⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie op de Serie over het Evangelie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik hoop dat u zich hier net zo welkom voelt als ik mij nu voel. Voor mij is dit een nieuwe locatie. Nou, dat is niet helemaal waar; ik ben weleens vaker in dit gebouwtje in West geweest, maar het is wel de eerste keer bij mijn weten dat ik hier spreek, of ik moet me al erg vergissen. We hebben een negental avonden in eerste instantie in de planning voor dit seizoen tot en met juli, om elke drie weken op donderdagavond een Bijbelavond te geven over het Evangelie van...⟨/p> ⟨p>Eigenlijk had ik me geen mooiere titel kunnen wensen. Als we het hebben over een Evangelie, dan praten we over een goed bericht, een blijde tijding, een blijde boodschap. Wat wil je nog meer om te bespreken? Daar gaan we het dus inderdaad over hebben.⟨/p> ⟨p>Vanavond is een introductie op dat onderwerp. Ik ga het vanavond eigenlijk niet eens zozeer hebben over het 'Evangelie van...', want dat zullen de volgende avonden worden. Ik ga het nu hebben, zoals u dat hier ook geprojecteerd ziet, over het Evangelie: wat is dat dan wel? En over het werkwoord evangeliseren. Ik zal u dit namelijk vertellen: dat werkwoord komt heel wat keren voor in onze Bijbel, althans in het origineel. Dat is dus het onderwerp voor vanavond. Ik heb voor mezelf nog niet helemaal besloten hoe ik de indeling precies ga maken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="108" title="Speel af vanaf 01:48">▶ 01:48⟨/button> ⟨span>Een Overzicht van de Verschillende Evangeliën in de Bijbel⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Want ja, als je een concordantie raadpleegt en je kijkt waar de uitdrukking 'het Evangelie van...' voorkomt, dan is dat nogal wat keren. Je kunt dan een hele lijst opsommen en dan kom je zo bij dertien of veertien verschillende uitdrukkingen in dat verband. We hebben negen avonden, dus ik zal toch een keuze moeten maken. Ik heb, onder voorbehoud, in elk geval al een keuze gemaakt waar we het over gaan hebben.⟨/p> ⟨p>Dit is dus het eerste onderwerp vanavond. Vervolgens gaan we het hebben over het Evangelie van de Christus. Dat is een uitdrukking die nogal eens gebezigd wordt. Dan is er het Evangelie van het Koninkrijk; een uitdrukking die met name in het boek Handelingen, maar vooral ook in de evangeliën, heel dikwijls gebruikt wordt.⟨/p> ⟨p>Het Evangelie van mij – en dan bedoel ik natuurlijk niet van André Piet, maar de uitdrukking zoals we die in de Bijbel tegenkomen: 'mijn Evangelie'. Paulus spreekt daar diverse keren over en ik wil daar graag ook eens een avond aan besteden. Dan is er nog het Evangelie van de voorhuid, zoals het ook genoemd wordt. Maar goed, dat is voor een later tijdstip. Ik geef u nu even een indruk van wat we deze avonden allemaal gaan bespreken en wat daarbij ter sprake zal komen.⟨/p> ⟨p>Het Evangelie van de verborgenheid is ook een uitdrukking die in dat verband gebezigd wordt. Dat is heel belangrijk, juist ook voor het verstaan van onze tijd. En wat dacht u van het Evangelie van de genade Gods? Dat is een uitdrukking uit Handelingen 20, maar gerelateerde begrippen komen ook nogal wat keren voor. Daar moeten we beslist ook een avond aan wijden.⟨/p> ⟨p>En dan de zevende, misschien is dat wel de allermooiste. Dat is persoonlijk, dat geef ik toe, maar ik ben zelf... hoe zeg je dat nou gewoon? Laat ik zeggen wat mij in gedachten komt: ik ben verliefd op die uitdrukking. Het Evangelie van de heerlijkheid van de gelukkige God. 1 Timotheüs 1 vers 11 – allemaal enen. Ik had hem dus ook als eerste genoemd kunnen hebben, maar ik heb hem nu op nummer zeven gezet, wat ik eigenlijk ook wel erg mooi vond: het Evangelie van de heerlijkheid van de gelukkige God.⟨/p> ⟨p>Vervolgens het Evangelie van de heerlijkheid van Christus, uit 2 Korinthiërs 4. Wat houdt dat dan in? En het Evangelie van de vrede. Ik zou eigenlijk nog wel even door moeten gaan, maar de invulling van die laatste avonden is nog een beetje arbitrair. Ik weet niet precies hoe ik het exact wil doen. Het kan zijn dat ik ook nog een avond ga wijden aan het Evangelie van de besnijdenis en van de voorhuid uit Galaten 2. Dat zullen we wel zien. In ieder geval zullen deze begrippen en frasen zeker ter sprake komen.⟨/p> ⟨p>Laten we eerst eens inzoomen op dat woord 'evangelie'. Het is een haast platgetreden woord.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="311" title="Speel af vanaf 05:11">▶ 05:11⟨/button> ⟨span>De Letterlijke Betekenis van het Woord 'euangelion'⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Je gebruikt het zo vaak; mensen kennen allemaal het woord 'evangelie'. Ik denk echter dat het aantal mensen dat weet wat het werkelijk betekent, aanzienlijk kleiner is. Maar wat het echt is en wat de Bijbel daaronder verstaat, ja, dat is natuurlijk nog weer een heel verhaal apart. Daarvoor moet je echt de Schriften openen, precies zoals ik zojuist al zei.⟨/p> ⟨p>Laat ik het heel bazaal benaderen. Wat is dat woord evangelie eigenlijk? Nou, zo schrijf je het – dat verbaast u vast niet – maar zo schrijf je het in het Grieks. Dat wil zeggen, dat is de wijze waarop we dat woord in het origineel tegenkomen. Zelfs het font, het lettertype, is de wijze waarop Petrus, Jacobus en Paulus dat optekenden. Op die manier: 'euangelion'. Zo spreek je dat dan uit.⟨/p> ⟨p>Laten we dat woord dan ook nog even ontleden. Dat eerste onderdeel, die eerste letter of lettergreep, staat voor het Griekse 'eu'. Dat betekent 'wel', in de zin zoals het Grieks dat woord kent. Ik geef nu een aantal voorbeelden zoals we die in het Nieuwe Testament allemaal tegenkomen. Bijvoorbeeld 'welluidend': het luidt wel, het luidt goed. Dat is de betekenis die daar toch het dichtste bij komt. Of wat dacht u van 'welriekend'? Dat is ook een Grieks begrip dat eigenlijk één op één vergelijkbaar is met ons woord waarbij wij ook het woordje 'wel' gebruiken. In die zin dus: het riekt goed, het ruikt goed, het ruikt wel.⟨/p> ⟨p>Of denk aan 'weldoen'. Niet in de zin van 'jij moet het wel doen' als iemand anders het niet doet, maar werkelijk 'wel doen': je doet wel aan iemand. Of 'welvaart'. Dat zijn allemaal woorden die we in het Nederlands kennen en die haast één op één ook in het Grieks bekend zijn. Welvaart of 'welgemoed', een goed gemoed hebben. Of nog een: 'welgevallig'. U ziet, we hebben in het Nederlands ook heel wat woorden die zo beginnen met 'wel', in de betekenis van 'het is goed' of 'het is wel'. Dat is dus dat eerste element van dat woord evangelie.⟨/p> ⟨p>En dan is er het andere onderdeel: 'angelion'. Dat kennen we eigenlijk ook wel, want ons woord 'engel' is daarvan afgeleid, of denk aan het Engelse woord 'angel'. Het is daar direct vanaf geleid en komt dus eigenlijk linea recta uit het Grieks. Het betekent 'boodschap' of een 'bericht'.⟨/p> ⟨p>Zodat wanneer je het hebt over 'euangelion' – of op z'n Nederlands 'evangelie', wat niets anders is dan een vernederlandste uitspraak van dat Griekse woord – dit eigenlijk 'welbericht' betekent, oftewel een 'goed bericht'. Ik heb wat met dat woord, ik weet niet precies hoe dat komt, maar ik heb wel een idee. Een goed bericht, dat is wat het woord betekent. Er zijn enkele andere varianten die min of meer synoniem daarmee zijn, zoals een 'goede tijding' of een 'blijde tijding', maar het begrip 'goed bericht' zit daar heel dicht tegenaan.⟨/p> ⟨p>Laten we dan de concordantie nog eens raadplegen waar ik het zojuist even over had. We komen dat woord als zelfstandig naamwoord, dus als 'het evangelie', 76 keer tegen in het Nieuwe Testament. Daarnaast komt het 55 keer voor als werkwoord, dus 'evangeliseren' – daar kom ik zo nog op terug. En dan nog drie keer voor een persoon, dat wil zeggen iemand die het evangelie brengt of iemand die evangeliseert, en dat is dus een 'evangelist'. Ook dat begrip kom je drie keer tegen. Dat levert een totaal op, als je al die woorden even bij elkaar optelt, van 134 keren.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="619" title="Speel af vanaf 10:19">▶ 10:19⟨/button> ⟨span>Het Werkwoord Evangeliseren: 'goedberichtiseren'⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Nou, op dat werkwoord wil ik toch wel eventjes dieper ingaan, want dat is heel boeiend. Ik zei u al dat het werkwoord evangeliseren in de meeste Bijbelvertalingen helemaal niet voorkomt, maar als je het heel letterlijk weergeeft, komt het 55 keer voor in het Nieuwe Testament. Dat wordt vertaald met onder andere 'het evangelie verkondigen', 'het evangelie prediken', 'gewoonweg verkondigen' of 'het evangelie brengen'. Dat zijn allemaal weergaven van dat ene Griekse woord, namelijk het werkwoord voor het evangelie brengen of het evangeliseren.