1,2 en 3 mei gratis naar pastor Joseph Prince? In Nederland? Dat kan.. neem eens een kijkje op www.eurospirit.nl
Kijk zelf eens wat je ervan vindt.

Bedankt voor je log!

Ik las op uw site de artikelen “Losprijs of schuldbetaling” en “Protest tegen verzoening-karikatuur”. Op de inhoud van beide artikelen wil ik graag reageren.
U geeft aan dat de “traditionele” kerken altijd de leer hebben verkondigd dat Jezus moest sterven om de schuld (van de mensheid) aan God, te betalen. U vindt dat hiermee een karikatuur wordt gemaakt van de Bijbelse voorstelling van de verzoeningsleer.
Bovendien gelooft u niet dat God Zijn Zoon strafte maar dat het lijden van Christus werd veroorzaakt door de mensheid.
Ik meen op mijn beurt dat u met deze stelling een karikatuur maakt van de “klassieke” verzoeningsleer zoals die, volgens u, in de “traditionele” kerken verkondigd wordt.
In uw powerpointpresentatie “Heeft God Zich verzoend?” citeert u slechts twee theologen,
te weten Johannes Calvijn en Josh Mc Dowell. Laatsgenoemde persoon is echter geen representant van de reformatie en kan derhalve niets zinvol zeggen over de “klassieke” verzoeningsleer. Van het citaat van Calvijn kan gezegd worden dat u deze uit z’n context haalt. U doet Calvijn hiermee schromelijk tekort. Het was met name Calvijn, die in zijn geschriften wees op Gods grote barmhartigheid.
Laat mij u een voorbeeld geven. In Calvijns Catechismus van Geneve (één van de belijdenisgeschriften van de P.K.N.) staat bij vraag en antwoord 67 het volgende:
“Was God dan tegen Hem (Christus) vertoornd?”
De leerling zegt daarop: “Nee (!), maar God moest Hem zo hard treffen opdat vervuld zou worden wat door de profeet Jesaja was voorzegd: dat Hij is geslagen door de hand van God om ONZE zonden en dat Hij ONZE ongerechtigheden heeft gedragen (Jes. 53:4 en 1 Petrus 2:21).
Vraag 61: “Is het dan niet de Here Jezus onteren door te zeggen, dat Hij aan de vervloeking (Gal. 3: 13 en Deut. 21:23) onderworpen is geweest en zelfs door God?”
Leerling: “In het geheel niet. Door haar (de vervloeking) op zich te nemen heeft Hij haar vernietigd; zelf bleef Hij altijd gezegend om ONS met Zijn zegen te vervullen.”
(62) “Omdat de dood een vervloeking van de mens was wegens de ZONDE, heeft Jezus Christus hem verdragen en daardoor overwonnen.”
(64) “Hieruit volgt, dat wij de dood niet moeten vrezen als een verschrikking, maar gaarne ons Hoofd en Leidsman Jezus Christus moeten volgen, Die ons daarin voorgaat, niet om ons verloren doen gaan, maar om ons te REDDEN.”
(71) “Kunnen wij hieruit afleiden, welke vrucht wij uit het lijden van Jezus Christus ontvangen? De leerling antwoord: “Stellig. Vooreerst zien wij, dat het een offer is, waardoor Hij genoegdoening voor ons gegeven heeft in het oordeel van God, Zijn toorn jegens ONS gestild heeft en ons met Hem heeft verzoend. In de tweede plaats, dat Zijn bloed de afwassing is, waardoor onze zielen van alle vlekken (zonden) zijn gereinigd. En ten derde, dat door Zijn dood onze zonden zijn uitgewist, zodat God ze niet meer gedenkt en aldus de schuldbrief, die tegen ons was, afgedaan is (Kol. 2:14).” Tot zover Calvijn.
Het lijden dat de Here Jezus moest doorstaan werd a priori niet veroorzaakt door het Joodse volk. U zegt dat de mensheid Jezus gekruisigd heeft. Dat is waar. Maar met het lijden wat Hem door mensen werd aangedaan vervulde Hij wel het heilsplan van Zijn Vader.
