ga naar thuis-pagina

laatste wijziging: 1 maart 2007

hoe zit het met de waterdoop?

De doop is een van origine Joods ritueel, mikwah in het Hebreeuws geheten. Volgens Hebreeën 6:2 behoort een "leer van dopen" tot het fundament van het Joodse geloof. Joden werden geacht zich bij diverse gelegenheden ritueel te reinigen en de oproep zich te laten dopen, zoals dat in het Nieuwe Testament diverse keren klinkt, was voor hen in dat opzicht dan ook totaal niet vreemd. Tot op de dag van vandaag heeft een synagoge een doopbad. Of zo u wilt: een ritueel reinigingsbad. Dit is ook de reden dat van oudsher synagogen werden gebouwd bij stromend water (vergl. Nehemia 8:1; Handelingen 16:13). Wanneer een niet-Jood opgenomen wilde worden in het volk moest hij het doopritueel ondergaan - de zogenaamde proselietendoop. Nergens lezen we in de Bijbel van een niet-Jood die doopt.

Ook in "het Evangelie van de besnijdenis" zoals o.a. Petrus dat verkondigde (Galaten 2:7), speelt de waterdoop een belangrijke rol (zie Handelingen 2:38). Als behorend bij de twaalf (> Israël!) was hij uitdrukkelijk gezonden om te dopen (Matteüs 28:19).

In het Evangelie dat aan Paulus was toevertrouwd speelt de waterdoop daarentegen geen prominente rol. Paulus verklaart zelfs uitdrukkelijk niet gezonden te zijn om te dopen maar om het Evangelie te verkondigen (1Korinthe 1:17). Is het niet opmerkelijk hoe hij hier de waterdoop zelfs tegenover het Evangelie plaatst? Weliswaar heeft Paulus bij uitzondering gedoopt (1Korinthe 1:14; Joden en proselieten) maar verplichte rituelen zijn wezensvreemd aan zijn heidens Evangelie ("het Evangelie van de voorhuid"; Galaten 2:7-9). Denk maar aan zijn verzet tegen een prediking waarbij heiden-gelovigen aangezet werden zich te laten besnijden of zich anderszins te onderwerpen aan de Joodse gebruiken (waar de waterdoop er één van is).

Overigens speelt de doop wel degelijk een grote rol in Paulus' brieven maar dan gaat het niet om de doop in water maar om de doop "in Christus" en om de doop "in één Geest". Hier geldt: gelovigen moeten niet gedoopt worden, ze zijn gedoopt!

"Want in één Geest zijn wij allen tot in één Lichaam gedoopt"
1Korinthe 12:13

Wanneer we tot geloof komen worden we (figuurlijk gesproken) in Christus ondergedompeld. We worden één met Hem, zoals dat in de eerste verzen van Romeinen 6 maar ook in Galaten 3:27 beschreven wordt. Er is geen dwingende reden om aan te nemen dat Paulus in deze gedeelten doelt op de waterdoop, integendeel.

Gedurende de Handelingen-tijd functioneerden er verschillende dopen naast elkaar. Naast de waterdoop was daar de Geestesdoop (Handelingen 1:5). Na de Handelingen-tijd werd een nieuwe 'economie' (huishouding, bedeling) van kracht waarbij Israël en haar inzettingen buiten spel kwamen te staan (Efeze 2:15). In deze "huishouding van de verborgenheid" telt slechts "één doop" (Efeze 4:5), een verborgen doop "in één Geest".

Samenvattend: iedereen die van harte gelooft dat Christus Jezus Heer is en Hem erkent als de Opgestane uit de doden, is gedoopt in Christus. Daar komt geen druppel water aan te pas. Een ieder is vrij om zich al of niet in water te laten dopen maar de bewering dat dopen een daad van gehoorzaamheid zou zijn is wetticisme en niet passend in een 'huishouding' waarin geen verplichte rituelen bestaan (Kolosse 2:16).

Zie voor verwante onderwerpen:
'de Grote Opdracht - voor wie & wanneer?'
Handelingen 28 als slot
de verdeelsleutel van het 'Nieuwe Testament'

 



ga naar thuis-pagina