⟨h3 id="hoofdstuk-1" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="0" title="Speel af vanaf 00:00">▶ 00:00⟨/button> ⟨span>Introductie en Terugblik: het Opstandingslichaam⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Een goede avond, dames en heren. Vrienden, bedankt voor de introductie, Arie. Inderdaad, de laatste Bijbelstudie van 2014. En het is ook de laatste Bijbelstudie, dat weet ik vrij zeker, over 1 Korinthe 15, waar we inmiddels heel wat avonden aan gespendeerd hebben. Daar heb ik geen spijt van, want ik vind dat dit zonder enige twijfel het hoogtepunt is van de Korinthebrief. Paulus had zo’n lange aanloop nodig om dit punt te maken en dan pakt hij ook met recht uit. Het zijn geweldige dingen die hij daarin naar voren brengt. Inmiddels zijn wij dus bij het laatste gedeelte, bij de laatste verzen uitgekomen, en ik denk dat we er goed aan doen om dat vanavond dan ook af te ronden. Dat moet ook mogelijk zijn, lijkt mij.⟨/p> ⟨p>Even ter opfrissing van het geheugen: we lazen in vers 35 tot 49 over de aard van het opstandingslichaam. In mijn Bijbel staat dat er ook boven: het opstandingslichaam. Het is een antwoord op de vraag: "Hoe worden de doden opgewekt en met wat voor lichaam komen zij?" Dat is de vraag van vers 35 en het navolgende geeft daarop antwoord. Paulus spreekt daar over een korrel zaad die in de aarde gestopt wordt, maar waar een plant of een boom uitkomt. En zoals dit verschilt van dat — dat wil zeggen een korreltje zaad — ongeacht van welke orde het is, of je nu spreekt over een graankorrel waar het gewas van graan boven de aarde uitkomt, het lijkt niet op elkaar. Je stopt een eikeltje in de aarde en dan komt er een eikenboom uit. Wat lijkt dat op elkaar? Ja, maar in het één zit het ander. Eerst het één, dan het ander. Zo is het ook met de opstanding der doden.⟨/p> ⟨p>Paulus spreekt hier over aardse lichamen en over hemellichamen. Het kenmerk van hemellichamen, maar ook hemelse lichamen — dat is dubbelzinnig — is dat ze licht geven, licht verspreiden. De tegenstelling die gemaakt wordt is: dit is vergankelijk. Niet alleen het jaar is vergankelijk, maar alles wat we hier kennen is vergankelijk. We kennen hier eigenlijk helemaal niks wat onvergankelijk is. We kennen alleen maar beelden van onvergankelijkheid, zoals goud of een olijfboom. Dat zijn typen van onvergankelijkheid, maar meer dan een type is het ook niet. Niet minder ook, maar ook niet meer. Wij kennen hier slechts vergankelijkheid, maar dat staat tegenover het lichaam dat we straks zullen ontvangen en dat is onvergankelijk. Er wordt gezaaid in oneer en ontluistering, maar er wordt opgewekt in heerlijkheid. Er wordt gezaaid in zwakheid, zonder kracht, maar er wordt in dynamis, in vermogen opgewekt.⟨/p> ⟨p>Er wordt een ziels lichaam, een psychisch lichaam gezaaid, en er wordt een pneumatisch lichaam opgewekt. Dat staat in de vertaling vaak als "geestelijk", of zo u wilt "geestig", maar in ieder geval gekenmerkt door geest. "Ziels" houdt verband met bloed; "pneuma" houdt verband met dat wat je niet ziet, met adem, met kracht en met leven. Want geest en leven zijn ook van die synonieme begrippen. Dus u ziet hier een aantal van die woordparen waarbij het eerste staat voor dit lichamelijk bestaan en het tweede voor het nieuwe lichamelijk bestaan.⟨/p> ⟨p>Over deze dingen raak je niet uitgedacht. Ik bedoel, we leven hier een aantal decennia, als het een beetje meezit, in dit lichaam en dan leg je het weer af. Dat is de weg zoals de Bijbel dat noemt: de weg van alle vlees. Zo gaan we; we zijn hier voorbijgangers. We komen in dit lichaam; het is vergankelijk, ontluistering, in zwakheid, ziels... zielig ook, en dan is het over. Dus dit is een stervend bestaan. Is dít dan het echte leven? Is er leven na de dood? Het antwoord is: ja. Want daarvóór is het het niet; daarvoor heet het sterven. Het echte leven, dat is daarna. Nou, dat is zo overweldigend om daarbij stil te staan. Ik bedoel, dit bestaan is slechts zo kortstondig, maar het echte bestaan, waar geen einde aan komt, dat onvergankelijkheid is en heerlijk, et cetera, dat is het blijvende.⟨/p> ⟨p>Als je dat echt op je laat inwerken, dan denk je bij jezelf: wat tobben we hier eigenlijk nog, hè? Ja. Nou ja, dan moet je het meemaken. Misschien mag ik er ook wel een helder lichtje bijzetten? Tobben? Ja. Nou ja, zit dat niet al een beetje hier in dat zielige? Maar als u weet wat tobben is... en weet u wat dat nu is? Nee, ja precies. Nou ja, daar komen we vanzelf wel achter. Maar ik vind het wel geweldig. Sorry? De tobbe hoeft voor mij niet te lang te duren? Nee, het is hier tobben en daar wordt het tof. En ik vind het zo geweldig om nu al in dit bestaan ook dat pneumatische te kennen, die geest. Daar komen we trouwens straks nog over te spreken.⟨/p> ⟨p>Dan vanaf vers 50, daar hebben we de vorige keer vooral bij stilgestaan, maakt Paulus een geheimenis bekend: een mysterie, een verborgenheid. En dan zegt hij: niet allen zullen ontslapen, maar wij allen zullen veranderd worden. Dat wil zeggen bij de laatste bazuin. De laatste generatie die de parousia van Christus zal meemaken, die generatie zal niet ontslapen, maar zal in een punt des tijds, in een ondeelbaar ogenblik, veranderd worden. Totaal getransformeerd in dit bestaan. En het vergankelijke móét — dat kan niet anders. Het is bindend; ik heb "bindend" er tussen haakjes bij gezet omdat dat is wat het Griekse woord voor "moeten" eigenlijk ook betekent. Het is bindend, dat kan niet anders: het vergankelijke moet onvergankelijkheid aandoen, zoals een kleed dat wordt aangetrokken. Net zoals de houten ark overtrokken werd: hout is vergankelijk en goud staat voor onvergankelijkheid. De houten ark wordt overtrokken met puur goud. Wel, dat is het idee. Vergankelijkheid moet plaatsmaken voor onvergankelijkheid. En toen waren we gebleven bij vers 54.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-2" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="460" title="Speel af vanaf 07:40">▶ 07:40⟨/button> ⟨span>De Dood Is Verzwolgen in de Overwinning⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Het is misschien goed om dat laatste nog even te herhalen, want we waren inmiddels gebleven bij vers 55. De afsluitende woorden van het voorgaande deel waren: zodra dan, of wanneer dan ook, dit vergankelijke onvergankelijkheid aangedaan heeft en dit sterfelijke onsterfelijkheid aangedaan heeft, dan zal het woord werkelijkheid worden. Welk woord? Wel, het woord dat geschreven is. Paulus citeert hier of verwijst naar Jesaja 25 vers 8. We hebben dat citaat de vorige keer ook al opgezocht. En wat staat daar? De dood werd opgeslokt. Als dat dus eenmaal het geval zal zijn, als de vergankelijkheid onvergankelijkheid heeft aangedaan, dan zal het woord werkelijkheid zijn geworden dat de dood werd opgeslokt, verzwolgen tot in overwinning. Dat wil zeggen: de dood is tenietgedaan.