Goedbericht Weblog

De synode van de PKN heeft besloten de NBV de status te geven van officiële Bijbelvertaling van de PKN. Niet exclusief maar naast die van de NBG51 en de Statenvertaling. Heel spectaculair is dit besluit niet omdat hiermee een reeds bestaande praktijk (waarbij de NBV alom wordt gebruikt, ook in kerkdiensten) gewoon wordt gesanctioneerd. Toch mag het opmerkelijk heten dat de protestantse synode een keurmerk verleent aan een vertaling die nauwelijks een vertaling is. De NBV leest vlot weg, zeker. Maar wie het vergelijkt met de Hebreeuwse- en Griekse grondtekst ziet onmiddelijk dat de NBV nauwelijks meer is dan een parafrase van de Bijbel. Het geeft gedachte-voor-gedachte weer. D.w.z. het geeft de gedachten en bedoelingen weer die de ‘vertalers’ bespeuren in de Bijbeltekst. Met deze wat men noemt, dynamisch-equivalente methode, maakten we al eerder kennis in Bijbel-uitgaven als ‘de Groot Nieuws Bijbel’ en ‘het Boek’.

De NBV heeft nadrukkelijk gebroken met de doelstelling zo concordant als mogelijk weer te geven. Deze doelstelling was eeuwen terug nog één van de leidende principes bij de tot standkoming van de Statenvertaling en tot op zekere hoogte ook nog één van de idealen bij de NBG51. Dit ideaal weerspiegelt eerbied voor “elke Schrift van God geïnspireerd” (2Tim.3:16). Een vertaler behoort namelijk weer te geven wat er “geschréven staat”. Niet wat hij meent dat de tekst bedoelt. Een vertaling is een doorgeefluik, niet minder maar vooral ook niets meer. Wie de NBV wil gebruiken omdat deze plezierig leest en begrijpelijk Nederlands bezigt, prima. Maar daarom is het nog geen Bijbelvertaling. De NBV moge met behulp van een enorm aparaat van experts tot stand zijn gekomen, haar uitgangspunt deugt niet. Het gaat namelijk niet om de meningen van geleerden maar om wat de Schrift zélf zegt. Nog afgezien van de vaak tenenkrommende inleidingen tot de Bijbelboeken (b.v. bij 1Petrus: “Sommigen menen … dat de brief door Petrus zelf geschreven is”).

Iedere Bijbelvertaling zou zich moeten verantwoorden wanneer men omwille van het idioom (=taaleigen) van de bron- of doeltaal, kiest voor een vrijere weergave. Men zou dan in de zijlijn aangeven wat er letterlijk staat. Zoals de kanttekeningen van de Statenvertaling b.v. opmerken bij de uitdrukking “de eerste dag der week”: “letterlijk: één [dag] der sabbatten”. Het allermooiste is het natuurlijk wanneer men mét een Bijbelvertaling ook een interlineair zou bieden. D.w.z. tussen de regels van de grondtekst een konsekwente woord-voor-woord weergave. Zodat de bonafide lezer maximaal in de de gelegenheid wordt gesteld én gestimuleerd om “na te gaan of deze dingen alzo zijn” (>Hand.17:11).

——————————————-

Voor wie interesse heeft in een concordante (=konsekwente) interlineair, zie het onovertroffen ISA-programma van scripture4all.

Van een trouwe bezoeker van goedbericht.nl ontving ik een mailtje met vragen, die mogelijk ook bij andere lezers spelen en daarom wellicht nuttig zijn om voor een breder publiek te bespreken. Ik volg de inhoud op de voet en plaats hier en daar aantekeningen.

André,

Ik las pas je weblog over ‘oude en nieuwe natuur’ en ik ben in de Bijbel gedoken om dat te onderzoeken.

Een ideale reactie! Elke bewering over de Bijbel dient in diezelfde Bijbel gechecked te worden. 

Ik zit nog met 1 ding en dat is dat ondanks dat wij een nieuwe mens zijn, de zonde toch nog actief in ons is.

De zonde wordt actief daar waar we gericht zijn op de zonde. Oók wanneer we proberen de zonde te bestrijden. De activiteit van de zonde in ons, is evenredig aan de aandacht die we het geven.

Dat zou dan zijn wat sommigen noemen, de oude mens of de zondige natuur.