⟨/p> ⟨p>Maar daar zit nog iets meer aan vast dan wat ik nu zeg. Als je zegt dat evangeliseren hetzelfde is als het evangelie brengen, dan gaat dat toch nog dieper. Het gaat hoger, het gaat verder, het is meer. Kijk, het Grieks kent een standaardvervoeging voor het werkwoord 'boodschappen' of 'berichten'. Je bericht iets of je boodschapt iets; daar is een gewone standaardvervoeging voor om dat als werkwoord te gebruiken. Ik geef toe, dit klinkt wel heel erg grammaticaal en het kan zijn dat sommige mensen nu zeggen: "André, ik dreig nu af te haken bij zulke uiteenzettingen." Hou echter nog even de aandacht erbij.⟨/p> ⟨p>Voor het evangelie gebruikt het Nieuwe Testament namelijk een speciale werkwoordsvorm. Die eindigt in het Grieks op ⟨em>-izein⟨/em>. Die uitgang kennen wij in onze taal heel goed. Trouwens internationaal, ook in het Engels, in het Duits en in het Frans heb ik begrepen. Het is gewoon internationaal. Deze uitgang wordt heel dikwijls gebruikt. In het Grieks eindigt dat op ⟨em>-izein⟨/em>, maar wij zeggen dan '-iseren'. Er zijn heel veel werkwoorden die we gebruiken die eindigen op '-iseren'.⟨/p> ⟨p>Neem bijvoorbeeld 'demoniseren'. Het grappige is trouwens dat in het Nieuwe Testament die uitdrukking of dat werkwoord demoniseren heel wat keren voorkomt. Niet alleen dus het zelfstandig naamwoord 'demon', maar ook 'demoniseren'. U dacht misschien dat dit was uitgevonden door Pim Fortuyn, maar dat is niet zo. Hij zei altijd dat hij gedemoniseerd werd. Of dat nu terecht of onterecht was, daar hebben we het nu niet over, maar wat betekent demoniseren? Dat betekent: tot een demon maken. Als je iemand demoniseert, dan maak je hem tot een demon.⟨/p> ⟨p>Ik geef zomaar een willekeurig aantal voorbeelden. Je spreekt over 'kristalliseren'. Wat is kristalliseren? Dat wil zeggen dat het gemaakt wordt tot een kristal. Of 'fossiliseren'. Dat is het hele proces waarbij iets een fossiel wordt. Je hebt een levend organisme dat sterft en dat onder bepaalde omstandigheden een fossiel kan worden. Dat proces waarbij een levend organisme fossiliseert, betekent dat het gemaakt wordt tot een fossiel.⟨/p> ⟨p>Dan hebben we ook nog het woordje 'christianiseren'. We hebben trouwens ook een ander woord: 'kerstenen'. Dat wil zeggen dat je iets christelijk maakt. Ons kerstfeest is een gekerstend feest, een gekristianiseerd feest. Het was oorspronkelijk het midwinterfeest, maar het is gekerstend, men heeft het christelijk gemaakt. Dat is wat christianiseren is.⟨/p> ⟨p>Of denk aan 'radicaliseren'. Ik geef veel voorbeelden om u te overtuigen dat het waar is wat ik nu zeg. Dit verschijnsel kennen wij in onze taal en daarom is het makkelijk uit te leggen, want het is ons bekend. Alleen heeft u zich misschien nooit zo gerealiseerd wat er eigenlijk achter zit. Radicaliseren betekent iets radicaal maken. Moslims die radicaliseren, zoals we tegenwoordig vaak horen, worden radicaal. Dat heeft trouwens weer te maken met het feit dat ze naar de wortels teruggaan, naar de ⟨em>radix⟨/em>. Radicaal betekent eigenlijk: tot de wortel teruggaan. Radicaliseren is dus: radicaal maken.⟨/p> ⟨p>Je kunt iets ook 'dramatiseren'. Sommige mensen zijn daar heel goed in. Je hoort soms heel neutraal nieuws — gisteren hoorde ik daar toevallig weer een aardig voorbeeld van waar ik mijn schouders over ophaalde — maar vervolgens hoorde ik een versie van iemand anders over datzelfde verhaal. Dat verhaal waar ik mijn schouders over ophaalde, was door die ander gedramatiseerd; het was tot een drama gemaakt. Nou ja, dat kan terecht of onterecht zijn, maar zo gebruiken we het woord. Dramatiseren is: iets tot een drama maken.⟨/p> ⟨p>Ik kan nog even doorgaan, maar we zijn bezig met Bijbelstudie. 'Nationaliseren': je maakt iets nationaal. Bijvoorbeeld een private instelling die wordt genationaliseerd. Of 'geprivatiseerd', dat is het tegenovergestelde. Of 'hypnotiseren', ook een leuk voorbeeld. Hypnotiseren wil niet zeggen dat ik vertel over hypnose. Nee, het betekent dat ik de ander onder hypnose breng, in een trance-achtige toestand zodat hij ontvankelijk wordt. Je brengt hem in hypnose; het is een proces dat die persoon dan ondergaat.⟨/p> ⟨p>Dus: demoniseren is tot demon maken en kristalliseren is tot kristal maken. Laten we nu teruggaan naar het woord waar we het over hadden. Wat is dan 'evangeliseren'? Als we kijken naar deze speciale vorm, dan is dat — en het staat niet in de Van Dale, ik waarschuw u, maar als we nu afspreken dat we het allemaal gaan gebruiken, dan staat het over een jaar of wat wel in de Van Dale, want zo gaat dat met veel woorden: een of andere gek gebruikt een bepaald begrip, het wordt overgenomen en het wordt populair — 'goedberichtiseren'. Dat wil zeggen: tot een goed bericht maken. Dat is eigenlijk wat het is.⟨/p> ⟨p>Weet u wat daarachter zit? Evangeliseren is 'goedberichtiseren'. Het is niet alleen 'het evangelie brengen'. Nee, het is meer. Dat '-iseren' wil zeggen dat je die ander tot een goed bericht máákt. En wie bedoel ik met 'die ander'? Dat is degene die gelooft. Het plaatje op de dia geeft dat aan. Je evangeliseert, je brengt het evangelie, maar die ander wordt daardoor geëvangeliseerd en gaat het vervolgens zelf ook weer doorgeven. Want het is een bericht. Kijk, en dit klinkt misschien theoretisch, maar het is voor iedereen heel simpel te begrijpen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1102" title="Speel af vanaf 18:22">▶ 18:22⟨/button> ⟨span>De Onvermijdelijke Uitwerking en Kracht van het Evangelie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Want de essentie van een goed bericht, een blijde tijding, is dat op het moment dat iemand het gelooft en het aanvaardt – dat is de voorwaarde. Kijk, je hoort een goed bericht en je gelooft het niet, je beaamt het niet; dan mist het zijn uitwerking. Maar op het moment dat je een goed bericht gelooft, wat gebeurt er dan? Dan wordt iemand gegoedberichtiseerd. Dat wil zeggen: hij wordt zelf een goed bericht. Hij gaat het zelf weer vertellen, want dat is eigen aan een goed bericht. Dat kun je niet voor jezelf houden.⟨/p> ⟨p>Er was ooit een bekende predikant, hij schreef heel veel boeken: Ockenga. En die zei: evangeliseren, dat is als een hoestbui of een niesbui. Je kunt het niet inhouden. En dat is precies wat het is: je kunt het niet binnenhouden. Dus dan begrijp je wel dat de voorwaarde daarbij uiteraard wel is dat het een goed bericht is.⟨/p> ⟨p>Laat ik een concreet voorbeeld geven. Je bent ziek, je bent ernstig ziek. Je wordt verwacht bij de arts in het ziekenhuis en die zegt: "Ik heb een goed bericht voor u, u bent genezen." Op dat moment – kijk, als je die dokter dan niet gelooft, dan mist het zijn uitwerking. Maar op het moment dat de dokter het zegt: "Ik ben genezen", wat gebeurt er dan? Een goed bericht, zoiets kun je misschien proberen in te houden, maar het lukt niet. Het is eigen aan een goed bericht: je wilt het gewoon doorgeven. Zo werkt dat toch?⟨/p> ⟨p>Of ik noem een ander voorbeeld: je bent geslaagd voor het examen. Daar hoef je geen cursus voor te volgen over hoe je het je buurman vertelt, of hoe je het je maatjes op de voetbal vertelt. Hoe vertel ik dat goede bericht nou aan een ander? Dat is toch krankzinnig? Ja, je bent gegoedberichtiseerd en dus vertel je het. Dat hou je niet in. Je moet moeite doen om het in te houden.⟨/p> ⟨p>Ik zeg nu wel dat je geen cursus hoeft te volgen over hoe je het je buurman vertelt, maar ik zal u vertellen: er zijn heel veel mensen die zich noemen naar het evangelie en die komen samen in evangelische bijeenkomsten of in christelijke bijeenkomsten – die noemen ze ook wel kerken. En daar worden – en ik bedoel dat gewoon in het algemeen – cursussen gegeven: "Hoe vertel ik het evangelie aan andere mensen?" Weet u, als ik zoiets hoor of verneem dat er zulke cursussen gedaan worden, dan weet ik één ding al op voorhand – sorry dat ik het zeg: hier wordt geen goed bericht verteld. Dat is onmogelijk.