⟨/p> ⟨p>Hoe doet God dat? Door levendmaking. Die overwinning is uiteraard leven; namelijk leven dat sterker is dan de dood, leven dat de dood heeft overwonnen. En zo doet God door Zijn Zoon Christus, de laatste Adam, de dood teniet. Dat is het evangelie. De dood is overwonnen, dat is een historisch feit van tweeduizend jaar geleden. En de dood wordt verzwolgen in de overwinning, oftewel wordt tenietgedaan. Dat was 1 Korinthe 15 vers 26. Hoe doet God de dood teniet? Door allen levend te maken. Dat is het evangelie.⟨/p> ⟨p>En dan te bedenken dat dít het evangelie is. We hadden het zojuist al even over kerken. We willen natuurlijk niet negatief doen, maar je hebt soms ook contrast nodig om je bewust te zijn van de rijkdom van het goede bericht. Dat is toch zo? Deze boodschap, dat de dood tenietgedaan wordt – hoe simpel kan het zijn? Namelijk dat God allen levend gaat maken, ieder in zijn eigen rangorde, dat wel, maar het feit staat. Toch wordt die boodschap, het evangelie, ontkend. Het feit dat de dood is overwonnen en uiteindelijk als laatste vijand tenietgedaan wordt, oftewel dat allen worden levend gemaakt, dat is zo’n grandioze boodschap. Maar het wordt ontkend, gelogen en bestreden. Er wordt een sticker op geplakt: dwaalleer. We komen daar nog wel over te spreken.⟨/p> ⟨p>Maar dit gezegd hebbend: Paulus gaat dan nog verder, want het is natuurlijk een geweldige uitroep. Wat zal dat werkelijk zijn? De dood is verzwolgen in de overwinning. Dood, waar is uw overwinning? Kijk, in deze oude schepping is de dood de overwinnaar. Alles wat wij hier kennen als leven – en ik zet dat expres tussen aanhalingstekens, want het is eigenlijk geen leven, het is gewoon sterven – wordt per definitie verzwolgen door de dood. Je wordt geboren en dat lijkt allemaal heel mooi, en ik wil het helemaal niet negatiever maken dan het is, maar het is vergankelijk. Het wordt toch verzwolgen door de dood. Al het leven dat we kennen loopt daarop uit. De wereld zegt: je hebt maar één zekerheid in het leven, en dat is dat je doodgaat. Nou, dat is precies dit. In deze oude schepping wordt het leven onherroepelijk verzwolgen door de dood.⟨/p> ⟨p>Het evangelie is echter de boodschap dat de dood wordt verzwolgen in de overwinning, in het leven. Maar dan praten we over leven dat het echt waard is om leven genoemd te worden. Daarom schrijf ik 'leven' graag met allemaal hoofdletters, vetgedrukt en met een hele rits uitroeptekens erachter. Want dat is leven: in onvergankelijkheid, in heerlijkheid en in kracht. Pneumatisch. Wat een contrast! Het grote probleem van deze wereld is dat aan alles een eind komt; we zitten in dat proces van ontluistering met alles wat dat met zich meebrengt. Dat is het probleem. Het evangelie is de boodschap dat de dood is overwonnen en tenietgedaan zal worden. Daar hoef je geen studiebol voor te zijn of een academicus, je hoeft er geen opleiding voor gevolgd te hebben: ieder mens begrijpt dat dit werkelijk een blijde tijding is.⟨/p> ⟨p>En het geweldige is: dit is niet zomaar een mooi verhaal. Dit is geschiedenis, het is een historisch feit. Dat is waar Paulus mee begint. Het hele hoofdstuk 1 Korinthe 15 begon met de vaststelling dat het een feit is, historisch bewezen en gedocumenteerd. Er zijn honderden getuigen en ik weet niet hoeveel documenten. Paulus zegt: ga het maar na. Er zijn nog veel meer historische bewijzen, niet alleen het lege graf, maar ook het getuigenis van al die mensen die bewezen hebben dat het echt betrouwbaar is. Zij hebben alles op aarde wat als volwaardig geacht wordt miskend om dit te kunnen vertellen. Daarmee wordt aangegeven dat wat zij getuigden werkelijk betrouwbaar was. Dit is een historisch feit en daarom met recht een bericht; een goed bericht. En Hij die opstond is de eersteling. Dat wil zeggen dat Hij in Zichzelf de garantie bergt dat de hele oogst gaat volgen. Niemand uitgezonderd, want allen worden levend gemaakt. Als er ook maar één in de dood zou achterblijven, dan zou de dood niet tenietgedaan zijn. Dood, waar is uw overwinning?⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-3" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="896" title="Speel af vanaf 14:56">▶ 14:56⟨/button> ⟨span>Dood, Waar Is Uw Angel?⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Dood, waar is uw prikkel? In het Grieks staat hier het woord ⟨em>kentron⟨/em>, en dat is een stekel of een angel. Die angel vind ik eigenlijk ook wel erg mooi. Want wat zien we? Ditzelfde woord wordt ook in Openbaring 9 vers 10 gebruikt. Daar wordt in dat visioen gesproken over wezens die staarten hadden als schorpioenen en angels – dit woord – en in hun staarten was hun macht om de mensen schade toe te brengen. Nu, dit is een schorpioen, en u weet: het venijn zit in de staart. Eigenlijk klopt dat in deze beeldspraak van de dood ook. Want dit hele vergankelijke bestaan is al vergankelijk, ontluisterend en in zwakheid, maar het venijn zit hem in de staart; dat wil zeggen aan het eind, want dan ga je echt dood. Het venijn zit dus in het eind. Dood, waar is uw angel? De angel is er nu Christus is opgewekt en Hij de dood heeft overwonnen; de angel is er in principe uit.⟨/p> ⟨p>Paulus gaat dat ook laten zien in vers 56. Ik vind het allemaal zo mooi, want wat zie je hier? Het is weer zo’n kopje – hoeveel hebben we dat nu al niet gezien in dit ene hoofdstuk? Alles wat hier naar voren gebracht wordt, staat haaks op het menselijke denken, of dat nou filosofisch van aard is zoals dat in de wereld geëtaleerd wordt, of religieus. Ik bedoel ook de godsdienstige, christelijke mens. De blijde boodschap die hij optekent, staat daar haaks op. In het voorgaande vers deed hij de uitspraak: "De dood is verzwolgen in de overwinning." Een kind kan begrijpen dat dat het geweldigste is en dat dat het evangelie is, maar het wordt ontkend. Dan kun je er wel het label "evangelie" op plakken, maar het is geen evangelie.⟨/p> ⟨p>In vers 56 hebben we nog weer zo’n mooi voorbeeld: "De prikkel van de dood is de zonde." Dat wil zeggen: de angel van de dood is de zonde. Laat ik het zo zeggen: in Romeinen 5 vers 12 laat Paulus dat ook zien. Daar gaat het over Adam en Christus, net zoals trouwens in 1 Korinthe 15. Romeinen 5 en 1 Korinthe 15 zijn twee hoofdstukken die in veel opzichten parallel lopen. Het ene hoofdstuk gaat over rechtvaardiging, het andere over levendmaking, maar in beide gevallen gaat het over Adam tegenover Christus. Romeinen 5 vangt in die nieuwe perikoop aan met vers 12, en midden in dat vers staat: "Zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan." Dat is een historisch feit, een gegeven dat door niemand betwist wordt. En dan ziet u in uw vertaling staan: "omdat allen gezondigd hebben." Maar dat staat er niet. Een mens sterft niet omdat hij gezondigd heeft. Als dat zo zou zijn, dan zouden kleine kinderen of baby's niet sterven. Maar het is ook niet zo. Een mens sterft niet omdat hij gezondigd heeft; een mens sterft omdat hij een adamiet is, vanwege zijn afkomst.