Goedbericht Weblog

N.a.v. mijn  studie gisteren (Paulus over trouwen), ontving ik enkele reacties. Zoals onderstaande.

Hoi Andre,
 
Ik heb net de bijbelstudie over trouwen geluisterd, jeetje ….dat had ik net nodig, je weet in wat voor situatie ik zit, en ik had het de afgelopen dagen ook nog eens moeilijk met het feit dat ik eigenlijk merk dat ik dit verdriet niet echt onderga met mijn man, ik trek me eigenlijk terug met God en dat is heel moeilijk. Er is een grote afstand en toch wel eens eenzaamheid of verdriet.
 
Ik loop vaak te tobben of ik weg moet gaan of niet. Aan de andere kant leerde ik mijn man kennen toen ik God nog niet kende. En ik ben heel erg veranderd en dat moet voor hem ook niet makkelijk zijn, maar hij heeft me altijd in mijn waarde gelaten. Dat is liefde, hij zegt altijd, als jij je daar goed bij voelt, ik me daarop moet richten. Hij laat me in mijn waarde tegenover de kinderen, en dat maakt dat ik het volhoud.
Maar het is zeker moeilijk, en nu begrijp ik ook waarom God dat uit liefde eigenlijk zegt. Hij wil ons een hoop moeite besparen.
 
Ik wilde nooit weg voor de kinderen. Dat is iets in me wat zegt, dat ik toch ten opzichte van hen moet volhouden omdat zij hier niet om gevraagd hebben. En inderdaad ik zal nooit weggaan, ik heb die belofte gegeven, zelfs in gedachte tegenover God tijdens het ja woord. En als hij het niet meer ziet zitten dan is het goed. Ik heb het hier de laatste tijd weleens moeilijk mee en het was voor mij weer een rustgevende preek, nu kan ik er weer tegenaan. Johan* is een hele goeie jongen, begrijp me niet verkeerd, maar ik wil alleen maar bevestigen hoe moeilijk het inderdaad is op deze manier, zelfs al is “de rest” wel gewoon goed. Als ik het terug kon draaien had ik het anders gedaan, maar God zal me op deze manier hier willen hebben.
 
Bedankt ,
groetjes Elza*

* Namen zijn om reden van privacy veranderd

Deze mailster heeft precies begrepen waarom het me in deze studie te doen was. Wat Paulus in 1Korinthe 7 schrijft  volgt logisch uit de boodschap van genade die hij predikte. Hoe moeilijk de konsekwenties soms ook kunnen zijn (zoals b.v. voor deze mailster), het is de allerbeste weg die onder de gegeven omstandigheden gewezen kan worden!

Van een ander ontving ik de volgende mail.

Hoi Andre,

(…)
Als de gelovige door de ongelovige verlaten wordt, is de gelovige niet langer gebonden. Je stelde omgekeerd dat als de gelovige de gelovige of ongelovige verlaat, hij of zij wel gebonden is. Ik vraag me af of dat wel zo is. Hoor graag je visie hierop.

Groeten,
…

Inderdaad, Paulus schrijft dat wanneer de ongelovige partner het huwelijk beëindigt, dat de gelovige in dat geval niet langer gebonden is (1Kor.7:15). De gelovige is immers zelf niet degene geweest die het initiatief tot beëindiging heeft genomen. Dit is uiteraard een totaal situatie dan wanneer een gelovige zelf de huwelijkspartner verlaat. Wellicht dat in bepaalde gevallen daar goede argumenten voor zijn (denk b.v. aan huiselijk geweld), maar een gelovige die weet heeft van Gods grenzeloze genade en trouw, zal altijd de deur openhouden voor verzoening. Zolang de mogelijkheid van verzoening en herstel bestaat, zou hertrouwen met een ander volkomen misplaatst zijn (1Kor.7:11). Zo brengt Paulus deze dingen ter sprake en wie eerlijk is, zal m.i. de redelijkheid ervan moeten erkennen.