Een zondige natuur kent de Bijbel niet. Integendeel, niet de natuur (instinct) van de mens heet zondig maar juist het tegen de natuur ingaan. “Onnatuurlijk” noemt Paulus dat (Rom.1:26).
Met “de oude mens” wordt gedoeld op de mens voordat deze Christus leerde kennen (Ef.4:22).

Hoe ‘moet’ ik dat zien? Is dat dan niet meer onze ‘ik’, maar is dat de zonde die in ons woont/werkt? Paulus zegt dat volgens mij ook zo in Rom. 7:20.

Klopt. Paulus maakt dat onderscheid heel duidelijk. “Indien ik nu datgene doe, wat ik niet wens, dan bewerk ik het niet meer, maar de zonde, die in mij woont”.

Maar een stukje verder in Rom. 7:26 lijkt het of Paulus toch spreekt over zo’n tweedeling van twee naturen als hij zegt: Zo dan, ik zelf dien wel met het gemoed de wet Gods, maar met het vlees de wet der zonde.

Inderdaad, in Romeinen 7 wordt een tragische tweestrijd beschreven. De apostel toont in dit hoofdstuk wat er gebeurt als een mens zich “onder de wet” stelt. Hij noemt als voorbeeld: proberen “niet te begeren” (7:7). Resultaat: “… wat ik niet wens, het kwade, dat doe ik” (7:19). Dat is de tragiek van iedereen die zich “onder de wet” plaatst. Wanneer een mens gaat strijden tegen de zonde, wordt hij (ongewild) beheerst door de zonde. Dat is het tegenovergestelde van het negeren van de zonde, nl. door te leven voor God (Rom.6:10).

Ook in Romeinen 8 kom ik weer die tweedeling tegen, daar is het: Geest tegenover vlees.

Dat is een andere tweedeling. In Romeinen 7 gaat het om een stijd van een mens tegen de zonde. In Romeinen 8 gaat het om de Gods Geest die staat tegenover “de gezindheid van het vlees”. “Het vlees”, de prikkels van het lichaam, zijn niet zondig op zich, maar hebben controle en sturing nodig. Dat vindt plaats als we “naar de Geest” wandelen. Dat wil zeggen: onze geest, gestuurd door Gods Geest (lees: het Woord) zal dan de controle voeren.

Het lijkt in deze gedeeltes toch telkens te gaan om 2 zaken die in een mens aanwezig zijn en die lijnrecht tegenover elkaar staan. Als je dat 2 naturen noemt, is dat geen Bijbelse term, dat ben ik met je eens, maar de gedachte lijkt me wel Bijbels.

Nee, het is veel meer dan een kwestie van terminologie. In Romeinen 7 is er sprake van iemand die wanhopig strijdt tegen de zonde. In Romeinen 8 gaat het om iemand die “de gezindheid van de Geest” heeft, d.w.z. de dingen van de Geest bedenkt, met als gevolg “leven en vrede” (8:6). Ook zo iemand heeft, zolang hij in dit zwakke en sterfelijke lichaam woont, te maken met de ongewenste “werkingen van het lichaam” maar deze worden ‘overruled’ (8:13). Niet door een strijd daartegen (dat werkt slechts averechts!) maar door het negeren daarvan. Negeren bestaat bij de gratie van het bedenken (>aandacht geven) van andere dingen.  

Nog een voorbeeld: in Galaten 2:20 zegt Paulus dat hij met Christus is gekruisigd, maar dat hij toch leeft. Weliswaar is dat Christus die in hem leeft, maar hij noemt het toch ook zijn ‘ik’.

Lees ook het voorgaande vers. “Want ik ben door de wet voor de wet gestorven om voor God te leven”. Niet langer de negatieve strijd tegen de zonde  - dat was Paulus’ vroegere identiteit. Nu heeft hij een nieuw leven, nl. dat van de opgewekte Christus op Wie hij gericht is. Christus is het die met Zijn licht de duisternis in een mens doet verdrijven.

Als jij spreekt over schizofreen in je weblog, moet ik denken aan Johannnes die ook 2 tegengestelde dingen lijkt te zeggen:
1 Joh. 1:8: “Indien wij zeggen, dat wij geen zonde hebben, zo verleiden wij onszelven en de waarheid is in ons niet.”
tegenover:
1 Joh. 3:9: “Een ieder, die uit God geboren is, die doet de zonden niet, want Zijn zaad blijft in hem; en hij kan niet zondigen, want hij is uit God geboren.”