⟨/p> ⟨p>De dood is doorgegaan tot alle mensen. De Bijbel spreekt niet over erfzonde; dat is geen Bijbelse term. De Bijbel spreekt over de dood die doorgaat tot alle mensen. Dat is wat overgeërfd wordt; dat zit, om het even populair te zeggen, in de genen, in ons DNA. Dat is wat is doorgegaan tot alle mensen. En er staat niet: "omdat allen gezondigd hebben". Nee, dáárom is de dood niet doorgegaan tot alle mensen. De mens is al een zondaar en een sterveling in de wieg, als hij nog helemaal niets kan zeggen, doen of denken. Dan is hij al een zondaar en ook een sterveling. Ik heb het expres even in de lineair erbij geleverd: er staat letterlijk "op welke allen zondigden". Op welke? Waar slaat dat op? Op de dood. In iets gangbaarder Nederlands zou je zeggen: "waarop allen zondigden".⟨/p> ⟨p>Hoe komt het dat een mens zondigt? Omdat hij een sterveling is. De dood is doorgegaan tot alle mensen, en omdat we de dood in onze schoenen hebben – we zijn stervelingen, gewoon van huis uit, vanaf Adam – zondigen wij. Hij was al een sterveling, maar toen hij geen toegang meer had tot de boom des levens, ging hij daadwerkelijk dood. Wij zijn adamieten en daarom zondaren. De mens zondigt omdat hij gebrek heeft aan leven. Hij is een sterveling, en daarop zondigt hij. Het is nog fundamenteler: zonde betekent "doel missen". Het loutere feit dat een mens een sterveling is, geeft aan dat hij het doel mist. Hij is immers gemaakt voor het leven, en we gaan dood. Dan ben je een doelmisser. God mist Zijn doel daar niet mee, begrijp me goed, maar een mens mist relatief gezien zijn doel daarin.⟨/p> ⟨p>De angel van de dood is dus de zonde. Dat wil zeggen dat de dood een pijnlijke, scherpe punt heeft, en dat is dat zij de zonde met zich meebrengt. Ik had hier nog een mooi plaatje van: de angel van een wesp onder een heel groot vergrootglas. Heeft u het ooit weleens gevoeld? Ik geloof twee keer in mijn leven; één keer tijdens mijn slaap en ik werd meteen wakker, dat kan ik wel vertellen. Voor sommige mensen is dit zelfs dodelijk; die moeten onmiddellijk naar het ziekenhuis als hen zoiets overkomt. Ik vond op Wikipedia dit beeld van de angel van een wesp met een druppel gif. Dat is heel minuscuul, maar dat is waardoor hij normaal gesproken zijn slachtoffers verlamt. Bij een mens is het niet direct dodelijk, maar hij legt je wel behoorlijk lam. Andere slachtoffertjes die wat kleiner zijn, verlamt hij met recht; het is dodelijk gif. Dat betekent dus dat de dood gif in zich heeft, en dat is de zonde. De dood injecteert de mens met zonde. Omdat hij een sterveling is, is hij ook een zondaar. De angel van de dood is de zonde; de dood brengt de zonde teweeg. Dat is die pijnlijke, scherpe punt van de dood. Het staat er duidelijk: de angel van de dood is de zonde. Dit is wat de dood met zich meebrengt. En dan staat er nog iets, want de uitspraken van Paulus gaan tegen alle dogmatiek in. Hier heb je er weer eentje.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-4" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="1496" title="Speel af vanaf 24:56">▶ 24:56⟨/button> ⟨span>De Kracht van de Zonde Is de Wet⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>"En de kracht van de zonde is de wet." Tja, dat staat er. De kracht van de zonde is de wet en ik denk wel eens: de mensen in de wereld weten dat veel beter dan christenen. En dit is het onderwijs trouwens aankomende zondag. Het treft zo dat de Bijbelstudie van vanavond heel sterke overeenkomsten vertoont met het onderwerp voor aankomende zondag dat ik bespreek in Zoetermeer. Hoe dat zo komt, weet ik eigenlijk niet. Over de genade. Ja, over... dat kan niet anders, hè? De vorige keer had ik het in Zoetermeer over sabbat en zondag en nu heb ik het eigenlijk wat breder getrokken: niet onder de wet, maar onder de genade. En nou, dat wil ik wat nader uiteenzetten.⟨/p> ⟨p>We hebben het er nu dus ook over, maar dan kom je onmiskenbaar ook op het leven uit. En de genade, maar ook dus de wet. Nou, hier heb je zo’n uitspraak. Hij is zo kolossaal, maar zo duidelijk ook. En Paulus onderwijst dat ook vanuit de Romeinenbrief. Dat als je de zonde wilt bekrachtigen... u ziet hier de kracht of de macht. In het Grieks staat daar dat woord wat we nu al vaker hebben overwogen: ⟨em>dunamis⟨/em>. Dat is wat de zonde vermogen geeft, bekrachtigt. Hoe komt dat? Hoe wordt de zonde bekrachtigd? Door de wet. De wet. Door het principe van wet in het algemeen. Door te zeggen tegen de mens wat hij moet doen of niet moet doen — vooral niet moet doen: "Gij zult niet."⟨/p> ⟨p>Ik zal het u laten zien in Romeinen 5. Dan lees je dit. Aan Adam is de wet niet gegeven. Op de berg zien wij dat de wet niet aan de mensheid werd gegeven, maar aan één volk dat God juist had afgezonderd van de mensheid. Aan dat volk, voor een specifieke tijd ook, totdat het beloofde Zaad zou komen. De wet is erbij gekomen, duizenden jaren later. En dan zeggen mensen — dit is het eerste wat alweer haaks staat op de dogmatiek die ervan uitgaat dat de wet een algemene leefregel is voor de hele mensheid — dat is niet waar. De wet is erbij gekomen. Dan zeggen ze: "Ja, de wet is door God aan de mens gegeven opdat de zonde zou worden ingedamd." Nee, zegt Paulus, de wet is erbij gekomen — en dat staat er in de NBG-vertaling trouwens — zodat de overtreding toenam. Dit zou suggereren van: "Nou ja, goed, het effect ervan was dat de zonde toenam." Maar het staat er nog veel sterker. Het is niet alleen maar "zodat" de overtreding toenam; er staat "opdat" de zonde of de misstap, de overtreding zou toenemen. Opdat!⟨/p> ⟨p>Waarom gaf God de wet? Was dat opdat de overtreding minder zou worden of opdat de mensen minder misstappen zouden begaan? Nee, integendeel: opdat de zonde, de misstap, de overtreding zou toenemen. Dáárom. En dit bevestigt dus wat Paulus in 1 Korinthe 15 vers 56 zegt, namelijk: "De kracht van de zonde is de wet." De wet bekrachtigt de zonde. En dan zegt Paulus er nog bij trouwens in Romeinen 5: "Waar evenwel de zonde toenam, daar is de genade meer dan overvloedig geworden." Ook hier zie je weer dat principe dat God altijd toepast en gebruikt, namelijk dat van contrast. De zonde was er; Hij wilde de zonde nog meer laten toenemen en gaf daarom de wet. Niet opdat de zonde minder zou worden, nee, opdat de zonde zou toenemen. Maar was dat dan het einddoel van God, dat de zonde zou toenemen? Nee, wacht even, dat is alleen nog maar de donkere achtergrond, het contrast: "Waar evenwel de zonde toenam, is de genade meer dan overvloedig geworden."