Verblijdt u in de Here te allen tijde! Wederom zal ik zeggen: Verblijdt u!
Paulus in Filippi 4 vers 4

Geen zwaarder wetticisme dan een opgelegde gemoedstoestand. Geen ijsje op zondag mogen kopen is te doen. Zoveel keer per dag ‘het onze Vader’ bidden, eveneens. Maar je zus of zó moeten voelen, is een onmogelijke opgaaf. In bepaalde segmenten van het christendom behoort men somber te zijn. In andere delen is het precies omgekeerd: daar moet men blij zijn. Dat is waarschijnlijk nóg vermoeiender. Want onmogelijk. Vreugde in het alledaagse leven vinden, is voor een groot deel van de mensen nu eenmaal al een ‘hell of a job’. Dat verhullen we vaak door elkaar voortdurend voor te houden: pluk de dag, be happy, blijf lachen, etc.. Peptalk, noemen we dat. Maar emoties laten zich niet direct sturen. Je kunt niet op commando verdrietig of blij zijn. Je bent verdrietig of blij om iets.

Een blijde boodschap heet zo, omdat het een boodschap is die blij maakt. Als RE-actie op wat verteld wordt. Het heeft geen zin om tegen iemand die depri is, te zeggen: wees blij. Sterker: als dát de boodschap is zal de persoon alleen maar, nóg somberder worden. Hij was al somber maar nu krijgt hij ook nog eens te horen dat ‘ie dat niet mag wezen. Tja, daar wordt je zéker niet blij van…

Paulus schreef niet in Filippi 4:4: “weest ten allen tijde blij”. Punt.
Paulus beveelt niet blij te zijn.
Hij wijst op Hem die blij maakt!!
Hij wijst op de HEER…
… Wiens eigendom we zijn.
… Die de losprijs heeft betaald.
… Die in al onze behoeften voorziet.
… Die een stralende toekomst garandeert. 
… Die alles in handen heeft.
Kortom, op Hem die er IS, ongeacht of we dat beleven of voelen of niet.
En Paulus schrijft: weest dáár nou altijd maar blij om!

Na veel aandacht voor sexueel misbruik binnen de Rooms Katholieke Kerk in het buitenland, is kennelijk nu ook ons eigen land aan de beurt. Het één na het andere schandaal over priesters (en nonnen!) die hun handen niet konden thuishouden, komt in de openbaarheid. Een toenemend aantal slachtoffers doen hun mond open over wat zich de eerste deccenia na de tweede wereldoorlog afspeelde in b.v. RK-internaten.  

Natuurlijk vindt sexueel misbruik overal plaats, ook buiten de kerk. Maar binnen de kerk is het des te onverkwikkelijker omdat dit instituut vanouds de reputatie heeft moralistisch te zijn, vooral waar het sex betreft. Zo werd en wordt zelfbevrediging als (dood-)zonde aangemerkt met als gevolg dat talloos velen, vooral jongelui, met schuldcomplexen zijn opgezadeld.  Kunstmatige anticonceptie wordt algeheel afgekeurd. En tot op vandaag is het ‘geestelijken’ verboden te trouwen. De apostel Paulus aarzelde niet zulke ontwikkelingen terug te voeren tot “leringen van demonen”.

Maar de Geest zegt nadrukkelijk, dat in latere tijden sommigen afstand zullen nemen van het geloof, doordat zij dwaalgeesten en LERINGEN VAN DEMONEN volgen, in HUICHELARIJ van leugensprekers, die in hun eigen geweten gebrandmerkt zijn, HET HUWELIJK VERBIEDEN en HET GENOT van spijzen, WELKE GOD TOCH GESCHAPEN HEEFT om met DANKZEGGING te worden gebruikt…
Timotheüs 4:1-3

Paulus’ voorzegging is al spoedig in de kerkgeschiedenis waarheid geworden. Het begon bij “sommigen” maar hun invloed breidde zich als een olievlek uit over de christenheid. Volgens de apostel is het verplichtte celibaat geen vroom verzinsel maar een lering van demonen. Herkenbaar aan de hypocrisie die het met zich meebrengt: voortdurend bezig de aandacht van sex af te leiden (”handen boven de dekens”) maar ondertussen er door worden geobsedeerd. De vele schandalen van o.a. kindermisbuik die nu openbaar worden, zijn een wel héél schrijnend voorbeeld van vruchten van zulke huichelarij.