⟨/p> ⟨p>Want een goed bericht vertelt zichzelf. U zegt: "Ja, maar niet iedereen kan netjes spreken." Nou en? Dan vertel je het houterig of stotterend, of je gebruikt verkeerde woorden. Natuurlijk, iedereen vertelt het zo goed mogelijk. Je doet het gewoon – hoe zeggen we dat? – zoals elk vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het maakt helemaal niet uit hoe je het vertelt, je vertelt het. De één kan het heel wel-luidend vertellen en je hebt mensen die daar heel breedspraak over hebben. Sommige mensen zijn van heel weinig woorden, maar je ziet in hun ogen dat het echt een goed bericht is. Echt een goed bericht. Je bent er blij mee; je hoort iets en je bent er blij mee. Je hebt een kind gekregen, het is allemaal gezond. Daar hoef je toch ook geen cursus voor te volgen? Hoe vertel ik het mijn vrienden en mijn collega's? Dat is toch bizar?⟨/p> ⟨p>Hoe komt het dat wij wel dat idee hebben? Voor mij is het heel simpel: als mensen aangespoord moeten worden van "jullie moeten wel het evangelie vertellen", dan weet ik meteen op voorhand: hier wordt geen evangelie gedeeld. Als je het evangelie kent, en het is ook echt evangelie, dan zul je soms mensen juist moeten indammen: "Kijk uit dat je het niet altijd overal vertelt, want je moet er een beetje voorzichtig mee zijn." Daar hou ik trouwens ook al niet zo van hoor, want ik denk: laat het wel lekker uitknallen. Vertel het gewoon.⟨/p> ⟨p>Ik moet er ineens ter plekke aan denken dat je in de evangeliën ook diverse keren leest dat iemand bijvoorbeeld is genezen door de Heer. Wat erachter zit, daar gaan we nu even niet over hebben, maar dan zegt Hij soms bij bepaalde gelegenheden – Hij verbood het met nadruk om het aan iemand te vertellen. En wat lees je dan? Hij verbood het met nadruk om het aan iemand te zeggen, maar dat gebeurt niet; dat lukt niet. Er zal je maar zoiets overkomen zijn! Dan is het een hele kunst om het niet aan iedereen te vertellen. Het vertelt zichzelf.⟨/p> ⟨p>Kijk, deze mensen zijn allemaal gegoedberichtiseerd. Je hoort een goed bericht en omdat ze het evangelie of dat goede bericht geloven, kunnen ze het niet voor zich houden en vertellen ze het weer aan anderen. Die vertellen het ook weer aan anderen en die zijn allemaal gegoedberichtiseerd. Zo zie je: je kan gehypnotiseerd worden, maar je kunt ook gegoedberichtiseerd worden. In zo'n woord "evangeliseren" zit dus heel wat meer dan alleen het woord "evangelie brengen". Het is eigen aan het evangelie dat het iemand verandert.⟨/p> ⟨p>Je moet denken aan Romeinen 1 vers 16. Er is een gospelgroep die ook zo heet: "Romeinen 1 vers 16". En wat staat daar? "Ik schaam mij het evangelie niet." Er staat trouwens een nog mooiere weergave; het staat namelijk in een zodanige vorm dat er eigenlijk staat: "Het evangelie beschaamt mij niet." Dus het is niet de bravoure van: "O, ik ben zo stoer, ik schaam mij het evangelie niet." Nee, het evangelie beschaamt mij niet. Waarom? Want het is een kracht Gods voor eenieder die gelooft. Daar hoef je dus helemaal niks voor te doen. Het is een kwestie van de power van het bericht – een goed bericht, een wel-bericht – dat de ander verandert. Het is een kracht van God die in dat evangelie zelf zit.⟨/p> ⟨p>Daarom is het zo belangrijk dat je echt het evangelie vertelt en niet iets neps. Want er wordt zo enorm veel verteld en verkocht voor evangelie, wat geen evangelie is. Terwijl ik het zeg, denk ik ineens: ik citeer nu gewoon letterlijk min of meer Galaten 1. Dan zegt Paulus het ook. U zegt: "Ja, maar dat was in Galatië, daar was een dwaling." Ik zal u dit vertellen: dat wat er toen in Galatië verteld werd, dat is vandaag gewoon bon ton in heel de christenheid. Dat is geen goed bericht, nee, dat is juist ellende. Dat is zeker geen evangelie.⟨/p> ⟨p>Evangelie is echt een goed bericht, en vertel het! En wie het met het hart gelooft – geloven is vertrouwen en dat doe je met het hart – daar is een kracht Gods. Hoe staat het er ook weer? "Met het hart gelooft men, met de mond belijdt men." Dat woord "kracht Gods" is in het Grieks dunamis, en daar is ons woord "dynamiet" weer van afgeleid. Nou ja, denk er maar eens over na. Ik vind hem wel mooi.⟨/p> ⟨p>Dus gegoedberichtiseerd worden, dat klinkt heel vreemd en toch hou ik het erin. Want het is meer dan alleen maar het goede bericht vertellen en doorgeven; het geeft aan wat het doet met degene die het gelooft. Wat is eigen aan een bericht? Dat het doorgegeven wordt. Het is een mededeling. Als je de krant leest – dat is meestal slecht bericht – dan kun je je abonneren en daar betaal je zelfs nog flink geld voor. Dan krijg je elke dag slecht bericht. Het is niet gratis, je betaalt er geld voor. Als je het zo zegt, denk ik: wat bezielt mensen om dat te doen? Ze betalen grof geld en dan heb je de ene pagina uit, je slaat de andere pagina om en dan krijg je weer een hele ritsel met allemaal slechte berichten.⟨/p> ⟨p>Oké, die hebben we eruit gedaan. Weer naar een andere pagina: allemaal slechte berichten. Maar een bericht is iets... ja, wat is een bericht? Dat is een mededeling. Iets wat gebeurd is of wat een feit is, en dat geef je door. Dat is een bericht.⟨/p> ⟨p>En een goed bericht wil zeggen dat het een bericht is dat je blij maakt. En dat vertelt zichzelf. Vandaar dat het woord 'evangeliseren' in de Bijbel gebruikt wordt. Het is een speciale werkwoordsvorm die aangeeft dat de persoon die het hoort en gelooft, daardoor verandert.⟨/p> ⟨p>Je kunt gehypnotiseerd worden en je kunt geëvangeliseerd worden. Je gelooft het en het gaat... dat woord 'evangeliseren' geeft aan wat het doet met een mens. Dat woord 'evangelie'.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1774" title="Speel af vanaf 29:34">▶ 29:34⟨/button> ⟨span>Het Evangelie in het Oude Testament (de Septuaginta)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik zei al, 'evangelie' is een Grieks woord. Maar u weet: slechts het Nieuwe Testament is geschreven in het Grieks. Het Oude Testament, de Hebreeuwse Bijbel, is geschreven in het Hebreeuws. Toch komt het woord ook in het Oude Testament voor, maar dan moet ik dat even toelichten. Het Oude Testament is namelijk ook vertaald. Er is een hele beroemde vertaling, de zogenaamde Septuaginta. Dat wordt vaak aangeduid als de vertaling van de zeventig. Het is een bekende vertaling, omdat deze ook door de schrijvers van het Nieuwe Testament heel dikwijls wordt aangehaald.⟨/p> ⟨p>Welnu, in die Griekse vertaling van de Hebreeuwse Bijbel komt het woordje 'evangelie' ook achttien keer voor. Dat zouden er trouwens nog heel wat meer kunnen zijn, maar dat parkeer ik nu even. Ik wil een paar voorbeelden geven van waar dat zoal gebezigd wordt voordat we naar het Nieuwe Testament toegaan. In 2 Samuël 18 lees je de geschiedenis van David die van zijn legeroverste Joab iets te horen kreeg. Het ging namelijk over zijn zoon Absalom. Er staat: "Maar Joab zei tot hem: op deze dag echter zou jij geen goede tijding brengen, omdat de zoon van de koning dood is." Daar was nogal wat misverstand over, want iedereen dacht dat het een goede tijding was, maar David vond het vreselijk. Maar goed, daar gaat het even niet om. Hier wordt dat woord in de Septuaginta weergegeven met 'evangelie', of waarschijnlijk de werkwoordsvorm: 'evangeliseren'. En dan kun je er hier nog even bij denken: als de zoon van de koning dood is, dan is dat geen goed nieuws. Maar ik ken een Zoon van de Koning die leeft! De echte Koning, de echte Zoon van David. Denk daar maar eens over na.⟨/p> ⟨p>Ik ga naar een volgend voorbeeld: Psalm 96. Daar lezen we: "Zingt de HEERE, zingt Yahweh, prijs Zijn naam." Hoezo, waarom zouden we Zijn naam prijzen? Wel, dan staat er in onze vertaling: "boodschapt Zijn heil." Dat zijn van die bekende termen. We hebben het over 'evangelie' en dat is ook zo'n woord dat we natuurlijk allemaal bezigen, maar het is eigenlijk een Grieks woord. Ken je de impact ervan? Dat geldt ook voor een woord als 'heil'. Wat betekent dat eigenlijk? In het Oud-Nederlands weten de meeste mensen geen idee meer wat het betekent, maar 'heil' betekent letterlijk 'redding'. Hier staat in de Septuaginta ook: "boodschapt Zijn heil". Dat wil zeggen: evangeliseer van dag tot dag. Dat betekent dus: breng het goede bericht, namelijk van redding, van dag tot dag. Want Hij redt je.