⟨/p> ⟨p>Wat God wilde, is dat laatste, namelijk: de overvloed van Zijn genade betonen. Daarom is de zonde in de wereld gekomen, daarom heeft God zelfs de wet gegeven opdat de zonde zou toenemen. Terwijl ik het zeg, denk ik van: ja, dit is evident, dit is duidelijk, zo onderwijst Paulus dat. Waarvoor ik dit vertel? Ik bedoel, het wordt alom ontkend waarom de wet is gegeven. De wet is de kracht der zonde.⟨/p> ⟨p>Ik heb er nog één: Romeinen 7. Dan zegt Paulus: "Want toen wij in het vlees waren, werkten de zondige hartstochten, die door de wet geprikkeld worden, in onze leden om voor de dood vrucht te dragen." Het gaat me eventjes om die zin: "De zondige hartstochten die door de wet geprikkeld worden." In hetzelfde Romeinen 7 zegt Paulus ook dat de zonde begon te leven toen God zei: "Gij zult niet begeren." Dat heb je altijd, hè? Je mag niet denken aan dit, of je mag dit niet doen... wat gebeurt er? Je wordt op een idee gebracht.⟨/p> ⟨p>Ik had juist vandaag nog een gesprekje met een vrouw. Nou ja, het ging over lijnen. Maar het kwam er eigenlijk op neer dat hoe meer je denkt van: "O, dat mag ik niet nemen", je eigenlijk alleen nog maar aan eten denkt. Ik heb mezelf de wet opgelegd van: "Ik mag niet eten" of "Ik mag niet snoepen", en waar denk je aan? Alleen nog maar aan snoepen. Nou, dat is zoals de wet werkt. Overigens, ik zeg daarmee dus uitdrukkelijk niet — en dat zegt Paulus ook, want hij corrigeert zichzelf niet, maar hij zegt er wel even ten overvloede bij: dat betekent niet dat die wet fout is. De wet is rechtvaardig, heilig en goed. Dat is het punt niet. Maar het gaat even om de werking van de wet. De werking van de wet is dat het de zonde bekrachtigt. Gewoon voor dit vlees heeft het die werking. Denk niet aan blauw. Je mag niet aan blauw denken. Je mag nu aan alles denken, behalve aan blauw. Ja, hoe werkt dat? En hoe is de zonde in de wereld gekomen? Ja, u denkt nu zeker allemaal aan rood, hè? Ja, ja.⟨/p> ⟨p>Maar hoe is de zonde in de wereld gekomen? Toch ook door zo’n verbod? Van alle bomen wel, hè, maar van die boom niet. En juist die... ja, zo werkt dat. Zo wordt de zonde bekrachtigd. God maakt geen fouten; Hij heeft dat met opzet zo gedaan. Hij weet welk maaksel wij zijn.⟨/p> ⟨p>Goed, nou en nu komen we... dit was de wet, over de kracht van de zonde is de wet, maar: "Gode zij dank." Ziet u trouwens dat hier het woordje ⟨em>charis⟨/em> staat? ⟨em>Charis⟨/em>, dat is genade. Gode zij genade. Ja, ik heb die verwijzingen in Romeinen 7 vers 25. Dat is ook Romeinen 7 weer. Weet je wel, dan krijg je die strijd van Paulus die dan ook spreekt over iemand die onder de wet leeft. Ik heb er geen diaatje van, dus ik moet het eventjes opzoeken. We hadden het over tobben. Er wordt een strijd beschreven in Romeinen 7. Vers 14: "Want ik ben echter vlees, verkocht onder de zonde. Want wat ik uitwerk, weet ik niet; want ik doe niet wat ik wens, maar waar ik een afkeer van heb, dat doe ik. Indien nu wat ik niet wens toch doe, dan stem ik toe dat de wet goed is. Maar dan bewerk ik het niet meer, maar de zonde die in mij woont. Ik weet dat in mij, dat wil zeggen in mijn vlees, geen goed woont. Immers, het wensen is wel bij mij aanwezig, maar het goede uitwerken kan ik niet. Niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dat doe ik."⟨/p> ⟨p>Nou, dat vermoeit. En dan gaat hij nog even verder, maar dan zegt hij: "Naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonden, die in mijn leden is. Ik ellendig mens! Wie of wat zal mij verlossen uit het lichaam — uit dit vergankelijke, sterfelijke lichaam, pardon, zo staat het ook — wie zal mij verlossen uit het lichaam van de dood?" Dit is het lichaam van de dood. En dan krijg je het antwoord.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-5" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2158" title="Speel af vanaf 35:58">▶ 35:58⟨/button> ⟨span>Leven uit Genade: Gode Zij Dank⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Gode zij dank. Dat is eigenlijk in het Grieks nog een woord voor genade. Dus: genade, en dan Gode zij dank door Jezus Christus, onze Heer. Kijk, zolang een mens stopt en strijd voert en denkt van: "ik moet dit doen" of "ik mag dat niet doen", dan krijg je die strijd van Romeinen 7. Dan blijkt dat mensen gewoon tot de conclusie moeten komen: "wie zal mij verlossen?" Ik kan het niet, ik ben niet in staat tot wat de wet eist van het vlees dat niet kan. En wat is dan de uitroep? Het grote contrast tussen Romeinen 7 en Romeinen 8 is dat Romeinen 7 gaat over wat een mens niet kan en hoe dat tot een complete desillusie en zo'n ontgoocheling leidt: "ik ellendig mens". En wat is dan het antwoord? Gode zij dank. Dan hebben we het niet meer over wat de mens niet kan, maar over wat God wel kan en doet.⟨/p> ⟨p>In het ene geval kijk je naar jezelf. In jezelf heb je een strijd en iedere keer moet je vaststellen dat je verliest, dat je een loser bent, totdat je omhoog gaat kijken en het niet meer van jezelf verwacht. Dan zeg je: "Híj; wat ik niet kan, kan Híj." Dan ga je danken. Maar dan kijk je in de eerste plaats al de goede kant op. Oftewel, ik zeg altijd: dan word je weer mens, antropos, een naar omhoog gekeerd kijker. Daar is een mens voor gemaakt, gewoon om omhoog te kijken. Maar het is heel nuttig om eens een keertje flink op je — hoe zal ik dat nou eens netjes zeggen — op je muil te gaan en om inderdaad de ervaring op te doen. Proefondervindelijk, niet alleen omdat de Bijbel zegt dat het vlees zwak is, maar gewoon die ervaring opdoen.⟨/p> ⟨p>En dan dit: genade, Gode zij dank. Dank en genade zijn synonieme begrippen. Want als je ontvangt, dan ga je danken. Je krijgt van Hem, Gode zij dank. Hij gaat het doen. Wat een mens niet kan, dat doet Hij. En dus dank je. Kijk, dat is leven uit genade. Leven onder de wet is leven onder eisen die je niet kunt vervullen. Misschien voel je wel dat je je best kan doen, maar het meest frustrerende van de wet is dat hoe meer je je best doet, hoe groter de frustratie wordt. Vandaar ook dat in Romeinen 7 zo'n ernstig mens aan het woord is die echt zegt: "naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods", maar niettemin zegt hij: "ik ellendig mens". Sommige mensen denken, vooral als je in het calvinisme groot geworden bent, dat dat ongeveer het hoogste is wat je in dit leven kan bereiken; dat je zegt: "ik ellendig mens". Maar in het Evangelie is dat niet het hoogtepunt. Het is geen plafond, het is de vloer. In het Evangelie gaat men op voorhand uit van ons onvermogen. Onze zwakheid is geen probleem, maar een gegeven. Ga daarvan uit. God verwacht daar ook helemaal niks van.