De Here Jezus wist wat Hem ging overkomen. Het overkwam Hem niet. Hij bad niet voor niets in de hof van Ghetsemane: “Vader, als U het wilt, neem dan deze beker van Mij weg. Maar laat niet wat Ik wil, maar wat U wilt gebeuren.” (Luk. 22:42). Met de beker bedoelde Jezus de beker met Gods toorn over de zonde van de mensheid. Zijn lijden was vooraleerst de straf van God op de zonde van de gehele mensheid. Zonde isoleert de mens van God. Christus is de Enige, die het “aan den lijve” ondervonden heeft wat het is om door God verlaten te zijn (“Mijn God! Mijn God! Waarom heeft U mij verlaten?”). Als God ons zou verlaten dan zouden wij ter plekke sterven! Leest u de huiveringwekkende geschiedenis van de opstand tegen Mozes maar in Numeri 16. Let daarbij vooral op de inhoud van vers 22. De Here God neemt de zonde hoog op. Zie ook Nahum 1:2-3. God wilde echter uit liefde zover gaan omdat wij mensen zover zijn gegaan! Maar Hij kon daarbij niet aan Zijn heilige rechtvaardigheid voorbijgaan. Als Hij dat wel zou kunnen dan zou God geen rechtvaardig God zijn.
Sommige gelovigen, waaronder u, denken dat de “traditionele” kerken de verzoeningsleer onbijbels interpreteren omdat deze zouden leren dat God toornig was op Zijn Zoon punt-uit.
Deze bewering is een onwaar omdat zij niet strookt met de feiten. Lees alstublieft art. 20 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Hoe kon God boos zijn op Zijn Zoon, Die Hem volkomen gehoorzaam is geweest? Gods toorn was gericht tegen de zonde. En Zijn Zoon droeg deze zonde voor ONS. Dit misverstaan leidt tot uitspraken als “kosmisch kindermisbruik” (Steve Chalke, nota bene een evangelische voorganger! Een weerzinwekkende en Godlasterlijke uitspraak.
Dat zonde tot de doodsvloek leidt zien we al in Genesis 2, vers 17. God Zelf spreekt deze vloek over de zonde (overtreding) uit. Zie ook Rom. 5:12. Leven en dood komen dus uit Gods Hand. En wij, “moderne mensen”, zijn geen haar beter dan Adam en Eva. Sla Efeze 2 vers 3 er maar op na (en ook vers 4 als troost!). Alleen een volmaakte Hogepriester, Die tegelijkertijd een volmaakt (= zondeloos) Offer was, kon deze doodsvervloeking (macht van de zonde) breken.
Op het moment dat Gods toorn gericht was tegen onze zonden, die Zijn Zoon aan het kruis voor ons droeg, toonde God Zijn heilige rechtvaardigheid (offer als “zoengeld”) maar tevens betoonde Hij Zijn barmhartige en genadevolle liefde jegens ons.
Dit wordt weleens de “wonderlijke ruil” genoemd. Ten diepste beseffen we maar ten dele hoe groot de genade van God in Christus (!) is. De bijna-opoffering van eerstgeboren zoon Isaak door zijn vader Abraham in Gen. 22 wees als levend voorbeeld heen naar hetgeen eens gebeuren zou. De zondige mens kon dit offer niet brengen. Hoefde het zelfs niet van God. Abraham werd een halt toegeroepen. En het Joodse volk mocht plaatsvervangende offers brengen. In plaats van mensenoffers te offeren, hetgeen bij de heidenen voorkwam, droeg
God Zijn volk op om een onschuldig dier als offer te nemen (Lev. 17:11). Het offerdier moest echter van het mannelijk geslacht, eerstgeboren en volkomen gaaf zijn.
Het offer laat ons ook de eerdergenoemde beweging-en-tegenbeweging zien, die Paulus in zijn brief aan de Efeze (hfdst. 5, vs. 2) op schitterende wijze beschrijft: “…wandelt in de liefde, zoals ook Christus u heeft liefgehad en zich voor ons heeft overgegeven, als offergave en slachtoffer, Gode tot een welriekende reuk.” Die “welriekende reuk” bestond hieruit dat het offer volmaakt was. Die volmaaktheid van het offer heeft te maken met Christus’ gehoorzaamheid aan God. Als deze gehoorzaamheid was uitgebleven (Christus zou Zijn gehoorzaamheid verloren hebben als Hij voor slechts één van satans vele verzoekingen was gezwicht) dan had er geen verzoening kunnen plaatsvinden omdat er geen ander volmaakt offer meer is! De mensheid had dan nooit verlost kunnen worden. We zouden reddeloos verloren zijn. Dat de gehoorzaamheid van Christus leidde tot verlossing was voor God als de “welriekende” reuk van een oprecht gebracht offer (zie voor oprecht offer Hebr. 11:4).