⟨/p> ⟨p>Nog één: Jesaja 52. Dat is heel interessant, omdat dat gedeelte wordt aangehaald door Paulus in Romeinen 10 en trouwens ook in Efeze 6. "De voeten geschoeid met het evangelie van de vrede", dat is Efeze 6. Maar er staat in Jesaja 52 dit: "Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode die vrede aankondigt." En dan staat erbij: "die goede boodschap brengt." Ook hier staat in de Septuaginta weer 'evangelie'; die 'evangeliseert', die een goed bericht brengt, die heil of redding verkondigt, die tot Sion zegt: "Uw God is Koning."⟨/p> ⟨p>"Uw God is Koning." Dat kun je ook zo weergeven. Ik heb deze tekst nu mede genoemd omdat we het één van de volgende avonden zullen gaan hebben over het 'evangelie van het Koninkrijk'. Dat heeft alles te maken met die boodschap die in de eerste plaats gericht is aan Sion en het volk van Israël. Het volk dat het bericht te horen krijgt: "Uw God is Koning en Hij vestigt Zijn koninkrijk." Ik bedoel gewoon letterlijk, hè? Een koninkrijk met een troon en een plaats waar Zijn residentie is: Jeruzalem. Daar zal Hij regeren. Letterlijk. Hij gaat Zijn koninkrijk opbouwen en ook uitbouwen vanaf Zijn troon. Daar vestigt de Zoon Zijn heerschappij. Hij zal die heerschappij vestigen in Israël en vervolgens ook onder al de natiën. Dat is het evangelie van het koninkrijk. Dat is geen uitvinding van het Nieuwe Testament, dat staat al gewoon in de Hebreeuwse Bijbel aangekondigd.⟨/p> ⟨p>Te midden van alle onrust en te midden van alle politieke toestanden in de wereld weten wij – en straks gaat het ook daadwerkelijk door Israël zo gepredikt worden zoals dat in het verleden al gehoord werd – namelijk de blijde tijding van het koninkrijk dat komt. Heel concreet en openbaar. Nu is alles nog verborgen. Dat is ook een evangelie: het evangelie van de verborgenheid. Maar straks wordt dat openbaar en dan wordt de Koning openbaar en zal Hij verschijnen. Er is een heel Bijbelboek dat daarover gaat: het boek van de Openbaring. Dat gaat over de openbaring van Jezus Christus, namelijk als Koning in Sion. De enige plaats waar Zijn troon hoort te staan, namelijk de troon van David.⟨/p> ⟨p>Welnu, dat zal gepredikt worden en dat is een goede tijding. Want dan zal een tijd aanbreken voor de hele wereld waar de mensheid naar snakt: naar vrede en naar recht. Werkelijk een koninkrijk. Zoals iemand zo mooi zei: dat is geen koning die lintjes doorknipt, maar eentje die knopen doorhakt. De Koning die werkelijk orde op zaken zal stellen. Dat is niet zomaar een ornament van een politiek systeem; nee, dat is echt een Koning die het voor het zeggen zal hebben. Hij zal met een ijzeren roede heersen, maar in vrede en in een overvloeiende gerechtigheid, zegt de Bijbel. Ik heb er nog één die ook wordt aangehaald in het Nieuwe Testament. Die zijn het interessantst om in dit verband even genoemd te hebben.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2238" title="Speel af vanaf 37:18">▶ 37:18⟨/button> ⟨span>Jesaja 61: het Jaar van Welbehagen en de Dag Der Wrake⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Jesaja 61 wordt aangehaald in Lukas 4. Dat is die geschiedenis waar Jezus optreedt in de synagoge van Nazareth. Ik wil u er even aan herinneren: Jezus staat op, zoals dat gaat in de synagoge, en krijgt een boekrol aangereikt. Hij opent de boekrol bij Jesaja 61 en gaat voorlezen. Hij leest dit gedeelte voor: "De geest van Adonai Yahweh is op mij, omdat de HEERE mij gezalfd heeft." Dat wil zeggen: Hij maakt mij tot Mashiach. Want dat is wat het woord 'gezalfd' betekent: Mashiach, Christus. Het geeft meteen aan over wie we het hebben, die identiteit.⟨/p> ⟨p>Omdat de Heer mij gezalfd heeft, heeft Hij mij gezonden om een blijde boodschap te brengen. Ook hier staat in de Septuagint weer dit woord: Evangelie. Dat is dus niet pas iets van het Nieuwe Testament; hier in Jesaja 61 wordt al gesproken over het evangelie. Hij heeft mij gezonden om een blijde tijding, een goed bericht te brengen. Om te 'goedberichtigeren'. Aan wie? Aan de ootmoedigen, aan de nullen. Wist u wat ootmoed eigenlijk betekent? Zij die de moed hebben een 'O-tje' te zijn. Een O, een nul. Voor hen die niets hebben en een nul zijn, of denken te zijn, zij krijgen een goed bericht te horen.⟨/p> ⟨p>Het is om de gebrokenen van hart te verbinden. Waar heeft een gebroken hart behoefte aan? Wat is een goed bericht voor een gebroken hart? Iemand die de breuk herstelt en die verbindt. Of wat is een goede tijding voor iemand die gevangen zit? Dat de vrijlating uitgeroepen wordt. Trouwens, dit woord – ik zeg het zonder nadere toelichting, maar alleen even om het aan te stippen – wordt elders weergegeven met 'vergeving'. Vrijlating is namelijk wat vergeving echt is. Dat betekent niet alleen dat de schuld wordt kwijtgescholden; dat kan in een bepaalde context de gedachte zijn, maar de essentie van de gedachte van vergeving is eigenlijk dit woord: vrijlating, loslating. Het is heel wat meer dan alleen maar dat een schuld wordt weggedaan. Dat is een heel calvinistisch idee om het daartoe te beperken. Of calvinistisch, misschien traditioneel christelijk. Maar de Bijbelse gedachte is veel breder, veel grootser. Het wil zeggen dat mensen gevangen zijn en worden vrijgelaten. Dat is wat vergeving echt is: losgelaten, in vrijheid gesteld. En voor gebondenen: een opening der gevangenis.⟨/p> ⟨p>Als je het hebt over de vraag hoeveel goede berichten er zijn, dan is dat een hele lastige. Als u een NBG-bijbel hebt, dan staat er boven Galaten 1 als opschrift door de vertalers: "Er is maar één evangelie." Ik begrijp de gedachte daar wel en we komen daar later deze avond echt nog over te spreken. Er is maar één soort evangelie, maar dat moet ik uitleggen, dus dat ga ik nu niet doen. Maar als je het helemaal op de keper beschouwt: hoeveel goede berichten zijn er in de Bijbel? Het wemelt daarvan, de Schrift staat vol van goede berichten. En een goed bericht voor een blinde is wat anders dan een goed bericht voor een dove, om maar wat te noemen. Ik hoorde laatst iemand vertellen over iemand die bij Zijlstra in Leiderdorp was geweest en die had het over doven die konden zien en blinden die konden horen. Ja, dan moet je even nadenken. Geweldige wonderen: doven konden weer zien en blinden konden weer horen. En wat is een blijde tijding voor iemand die gevangen zit? Dat je vrijgelaten wordt.⟨/p> ⟨p>Ik lees nog even verder over die blijde tijding: "Om uit te roepen een jaar van het welbehagen des HEEREN en een dag der wrake van onze God; om alle treurenden te troosten." Ik kan het niet nalaten hierop te wijzen: let even op, een jaar van welbehagen en een dag van wraak. Hoe verhoudt Gods welbehagen zich tot Zijn wraak? Dat is een hele theologische formulering. Nou, ik heb een hele goede: 1 tot 360 of 365. Dat is de verhouding. Of je kan het nog anders vragen. Psalm 30 zegt: "Een ogenblik duurt zijn toorn, maar een lang leven zijn welbehagen." Hetzelfde woord: welbehagen. Dan wordt de verhouding trouwens nog kleiner, of liever: een nog groter contrast. Dan krijg je een ogenblik ten opzichte van een lang leven. Gods wraak, Gods toorn, moet je nooit wegpoetsen; het is een Bijbels gegeven, maar houd de verhouding goed in ogenschouw. Dat is zo belangrijk.⟨/p> ⟨p>Wraak betekent overigens niet dat God Zijn gram haalt, alsof Hij Zijn agressie kwijt moet. Dat is meer een psychiatrische aandoening. Klinkt wel heel zwaar... nee, dat is te zwaar, dat geef ik toe. In ieder geval is dat een afwijking van de mens. Maar Gods wraak – het Hebreeuwse woord heeft daar ook alles mee te maken – is rechtsherstel. En dat is dus inderdaad ook een blijde tijding. Dat kan pijnlijk zijn om het recht te herstellen, maar dat is wat wraak is. God wreekt; dat wil zeggen dat het geschonden onrecht wordt goedgemaakt. Dat wat krom is, wordt rechtgezet. Nogmaals, dat kan pijnlijk zijn, maar het ene duurt een jaar en het andere een dag. Dat is de verhouding.⟨/p> ⟨p>Als de Heer Jezus dit aanhaalt in de synagoge, doet Hij iets heel merkwaardigs. Hij krijgt die boekrol, Hij leest voor en dan leest Hij gewoon deze tekst: "Om uit te roepen het jaar van welbehagen des HEEREN." Punt. Hij doet de boekrol weer dicht, geeft hem aan de bediende en gaat zitten. Midden in de zin houdt Hij op. Dat is eigenlijk ontzettend vreemd als je dat zo leest, want het staat midden in de zin. Dat komt omdat die dag van wraak met de toekomst te maken heeft, en wat Hij daar deed had te maken met de tegenwoordige tijd, met wat Hij in Zijn eerste komst deed. Daarom zet Hij midden in de zin een punt en gaat Hij gewoon zitten. En aller oog was op Hem gericht, staat er dan. Wat doet Hij nu? En toen zei Hij: "Heden is dit Schriftwoord voor uw oren vervuld." Alsjeblieft.