De opmerking in 1Joh.1:8 gaat niet over gelovigen in het algemeen. Dat blijkt uit het verband. 1:8 loopt parallel met 1:6:  ”Indien wij zeggen, dat wij gemeenschap met Hem hebben en in de duisternis wandelen, dan liegen wij en doen de waarheid niet…”. Hoofdstuk 1:8 gaat over gelovigen die in de duisternis wandelen en toch zeggen geen zonde te hebben. Zij misleiden zichzelf en de waarheid is niet in hen.
Hoofdstuk 3:9 is de absolute waarheid: wat uit God geboren is zondigt niet en kán niet zondigen. Voorzover er sprake is van zonde, is dit omdat we ons nog oriënteren op wat “achter ons ligt” (> “de vleespotten van Egypte”). Zolang we in licht licht wandelen zal de duisternis (=zonde) geen rol in ons leven spelen.

Ben benieuwd naar je reactie. Als je nog eens om een onderwerp voor een bijbelstudie verlegen zit….

Ik zit niet om bijbelstudieonderwerpen verlegen, maar aangezien dit thema zo fundamenteel voor de praktijk van ons leven is, verdient het (denk ik) meer nog dan andere onderwerpen, onze volle aandacht. Hopelijk heeft deze weblog wat helderheid mogen brengen in zaken die tot dusver wellicht onduidelijk waren.

Wees ik onlangs op het billboard langs de A4 (”God bestaat waarschijnlijk niet”), nu graag even uw aandacht voor de reclamezuil langs de A20 bij Capelle aan de IJsel.

Kernachtig wordt hier ”op de kruispunten der wegen” in Bijbelse bewoordingen (1Joh.4:8,16) uitgedragen, wie GOD is. Wat ook over GODS handelen gezegd kan worden, Zijn wezen is liefde. De rol die de Almachtige aan het kwaad en het lijden heeft toebedeeld, is dan ook niet anders dan die van een donker decor. Het moet de schittering van Zijn liefde zichtbaar maken.

Aan het einde van de aeonen (wereldtijdperken) zal aan ieder het overtuigende bewijs geleverd zijn: GOD IS LIEFDE! (zie Kol.1:20).

Onwillekeurig leg ik een verband met de reclame-uiting bóven het bord: eon (engels voor ‘aion’) en de rust die deze boodschap aan ieder geeft. Beter dan welk bed ook…

Zondag j.l. gaf ik in Zoetermeer een presentatie over hoe Petrus en Paulus als gevolmachtigden (apostelen) zorg hebben gedragen voor de totstandkoming van de canon van het NT. N.a.v. Efeze 2:20 vertelde ik dat niet de gemeente haar eigen fundament heeft neergelegd maar dat de apostelen zelf het fundament van de gemeente vormen. Ik werd op dat moment in de rede gevallen, maar zei toen dat ik eerst de presentatie wilde afmaken. Enfin, na afloop kwam de bewuste broeder alsnog naar mij toe en zei:
‘Met alle respect, maar ik was het op één punt fundamenteel oneens met je. Jij zei dat de apostelen het fundament zijn, maar dat geloof ik ab-so-luut niet. De apostelen hebben het fundament gelegd want ik lees in 1Kor. 3:11 “…  een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen”. In Efeze 2:20 staat dat de Gemeente gebouwd wordt op het fundament van de apostelen. Dat is wat anders dan dat de apostelen het fundament zijn. ‘

Ik kon niet anders dan deze broeder gelijk gegeven en wil bij deze de correctie doorgeven. Het fundament van de apostelen, is het door de apostelen gesproken en geboekstaafde Woord. Niet de personen zelf maar dat wat zij hebben neergelegd aangaande Christus, vormt het fundament van de Gemeente.

Ook de uitleg die ik zijdelings gaf van de hoeksteen als sluitsteen in het gebouw, is bij nader inzien dubieus. Een hoeksteen zou inderdaad héél goed een sluitsteen in het gebouw kúnnen zijn, maar dat hóeft niet. Hetzelfde woord namelijk dat in Ef.2:20 voor ‘hoeksteen’ gebruikt wordt, komen we ook tegen in 1Petr.2:6 waar o.a geciteerd wordt uit Jes.28:16. In beide gevallen gaat het onmiskenbaar over de steen als grondslag: de steen waarop gebouwd wordt en waarover men kan struikelen.