Op de site van Habakuk.nu stond het volgende vermeld.

De historicus Michael Watts heeft 670 getuigenissen onderzocht van mensen die in de negentiende eeuw bij de evangelicals tot bekering zijn gekomen. Daaruit bleek dat de hoofdreden waarom deze mannen en vrouwen zijn ingegaan op de boodschap van het Evangelie angst was: angst voor de dood, angst voor het oordeel, angst voor de hel.

Door de schrijver van het artikel, een predikant, wordt hoog opgegeven over de grote aantallen mensen die door een dergerlijke boodschap werden aangeraakt. De tragiek is echter dat hier geen sprake is van Evangelie (= Blijde Boodschap, Goed Bericht) maar van angst-prediking voor een demonische leer. De Schrift kent namelijk geen eeuwige hel of verdoemenis. Oordeel en ondergang zijn beslist Bijbelse gegevens maar hebben nimmer het laatste woord. Het Goddelijk gericht is geen punt maar een komma. Oordeel dient een doel en is gericht op het uiteindelijke heil van GODS schepselen. In de Bijbel wordt het verlorene altijd weer gevonden. Dát is het Evangelie! Dát zou gepredikt worden. Dat kweekt geen angst maar heilig ontzag voor een GOD die elk creatuur een plaats toewijst!

Wat een afschuwelijk karikatuur om GOD af te schilderen als een tiran die tot in het oneindige foltert en straft. Zonder aarzelen stel ik: dat is GEEN Evangelie. Het wekt ook geen geloof maar angst. Het is geen liefde maar wantrouwen dat deze mensen tot trouwe kerkgangers maakt. Om niet in de hel te komen zijn ze ‘christen’ geworden. Ze leven wellicht nauwgezet en bidden dagelijks met grote ernst… maar niet van harte. Ik sprak zelf ooit zo’n vrouw die verbolgen reageerde toen ik haar vertelde dat GOD de Redder van alle mensen is. “Als dat zo is, dan ben ik helemaal voor niets tot geloof gekomen!”, riep ze. Het tragische is dat ze helemaal niet tot geloof gekomen was. Ze noemde zichzelf wel christen en het was haar ook diepe ernst maar ze had GOD niet lief. Integendeel, ze was bang voor Hem. Zou de hel van haar worden afgenomen, dan zou het motief om te geloven voor haar wegvallen.

Alleen door het EVANGELIE te prediken gaan mensen van harte geloven. D.w.z. met vreugde vertrouwen op GOD die aan het kruis van Golgotha bewees hoeveel Hij van deze wereld houdt!
Geen vijandschap zo groot of GODS liefde is altijd groter!

We leven in een tijd waarin veel onzeker is en ontwikkelingen op talloze terreinen in razend tempo verlopen. Hoe belangrijk is het daarom een vast oriëntatie-punt te kennen! Dat is wat we bezitten in “het profetische woord dat zeer vast is”. Dit Woord is “een lamp die schijnt in een duistere plaats” (2Petr.1:19). Voor zondag 14 maart staat met het oog hierop, een belangwekkend thema op het programma.

Het onderwerp dat deze studiedag de volle aandacht zal krijgen is de betekenis van de (weder-)komst van Christus voor de ekklesia, “het lichaam van Christus”. Dit lichaam zal, vóórafgaand aan voorzegde calamiteiten, worden geëvacuëerd en ‘bevorderd tot heerlijkheid’. Paulus noemt deze gebeurtenis een ‘wegrukking’ en ook Johannes bezigt in het boek ‘de Openbaring’ ditzelfde woord. Vanwaar deze ‘wegrukking’? Wat vindt er precies plaats? Wanneer? Waar naar toe? En met het oog waarop? Stuk voor stuk intrigerende vragen waarop de Schrift, in het bijzonder Paulus, veel te zeggen heeft. Dat en meer zal in een tweetal bijeenkomsten aan de orde komen.

Het belooft een druk bezochte studiedag te worden maar laat dit u vooral niet verhinderen ook te komen. U bent van harte welkom! Mocht u gebruik willen maken van een lunchpakket, dan is opgave vooraf noodzakelijk.  Zie voor meer informatie, deze pagina.