⟨/p> ⟨p>En toen werden ze giftig. Dat is de waarschuwing voor degene die gelooft, voordat u al te blij wordt. Nee hoor, grapje. Dat is de waarschuwing, maar het is wel heel reëel. Voor degene die gelooft is een goed bericht geweldig; daar word je blij van en je kunt dat niet voor je houden. Maar voor degene die niet gelooft – en zeker als daar godsdienstige gevoelens en gedachten bij komen kijken – die worden er giftig om. Dat werkt als een rode lap op een stier. Die worden niet 'gegoedberichtiseerd', die worden gedemoniseerd en gedramatiseerd; er gebeurt van alles. Geradicaliseerd? Ja, dat is een hele goede, vooral dat ook. Het maakt enorm veel los, want het staat natuurlijk haaks op alles wat een mens bedenkt en doet. En vooral haaks op religie. Het goede bericht van de Schrift staat haaks op wat de mens moet doen. Dat heeft er allemaal niets mee te maken. Het goede bericht is juist zo'n goed bericht omdat het helemaal niets van de mens vraagt en niets eist. De Bijbel zegt: God geeft.⟨/p> ⟨p>Hij zegt: een 'goed bericht' wil zeggen dat het een mededeling is. Dit heb ik gedaan, dit doe ik en dat zal ik doen. Alsjeblieft! Als je het gelooft, voor wie het gelooft... het is een kracht Gods voor degene die het gelooft. Maar dat is wel erg makkelijk? Ja, dat is het ook! Je richt je ogen omhoog en je wordt 'goed berichtiseerd'. Je wordt veranderd, je wordt blij. Dat is wat het doet.⟨/p> ⟨p>Nou, ik stel voor dat we eerst even gaan pauzeren. Wat is eigenlijk de bedoeling? Dat heb ik niet eens gevraagd. Mini, ja? Ja, er is koffie. Oké, dan gaan we even pauzeren en dan gaan we straks verder over 1 Korinthe 15. Dan pakken wij de draad weer op waar we hem losgelaten hebben.⟨/p> ⟨p>Want ik wilde nog wat doorgaan en voortborduren op dat evangelie. We hebben het met name over dat werkwoord gehad: evangeliseren, 'goed berichtiseren'. En ja, als kwaliteit, als kenmerk, als karakteristiek van wat evangelie is: het maakt de mensen blij, zodat het vervolgens als vanzelf doorgegeven wordt. Essentieel daarbij is dat het ook werkelijk evangelie is, dat het een goed bericht is.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2972" title="Speel af vanaf 49:32">▶ 49:32⟨/button> ⟨span>Korinthe 15: het Fundament van het Evangelie⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>In dat verband neem ik u mee naar 1 Korinthe 15. Het is heel basaal en ik ga hier om meerdere redenen naartoe. Hoeveel onderscheidingen er ook zijn en hoeveel aspecten het evangelie ook heeft – en vanuit welk oogpunt je het ook kunt bekijken, want het is heel veelzijdig, als een diamant – hier worden we geconfronteerd met het evangelie. Wat blijkt – en dat zullen we pas op een van de laatste dia's zien – is dat wat Paulus hier zegt over het evangelie, ook is wat hij gemeenschappelijk heeft met wat de twaalf en de andere apostelen verkondigen. Dus er zijn onderscheidingen, en we zullen het in de loop van de avonden ongetwijfeld nog hebben over de bijzondere dingen die aan Paulus bekendgemaakt zijn, maar hier zet hij iets neer wat de basis is voor het evangelie. Ik kan dat rustig zo zeggen, want dat is precies wat hij hier naar voren brengt.⟨/p> ⟨p>Ik maak u bekend. U ziet het, ik heb hier een interlineair. Zo doe ik dat eigenlijk altijd en ik ben daar zo ontzettend blij mee. Ik ben ook heel blij dat ik een compaan heb mogen meenemen: Menno Heijman. Hij is degene die die Nederlandse interlineair heeft gemaakt en ik leun daar helemaal op. Ik vind het fantastisch, want dan kun je echt met zoveel precisie zien wat er werkelijk staat geschreven. De onderste regel is de wijze waarop de NBG dat weergeeft. Dat is soms hetzelfde, soms ook niet, maar in elk geval kun je dan echt inzoomen. Als je het programma van ISA hebt, waar dit uit overgenomen is, dan kun je er ook in zoeken, vergelijken en nog zoveel meer.⟨/p> ⟨p>Ik zou allerlei toelichtingen kunnen geven, maar het enige wat ik er even bij wil zeggen is dit: als er een verticaal streepje staat, dan wil dat zeggen dat het een werkwoordsvorm is in de tegenwoordige tijd. 'Ik maak bekend', 'ik ben aan het bekendmaken' – dat is wat het is. 'Ik maak u bekend, broeders, het evangelie, het goede bericht'.⟨/p> ⟨p>En dan zie je hier: 'dat ik u verkondigd heb'. Hier staat geen verticaal streepje, wat wil zeggen dat het een aorist is. Hier wordt een feit gesteld: 'dat ik breng als goed bericht'. Maar in het Grieks staat hier dus weer dat woord 'evangeliseren': 'tot een blijde boodschap maken'. 'Dat ik jullie evangeliseer'. 'Ik goedberichtiseer jullie'. Dat is wat hij zegt. Ik heb jullie iets verteld en dat goedberichtiseert jullie. Ik betrap mezelf erop dat ik het woord nu vanavond al enige tientallen keren heb gebruikt, terwijl ik het voorheen nog nooit zo gebruikte. Voor mij is het eigenlijk al een bekend woord geworden, zo snel gaat dat.⟨/p> ⟨p>'Dat ik u goedberichtiseer', dat is hier dus het werkwoord dat in onze vertaling wordt weergegeven met 'dat ik u verkondigd heb'. Dan gaat er echter iets verloren. Er staat: 'Het evangelie dat ik jullie evangeliseer'. En die Korinthiërs, die waren 'gegoedberichtiseerd'. Moet u opletten wat er gebeurde: dat hadden ze ontvangen. Oftewel: jullie accepteerden dat, jullie ontvingen dat in het verleden. Dat is verleden tijd: 'waarin jullie ook staan'. Dat is een feit. Ze ontvingen het in hun hart, ze beaamden dat en ze staan daarin.⟨/p> ⟨p>Waarin jullie ook staan, maar – ik moet erbij zeggen – niet standvastig. Dit is vers 1, want als je naar het laatste vers van dit hoofdstuk gaat, dan zie je dat Paulus zegt (en dan niet zoals in de NBG-vertaling 'wees standvastig'): 'wordt standvastig'. Met andere woorden: ze waren het niet. Ze stonden er wel in, maar niet standvastig. Ze lieten zich er heel gemakkelijk vanaf brengen. En daar gaat dit hele hoofdstuk over.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3277" title="Speel af vanaf 54:37">▶ 54:37⟨/button> ⟨span>De Fatale Dwaling in Korinthe: Geen Opstanding van Doden⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Het is een geweldige uiteenzetting die Paulus geeft, maar hij doet dat naar aanleiding van een gerucht, een bewering die daar in Korinthe rondzong. Namelijk dat er geen opstanding van de doden zou zijn. Paulus zegt: dat is bizar, maar het is ook fataal. Want dan heb je namelijk geen goed bericht meer. Dat is de ellende: dan heb je geen goed bericht meer. Dan kun je wel over Jezus praten, over geloof en over de Bijbel, maar je hebt geen goed bericht meer. Het klinkt misschien heel vroom, maar het is geen goed bericht, geen blijde tijding zoals hij het verteld had.⟨/p> ⟨p>Het goede bericht dat Paulus vertelde, is een goed bericht voor elke sterveling. Niet specifiek voor zieken – alhoewel natuurlijk ook voor hen, want iemand die ziek is, is ook een sterveling. Niet specifiek voor gevangenen – alhoewel ook voor hen, want gevangenen zijn ook stervelingen. Het is gewoon voor elke sterveling. En wat is een goed bericht voor een sterveling? Dat is dat er leven is. Punt. Of liever gezegd: uitroepteken! U zegt misschien: "Maar we hebben toch al leven?" Nee, wij leven niet, wij sterven. Wij zijn bezig dood te gaan. En de boodschap is: er is léven. Men vraagt wel eens: "Is er leven na de dood?" Nou, vóór de dood is het er in ieder geval niet. Heb je het zo wel eens bekeken? Er is geen leven vóór de dood; het is sterven vóór de dood. We zijn bezig dood te gaan. Oké, je kunt bloemen op tafel zetten, slingers ophangen en een feestje vieren, maar we zijn bezig dood te gaan. De boodschap is dat er leven is, maar dan ook werkelijk echt leven. Leven dat voortkomt uit de dood, dat sterker is en onvergankelijk. Echt leven!⟨/p> ⟨p>Dat is een blijde tijding. Daar hoef je ook niets voor te doen; het is gewoon een mededeling. Ik loop hiermee eigenlijk een beetje voor de fanfare uit, want Paulus gaat het nog uitleggen. Maar goed, mocht ik nu stoppen, dan heb ik dat in ieder geval gezegd. "Waarin jullie ook staan, waardoor jullie ook behouden worden." Waardoor jullie worden gered. Dat staat niet alleen in de toekomst, maar in de tegenwoordige tijd: jullie wórden gered. Er is een reddende boodschap, nú. En wat is dat? Dat is dat evangelie. Als je dat evangelie niet hebt, dan is er geen redding, want een andere boodschap is er niet. Ik zeg dat zo, maar dat is precies zoals Paulus het formuleert: "Indien gij het zo vasthoudt als ik het u verkondigd heb." Hier heb je weer die weergave: "Ik heb verkondigd, zoals ik jullie evangeliseer."