⟨/p> ⟨p>Dus als je jezelf tegenvalt, betekent dat dat je iets van jezelf verwacht hebt. Toch? Je kunt jezelf alleen maar tegenvallen als je iets van jezelf verwacht. "Dit weet ik, dat in mijn vlees geen goed woont." Dat is er ook helemaal niet op gemaakt om iets goeds te produceren. Men zou omhoog kijken. En dat is precies ook waar het evangelie over gaat. Wat God zegt is: "wat jij niet kan, dat kan Ik." Gode zij dank! En hoezo dan? Welke ons de overwinning geeft. Hier: overwinning. Dat hetzelfde woord kwamen we drie verzen eerder ook tegen in vers 54: "De dood is verzwolgen in de overwinning." Dat is een van de mooiste termen uit dit hele hoofdstuk: overwinning op de dood.⟨/p> ⟨p>En dan: Hij geeft die overwinning. Ik wil u even wijzen op de werkwoordsvorm of de tijdsvorm. Dat staat namelijk in de tegenwoordige tijd. Letterlijk staat er een vorm die wijst op "is gevende". Ik las in de Studiebijbel — ik heb zo'n hele grote, lange serie van de Studiebijbel staan, daar staan hele mooie dingen in als het gaat over het interlineair, maar de commentaren, mensen... Daar staat bijvoorbeeld: "Er staat hier in de tegenwoordige tijd, maar Paulus bedoelt de toekomst." Nou ja, als je erover nadenkt en zodra je het gaat commentariëren, dan denk je van: wat is dit voor onzin zeg? Dus Paulus zou niet in staat zijn om te vertellen wat hij bedoelt? Het Grieks kent hele verfijnde tijdsvormen en dit staat hier in de tegenwoordige tijd. Hij zegt niet: "die ons de overwinning zal geven", nee: "die ons de overwinning is gevende". Hij geeft ons die overwinning.⟨/p> ⟨p>En daarom zegt Paulus ook, omdat we die krijgen, dat wij "meer dan overwinnaars" zijn. Dat is Romeinen 8. We zijn erg met Romeinen 5, 6, 7 en 8 bezig, maar in Romeinen 8, aan het einde van het hoofdstuk, staat dat wij meer dan overwinnaars zijn. Ik vind dat prachtig. De reden daarvoor is dat Hij de overwinning aan ons geeft. Vergelijk het hiermee: stel je voor dat ik een hele goede bokser ben en ik heb een prijs gewonnen met boksen, 25.000 euro — laten we het even royaal maken. Ik heb die prijs gewonnen, ik ben de overwinnaar en ik neem die prijs in ontvangst als de waardige winnaar. Ik kom thuis en ik geef het aan Petra. "Alsjeblieft, hier heb je 25.000 euro. Ga maar naar Harry Doorduin kleren kopen." Morgen zijn we open hoor! Dan is Petra meer dan overwinnaar. Ik heb de strijd gestreden — ik moet lachen terwijl ik het zeg, maar u begrijpt het beeld. Ik heb de strijd gestreden, maar zij krijgt de prijs daarvoor. Dan ben je meer dan overwinnaar. Zeker. En dat is het enige waarin wij "meer" zijn dan de Heer. De Heer is de overwinnaar. Hij heeft de strijd gestreden. Wij zijn meer dan overwinnaars, want Hij heeft de prijs behaald en Hij geeft het zomaar, om niet, aan ons. Dan zijn we meer dan overwinnaars. Wij delen in Zijn overwinning terwijl Hij de strijd gestreden heeft. Daarom staat er ook in hetzelfde Romeinen 8: "Wij zijn meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad." Die ons liefheeft, Aorist. Door Hem.⟨/p> ⟨p>Hier is dat trouwens dezelfde gedachte in vers 57 van 1 Korinthe 15. Gode zij dank — genade — die ons de overwinning is gevende. Hij geeft ons die overwinning. Wij delen daarin. Hij heeft de overwinning behaald, Hij is de Levensvorst en Hij geeft. Wij mogen in die overwinning staan. Hij stond op, God deed Hem opstaan en wij zijn met Hem — hoe vaak staat dat niet in de brieven? — wij zijn met Hem levend gemaakt. Daarin staan wij, daarin zijn wij gezet en het gaat er nu maar om dat we daarin blijven staan, in die overwinning. En dus danken we God. Kijk, en dat is heel wat anders dan altijd dat tobben of jezelf bijvoorbeeld rekenen als een zondaar. Nee, we zijn in hem gerechtvaardigd. Dank hem voor alles wat Hij geeft, die hele schatkamer die in Christus open is gegaan voor ons. Dat is ons deel.⟨/p> ⟨p>En dus danken we Hem voor alles. Ons onvermogen is een feit, maar het gaat om Zijn vermogen en dat geeft Hij. Gezegend met alle geestelijke zegeningen in Christus in de hemelse gewesten; dat is alles ons deel. Daarin staan wij en daarin delen wij en daarom zeggen wij: Gode zij dank. En u weet dat het woordje dank ook vreugde is, dus dat ontketent zoveel. Wat zijn al die geestelijke zegeningen? Nou, dan zou je Efeze 1 moeten lezen, want daar worden ze allemaal op een rijtje gezet. Alle zeven goed... oh nee, dat is "alle dertien goed". Nou eigenlijk, het is ons wel aangezegd, maar het wordt allerwege verzwegen of we geloven het niet echt. Dit is zoals iemand zei: te mooi om waar te zijn.⟨/p> ⟨p>Ik denk altijd: het is te mooi om niet waar te zijn. Ik vind het juist zo mooi dat het waar is. Dat is het allermooiste: het is waar. En dat is een leven van vreugde en van zijn vermogen in dit vergankelijke bestaan.⟨/p> ⟨p>En dat bedoelde ik – zojuist hadden we het er aan het begin al even over – dit is natuurlijk een tobbend bestaan. Maar als je deze boodschap van leven kent, dan leef je hier al. Dan heeft ons bestaan inhoud gekregen. Dan sta je in die overwinning en dan heb je ook in een donkere wereld... Dan reduceert dit de futiliteit van het bestaan dat erbij komt. Ja, en wij hebben het hoofd omhoog. En we zien het leven en het beste.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-6" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="2911" title="Speel af vanaf 48:31">▶ 48:31⟨/button> ⟨span>Door Onze Heer Jezus Christus⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ja, en daarom is het goed om vers 57 nog eventjes af te ronden. Want we gaan weliswaar kruipend door de regels, maar ze zijn ook zo mooi. Gode zij dank, die ons de overwinning is gevende. Ik zeg het expres even in een beetje krom Nederlands, maar dan weten we in ieder geval waar we het over hebben: door onze Heer Jezus Christus.⟨/p> ⟨p>Zoals het hier geformuleerd wordt, suggereert het alsof het allemaal één naam zou zijn, maar dat is niet zo. Er staat letterlijk: "Die ons de overwinning is gevende door de Heer van ons, namelijk Jezus Christus." De Heer van ons. En hoezo "Heer"? Waarom is Hij Heer? Ik heb er nog een tekst voor u: Romeinen 14 vers 9. Want hiertoe is Christus gestorven en levend geworden – en ik heb eventjes de zinnen in de NBG-vertaling doorgehaald om de essentie te pakken – opdat Hij niet over, maar van doden en van levenden Heer zou zijn. Niet dat Hij heerschappij zou voeren, maar dat Hij Heer zou zijn. Dus Hij is Heer van allen; van doden en van levenden. Hij is Heer van allen en allen behoren Hem toe.