drie fasen van
levenmaking
VRAAG:
Een vraag n.a.v. 1Kor. 15. Daar gaat het over levendmakingen
op 3 verschillende tijdstippen. Christus, zij die in Christus zijn en
het einde. Zij die in Christus zijn, worden aan het begin van de komende
aioon tot leven gewekt. Vervolgens lees je in Openbaring 20 over het
"witte troon" oordeel. U schreef in uw studie over de tweede
dood, dat er mensen zullen zijn die in het boek des levens staan. Zij
worden dus op dat moment opgewekt ten leven - maar dat levert vier fasen
van levenmakingen op. Dat begrijp ik niet.
ANTWOORD:
De levendmaking van allen die in Adam sterven, vindt volgens Paulus (1)
plaats in drie rangorden:
1. de Eersteling Christus;
2. daarna die van Christus zijn in zijn parousia;
3. daarna het einde.
Tussen de Eersteling en het eerste "daarna"
zit inmiddels al 2000 jaar. In Christus' parousia worden allen opgewekt
die "van Christus zijn". Bedenk daarbij dat "parousia"
niet slechts één moment is. Het woord betekent niet 'aankomst'
maar letterlijk 'aanwezigheid', presentie. De parousia van Christus is
een periode waarin een reeks van levendmakingen zal plaatsvinden
van al degenen die van Christus zijn. In de eerste plaats een levendmaking
ten tijde van 'de wegrukking' (2). Later ook de levendmaking van de martelaren
tijdens de grote verdrukking (3). In die periode zal ook de levendmaking
plaatsvinden van rechtvaardigen, zoals Abraham, Izaäk en Jakob, en
van mensen als Daniël (4).
Na de duizend jaren vindt de opstanding plaats van
"de overige doden" (5). Opmerkelijk genoeg heten degenen die
bij deze gelegenheid opstaan, nog steeds "doden" (6). De reden
daarvoor is, dat zij nog steeds (of: opnieuw) vergankelijke stervelingen
zijn. Dat blijkt ook wel: degenen van wie de naam niet staat in het boek
des levens, worden geworpen in het meer van vuur, "dat is de tweede
dood" (7). De wijze waarop Openbaring 20:15 is geformuleerd, suggereert
echter dat er ook mensen staan, van wie de naam nog wél in het
boek des levens staat (d.w.z. hun naam is daar niet uitgewist; (8)). Zij
zullen in een vergankelijk lichaam de nieuwe aarde beërven. Vanwege
de toegang tot het geboomte des levens, zullen zij daarom genezing
en leven behoeven (9).
Heel de laatste aeon staat in het teken van de laatst
overgebleven vijand die teniet gedaan zal worden: de dood. Enerzijds zijn
daar de volken die nog genezing behoeven van het geboomte des levens.
Anderzijds is daar de categorie van mensen die zich bevindt in "de
tweede dood" en aan wie de heerlijkheid van de laatste aeon voorbij
gaat. Beide categorieën mensen zijn nog niet levendgemaakt zoals
Christus de Eersteling, d.w.z. levendgemaakt in onvergankelijkheid, heerlijkheid
en kracht (10). De finishing touch van Christus' heerschappij bestaat
daaruit dat Hij de dood teniet zal doen, hetgeen betekent dat alle nog
resterende mensen (wellicht miljarden!) het onvergankelijke, heerlijke
leven van Christus zullen ontvangen. Welnu, als uiteindelijk allen zijn
levendgemaakt, dan is de dood teniet gedaan. Christus' missie zal 100%
succesvol zijn voltooid. Want allen die in Adam ooit stervelingen waren,
zijn dan in Hem levendgemaakt. Niet één mens uitgezonderd!
Na dit moment supreme, zal Hij de kroon overdragen aan Hem, van
wie Hij deze ooit ontvangen had.
Dan zal God worden "alles in allen".
voetnoten:
(1) 1Kor.15:22-28
(2) 1Thes. 4:13-18
(3) Openb.20:4
(4) Luc.13:28; Dan.12:2, 12,13
(5) Openb.20:5
(6) Openb.20:12
(7) Openb.20:15
(8) Ps. 69:28
(9) Openb.22:2
(10) 1Kor.15:42-44 |