niet over. In ieder geval zullen die twee getuigen van Godswege daar op de gevaarlijkste plek van de hele wereld profeteren. Ze zijn verzegeld en er staat zelfs bij dat die getuigen de macht hebben om de hemel te sluiten voor een periode van drie jaar en zes maanden. Van wie weten we dat ook? Van Elia. Hij bad een gebed en het regende niet – hoe was het ook alweer? Het regende niet, drie jaar en zes maanden lang. Kijk het maar na in Jacobus 5. Trouwens, een koning ook. Precies dezelfde periode weer, dus zeg mij maar eens een keertje dat dat niet profetisch is.⟨/p>
⟨p>Het is ook de periode van die 1260 dagen of 42 maanden, of tijd, tijden en een halve tijd, dat een gelovig overblijfsel – die vrouw – bewaard en onderhouden zal worden. Nadat ze de mannelijke zoon gebaard heeft en die weggerukt is tot Gods troon, zal zij daar in de woestijn, in de wildernis, op een wonderlijke wijze van Godswege onderhouden worden. Aan het einde van die periode van 1260 dagen zal de Heer terugkeren. Dat is eigenlijk het meest markante tijdstip, vandaar ook dat dit verreweg het meest genoemd wordt in de profetie. Tijd, tijden en een halve tijd, 42 maanden, 1260 dagen; dat is de periode van de grote verdrukking.⟨/p>
⟨p>Aan het einde van die grote verdrukking – kijk het maar na in Matteüs 24 – zal de Zoon, de Ben-Adam, verschijnen en de twaalf stammen van Israël verzamelen. Is daarmee alles koek en ei? Nee, want dan krijg je nog een periode waarin de Zoon Zijn heerschappij gaat vestigen. Dertig dagen later zal de offerdienst hervat worden, of eventueel – ik houd het open, want ik kan dat niet direct zo uit de Schrift opmaken – wordt er een begin gemaakt met de herbouw van Jeruzalem. En nog weer vijfenveertig dagen later, oftewel vijfenzeventig dagen na het einde van de grote verdrukking, zal de opstanding plaatsvinden van in ieder geval Daniël, en in het algemeen van de rechtvaardigen van Israël. Dat is nogal precies gedateerd. Vanaf het moment dat die mannelijke zoon wordt weggerukt tot aan de opstanding van de rechtvaardigen kun je dus op de dag nauwkeurig zeggen hoe lang die periode zal zijn. Dat gaan we nu niet doen, maar het is niet zo moeilijk.⟨/p>
⟨p>Dan hebben we nog een periode van 2300 dagen, avonden en morgens. Dat is nog weer 965 dagen later. Dan zal het heiligdom, dat wil zeggen de tempel, in rechten worden hersteld. 'Gerechtvaardigd worden' staat er eigenlijk. Met andere woorden: daar komt dan de definitieve tempel in het land te staan. Daar liggen de kaarten in de profetie al helemaal voor klaar; in Ezechiël wordt het uitgebreid beschreven. Ziet u hoe dat allemaal gefaseerd verloopt? De periode van de grote verdrukking wordt op de dag nauwkeurig afgemeten: 1260 dagen. Vervolgens wordt er een maand later gerekend, en dan nog weer vijfenveertig dagen later zal de opstanding van de rechtvaardigen van Israël plaatsvinden. En nog weer een kleine drie jaar later zal het heiligdom in rechten worden hersteld: 2300 avonden en morgens, gerekend vanaf het begin van die grote verdrukking.⟨/p>
⟨p>Daarmee hebben we inderdaad iets gezien van die overgang naar het Millennium. Die afschuwelijke periode die vlak vooraf zal gaan aan de terugkeer van de Heer en het vestigen van Zijn koninkrijk. Want als Hij terugkeert hier op aarde, dan wordt Israël weliswaar hersteld, maar dan moet de volkerenwereld nog onderworpen worden. Een gedeelte van het boek Openbaring gaat daar ook over: dat de schalen van toorn zullen worden uitgegoten over de aarde. God moet immers ook afrekenen met de volkeren die zich hebben gekeerd tegen Zijn volk.⟨/p>
⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5466" title="Speel af vanaf 01:31:06">▶ 01:31:06⟨/button> ⟨span>Afsluiting en Vooruitblik op een Volgend Seizoen⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3>
⟨p>Ik wilde vanavond, juist ook in het kader van dit hele grote onderwerp van de tijdrekening en rekenmaat, graag deze zaken naar voren gebracht hebben. De Bijbel spreekt daar namelijk zo uitgebreid over. Zojuist werd ik in de pauze erover benaderd met de vraag of we daar het volgende seizoen niet veel meer over kunnen vertellen. Kunnen we daar een bijbelstudie over doen? Wat gaat er nou eigenlijk allemaal gebeuren? Over scenario's gesproken: wat zegt de Schrift daar eigenlijk over?⟨/p>
⟨p>We hebben nu heel summier een tijdpad gezien, vanaf Adam tot nu toe, en ook de jaren die precies de overgang markeren van dit boze millennium naar het toekomende Millennium. Hoezo zijn er duizend jaren die dan nog zullen volgen? Vanaf wanneer beginnen die trouwens precies te rekenen? Dat is ook nog een goede vraag. Kortom, er is nog stof genoeg voor een volgend seizoen, alleen al als we het hebben over dit onderwerp.⟨/p>
⟨p>Overigens heb ik nog geen knoop doorgehakt of we daar inderdaad over door zullen gaan. Wat denkt u? Moeten we dat doen? En wie zegt: "Nee, ik vind dit te eng"? Nee, dat lijkt me juist een goed idee. Het is zo enorm intrigerend. We weten en hebben dit seizoen één ding wel onder ogen gezien: het is allemaal zo nabij. Het is zo dichtbij. En dan wil je toch weten wat het licht is dat God laat schijnen vanuit Zijn woord op de dingen die gaan gebeuren en op het tijdpad dat Hij heeft uitgezet.⟨/p>
⟨p>Er is niets solider, niets beter en ook niets troostrijker dat meer perspectief geeft dan de Schrift, Zijn woord. Dus het lijkt me een hele uitdaging om ons het volgende seizoen over die dingen te gaan buigen. Zullen we het daar voor vanavond maar bij laten?⟨/p>