⟨/p> ⟨p>Waarom? Wel, omdat Hij stierf en Hij de Levensvorst is. Hij heeft de dood overwonnen. En als wij zeggen: "Hij is Heer", dan zeggen we daarmee dat God Hem heeft opgewekt uit de doden. Daarom is Hij Heer. Dat staat hier. Trouwens, als u nog een paar hoofdstukken terugbladert naar Romeinen 10 vers 9, daar staat: "Want indien gij met uw mond belijdt dat Jezus Heer is en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u behouden worden." Dat is niet als een voorwaarde, maar als de wijze waarop God een mens behoudt, namelijk door hem tot die erkenning te brengen. Dat is met de mond belijden dat Hij Heer is, maar dat is niets anders dan met je hart geloven dat God Hem uit de doden heeft opgewekt. Dáárom is Hij Heer.⟨/p> ⟨p>En als er staat "door onze Heer Jezus Christus", dan wil dat zeggen: door de Heer van ons. Hoezo Heer? Wel, God heeft Hem uit de doden opgewekt. Dat is het hele onderwerp van 1 Korinthe 15. Namelijk Jezus Christus, waarbij de term "Christus" natuurlijk ook weer verwijst naar Zijn opstanding.⟨/p> ⟨p>Zullen we het hier even bij laten? Dan gaan we straks naar vers 58. Paulus doet dat ook heel dikwijls, maar het is geen wet van Meden en Perzen; heel vaak doet hij dat ook niet. Hij doet dat echter als enige apostel: alleen Paulus spreekt over "Christus Jezus". Niet altijd, zoals hier ook niet, maar de term "Christus Jezus" komt, als ik me niet vergis, 97 keer voor in het Nieuwe Testament en altijd bij Paulus. Dat vind je niet bij Jakobus, niet bij Petrus of Johannes. Alleen bij Paulus: Christus Jezus. Wij hebben nu nog één vers te bespreken.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-7" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="3112" title="Speel af vanaf 51:52">▶ 51:52⟨/button> ⟨span>Vers 58: Word Standvastig en Onwankelbaar⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>En dat is 1 Korinthe 15 vers 58. Vroeger was dat ons zondagmorgenlied. Nu inmiddels niet meer, al enige jaren niet, maar op zondagmorgen zongen wij altijd bij het ontbijt 1 Korinthe 15 vers 58: "Weest standvastig, onwankelbaar." Het is een prachtig vers, maar het punt is dat dit vers natuurlijk niet op zichzelf staat. Het begint immers met "daarom" of "zodat", en dat sluit aan op het voorgaande. Het is een conclusie. De vraag is: hoezo standvastig, of waarin standvastig en onwankelbaar? Het is een conclusie uit een lang betoog. We hebben inmiddels zevenenvijftig verzen besproken in 1 Korinthe 15 over de opstanding van Christus Jezus. Er is zoveel over gezegd: het belang ervan, het feit ervan en alle consequenties daarvan.⟨/p> ⟨p>Daarom, zegt Paulus, mijn geliefde broeders. Dat zegt hij nog wel eens: geliefden. Daar zit het woordje agape in. Geliefden wil zeggen: geliefd door God, door de levende God. Het is niet simpelweg het idee dat Paulus zegt: "Ik vind jullie lief", want die Korinthiërs waren helemaal niet zo lief als je het er echt over hebt. Nee, maar ze waren wel geliefd. Geliefden, namelijk door God. Het woordje agape verwijst sowieso naar onvoorwaardelijke, goddelijke liefde. Trouwens, over 1 Korinthe 13 hebben we het heel lang geleden ook een keer gehad, over de liefde Gods. Geliefd door de levende God. En waarom heet Hij de levende God? Omdat Hij allen levend maakt. Ik betuig voor God, die allen levend maakt – 1 Timotheüs 6 vers 13 tot 15 – de God die allen levend maakt. Daarom heet Hij de levende God, die een Redder is van alle mensen, speciaal van de gelovigen.⟨/p> ⟨p>Geliefde broeders, door God geliefd, wordt standvastig. U ziet dat er eigenlijk niet staat "weest standvastig", maar "wordt standvastig". Dat betekent dus dat ze het nog niet waren. Als je zegt "wordt standvastig", impliceert dat een proces. En dat klopt ook, want we lazen weliswaar in vers 1 van dit hoofdstuk: "Ik maak u bekend, broeders, het evangelie dat ik u geëvangeliseerd heb, dat gij ook ontvangen hebt, waarin gij ook staat en waardoor gij ook behouden wordt." Ze stonden er wel in, maar even later in vers 12 zegt Paulus: "Indien van Christus gepredikt wordt, dat Hij uit de doden is opgewekt, hoe komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er geen opstanding der doden is?" Die boodschap, die bewering, deed haar kwade werk daar in die ecclesia. Met andere woorden: ze stonden er wel in, maar ze waren niet standvastig. Ze lieten zich zomaar meebewegen door andere geluiden. Ze stonden wel, maar ze waren niet standvastig, en vandaar dat Paulus zegt: "Wordt standvastig, bestendig, ga daarin staan."⟨/p> ⟨p>Onwankelbaar. Dit zijn dingen die Paulus in zijn brieven heel dikwijls naar voren brengt: het staan in en het staan op. Ik denk aan Romeinen 5, de genade waarin wij ook staan. We hebben grond onder de voeten. Wij staan. En in feite heeft dit nog meer te maken met de hele boodschap van 1 Korinthe 15, namelijk de opstanding. Wij staan in de boodschap van opstanding. Wij zijn met Hem medeopgestaan. Blijf daarin staan, onwankelbaar.⟨/p> ⟨p>Voordat ik naar Kolosse 1 ga, wil ik u laten zien hoe dit iedere keer de boodschap is: wordt standvastig, onwankelbaar. Waar gaat het over in deze boodschap, in dit feit, in alles wat ik tot dusver heb gezegd? Het gaat over de boodschap dat Christus opgestaan is uit de doden en dat de dood verzwolgen wordt in de overwinning. De dood wordt tenietgedaan. En wat hebben we gezien? Deze boodschap, de essentie van het evangelie, is allerwege verlaten; daar is men van afgeweken. Het is nu zelfs zo erg dat als je het nog gelooft, je een ketter bent. Zo erg is het! Hoe enorm is die afwijking? Het gaat erom te staan in die boodschap en je er niet van af te laten brengen. Het is natuurlijk heel gemakkelijk om je ervan te laten afbrengen of een beetje water bij de wijn te doen, omdat het elders zo gezellig is. Maar nee, sta daarbij. Misleid uzelf niet; slechte conversaties bederven goede zeden. Een beetje water bij de wijn, we kunnen niet op alle slakken zout leggen... maar is dit een slak? Dit is het evangelie! Als je dit niet hebt, heb je geen evangelie. De dood wordt tenietgedaan. Dat is de conclusie van Paulus. Niet alleen: sta daarin, maar: wordt standvastig. Laat je er niet van afbrengen. Onwankelbaar.⟨/p> ⟨p>In Kolosse 1 had hij het zojuist in vers 20 gehad over het feit dat God door het bloed van het kruis het al, hetzij wat in de hemel, hetzij wat op aarde is, zal verzoenen tot Zichzelf. En dan zegt hij: "Om u heilig en onbesmet en onberispelijk voor Zich te stellen." Dat gaat over wat God nu hier op aarde ook met ons doet. Hoe doet Hij dat? Dat doet Hij "indien gij slechts welgegrond, standvastig blijft". U ziet, dit is weer hetzelfde woord: bestendig. Welgegrond, standvastig blijven waarin? In het geloof. Niet in werken. In de Bijbel staat geloof altijd tegenover werken. Het gaat er dus niet om je best te doen. Dat is nu weer typisch de godsdienstige uitleg daarvan: "Ja, standvastig in werken." Nee, standvastig in geloof, in wat God gesproken heeft.