⟨/p> ⟨p>Essentieel is: áls er sprake is van redding, dan is dat slechts in het evangelie. Wijk je daarvan af, dan is er geen redding. De enige redding, vreugde en het echt goede bericht van Gods wege, is gelegen in deze boodschap. Wijk je ervan af, dan heb je niets, helemaal niets. Dat is wat er in Korinthe op het spel stond. Vandaar dat hij zegt dat je het zo moet vasthoudt; dit woord, zoals ik het je vertel, zoals ik je evangeliseer. Doe je dat niet, dan heb je geen evangelie en word je niet langer "goed bericht-iseerd". Dat is wat er op het spel staat.⟨/p> ⟨p>Mensen zeggen heel vaak – en dat is dan weer typisch de godsdienstige, vrome variant – dat een mens van alles moet doen. Maar het gaat er niet om wat je doet of wat je werkt; het gaat erom: wat geloof je? Geloof je het goede bericht, het evangelie? Geloof je dat niet, dan heb je dus geen evangelie. Je kunt het wel zo noemen, maar dat is juist de ellende. Daarom is het zo belangrijk om dit scherp te stellen. Paulus zegt tegen hen: "Jullie staan daar wel in, maar jullie staan er niet vast in." Dat wil zeggen: met gemak werden ze ervan afgedreven. En dat is fataal! De kracht van het evangelie is juist gelegen in het feit dat het een blijde tijding is van werkelijk leven. Vertel het zoals Paulus het aan die Korinthiërs heeft doorgegeven. Zo, en niet anders. Dan heeft het kracht. Als je daarvan afwijkt, ben je misschien nog heel vroom en godsdienstig, en ben je heel druk in de weer, maar het heeft geen kracht. Het stelt helemaal niets voor.⟨/p> ⟨p>Daarom is het zo belangrijk om erin te blijven staan. Weet je wat de ellende vaak is? Dat mensen op een gegeven ogenblik denken: "Dit is zo mooi..." Eigenlijk zou je het als een compliment kunnen opvatten, want het is zo mooi dat men denkt: "Zo simpel kan het toch niet zijn?" En zo wordt het ook altijd weer "verkocht". Ik zeg met opzet "verkocht", want aan iets wat gratis is, gaan ze een prijskaartje hangen: "Dit kan toch niet zomaar?" Maar het gaat erom dat je gewoon in zo'n blijde tijding vaststaat. Ja, dat is het. Mensen zeggen: "Ja, maar je moet toch verder?" Nee, niet verder! Staan! En is er dan geen groei? Jawel, maar dat is juist wat echte groei is. Denk aan een boom. Een boom gaat ook niet "verder"; een boom groeit juist als hij staat. Als hij vaststaat, dan kan hij groeien, laat staan vrucht dragen. Het essentiële is dat je die boodschap vasthoudt, daarin staat en blijft staan. Er geen millimeter van afwijken.⟨/p> ⟨p>Dan zul je ervaren wat voor kracht, wat voor power en wat voor leven er in dat woord is. Dat is niet gelegen in ons vrome gedoe. We denken dat zo gemakkelijk: "Ja, maar wij..." Nee, niet wij! Dit bericht! Dat moet je zuiver houden, zoals Paulus dat hier ook zegt. Ze waren geëvangeliseerd, "goed bericht-iseerd" door dat woord. Houd dat vast en laat je er niet van afbrengen, onder welke schone schijn dan ook. "Tenzij gij tevergeefs tot geloof zoudt gekomen zijn." Stel je voor dat het waar was, de bewering die daar in Korinthe rondzong, namelijk dat er geen opstanding van de doden is. Nou, dan waren ze helemaal voor noppes tot geloof gekomen; ze geloofden dan voor noppes. Dat stelde dan helemaal niets voor, het is dan gewoon ijdel en de boodschap wordt compleet leeg. Ik kan niet op alle details de nadruk leggen, want het gaat me erom de rode draad van het thema vast te houden. Laten we even doorlezen.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-10" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3764" title="Speel af vanaf 01:02:44">▶ 01:02:44⟨/button> ⟨span>Het Abc van het Evangelie: Gestorven, Begraven en Opgewekt⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Want voor alle dingen... Dus als ABC, voordat ik jullie andere dingen ben gaan vertellen. Voor alles, als eerste, als ABC. Primair. Voor alles heb ik u overgegeven – of ook hier weer: ik geef het aan jullie over, dat is een feit – hetgeen ik zelf ook ontving, accepteerde. En wat is die boodschap? Het is heel simpel, het is heel bazaal. Namelijk: Christus stierf. Dat is verleden tijd. Hij stierf, ja. Waarom? Ten behoeve van de zonden van ons, van onze zonden, onze doelmissingen. Want een mens doet niet anders dan... Niet alleen in het grote geheel mist hij het doel, maar hij doet niet anders dan doel missen. En waarom stierf Christus? Ik weet dat de theologie of de dogmatiek dan zegt: om de straf op onze zonden te dragen. Maar dat staat er niet. Hij stierf voor onze zonden. Het is heel geëikt om dan te zeggen: "Ja, Hij stierf en God was vertoornd, en alle misdaden die wij gedaan hebben kwamen op Hem; in die zin dat God daar toen over toornde en nu is aan Gods recht voldaan, is het bevredigd, en zo kunnen wij weer tot God komen." Er zit een hele theologie achter, maar dat is niet wat hier staat.⟨/p> ⟨p>Christus stierf ten behoeve van onze zonden, namelijk om ons van onze zonden te bevrijden en ons nieuw leven te geven. Leven dat volmaakt is en dat we in Hem hebben. Om ons van het oude, de zonden, te ontdoen en er iets anders voor in de plaats te geven. Waar ik net even op zinspeelde wat betreft die straf enzovoort; ik wijs er alleen maar even op dat dat projectie is. Daar zit een hele theologie achter, daar ga ik het nu niet verder over hebben, maar lees gewoon wat er staat: Hij stierf ten behoeve van de zonden van ons. Daarom. Hij was begaan met ons. Waarom? Omdat wij doelmissers zijn en daarom stierf Hij. Kijk daarnaar hoeveel Hij van ons houdt; zóveel houdt Hij van ons.⟨/p> ⟨p>Christus stierf, en dat was naar de Schriften. Het stond allemaal al opgetekend in de Hebreeuwse Bijbel. Hij werd begraven, ja. Dat is punt twee. Ik zeg met recht: dit is het ABC van het Evangelie. De A is: Hij stierf ten behoeve van de zonden van ons. De B: Hij werd begraven. En de C – en daar gaat het natuurlijk om, dat maakt het ABC compleet: Hij is ten derden dage opgewekt. Dat is het. Naar de Schriften. Dat was namelijk volledig in overeenstemming met de Bijbel. Niet alleen dat Hij werd opgewekt, maar dat Hij ook opgewekt werd op de derde dag. Want het is niet voor niets, heel de Schrift gaat erover. In directe profetieën en voorzeggingen, in illustraties, in beelden, in rituelen, in verhalen. Ik heb er ooit een hele serie aan gewijd over de derde dag in het Oude Testament; een geweldig onderwerp om dat te bestuderen, echt een schatkamer. Die derde dag is er dus niet voor niets. Het is allemaal naar de Schriften. Daar gaat de Bijbel over. Waarom stierf Hij? Waarom werd Hij begraven? Hierom: om te kunnen opstaan uit de doden, zodat we van het oude bevrijd zijn en er nieuw leven voor in de plaats krijgen.⟨/p> ⟨p>En dit is de garantie, dat gaat Paulus in het navolgende uitleggen. Hij overwon de dood, dat is op die derde dag gebeurd, tweeduizend jaar geleden in die tuin van Arimathea. En dat is de garantie dat alle mensen, het hele mensdom, levend wordt gemaakt. Dat is dus een Evangelie voor elke Adamiet, elke afstammeling van Adam. Wij allemaal, al die miljarden mensen, of ze het nou weten of niet. Maar ja, hoe zouden ze het weten als het niet verteld wordt? Hoe zouden ze het kunnen geloven als het niet verteld wordt? Dat is triest. Juist de club – ik zeg het met opzet even profaan – de club die geacht wordt het te vertellen, dat zijn vaak de grootste ontkenners van deze simpele waarheid, namelijk dat het leven de dood overwint en dat de dood tenietgedaan wordt. Dat wil zeggen: alle mensen worden levend gemaakt. Dat zit hierin verankerd. Hij is opgestaan om de dood teniet te doen. Dat is het Evangelie.