Waarmee maar weer eens bevestigd is: neem niets voor zoete koek aan wat op deze site naar voren gebracht wordt, maar ga zélf in de Schriften na, “of deze dingen zo zijn”.

Afgelopen zondag beleefden we de primeur van een zondagse Goedbericht studiedag in Zoetermeer. En dat was een succes! Met ruim tachtig mensen waren we bijeen om ons te verdiepen in wat wat Paulus in de Romeinen-brief leert over “de gerechtigheid van God”. Tussen de beide bijeenkomsten was ruimschoots tijd gereserveerd voor lunch en ontmoeting. Uit heel wat reacties maken we op dat herhaling zeer op prijs gesteld zou worden en daarom overwegen we om zo’n ontmoetingsdag in het vervolg vaker te organiseren. 

Nog dezelfde dag waren de beide studies in MP3 en powerpoint op de goedbericht-site geplaatst zodat u ze nog eens rustig kunt beluisteren en bekijken. Later deze week volgen ook nog de video-opnamen.

Gods gerechtigheid …
1. … betekent: God doet recht. Niet door te eisen maar door Zijn belofte te vervullen (Rom.3:21);
2.  …wordt gerealiseerd, niet op grond van óns geloof IN Jezus Christus, maar op grond van het geloof VAN Jezus Christus. Dát zouden we geloven (Rom.3:22);
3. … wordt openbaar, niet door de mensheid te veroordelen, maar door haar, om niet, te rechtvaardigen (Rom.3:23,24, 26);
4. … staat niet slechts tegenover de ongerechtigheid van de mens, maar ook en vooral tegenover de eigen gerechtigheid van de mens. Eigen werken (jodendom) of eigen geloof (christendom) als rechtvaardigingsgrond, demonsteert onbekendheid met Gods gerechtigheid (Rom.10:3).

In deze vier punten zijn beide studies van zondag (naar ik meen), goed samengevat.

Link naar studie  I en studie II

Johan Th.Bos schreef een mooie column in ‘Manna’ over een door een ‘profeet’ (lett. een voorzegger…) aangekondigde watersnoodsramp. Ik wil het u niet onthouden.

WATERSNOOD

Op Koninginnedag misschien? Dat is dan op het nippertje. De laatste dag van de maand waarin onze dijken zouden doorbreken, met een totale overstroming van het land als gevolg. De laatste kans ook op vervulling van die vorig jaar door de Britse ziener Roger Teale geprofeteerde ramp voor Nederland. De watersnood zou zich eind april aandienen. Toch is er precies in die periode (24-26 april) een conferentie met hem gepland door Ambassadors Ministries in het gebouw van de Levend Evangelie Gemeente (LEG) in Schiphol-Rijk. Is hij moedig, nieuwsgierig naar de voorzegde verwoesting of gelooft hij er zelf niet in? Meer smaken zijn er niet, dacht ik.

Hij weet intussen zijn locaties wel te kiezen, zeg. Stel dat hij per vliegtuig arriveert om de gruwel met eigen ogen en – naar ik aanneem gezalfd – leedvermaak gade te slaan. Dan landt hij vermoedelijk op het onder de zeespiegel gelegen Schiphol. En op hetzelfde niveau in de Haarlemmermeer ligt het LEG-pand. Bij naderende overstroming niet de handigste plek. Zou hij een opblaasbare rubberboot bij zich hebben? Kennelijk herinneren ze zich bij Ambassadors Ministries ook de voorspelde vochtige rampspoed, maar gaat die organisatie er niet vanuit dat God in dit geval doet wat Hij zegt. Want dat zou de conferentieplannen natuurlijk aardig onder water zetten.