⟨/p> ⟨p>Het gaat om het evangelie, en ik kan dat gewoon aantonen omdat het er pal achter staat: "Gegrond, welgegrond, standvastig in het geloof en u niet laat afbrengen van de hoop van het evangelie." Wat is de hoop van het evangelie? Paulus had het hier in het voorgaande zojuist gezegd, en in 1 Korinthe 15 is het niet anders: namelijk de levendmaking van allen. De dood die tenietgedaan wordt. Dat is de hoop van het evangelie. Evangelie en hoop zijn onderling uitwisselbare begrippen, want evangelie is nu juist hoop. En hoop doet leven. Daarom is het zo belangrijk om daar te blijven staan en je daarvan niet te laten afbrengen. Ja, maar dan kom je zo alleen te staan. Ja, en? Ga dit niet mixen met andersluidende beweringen. Dit is de hoop van het evangelie. Laat je er niet van afbrengen. Wees welgegrond en standvastig. Het is de hoop van het evangelie dat gij gehoord hebt en dat verkondigd wordt in de ganse schepping onder de hemel, waarvan ik, Paulus, een dienaar geworden ben. Dat woord van Paulus wordt trouwens verkondigd in de ganse schepping onder de hemel. Dat moet ik even parkeren, want het gaat me nu om die hoop van het evangelie waarin we standvastig en onwankelbaar zouden blijven. Dat is de wijze waarop God ons hier op aarde zegent en bevestigt.⟨/p> ⟨p>Ik zal u ook nog Kolosse 2 laten zien; daar zie je hetzelfde. "Nu gij Christus Jezus, de Heer, aanvaard hebt, ontvangen hebt, wandelt in Hem, geworteld..." Dat is een mooie term voor standvastig zijn. Iets wat geworteld is, dat staat vast. Hoe meer je je wortels hebt uitgeslagen, hoe beter je bestand bent tegen alle invloeden en winden. Geworteld en dan opgebouwd worden. Dat kan ook alleen maar als je een fundament hebt. Een gebouw wandelt niet; het staat, zoals een plant ook niet wandelt. Ja, je hebt wandelende takken, maar daar heb ik het niet over. Standvastig, blijf daarop staan. Word bevestigd. Bevestigd worden wil niets anders zeggen dan dat je vastgesteld wordt.⟨/p> ⟨p>Vastgesteld wordt in het geloof. Hier heb je weer exact hetzelfde: niet in werken, maar in geloof. In dat wat God spreekt, belooft en om niet geeft. In het geloof zoals u geleerd is. En "zoals u geleerd is" betekent niet zoals u geleerd is door de kerk. Nee, wat zij gehoord hadden van Paulus. Dat is waar we ons aan spiegelen. Niet aan wat men leert; integendeel, men is juist alom afgeweken daarvan. Nee, geworteld, opgebouwd, bevestigd wordend in het geloof zoals u geleerd is.⟨/p> ⟨p>U ziet het hè? Vastgesteld wordend. En dan staat erbij: "overvloeiende in dankzegging". Dat is het geweldige. Een kenmerk van het staan en het standvastig zijn in dat geloof, in dat evangelie, in dat goede bericht, is dat je overvloeiend wordt in dankzegging, want je verwacht alles van Hem. Je weet ook: Hij geeft alles. Je ziet omhoog. Je dankt niet alleen, maar je gaat daarin overvloeien. En daarmee dus ook in vreugde, want je ziet omhoog. Als je naar jezelf kijkt, dan is het alleen maar frustratie. Maar Hij stelt nooit teleur. En daarom – en je weet: Hij is de levende God – gaf Hij Zijn Zoon in wie het leven is en die allen gaat levend maken: de laatste Adam. En dan wordt het overvloeiende in dankzegging.⟨/p> ⟨p>Nou, nog één. "Daarom, geliefde broeders, wordt standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig." Let op hoe geweldig dat is. Standvastig, onwankelbaar en dan... Wat is het effect daarvan? Dat je te allen tijde – te allen tijde! – niet alleen mondjesmaat steeds voller wordt, nee, overvloeit. Ik heb er nog een waarin Paulus dat soort superlatieven gebruikt. Dat is een favoriet van mij: 2 Korinthe 9 vers 8. Dan zegt hij dit: "En God is bij machte alle genade in u overvloedig te schenken." Alleen dit vind ik al zo mooi, want wij praten en wij zitten te tobben over ons onvermogen en over wat wij niet kunnen, maar daar hebben we het niet over. Paulus zegt: we praten niet over wat wij niet kunnen. Het gaat om wat Hij wel kan. God is bij machte alle genade in u overvloedig te schenken, opdat gij in alle opzichten te allen tijde van alles genoegzaam voorzien, in alle goed werk overvloedig mocht zijn.⟨/p> ⟨p>Twee keer overvloedig. Nou, dat is overvloedig hè? Ja, dat is God bij machte te doen: alle genade in ons. En alleen al dit te beseffen, dat maakt zo blij en dus dankbaar. Of eigenlijk moet ik het omkeren: dat maakt zo dankbaar en dus blij. Hé? Dat had hij wel weer. Ja. Maar oké. Maar dat is juist wat Hij vervolgens in en door ons doet. Want daar gaan we het nu over hebben – al die interactieve bijbelstudies ook hè – te allen tijde overvloedig, en dan staat er "in het werk des Heren".⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-8" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4023" title="Speel af vanaf 01:07:03">▶ 01:07:03⟨/button> ⟨span>Overvloedig in het Werk van de Heer⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Ik had het zojuist over die studiebijbel die ik heb. Waar ik echt wel blij mee ben hoor, daar niet van. Maar in het commentaar stond dit: 'het werk des Heren' betekent 'het werk voor de Heer'. En bovendien, dat staat er ook niet. 'Het werk des Heren' is natuurlijk oud-Nederlands, een tweede naamval oftewel een genitief. Dat betekent 'van de Heer'. Het is dus niet 'voor de Heer'; dat is een andere naamval. Er staat niet 'werk voor de Heer', maar 'het werk van de Heer'. En wat is het werk van de Heer? Dat is het werk dat Hij doet, toch? Ja, wat Hij doet.⟨/p> ⟨p>Hoe kun je te allen tijde overvloedig zijn in het werk van de Heer? Hoe kan dat? En wanneer doet Hij dat? Wanneer wij standvastig en onwankelbaar zijn, dan wordt Hij te allen tijde overvloedig in Zijn werk aan, in en door ons. En wat worden wij geacht te doen? Staande te blijven, welgegrond, gefundeerd. Laat je daar niet van afbrengen in het geloof. Dat wil zeggen: God heeft gesproken, dat staat er; geloof het, dank Hem daarvoor en spreek het, want het is een bericht. Letterlijk betekent evangelie 'een bericht'; vertel het, het is een goed bericht.