⟨/p> ⟨p>Het is zo simpel. Sommige mensen zeggen: "Ja, dat is..." Ik heb het zelf ooit ook gedacht, dat die eenvoudige boodschap dat God alle mensen door Zijn Zoon levend gaat maken, dat dat hoger onderwijs is. Dat heb ik me ooit laten wijsmaken: dat moet je aan mensen vertellen die daar inmiddels aan toe zijn. Sorry als ik het even plat zeg, maar dat is leuterkoek. Het is het simpelste wat er bestaat. Hij stond op uit de doden, en waarom is dat zo'n geweldige boodschap? Nou, Hij is de garantie dat alle mensen in dat leven zullen delen. Alsjeblieft! Moet je daar niets voor doen? Nee, daar kun je niets aan doen en daar kun je niets aan afdoen. Kijk, dat is een bericht, een mededeling. Als je gelooft, dan heb je daar nu al deel aan en dan word je nu "ge-goed-berichtiseerd". Dan houd je het niet voor je, maar het is zo geweldig, het is zo'n goed bericht, juist omdat iedereen daarin deel heeft. En ik zal u dit vertellen: als je dit weet, hoef je geen cursus te volgen over hoe je het met de buurman deelt.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-11" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4165" title="Speel af vanaf 01:09:25">▶ 01:09:25⟨/button> ⟨span>De Opstanding als een Historisch Bewezen Feit⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ten derde dage opgewekt, naar de Schriften. En hij zegt dan dat Hij is verschenen aan... Ja, dat ga ik nu even allemaal niet bespreken, want dat voert echt te ver. Want Hij is verschenen aan – nou, lees het maar na in vers 5 tot en met 7 – aan Kefas en de twaalven. Meer dan vijfhonderd broeders tegelijk. Om in ieder geval vastgesteld te hebben: het is een historisch feit. Het is historisch bewezen. Kun je het historisch bewijzen? Nee, het is historisch bewezen. Het graf is leeg. Er zijn honderden getuigen. Hónderden getuigen. Ze hebben het zwart-op-wit vastgelegd. Hun getuigenis hebben ze bekocht met de dood. Zij zijn betrouwbaar. Het staat vast. Het is een historisch feit. Dat het alom ontkend wordt, maakt het niet minder historisch.⟨/p> ⟨p>Kijk, ons geloof is gebaseerd op geschiedenis, op feiten. Hij is verschenen aan Jakobus, die trouwens ook eerst niet geloofde. Dus daar is niks hopeloos aan als je het eerst niet gelooft. Nee, want God opent ogen en harten, toch? Dat is juist zo'n goed bericht; dat hoef je ook al niet zelf te doen.⟨/p> ⟨p>Ja, maar we moeten het vertellen. Dat doen we omdat we er zo gelukkig van worden ook. Want u weet – we hadden het in de pauze nog even over – dat zijn de woorden van de apostel Paulus in Handelingen 20. Hij citeert de Heer Jezus trouwens en hij zegt dan: "Het is gelukkiger te geven dan te ontvangen." Het is geweldig om een goed bericht te horen, maar ik zal u vertellen wat er nog geweldiger is. U kunt hem nu zelf invullen: namelijk een goed bericht dóórgeven. Dat is nog veel mooier. Want ineens deel je het met anderen en daar is het ook een bericht voor. Dat is het woord dat aan ons toevertrouwd is, dat door ons beheerd wordt.⟨/p> ⟨p>Aan Israël werd ooit het woord gegeven. Ja, en toen dachten ze: het is zo heilig... Toen hebben ze het in een kastje gedaan, dat noemen ze een ark, en er mag niemand aan zitten. Nee, dat is niet het beheren. Het moet eruit! Het mág eruit! Het is een goed bericht. Nou ja, waarom zeg ik dat?⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-12" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4307" title="Speel af vanaf 01:11:47">▶ 01:11:47⟨/button> ⟨span>Paulus als de Laatste Apostel (een Ontijdig Geborene)⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ja, Jakobus, en aan al de apostelen. Dat zijn er trouwens nog veel meer dan alleen die twaalf, maar goed. Ik sla nu een paar verzen over en dan komen we in vers acht. Daar zegt Paulus: "Maar het allerlaatst is Hij ook aan mij verschenen als aan een ontijdig geborene." Een misgeboorte. Sommige mensen denken dat Hij ook nu nog verschijnt of ze claimen zelfs apostel te zijn, maar Paulus zegt: "Het laatst is Hij door mij gezien." Hij zegt daarmee: "Ik ben de laatste der apostelen." Hij werd ook door mij gezien, als door een misgeboorte.⟨/p> ⟨p>Waarom gebruikt hij zulke taal? "Want," zegt hij, "ik ben de geringste, de minste van de afgevaardigden." Dat wil zeggen van al die mensen die door Jezus Christus zijn afgevaardigd. Ooit hier op aarde, maar Paulus is ook afgevaardigd op een heel bijzondere manier: vanuit de hemel, op de weg naar Damascus. Hij zegt: "Ik ben de minste van die afgevaardigde apostelen. Ik ben het niet waard een apostel te heten." Zo staat het hier letterlijk.⟨/p> ⟨p>Maar de gedachte is... ja, dat is ook zo. Walter, je zit hier en ik noem nu even jouw naam, want jij hebt me vorige week op dat idee gebracht. Ik vond hem zo mooi. Vorige week donderdag gaf ik een Bijbelstudie in Rijnsburg en toen hadden we het over Handelingen 11, over Barnabas en Paulus. Toen kwam de vraag op waarom Barnabas niet de apostel van de natiën is geworden. U zegt misschien: "Ja, maar dat was een Jood." Ja, nou en? Dat was Paulus ook. Bovendien kwam Barnabas uit Cyprus, hij kwam dus ook vanuit de natiën. Dat was toch een veel geschiktere kandidaat en hij had ook een prima reputatie. Waarom Barnabas niet? Walter zei toen: "Hij was te goed."⟨/p> ⟨p>Beter kun je het niet zeggen. God had namelijk iets op het oog. Hij wilde niet een geschikte apostel hebben, iemand die gekwalificeerd is. Nee, Paulus zegt: "Ik ben niet waard apostel te heten, omdat ik de Ecclesia van God vervolgde." Dat ben ik: de vervolger van de Ecclesia van God. Hij was dus volkomen gediskwalificeerd om zo’n geweldige taak uit te oefenen en juist dat maakte hem zo geschikt. Waarom? Hier hebben we tevens het antwoord: "Maar door de genade van God ben ik wat ik ben."⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-13" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4511" title="Speel af vanaf 01:15:11">▶ 01:15:11⟨/button> ⟨span>Door de Genade van God Ben Ik Wat Ik Ben⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Door de genade van God, dat is wat mij maakt wie ik ben. Genade. En genade wordt gegeven aan iemand die het niet verdient. En dat is zo geweldig, want wat Paulus moest doen – we zullen het daar bij een latere gelegenheid ook nog over hebben – is de apostel zijn van het evangelie van de genade van God. Waarom was hij daarvoor zo geschikt? Nu gebruik ik de woorden een beetje door elkaar, maar hij was van Godswege geschikt. Waarom? Omdat hij vanuit menselijk oogpunt volkomen gediskwalificeerd was. En hij zegt ook volkomen terecht: "Ja, ik ben het niet waard om een apostel te heten." Nee, daarom juist! Het is genade. Wij denken vaak dat onze tekortkomingen, onze diskwalificaties of ons gebrek voor God een hindernis zijn. Weet u, het is precies omgekeerd. Onze kwaliteiten en de dingen waar we ons zo gemakkelijk op beroemen, onze goede reputatie, dat kan juist een hindernis zijn. Het is precies omgekeerd. Omgekeerd.⟨/p> ⟨p>En juist omdat deze gast – ik zeg het nu echt expres zo, omdat Paulus het zelf ook zou zeggen: "Ik ben een ontijdig geborene" – juist omdat deze gast totaal alles verbruikt had en het ergste deed wat er maar te doen was. Want hij heeft de gemeente van God vervolgd; hij was een vervolger van Christus. Wat was het erg? Hij verwoestte die gemeente. We hadden het eerder over dat achtervoegsel '-iseren'. Hij was nu wel bezig met evangeliseren, met goedberichtiseren, maar voorheen was hij aan het terroriseren. Onder terreur brengen. Ik heb er nog eentje: hij zaaide dood en verderf, en vervolgens ging hij leven en onvergankelijkheid verkondigen. Dat is het precies tegenovergestelde. En dat is pure genade. Hij verdiende het niet. Daarom heeft de Heer hem uitgekozen, juist omdat hij naar alle maatstaven redelijkerwijs volkomen ongeschikt was. En dan gaat God wat van je maken.⟨/p> ⟨p>Dat zegt hij hier ook: "Door genade ben ik wat ik ben." Je kunt zelf helemaal niets. "Je moest eens mijn verleden kennen. Kijk eens naar mij." Een slechter verleden dan hij had, kun je bijna niet hebben. Hij zegt trouwens ook in 1 Timotheüs – daar zit nog wel wat meer aan vast dan wat ik nu zeg – dat hij de eerste van de zondaren is. Daar zit in ieder geval ook de gedachte achter: ik heb de gemeente van God vervolgd. Denk dus nooit dat je te slecht bent, want bij God is het juist omgekeerd. Dat maakt je juist zo geschikt om vandaag geroepen te worden. Dat is pas een goed bericht! Want als mensen naar zichzelf kijken, zeggen ze vaak: "Ik kan het niet. Ik ben niet zo goed. Ik heb een verleden. Je moest eens weten wat er allemaal aan me kleefde." Dat zie je misschien aan de buitenkant niet, maar o, o, o... Nou, dan zeg ik dit: Gods genade verandert een mens. En dat doet Hij. Als jij zegt: "Ik kan het niet", dan zeg ik: "Mooi! Dat komt prachtig uit." Want als je erkent dat je het niet kunt, dan zeg je eigenlijk: "Ik ben een nul." Dat is ootmoed. Ik ben een nul, en dan komt die 1 erbij, die zet zich daarvóór, en dan krijg je inderdaad een 10. De 1 voor de 0, dus uitmuntend!