Ik hoop u met deze uitgebreide reactie duidelijk te hebben gemaakt dat de “traditionele” kerken (PKN) de volgende Bijbelse verzoeningsleer belijden:
A) Dat Gods heilige toorn Zijn Zoon moest treffen terwijl wij de straf zouden moeten dragen.
B) Dat het “zoengeld” bestond uit het lijden en sterven van het volmaakte Offer; Jezus Christus. Zie voor de rechtsterm “zoengeld” of “losgeld” o.a. Exodus 21:30 en Psalm 49:8.
C) Dat het “zoengeld” (lijden en sterven van onze Heiland) werd “betaald” aan Zijn Vader.
(Dus het zoengeld werd niet betaald aan de dood. De dood is geen rechtspersoon maar is de straf van God op de zonde).
D) Dat tegelijkertijd het God Zelf was die door Christus de wereld met Zichzelf verzoend heeft (2 Kor. 5:19). Jezus bloed (= leven) “koopt” de gelovige vrij van de toorn van God.
Dat wil zeggen dat Gods toorn in barmhartigheid veranderd. God kent nog wel toorn maar die rust op diegenen, die zich niet tot Hem bekeren (zie Matt. 22:12-13).
E) Dat met het lijden en sterven van Christus de macht van de zonden is gebroken. Dat wil niet zeggen dat de gelovigen sinds Christus opstanding vrij van zonden zijn maar dat deze hen niet langer van God kunnen scheiden.
F) Dat met de opwekking van Christus de dood niet het laatste woord heeft. De vloek van de dood is teniet gedaan. Gelovigen in Christus hoeven daarom niet bang te zijn voor de dood.
Zij ontvangen een eeuwig leven met God.
Sommige “traditionele” kerken zullen misschien bovengenoemde Bijbelse leer niet altijd zuiver verkondigen maar het is wel hetgeen in haar belijdenisgeschriften duidelijk staat verwoord. Die belijdenisgeschriften hebben niet het gezag van de Bijbel maar liggen daarin verankerd. Ik kan u aanbevelen om de Heidelberger Catechismus naast een opengeslagen Bijbel te bestuderen. U zou aan de hand van deze gids ontdekken hoeveel kostbare schatten in de Schrift (sola scriptura) liggen opgeslagen. Bovendien hoop en bid ik dat u, uw dwaling m.b.t. het lijden en sterven van Christus mag inzien en opgeeft opdat u het Evangelie (goed Bericht) voortaan op Bijbelse wijze en tot verheerlijking van Gods grote Naam mag verkondigen.

Met vriendelijke groet,

Tim Kooij

Verrassend en aangenaam om bericht te plaatsen over de weblog lechaim op uw prachtige website.
Ook in Vlaanderen is er grote nood om de machtige en ene God die zijn schepping liefheeft te leren kennen. Vreemd hoeveel schroom en angst er soms is onder christenen om het werkelijk “goede bericht” in alle openheid te verkondigen.
Uw website heeft bij ons reeds vele malen de ogen geopend voor het werkelijk goede nieuws dat het evangelie is.

Juist opgemerk, dus door deze verzoenings leer door de grieken wel een dwaasheid genoemd kunnen en mogen wij nu zalig worden.

Dirk

Wat beweert Arthur Adams in deze?

Een losprijs wordt betaald aan degene die gevangen houdt. De dood houdt de mens gevangen, of anders: hij die de macht van de dood heeft (Hebr.2:14). Sterven was de prijs die betaald moest worden, om de dood te kunnen overwinnen.