⟨/p> ⟨p>Dat is ook precies wat het werk van de Heer is. Want — nou ja, dat is dan het volgende. Ik zat even te denken waarom ik dit citaat geef. Daar staat namelijk 'het werk van de Heer'. Eerder in dit hoofdstuk — u bent het misschien al lang vergeten, want het is al een tijd geleden dat we het daarover hadden — maar in vers 10 schreef Paulus dit. Hij zegt: "Door de genade van God ben ik wat ik ben." Hij was de grootste der zondaren, u weet het nog; niet waard een apostel te heten omdat hij de gemeente Gods vervolgd had. Maar door de genade van God ben ik wat ik ben, en Zijn genade aan mij is niet vergeefs geweest. Niet leeg, niet inhoudloos. Integendeel. Hoezo? Nou, hij zegt: "Ik heb meer gearbeid dan zij allen." Ik heb meer gearbeid dan zij, en die 'zij', dat zijn de twaalf, zijn collega-apostelen. Moet u eens opletten wat er dan staat, want er staat een komma, geen punt: "Ik heb meer gearbeid dan zij allen... doch niet ik, maar de genade Gods die met mij is."⟨/p> ⟨p>Nou, dan heb je het werk van de Heer. Hij doet dat werk door ons heen. Dat is wat Paulus zegt: "Ik heb het helemaal niet gedaan." Hij zegt ook in 2 Korinthe: "De liefde van Christus dringt ons." Niet voor Christus, maar de liefde van Christus. Het dwingt ons niet, maar het dringt ons. Daarmee zijn we tot het inzicht gekomen dat Eén voor allen stierf. Kijk, dat is inzicht, dat is weten, en dat dringt ons. De liefde niet voor Christus, maar van Christus. En dan is het niet meer ik die dat doet; Hij maakt gebruik van mij of van wie dan ook. Je mag staan in Zijn woord. Als je staat in Zijn woord, dan kun je er op voorhand voor danken dat Hij overvloedig Zijn werk door ons heen doet. Dat staat hier in vers 58: onwankelbaar, standvastig. Dan wordt de Heer overvloedig — te allen tijde overvloedig in het werk van de Heer. De Heer die Zijn werk door ons heen doet. Niet ik, maar de genade Gods die met mij is. En dan is Hij het alleen die dat doet. Het is ook onze beleving: dan ben ik het helemaal niet meer. Hoezo? Ik kan niet eens anders. Je wilt niet eens anders. Het is alleen maar Zijn genade die je daartoe dringt. De genade, de vreugde.⟨/p> ⟨p>Wetende dat uw arbeid... ja, uw arbeid, maar 'niet ik, maar de genade Gods die met mij is'. Wetende dat uw arbeid niet vergeefs is in de Heer. U ziet hier dat woord 'vergeefs', en dat betekent 'leeg'. We zagen dat zojuist ook al. Dit woord 'leeg' oftewel 'ijdel'. Zullen we het even laten zien? In dit hoofdstuk, vers 14, schreef Paulus dit: "Indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud." Dat is hetzelfde woord, ziet u? Leeg. "En zonder inhoud is ook uw geloof." Oftewel, wat geeft de prediking inhoud? Wat geeft ons geloof inhoud? Dat is dat Christus is opgewekt als eersteling, als garantie dat de dood verzwolgen wordt. Sta daarin onwankelbaar, zodat de Heer overvloedig Zijn werk in, aan en door ons kan doen. Daarom zegt hij ook: wetende dat wat Hij dan door ons heen doet — het is het werk van de Heer — dat dat dan niet vergeefs is. Het is niet leeg. Dat geeft ons bestaan met recht ook inhoud.⟨/p> ⟨h3 id="hoofdstuk-9" class="gb-ch-heading">⟨button type="button" class="gb-ts-play" data-seconds="4422" title="Speel af vanaf 01:13:42">▶ 01:13:42⟨/button> ⟨span>Uw Arbeid Is Niet Leeg: Gevulde Aarden Vaten⟨/span> ⟨a href="#gb-hoofdstukken" class="gb-back-to-ch" title="Terug naar inhoudsopgave">↑ hoofdstukken⟨/a>⟨/h3> ⟨p>Als we het over "leeg" hebben... Mag ik daarmee afsluiten? Want het zijn inderdaad de laatste woorden van 1 Korinthe 15. Maar als ik het heb over leeg: kijk, wij zijn van nature leeg. Maar dat is ook de bedoeling, want dan kan de Heer ons vullen. De mens, dit bestaan, wordt niet voor niets vergeleken met een aardevat. Broos, breekbaar, maar ook leeg.⟨/p> ⟨p>En wat gebeurt er met aardevaten? Je moet dat maar eens een keertje in de Bijbel bekijken. In Prediker 12 lees je dat dat vat breekt. Uiteindelijk, als een mens dood is, dan breekt het aardevat. Maar ik zit nu aan allerlei geschiedenissen te denken waarbij je leest over aardevaten en waarvan de Heer zegt: "Vul ze." Altijd als men tot het besef is gekomen dat wij zelf niets hebben.⟨/p> ⟨p>Ik denk aan de bruiloft van Kana natuurlijk. De wijn is op, we zijn leeg. Dan zeg je: "Goh wat erg, ik ellendig mens, ik kan het niet." Nee, maar daar was de Heer en die zegt: "Vul de vaten met water." Een beeld van het Woord. Waar zou een aardevat anders mee gevuld worden? Dat vat zelf is er niet alleen voor de sier; het dient een doel, namelijk om gevuld te worden. Het is van zichzelf leeg, maar het zou gevuld worden met water. En wat maakt de Heer daarvan op die derde dag? Precies: wijn. Feestvreugde. Dus het Woord wordt leven en vreugde, Geest en leven in dat aardevat.⟨/p> ⟨p>Terwijl ik het zeg, denk ik ook nog aan de geschiedenis van de weduwe van Sarfath. Trouwens, ook aan die andere weduwe in de geschiedenis van Elisa. Iedere keer moest hetzelfde gebeuren: die lege vaten moesten gevuld worden met olie, met olijfolie, zoveel ze er maar konden verzamelen. Maar dat is — dat weten we inmiddels — ook onvergankelijk leven. Geest en leven zijn Zijn Woord. En als Hij dat geeft, dan wordt dat ongelimiteerd, want er is meer dan genoeg, er is plenty.⟨/p> ⟨p>En dan de laatste — maar er zijn er nog veel meer hoor. Want we hadden het over aardevaten die braken. Ik bedoel niet het tegenwoordige "braken", maar de verleden tijd van breken: gebroken. In het Engels is het "broken". Ik denk aan de vaten in de geschiedenis van Gideon, in de strijd tegen de Midianieten. U weet wel, van die driehonderd man. Eerst moest de legermacht gereduceerd worden, zodat er helemaal geen sprake zou zijn van menselijk vermogen. Alle eer moest aan de Heer. Maar even afgezien daarvan: je leest dat die driehonderd man vervolgens in de nacht fakkels zouden nemen. Ze staken die fakkels aan en deden vervolgens om die brandende fakkels aardevaten heen. In de nacht gingen ze op de Midianieten af en kletterden al die aardevaten tegen elkaar, brekend in stukken. Ineens werd het een lichtzee.⟨/p> ⟨p>Het idee is dat de aardevaten stukgingen; het is maar broos en breekbaar. Maar het punt is natuurlijk wat er vervolgens uitkomt als het aardevat breekt. Wat het openbaar maakt, dat is licht. Water, wijn, olie, olijfolie, licht, vuur... het is allemaal Geest, Woord, Zijn leven. Dat is wat openbaar wordt. Het verdrijft de duisternis van de dood.⟨/p> ⟨p>Dat ze moesten drinken als de hondjes, dat is een mooi onderwerp voor een andere gelegenheid. Het gaat nu even puur om die aardevaten die breekbaar zijn, maar die gevuld worden. Eén ding hebben we nu al gezien in 1 Korinthe 15: als de opgewekte Christus er geen inhoud aan geeft, dan is het inderdaad leeg. Als je dit kent en daarin onwankelbaar staat, dan zul je ondervinden dat Hij overvloedig Zijn werk doet en er ook achter komen dat jouw arbeid — dat wat je mag doen — niet leeg is, niet ijdel is. Integendeel: het heeft inhoud. Het heeft zin. Het heeft licht. Het heeft vreugde. Het is Woord. Het is alles. Zullen we het daarbij laten voor vanavond?⟨/p>