⟨/p> ⟨p>Door de genade van God ben ik wat ik ben, en Zijn genade aan mij is niet vergeefs geweest. Het is niet leeg gebleven. Want... nee, dat staat er trouwens niet. Ik moet er zelf nog eens heel goed over nadenken, hoor. Ik heb het er in de auto met Menno al even over gehad. Ik struikelde er vanmiddag ineens over en ik ga er nog eens een blogje aan wijden, want ik weet nog niet precies wat het is. Er staat namelijk niet "want", maar "maar". Het ene is redengevend, zoals dat heet, en het andere is juist een wending in de gedachte. Hij schreef: "Maar ik heb overvloediger gearbeid dan zij allen." Ik zwoeg... waarom "maar"? Nou ja, dat ga ik nu niet zeggen, omdat ik het zelf nu ook even niet precies weet. Ik liep er vanmiddag op vast. Denk eens met mij mee. "Doch niet ik"... ja, dat zou kunnen. Sorry, ik ben niet zo heel snel van begrip, Gerard. Daar moet ik nog eens even over nadenken. Ja, ik kom straks even naar je toe en dan ga jij het mij even nauwkeuriger uitleggen. Dankjewel, Aquila.⟨/p> ⟨p>"Doch niet ik," zegt hij, "maar de genade van God die met mij is." Kijk, daar krijg je zo'n prachtige combinatie. Hij zegt: "Ik heb meer gearbeid dan zij allen." Hij heeft dus wel wat gedaan. Maar, zegt hij – nou ja – "maar niet ik, maar de genade Gods die met mij is." Dat is geen holle frase, hoor. Dat is ook gewoon de beleving. Als je genade echt kent, dan weet je: "Hoezo een prestatie?" Ik doe ook alleen maar wat ik moet doen, en wat ik ook niet eens anders kán doen. Dat is het. Als je leeft uit genade, dan ervaar je dat wat je doet helemaal niet als een prestatie. Op het moment dat het een prestatie is, dan heet het werk; dan is het geen genade meer. Als het genade is, dan is het: "Ik mag dit doen." En Hij doet het in en door mij heen; het overkomt me.⟨/p> ⟨p>Het is precies zoals Paulus zegt. Natuurlijk, in de waarneming van anderen zouden zij zeggen: "Hij arbeidt meer, hij zwoegt meer dan al die anderen." Maar dat is slechts waarneming. In mijn beleving – en niet alleen in mijn beleving, maar in de realiteit, achter de schermen, "onder de motorkap" om het zo te zeggen, hoe het echt zit – dan moet ik vaststellen dat het de genade van God is. Dat is de motor: het besef van wie Hij is. Maar door de genade Gods die met mij is. En dan zegt hij...⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-14" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4936" title="Speel af vanaf 01:22:16">▶ 01:22:16⟨/button> ⟨span>De Gemeenschappelijke Kern: Staan op Dit Ene Fundament⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ten slotte in dat eerste gedeelte: daarom dan. En dat is ook een van de redenen waarom ik expres naar dit gedeelte ben gegaan. Als conclusie: "ik of zij". En wat bedoelt Paulus daarmee? "Ik", dat is Paulus zelf, en "zij", dat zijn die twaalf, of al de apostelen die hij ook noemt. Dus hoeveel onderscheid er ook mag zijn en hoe anders Petrus ook in zijn bediening stond — en ook anders in de bediening geplaatst was en de adressering van degenen die hij op het oog had anders was — we zullen het daar echt nog over hebben. Israël, het koninkrijk en dat wat aanstaande was; natuurlijk zijn dat hele grote verschillen. Paulus zag veel meer. Daar is heel veel over te melden en je leest het ook in de brieven. Maar bij alle verschillen is één ding volstrekt identiek: het evangelie. Of het nu van Paulus is, of van de twaalf, of van al de apostelen, het is deze blijde tijding van de opgewekte Christus. Hem die stierf en die begraven werd — waarom? — opdat Hij op de derde dag opgewekt zou worden.⟨/p> ⟨p>Dat is een mededeling. Kijk, als je het goed zegt, namelijk zoals Paulus het formuleert, dan is dit met recht een mededeling, een bericht. Want wat wordt hier gevraagd aan een mens? Niks. Dit is het bericht: Hij stierf, Hij werd begraven en Hij werd opgewekt op de derde dag naar de Schriften. Wordt er iets gevraagd? Wordt er iets geëist? Kun je er iets mee doen? Nee, maar het doet wel heel veel met je. Want je wordt "goed berichtiseerd". Wauw zeg, Hij doet de dood teniet. Dat is leven! Kijk, dan heb je nu al leven. "Zoek een leven," hoor ik thuis nogal eens. Dat leven moet je trouwens inderdaad zoeken, want dat is verborgen bij Christus. Dan zoek je de dingen die boven zijn.⟨/p> ⟨p>Maar begrijpt u? Dit is gemeenschappelijk: de boodschap namelijk van Christus die werd opgewekt. Wat de verschillen ook zijn, dat is de essentie. Daarom dan, ik of zij, zo prediken wij, of zo proclameren wij. "Zo herauten wij", dat is eigenlijk het woord dat er staat: proclameren. En zo geloven jullie; zo beamen jullie het. Ziet u, dit heeft niets met werken te maken. Dit is geloof. En waar Paulus het over heeft in dit hoofdstuk, is dat juiste geloof. Dat woord, dat bericht, staat daarin. En het woord zelf staat ervoor garant dat het kracht en power is, en dat het een mens transformeert. Dat doet het woord. En daarom is ook aan Hem alle eer daarvoor. Dat doet het woord, maar de essentie is — en dat is met recht fundamenteel — dat je bij dat woord blijft staan. Dat je erop blijft staan en je er niet van laat afbrengen. Het woord doet de rest. Daar is het een goed bericht voor, een blijde tijding.⟨/p> ⟨p>Paulus zegt: dat is wat we prediken, dat is wat we proclameren. En zo geloven jullie. Dat is wat geloof is. Dat is wat je aanvaardt. Het is niet zo dat je eerst zegt: "Nu ben ik bij het geloof en nu ga ik geloven." Nee, het is gewoon: je hoort het, dat is het, amen. Ik heb niet meer.⟨/p> ⟨p>En toen werd het duister. Nou, ik moet zeggen, ik had niet gedacht dat ik... het is altijd weer een verrassing als je zo'n heel aantal diaatjes maakt. Op een gegeven moment dacht ik: nou, ik heb wel heel veel dia's. Maar het valt mee. Ik leer zo langzamerhand een beetje plannen daarin. Het is nu vijf voor tien, maar dat zeg ik vooral voor Tony natuurlijk, want om tien uur word je gevraagd. Ja, ze belden me van de week op tot hoe laat het door zou gaan. Toen zei ik: nou, ongeveer tot tien uur. Dus dat klopt aardig, hè? Ja mensen, en de volgende keer, dat is dus vandaag over drie weken, zo de Heer wil, Deo Volente, dan gaan wij verder over deze onderwerpen. Er valt nog een heleboel te "goed berichtiseren", mooie dingen. Ik stel voor dat we deze avond zullen afsluiten met dankgebed.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-15" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="5251" title="Speel af vanaf 01:27:31">▶ 01:27:31⟨/button> ⟨span>Afsluiting en Dankgebed⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Machtige God en Vader, wat is het geweldig dat U ons zo’n enorm Woord hebt gegeven. Dat Woord van U dat licht is in de duisternis, dat leven is in een stervende wereld. En wat is het geweldig dat we ons daarin mogen verheugen. Wat U gesproken hebt, dat het feiten zijn, dat het historie is; dat we geen kunstig verdichte fabelen zijn nagevolgd — knap bedachte ideeën of verhalen — maar dat het geschiedenis is, feiten.⟨/p> ⟨p>Heer, we danken U dat we daarop mogen staan en dat dat ons ook verandert. Het maakt ons zelf tot een evangelie. En Heer, we danken U dat we dat mogen ontvangen, dat we dat mogen horen en dat we het vervolgens ook mogen doorgeven, zodat dat geweldige nieuws ook deel wordt van anderen. Want er zijn zoveel mensen met vragen. Er is zoveel duisternis, er is zoveel ellende en narigheid. En de gezichten van mensen spreken vaak ook boekdelen.⟨/p> ⟨p>Heer, wat is het geweldig dat we dat mogen doorgeven. Dat we de leer van U, de leer van God onze Redder, mogen versieren en tot een sieraad mogen maken in ons leven. Heer, we zijn zeer, zeer bevoorrecht dat we deze dingen mogen kennen. We danken U dat we vanavond ook in alle rust hier bij elkaar mogen zijn, dat we in een vrij land mogen wonen; ook in dat opzicht zijn we zo zeer bevoorrecht.⟨/p> ⟨p>En we danken U bovenal dat we een groot God mogen kennen, van wie we altijd te klein denken. De Schepper van hemel en aarde, die alles in Zijn hand heeft en alles ook wonderbaar tot een goed einde gaat brengen. Uw naam zij geloofd en geprezen in de naam van Christus Jezus, de Redder van deze wereld. Amen.⟨/p> ⟨p>Goed, beste vrienden. Het was mijn genoegen en ik hoop u binnenkort weer aan te treffen ergens.⟨/p>