Voorzitter Matthijs Piet, toch altijd optimaal gehecht aan alles wat hij maar enigszins als profetisch kan duiden, liet weten te hopen dat de profetieën van Teale – nota bene voor het geven van ‘profetisch onderwijs’ naar Holland gevlogen - niet uitkomen. Volgens de Bijbel zou de Brit daarmee als valse profeet zijn ontmaskerd. Beetje lastig. Daar hebben wij het volgende op gevonden. Blijft de dijkdoorbraak uit dan is dat Gods door de profeet niet voorziene genade. Bovendien hebben volgens Piet charismatische gelovigen de hele kust inmiddels ‘gezalfd’, kennelijk ook een probaat middel om Hem Zijn uitspraken te laten inslikken. Zo lust ik er nog wel een.

Maar inderdaad: dit is het tijdperk van genade, waarin de Heer zich een volk voor Zijn naam verzamelt. Oordelen - niet beperkt tot de lage landen! – komen daarna. Nu nog mogen wij het Evangelie van genade prediken. Laten we dat doen. Ondanks als stoorzenders fungerende onheilsprofeten.

PS: Ik zit een weekje op zee, maar dat was al gepland voordat ik van de tijding van Teale had gehoord.

Voor de goede orde: bovengenoemde Piet (hoewel in de verte familie) is niet de beheerder van deze weblog.

Vorige week plaatste ik een artikel over de dagen van Pesach, in het jaar dat Jezus stierf en opstond. Velen vinden dergelijke materie moeilijk te begrijpen wanneer het niet in schema wordt voorgesteld.  Daarom heb ik vandaag o.a. onderstaande schema’s aan het genoemde artikel toegevoegd.

Hij komt, hij komt op het witte paard (1)
de Oude van Dagen (2)
met zijn vele knechten (3)
beladen met geschenken (4)
zijn kleed is wit als sneeuw (5)
maar ook rood als in bloed geverfd (6)
Zijn hoofdhaar is blank als wol (7)
en in zijn hand heeft hij een staf (8)
maar ook een groot boek, vol met namen (9)
en Hij staat aan de deur en hij klopt (10)

Ra, ra van wie zou de goedheiligman al deze eigenschappen hebben afgekeken? Wilt u het weten? Kom maar eens kijken … in de volgende teksten:

1. Openb.19:11
2. Dan.7:9
3. Openb.19:14
4. Openb.22:12
5. Dan.7:9
6. Openb.19:13
7. Dan.7:9
8. Openb.19:15
9. Openb.20:12
10. Openb.3:20

De groeten van Piet (> André)

Gisteren las ik in het het Nederlands Dagblad een prima artikel over fossielen en aardlagen. Een steengoed stuk dus… Hieronder een paar citaten:

We zijn nu bijna honderdvijftig jaar van koortsachtig zoeken naar tussenvormen in de aardlagen verder. En nu blijkt dat deze tussenvormen gewoon niet bestaan. De beroemde fossielkundige Steven Jay Gould windt er geen doekjes om: ,,Het archief van fossielen toont ons erg weinig, en waarschijnlijk geen enkel voorbeeld van geleidelijke overgangen… De meeste, zo niet alle, klassieke voorbeelden zijn eenvoudig onjuist. Eigenlijk is het archief van aardlagen een verbijsterende manifestatie van niets, dat wil zeggen van non-evolutie.”

Vanuit evolutionistisch gezichtspunt is het echt een compleet raadsel, hoe al deze landdieren zich uit de zeedieren van het onderliggende Devoon hebben ontwikkeld. Want het valt niet uit te leggen hoe de zeer complexe en gespecialiseerde lichaamstructuren van libellen en vliegen ooit uit mariene voorouders (schelpdieren, koralen, zeelelies, inktvissen) zouden zijn voortgekomen. (…)Deze dieren duiken opeens in de aardlagen op, zonder dat er van evolutionaire voorouders ook maar een spoor te ontdekken is.

De fossielen in de rotsen zijn dus toonbeeld van discontinuïteit. Er bestaan geen geleidelijke overgangen tussen soorten laat staan tussen grotere groepen dieren en planten. Dit fundamentele geologische feit heeft twee consequenties. Het toont aan dat de evolutietheorie is verworden tot een dogmatisch keurslijf, een kennisfilter, een tunnelvisie. Deze theorie fungeert als het sprookje van de kleren van de keizer: je moet dingen zien die er niet zijn.

Daarnaast wijzen de fossielen juist in de richting van speciale creatie van de grotere groepen organismen. Precies zoals dat met klem (negen keer) in Genesis 1 wordt gesteld: God schiep de grote groepen dieren en planten ieder naar hun aard.